Goed geschreven, kan me naar aanleiding van jouw report aardig voorstellen hoe morfine of heroine moet voelen.
Ik zal ten eerste even aangeven dat ik je inderdaad niet ken, en dat ik absoluut geen conclusies over jou, je intellect of de sterkte van je persoonlijkheid trek. Als jij zegt dat je geestelijk niet verslaafd zult raken omdat je teveel van het leven houdt, geloof ik dat. Een sociaal vangnet hebben doet ook wonderen om uit de buurt van een verslaving te blijven.
Maar wat er echter vaak 'insluipt' bij heroine, en ik gebruik met opzet het woord insluipen omdat je het pas merkt als het te laat is, is een
lichamelijke verslaving. De enige manier waarop je heroine recreatief kunt gebruiken, en je dus niet lichamelijk verslaafd zult raken, is om het sporadisch te gebruiken. Er zijn zeker mensen die heroine recreatief kunnen gebruiken, en het zou goed kunnen dat jij daar één van bent. Maar ik raad je sterk aan om proberen om een paar weken te stoppen. Lukt dit zonder moeite, dan weet je voor jezelf dat je met die frequentie niet lichamelijk verslaafd zult raken. De kans is echter vrij groot dat je met die frequentie na verloop van tijd toch iets gaat merken. Ik denk niet dat je heroine vaker dan een keer per maand moet gebruiken, wil je niet afhankelijk worden.
Geestelijke verslaving kun je misschien vermijden als je een rotsvaste persoonlijkheid hebt, maar lichamelijke verslaving niet.
Dit is geen aanval op jou, het is alleen een goedbedoeld advies. Je moet zelf weten wat je ermee doet. Ik trek geen conclusies over of je nu al verslaafd bent of niet, dat zul je voor jezelf uit moeten vogelen.
En, om nogmaals een goede quote te gebruiken die dikwijls op het heroineforum wordt gebruikt:
Atropa schreef:
Heroine valt niet op, het is het rustige jongetje in de klas, vaak in gezeldschap van mede middelen die duidelijk boven het maaienveld uitsteken en gevoelsmatig veel sterker de overhand hebben.
En na verloop van tijd, als de moeheid optreed en het wilde leven zich wat begint in te dammen, is de klas leeg en hebben de amfetamines, de joints, de biertjes, de coke en pillen plaatsgemaakt om het huisje, het werkleven en een relatie ruimte te geven.
En dan blijkt dat stille jongetje hèèl veel noten op zijn zang te hebben, hij klemt zijn benen en armen om z'n tafel en stoel en wil de klas niet verlaten. Het is een driftkop, eentje die niet met zich laat sollen en weet hoe van zijn meester een onderdaan te maken. Hij blijkt alle sleutels in een afsluitbaar kasje te hebben achter slot en grendel en begint angstvallig te commanderen en laat z'n onderdaan kennismaken met een nog nooit eerder gevoelde onbalans en zwakte in lichaam en geest. Het jongetje pakt de aanwijzer van het bord en geeft opdrachten en steekt er tevens mee. De deur van het klaslokaal zit inmiddels op slot en op het schoolplein is zelfs niemand meer te zien....
