Rebelyell

"Bedankt voor jullie leuke reacties! Wij hebben inderdaad een vast clubje waarmee we trippen en dit keer wilde ik graag tripsitter zijn. Ten eerste omdat elessar nieuw was en omdat ik het weekend daarvoor al had gespaced. Wil het wel een beetje rustig aan doen Maar het is inderdaad best een verantwoording. Alles in de gaten houden etc. Ik vond het wel leuk om de trip voor de anderen op te schrijven. Als ik zelf trip dan kan ik nog geen pen vasthouden en je vergeet snel dingen op te schrijven."

"mellowWw zei: Dit vind ik ook een geweldige!! In het begin dacht ik 'tripzitten met camera en schrift om alles vast te leggen'.. Ik werd al bijna naar bij de gedachte! Maar zo te lezen heb je dit héél subtiel weten te doen en ben je vast een tripsitter waar mening mens jaloers op kan zijn! Op het moment dat 909's ma belde, kon hij het feit dat zijn moeder belde, relativeren en haar op een normale manier te woord staan? Dat vind ik namelijk niet terug. Sit jij of Sit ik? Klik om te vergroten... Klik om te vergroten... Wat M4dm4n al aangaf, het ging op zich wel goed met 909 en zijn gesprek. Hij bleef soms wel wat langer stil maar eerlijk gezegd doet hij dat normaal gesproken ook. Hij is een ADHD-er en komt vaak zat niet uit zijn woorden. Het feit dat hij zich alleen even 'normaal' moest voordoen was in zijn beleving natuurlijk niet prettig op dat moment. Daarom dat ik bij een volgende zit ook echt iedereen zijn telefoon uit laat doen! Ik ben niet iemand die nadrukkelijk aanwezig is (althans, dat vind ik) en het filmen ging vrij subtiel. Ik ging gewoon mijn normale gangetje en hield gewoon een oogje in het zeil, voornamelijk op Elessar, gezien dit zijn eerste trip met ons was, maar voor de rest liet ik iedereen lekker zijn gang gaan. Met het vuurtje stoken ben ik er van begin af aan bij geweest en ging niet eerder weg totdat het vuur uit was (wil mijn huis nog langer bewonen ) En wat betreft het filmen, ik ging niet met de camera voor iemands neus zitten maar probeerde heel stiekum vanaf de andere kant van de kamer zo nu en dan eens een filmpje te maken. Dat viel trouwens niet mee, zodra ik iets grappigs zag was het eigenlijk al nét te laat om de camera te starten. Ik weet niet of het op prijs wordt gesteld als ik een filmpje zou laten zien, vandaar dat ik deze ook niet gepost heb (ivm privacy etc) maar wie weet komt dat nog wel."

"Wat leuk dat mijn tripsitter report er ook op staat een ook nog eens zoveel stemmen, geweldig!"

"Heftige trip! Ik heb het zelf en in mijn omgeving nog niet meegemaakt dat iemand out ging. Zelf neem ik de paddos nooit op een gehele nuchtere maag. Liefst een lichte maaltijd en tijdens het consumeren wat sevenup erbij (heerlijk om die ranzige smaak te camoufleren) en altijd vers fruit bij de hand. Ik kan ook altijd helemaal emotioneel worden om muziek, heerlijk, maar angstig? Dat lijkt me eng.."

"DrippTone zei: Zo te zien wordt er niet of nauwelijks op de paddo reports gestemd, of de reports zijn niet goed omdat de trip te chaotisch is of mensen vinden paddo's maar zwak en stemmen op de lsd/etc. weet ik het wat voor drugs tripreports. Of mensen die mooie verhalen kunnen typen eten geen paddestoelen. Mijn stem is nog onbeslist, moet nog alles lezen, maar ik denk dat het loadrunner of spatzi word. Klik om te vergroten... uhmmmmm... weliswaar had IK geen paddos op, maar iedereen op me heen wel, dus het is wel degelijk een paddoreport en gezien het aantal stemmen kan je niet zeggen dat er nauwelijks op paddoreports wordt gestemd"

"Ook ik kan hier natuurlijk niet achter blijven, dus hier ook mijn tripreport over die avond. Vrijdag, 14 november, locatie: Diamo's huis. Aanwezigen: M4dm4n, Diamo, 909 en ik. Op Diamo na, hebben wij allemaal besloten eens 2 porties Blue Meanies te gaan snoepen. Aangezien we allemaal geestelijk stabiel zijn, een respectable leeftijd hebben en veilig bij Diamo thuis zitten lijkt ons dat een leuk experiment. Diamo doet ook mee maar snoept van ons allemaal een beetje mee. Ongeveer meer dan een halve portie dus. De paddo's zijn vers, dat ruik je en proef je. Na 1 portie knagen besluiten we de andere na 30 minuten tot ons te nemen. Na 30 minuten gaan we verder, maar meer als een half portie gaan we niet. Vrij snel daarna (binnen 15 min) beginnen de blauwe gemenerikjes te werken. Ik voel het aan mijn lichaam. Van top tot teen begint mijn lichaam zich te verzetten tegen de gifstoffen waardoor ik erg woozie wordt en mijn hele lichaam van binnen begint te beven. Omdat ik weet waarom dit gebeurd kan ik het relativeren en raak ik niet in paniek. Mijn gedachte gaan op topsnelheid en ik denk dat het misschien beter is om een beetje te lopen. Na 2 stappen realiseer ik me dat dit toch niet zo een goed idee was en ga weer op de bank zitten. Voor mijn gevoel zak ik in de bank en zie ik de woonkamer van Diamo ineens onwijs hoog worden. Zelfs Diamo (met zijn 2 meter) lijkt klein in deze onwijs hoge ruimte. Omgeven door veel lichteffecten (lavalampen, Laser Stars, van kleur veranderende lampen) en muziek (M4dm4ns LaLaland-mix) heb ik genoeg afleiding om de gedachten in mijn hoofd even te sussen. Zodra ik mijn ogen sluit heb ik heftige visuals. Escher-cartoonesque achtige taferelen. Leuk Als het duizelige gevoel en de eerste keiharde rush tot bedaren komen loop ik door de kamer. Ik heb een boekje liggen waarin ik wil schrijven wat ik voel, ervaar, beleef. Echter lukt het mij niet om dit ook daadwerkelijk te doen. Mijn hand wil niet, het boekje draait alle kanten uit en de woorden reflecteren fel blauw met een rond randje. Ik besluit het maar te laten voor wat het is en ga op onderzoek uit. In de kamer hangen een aantal landschapfoto's en schilderijen. 1 foto is van een stad in het donker. Ik kijk ernaar en zie de stad leven. Overal zie ik lichtjes aangaan en het lijkt net alsof er auto's over de brug heen sjezen. Ook M4dm4n ziet dit. Samen kijken wij naar de andere landschapfoto, een foto van een branding. M4dm4n kan er helemaal niets van maken. Hij lult iets over de embossed filter van Photoshop en ik snap het helemaal. Het water lijkt wel zilverfolie en ziet er vreemd uit. Ik plof in de zitzak en kijk naar 909 die verderop op de bank ligt. Ik weet niet meer hoe, maar hij ligt ineens op de grond en ik probeer zijn gezicht te zien. Echter zie ik die niet. Ik zie zijn neus maar zijn ogen en mond zijn een grote blur. Ik weet dat ik hiervoor niet bang hoef te zijn en ik word eigenlijk een beetje boos dat ik ineens zoiets stoms zie. Plotseling realiseer ik mij dat Diamo pleite is. Aangezien dit pas zn 2de paddotrip is en hij de eerste keer nogal issues had met zijn overleden vader maak ik me zorgen. M4dm4n en ik gaan op onderzoek uit waar Diamo gebleven is. Voorzichtig loop ik de trap omhoog en roep ik kinderlijk zijn naam. "Diamo, waar ben je?" en ik hoor zachtjes "hiero" Diamo blijkt op zijn bed te liggen om even tot rust te komen. Het is pikkedonker en stil, dus ik snap wel dat hij dit even prefereert. Plotseling staat hij op en wil ons iets laten zien. Echter, omdat het zo donker is, heb ik volop last van closed-eye visuals dus ik zie niet wat hij me wil laten zien. Na geruststelling van zijn kant gaan M4dm4n en ik weer naar beneden. Ik weet niet meer wat ik in de tussentijd allemaal gedaan heb, maar het zal iets geweest zijn in de trant van muziek luisteren, schilderijen kijken, en de rest observeren. Ik kijk naar de kamer en waan mij ineens in mijn ouderlijk huis. Het is goed, denk ik bij mezelf en kijk lekker verder. Op een gegeven moment hoor ik vanaf de bank een raar gebrabbel komen. Het blijkt 909te zijn die vast zit in een 'loopje'. Achteraf bleek dat hij wilde praten maar dit niet kon. Hij brabbelt erop los als een kleine kleuter en heeft onwijs veel lol. Als hij zijn spraak weer terug heeft praat hij in een onwijs hoog stemmetje en in slowmotion. "Halllloooooooo.... aaaalllleeeeees gaaaaat zooooo laaaaaangzaaaaaam" Diamo is er ondertussen ook weer bij en moet erom lachen. Ik weet niet meer waarom, maar ineens begint 909 te giebelen. Een onwijs aanstekelijke giechel en iedereen lacht mee. Maar 909 blijft doorgaan met zijn brabbelen en wij vinden dat hij nu echt even uit zijn loopje moet komen en naar buiten moet. Hij wil niet (logisch) maar ik begin mij te irriteren en zeg dat hij even rustig moet doen. Diamo komt erbij en we nemen 909 mee naar buiten. Dat duurde nog even omdat hij zijn schoenen niet aankreeg. Ik ben ondertussen opzoek naar mijn eigen schoenen maar kan ze niet vinden. Ik loop 5x door de keuken en vraag wie mijn schoenen gezien heeft. Diamo zegt dat ze gewoon voor mijn neus staan en ik herken ze simpelweg niet. Ze lijken veeeels te klein en te smal, maar waarempel, ze zijn het! Eenmaal buiten gaan we het schuurtje in. Ik vind dit niet fijn. Het stinkt, is donker en overal hangen dingen waar ik onrustig van wordt. Ondertussen zit 909 op de grond, praat nog steeds in slowmotion over het drinken van water. M4dm4n komt eraan met een fles water en geeft dit aan 909, die vervolgens helemaal gefascineerd raakt door het dopje. Mijn hoofd ratelt door en ik maak me zorgen. "Hoe komen we nu thuis, als hij er maar niet in blijft" en ik besef mij ineens dat ik best kan begrijpen dat onervaren mensen nu helemaal zouden kunnen flippen. M4dm4n vraagt of het gaat en ik vertel hem wat ik dacht. Ik wil graag weer naar binnen en we nemen 909 weer lekker mee. Eenmaal binnen op de bank blijf ik even doorratelen in mijn hoofd. Hoe komen we thuis, morgen hebben wij visite, het wordt allemaal erg laat, dit ga ik niet trekken. 909 kruipt tegen mij aan en ik verlies mezelf weer helemaal in de muziek. Ik merk trouwens dat ik al de hele tijd mijn kaken stijf op elkaar heb, lijkt wel een xtc trip! Ook verbaas ik mij over het feit dat mijn tongpiercing zo los in mijn mond lig. Ik controleer een paar keer voor de zekerheid, maar nee, de balletjes zitten echt vast! En met je ogen rollen is ook onwijs grappig.. al mijn zintuigen staan op scherp! M4dm4ns mix komt tot een hoogtepunt met een nummer van Orbit, en daaronder een monoloog van de film "Human Traffic" over trippen. Ik ervaar het bijna als iets spiritueels en deel mee dat ik met haast in een kerk waan. Als ik nu zou sterven zou het goed zijn. Niet dat ik dood wilde hoor echter was mijn euforie op dat moment zo hoog dat alles goed was! Ik kijk ondertussen naar mijn handen en verbaas mij over mijn vingertoppen. Deze zijn erg bol en dik. Ik vind het wel grappig en blijf kijken. Ik loop weer door het huis, samen met M4dm4n en we bekijken dingen weer gronding. Ineens komt de vrouw van Diamo binnen (deze had late dienst) en iedereen schrikt zich rot. Voor M4dm4n was het helemaal een schok omdat hij net op dat moment in een spiegel stond te kijken en ineens iemand achter hem zag. We lachen om de situatie en 909 is blij om de vrouw van Diamo te zien. Voor hem hét moment om helemaal los te kunnen gaan Ook nu ben ik eventjes kwijt wat ik precies gedaan heb, maar later besluit ik om even bij 909 te gaan liggen die inmiddels op de zitzak is beland. Hij is helemaal happy en heeft de pet van Diamo op die hij echt onwijs geweldig vindt. Ik geef hem een dikke knuffel en ga daarna, op de grond, tegen een stoel aanzitten. Diamo komt achter mij zitten en kriebelt mijn nek en hals. lekker!!! Vuurwerkjes gaan af en ik geniet intens, maar wel met het idee dat ik dit nogal gevaarlijk vind aangezien ik van paddo's behoorlijk opgewonden kan raken. Gelukkig ben ik nog niet zo ver heen dat ik me besef dat Diamo's vrouw en mijn 909 aanwezig zijn en ik normaal moet doen. Ondertussen begint de vermoeidheid flink in te slaan en blijf ik helemaal in de muziek hangen. Diamo heeft ondertussen zijn mix opgezet en er komt en nummer van Armin van Buuren bij waarbij ik en mijn broer M4dm4n al eerder emotionele ervaringen bij hadden. Mijn broer gaat tegen mij aanliggen en er schieten allerlei gedachten door mijn hoofd, zoals het feit dat ik me heel erg schuldig voel dat ik zo vroeg het huis uit ben gegaan en hem 'alleen' heb gelaten. Het spijt me heel erg dat ik hem in de steek heb gelaten en voor dat ik het weet rollen de tranen over mijn wangen. Maar ondertussen ben ik ook weer gelukkig dat we elkaar nu hebben en we samen zoiets speciaals mee kunnen maken. Ik kijk naar Diamo die helemaal opgaat in het maken van een tekening. In de tussentijd worden wij voorzien van drinken en komen er gepelde mandarijnen op tafel. Die vallen verkeerd bij mij, en ik heb me toch een grafsmaak in mijn mond! Alles versterkt natuurlijk met paddo's dus dit was niet echt een succes te noemen. Ik focus mij op de Star Laser en zie alle sterren en dansje me elkaar maken, wat lief! Ook vormen ze rijen maar lossen deze zich weer op. Dat herhaald zich een aantal keren. Ook met ogen dicht zie ik onwijze fractals, erg mooi!. Zo nu en dan heb ik ineens een helder moment. Maar dan zak ik weer helemaal in en ga door met spacen. Om een uur of 2 vind ik het wel genoeg en verlang ik naar mijn eigen huisje. Daarnaast voel ik me ook erg schuldig tegenover Diamo en zijn vrouw dat wij ze wakker houden omdat we nog onwijs aan het trippen zijn. 909 is weer aanspreekbaar en is onwijs moe. We weten dat we nog niet helemaal terug zijn maar toch willen we graag naar bed. M4dm4n gaat nog even door (knaagt nog een half bakje op) dus die blijft voorlopen nog eventjes. Diamo regelt dat zijn vrouw ons naar huis brengt, ookal wonen we nog geen 10min lopen van ze vandaan. Dit vind ik erg fijn. Eenmaal in de auto waan ik mij in een achtbaan en het tegemoetkomend verkeer lijkt wel op dubbele snelheid afgespeeld te worden. Eenmaal thuis kruipen we moe maar voldaan het bed in, waar 909 en ik nog even nagenieten van onze closed-eye visuals om vervolgens heel intensief te dromen. Weltrusten lalaland!"