#1
Ik lees hier allerlei verhalen van mensen die XTC proberen en het ontzettend vet vonden. Misschien vergis ik me hoor, ik heb nog lang niet dit hele forum gelezen ![:wink:]()
. Ik wil in ieder geval even mijn ervaring over xtc kwijt, omdat mijn ervaring helemaal niet zo leuk was. Niet omdat ik bad ging of iets dergelijks, maar gewoon omdat het me niet beviel. Het is wel al een tijdje geleden, dus ik kan ondertussen al wat dingen vergeten zijn 
Ik ging naar een hardcorefeest in het Silverdome, ondertussen alweer een maand of 8 geleden. We gingen daar met zijn 7en naartoe als ik me niet vergis. 2 vrienden van me R. & M., die ook mee waren, zouden voor het eerst aan de pillen gaan. Ik was ook ontzettend nieuwsgierig, maar ik wilde nog geen keuze maken of ik het wel of niet zou doen: ik wou dat gewoon op het moment zelf beslissen. Ze hadden 8 pillen bij, dus dat zou wel goedkomen. Blauwe driehoeken waren het. Toen we eenmaal ons plekje in het Silverdome hadden gevonden, hebben die 2 vrienden van mij ieder 1/3e pil gepakt (de helft van een driehoek pakken is namelijk best lastig). Na een kwartier stond R. al behoorlijk spacend om zich heen te kijken: bij hem had die 1/3e pil blijkbaar al zo snel effect. M. had nog nergens last van. Even later gingen ze ieder 2/3e bijpakken. Op dat moment besloot ik dat ik het ook maar ging proberen en ik heb zelf 1/3e gepakt. Ik was in spanning aan het afwachten of ik iets voelde, ik kreeg kriebels in mijn buik, maar dat was gewoon van de spanning. 3 kwartier later voelde ik nog niks, dus heb ik nog 2/3e bijgepakt. R. & M. hebben toen ook bijgepakt, maar ik weet niet hoeveel. Weer 3 kwartier later was er nog niks aan de hand. M. zat met een meisje dat met ons mee was bij de wc's op een trapje, omdat hij het warm had en het daar wat frisser was. Omdat ik naar de wc moest, liep ik erheen. Ik zag hen daar zitten en ik ging op mn gemak in de rij staan. Helemaal ineens werd ik duizelig en misselijk, echt van de ene op de andere seconde. Ik ben toen naast M. en dat meisje op het trapje gaan zitten, maar ik kreeg het al gauw koud. Uiteindelijk zijn we maar binnen op de stoeltjes gaan zitten (Silverdome is een stadion, dus die hebben van die plastic stoeltjes). Na een tijdje voelde ik me wel weer redelijk, maar ik irriteerde me ontzettend aan mijn kaken, die zich uit alle macht op elkaar klemden. Daarom ben ik samen met M. maar gewoon aan 1 stuk door gaan praten, omdat hij hetzelfde probleem had met zijn kaken. R. was ondertussen druk aan het stampen en was compleet van de wereld. Ik vond het echt ontzettend onaangenaam om hem te zien. Gelukkig bleef iemand anders bij hem, om hem in de gaten te houden, hij kon het namelijk wel aanzien. Die stomme plastic stoeltjes van het silverdome zaten ontzettend lekker, daar heb ik het dan ook 3 uur lang met M. over gehad. Verder bleef ik me irriteren aan mijn kaken, bleef ik dorst houden en elke 5 minuten een nieuw flesje water à 5 euro per stuk willen. Roken ging echt in een toptempo: in anderhalve minuut had ik mn sigaret toch wel op. R. kwam af en toe nog kijken hoe het met ons ging, maar wij vonden het gewoon té onaangenaam om hem te zien. Ik ga wel vaker naar een hardcorefeestje en ik heb genoeg mensen gezien die totaal van de kaart zijn, maar op de een of andere manier vond ik het bij hem gewoon echt moeilijk. Zijn kaken zweefden uit elkaar, zijn ogen draaiden de hele tijd weg en hij kon niet stilstaan omdat hij dan ontzettend op zijn benen stond te trillen. Toen het feest afgelopen was om 7 uur, wilden M. en ik nog op die stoeltjes blijven zitten, maar zijn uiteindelijk toch opgestaan. We hadden nog een reis van ongeveer 3 uur te gaan. Toen we eenmaal bij het station op de trein aan het wachten waren (op de stenen trap die héél lekker zat) ging het nog goed, maar vanaf het moment dat ik de trein in stapte werd ik kotsmisselijk. M. is voor mij de wc gaan zoeken, omdat ik bang was dat als ik door die trein ging lopen en de wc niet snel genoeg kon vinden, dat ik zou gaan kotsen. Toen ik eenmaal boven de wc hing, vond ik het ontzettend onaangenaam om naar een snel voorbijschietend spoor te kijken dus ik ben maar gauw weer op mijn plek gaan zitten. Ik ben misselijk gebleven totdat we thuis waren: de mensen met wie ik was vonden me zo bleek als een witte muur. Toen ik in bed lag kon ik niet slapen, ik lag daar met mijn ogen dicht, maar ik had het idee dat ik nóg iets moest doen om te kunnen slapen, maar ik wist niet wat. Uiteindelijk om 2 uur 's middags toch in slaap gevallen.
De volgende dag snapten mijn emoties er niks meer van. Het ene moment kon ik heel hard lachen, het andere moment kon ik wel huilen.
Mijn report klinkt misschien alsof ik het best wel naar mijn zin heb gehad, omdat al die stoelen zo lekker zaten, maar dat was het enige positieve aan het hele gebruik van XTC. Ik was niet blij, ik voelde me echt niet alsof ik de hele wereld aankon of iets dergelijks (R. beschreef dit gevoel namelijk), ik irriteerde me aan mijn kaken, ik kon R. echt niet aanzien, ik heb een bak geld uitgegeven aan water omdat ik op dat moment niet kon bedenken dat ik het flesje water ook gewoon kon vullen bij de wc's, ik ben langer misselijk geweest dan dat ik lekker op die stoeltjes heb gezeten en die hele avond heeft me 100 euro gekost ofzo zonder dat ik iets van het feest heb meegekregen. Ik zag een paar maanden later de DVD en ik vond het feest er ontzettend vet uitzien, maar ik weet er niks meer van als het om de muziek en de sfeer gaat.
Al met al komt het erop neer dat ik het gewoon niet meer wil doen en dankzij deze ervaring heb ik er ontzettend veel moeite mee om mensen in mijn directe omgeving aan de harddrugs te zien..
Ik ging naar een hardcorefeest in het Silverdome, ondertussen alweer een maand of 8 geleden. We gingen daar met zijn 7en naartoe als ik me niet vergis. 2 vrienden van me R. & M., die ook mee waren, zouden voor het eerst aan de pillen gaan. Ik was ook ontzettend nieuwsgierig, maar ik wilde nog geen keuze maken of ik het wel of niet zou doen: ik wou dat gewoon op het moment zelf beslissen. Ze hadden 8 pillen bij, dus dat zou wel goedkomen. Blauwe driehoeken waren het. Toen we eenmaal ons plekje in het Silverdome hadden gevonden, hebben die 2 vrienden van mij ieder 1/3e pil gepakt (de helft van een driehoek pakken is namelijk best lastig). Na een kwartier stond R. al behoorlijk spacend om zich heen te kijken: bij hem had die 1/3e pil blijkbaar al zo snel effect. M. had nog nergens last van. Even later gingen ze ieder 2/3e bijpakken. Op dat moment besloot ik dat ik het ook maar ging proberen en ik heb zelf 1/3e gepakt. Ik was in spanning aan het afwachten of ik iets voelde, ik kreeg kriebels in mijn buik, maar dat was gewoon van de spanning. 3 kwartier later voelde ik nog niks, dus heb ik nog 2/3e bijgepakt. R. & M. hebben toen ook bijgepakt, maar ik weet niet hoeveel. Weer 3 kwartier later was er nog niks aan de hand. M. zat met een meisje dat met ons mee was bij de wc's op een trapje, omdat hij het warm had en het daar wat frisser was. Omdat ik naar de wc moest, liep ik erheen. Ik zag hen daar zitten en ik ging op mn gemak in de rij staan. Helemaal ineens werd ik duizelig en misselijk, echt van de ene op de andere seconde. Ik ben toen naast M. en dat meisje op het trapje gaan zitten, maar ik kreeg het al gauw koud. Uiteindelijk zijn we maar binnen op de stoeltjes gaan zitten (Silverdome is een stadion, dus die hebben van die plastic stoeltjes). Na een tijdje voelde ik me wel weer redelijk, maar ik irriteerde me ontzettend aan mijn kaken, die zich uit alle macht op elkaar klemden. Daarom ben ik samen met M. maar gewoon aan 1 stuk door gaan praten, omdat hij hetzelfde probleem had met zijn kaken. R. was ondertussen druk aan het stampen en was compleet van de wereld. Ik vond het echt ontzettend onaangenaam om hem te zien. Gelukkig bleef iemand anders bij hem, om hem in de gaten te houden, hij kon het namelijk wel aanzien. Die stomme plastic stoeltjes van het silverdome zaten ontzettend lekker, daar heb ik het dan ook 3 uur lang met M. over gehad. Verder bleef ik me irriteren aan mijn kaken, bleef ik dorst houden en elke 5 minuten een nieuw flesje water à 5 euro per stuk willen. Roken ging echt in een toptempo: in anderhalve minuut had ik mn sigaret toch wel op. R. kwam af en toe nog kijken hoe het met ons ging, maar wij vonden het gewoon té onaangenaam om hem te zien. Ik ga wel vaker naar een hardcorefeestje en ik heb genoeg mensen gezien die totaal van de kaart zijn, maar op de een of andere manier vond ik het bij hem gewoon echt moeilijk. Zijn kaken zweefden uit elkaar, zijn ogen draaiden de hele tijd weg en hij kon niet stilstaan omdat hij dan ontzettend op zijn benen stond te trillen. Toen het feest afgelopen was om 7 uur, wilden M. en ik nog op die stoeltjes blijven zitten, maar zijn uiteindelijk toch opgestaan. We hadden nog een reis van ongeveer 3 uur te gaan. Toen we eenmaal bij het station op de trein aan het wachten waren (op de stenen trap die héél lekker zat) ging het nog goed, maar vanaf het moment dat ik de trein in stapte werd ik kotsmisselijk. M. is voor mij de wc gaan zoeken, omdat ik bang was dat als ik door die trein ging lopen en de wc niet snel genoeg kon vinden, dat ik zou gaan kotsen. Toen ik eenmaal boven de wc hing, vond ik het ontzettend onaangenaam om naar een snel voorbijschietend spoor te kijken dus ik ben maar gauw weer op mijn plek gaan zitten. Ik ben misselijk gebleven totdat we thuis waren: de mensen met wie ik was vonden me zo bleek als een witte muur. Toen ik in bed lag kon ik niet slapen, ik lag daar met mijn ogen dicht, maar ik had het idee dat ik nóg iets moest doen om te kunnen slapen, maar ik wist niet wat. Uiteindelijk om 2 uur 's middags toch in slaap gevallen.
De volgende dag snapten mijn emoties er niks meer van. Het ene moment kon ik heel hard lachen, het andere moment kon ik wel huilen.
Mijn report klinkt misschien alsof ik het best wel naar mijn zin heb gehad, omdat al die stoelen zo lekker zaten, maar dat was het enige positieve aan het hele gebruik van XTC. Ik was niet blij, ik voelde me echt niet alsof ik de hele wereld aankon of iets dergelijks (R. beschreef dit gevoel namelijk), ik irriteerde me aan mijn kaken, ik kon R. echt niet aanzien, ik heb een bak geld uitgegeven aan water omdat ik op dat moment niet kon bedenken dat ik het flesje water ook gewoon kon vullen bij de wc's, ik ben langer misselijk geweest dan dat ik lekker op die stoeltjes heb gezeten en die hele avond heeft me 100 euro gekost ofzo zonder dat ik iets van het feest heb meegekregen. Ik zag een paar maanden later de DVD en ik vond het feest er ontzettend vet uitzien, maar ik weet er niks meer van als het om de muziek en de sfeer gaat.
Al met al komt het erop neer dat ik het gewoon niet meer wil doen en dankzij deze ervaring heb ik er ontzettend veel moeite mee om mensen in mijn directe omgeving aan de harddrugs te zien..
