Aangezien ik met pervitine nog niet echt een 'trip' heb meegemaakt waarvan ik het de moeite vind om daar een apart report over te schrijven, heb ik besloten om een beetje een algemeen verhaal te maken van mijn ervaringen met deze beruchte drug. Mede doordat hier op DF zo weinig reports over zijn en er sowieso niet veel betrouwbare informatie over is wil ik toch graag mijn ervaring delen.
Hoe ik er op kwam het een keer te proberen? Methamfetamine, een drug die samen met heroïne en crack door de meeste mensen wordt gezien als iets waar je vooral vanaf moet blijven. Zelf wilde ik er ook altijd uit de buurt blijven, die docu's op tv en foto's van gehavende hoofden zijn toch wel vrij effectief in het bezorgen van een beruchte reputatie voor methamfetamine. Maar ergens was ik toch wel een beetje nieuwsgierig. Ik zag het ook als minst onverantwoorde van de beruchte top 3 (niet zo stiekem als heroïne en niet zo'n extreem korte werkingsduur als crack). Crystal meth, zoals methamfetamine het meest bekend is, schijnt in Europa nogal zeldzaam te zijn. Maar hier is wel iets anders, verwerkt uit een Oost-Europees medicijn, pervitine. Iemand die ik via via een beetje ken (ik noem hem maar even Z) vertelde een keer dat hij al een paar dagen aan de pervitine zat en ik werd nieuwsgierig en stelde hem een aantal vragen. Hij vertelde er het een en ander over en zei daarbij ook dat er echt risico's aan zitten, onder andere dat je al snel meerdere dagen achterelkaar blijft gebruiken en dus ook wakker blijft en uiteindelijk gek kan worden van de stemmen in je hoofd. Enige tijd later vertelde Z dat hij weer aan pervitine kon komen en vroeg of ik ook interesse had. Ik had er intussen al een tijd over gedacht en wilde het toch graag een keer uitproberen. Toen ik mijn eerste gram pervitine binnen had, vertelde Z weer even over de risico's. Ik zei dat ik het waarschijnlijk wel aan zou kunnen, dat ik al wat ervaring heb met peppara en dat ik er niet zoveel last van had. Nou, ik heb het geweten, ik zal vast vermelden dat peppara van gewone amfetamines niets voorstelt in vergelijking met wat pervitine allemaal met je geest doet. Wat mij verder nog opviel was dat de kwaliteit tot nu toe aardig inconsistent is.
De eerste gram pervitine was helder wit en schilferig. Ik vond het er zuiverder uit zien dan pep. Het had ongeveer dezelfde geur als gewone pep en was iets zachter voor de neus dan gewone pep. Z vertelde dat de kwaliteit niet geweldig was en dat hij hoopte dat zijn contact snel aan betere zou kunnen komen. Ik nam een lijntje van ongeveer 40 mg en het sloeg ongeveer in als gewone pep. In eerste instantie was het dus niet veel intenser dan pep, maar na ongeveer 1,5 uur (zonder bij te nemen) merkte ik dat ik toch wel erg lekker ging. En niet alleen lekker, het effect was specialer, het gaf een fijne roes. De keren daarna dat ik die pervitine nam, merkte ik dat het effect in eerste instantie ongeveer hetzelfde is als pep, maar dat het heel langzaam intenser wordt en na ongeveer een uur tot anderhalf uur de piek bereikt. Slapen vond ik niet echt moeilijker dan met gewone pep en de volgende dag voelde ik soms nog een licht na-effect. Ik vond het minder verslavend dan gewone pep, het gaf mij een soort voldaan gevoel waardoor ik vrijwel geen aandrang voelde om bij te nemen.
Eerste batch:
Enkele weken later was er betere kwaliteit beschikbaar en ik wilde die graag uitproberen. Deze batch was geel en rook een beetje naar appels. Ik moest gelijk denken aan 'appeltjespep', zal wel een geurstof zijn die door sommige producenten door de amfetamines gemengd wordt. Wat mij verder nog opviel was dat het poeder een beetje samenklonterde in relatief harde korrels, niet echt hard, maar ik merkte wel dat het een beetje met beleid fijngekapt moest worden, omdat de korrels anders soms wegrolden. Ik nam een lijntje. "PATS! BOEM! WAUW!"
![:hearteyes:]()
Bijna gelijk nadat het mijn neus in kwam voelde ik een hele intense euforie. Het voelde een beetje als sos met een beetje X en een vleugje G. Ik voelde me onsterfelijk en onoverwinnelijk en tegelijkertijd voelde ik een fijne roes. Waar je van gewone pep helder wordt, werkt pervitine ook een beetje bedwelmend. Het voelt veel completer. Zo ongeveer een uur later nam ik weer een lijntje en toen voelde ik me even alsof ik zweefde. Ik had ook een beetje het gevoel alsof ik in de hemel was en voelde me bijna goddelijk. Heel lang bleef dit effect niet, ik denk een minuut of 5, maar de intense euforie hield wel urenlang aan. Ik besloot een deel van mijn voorraad in de vriezer te leggen, zodat het in ieder geval voor mijn gevoel iets minder voor het grijpen lag. Normaal heb ik geen moeite met zelfbeheersing, maar dit spul was toch een beetje te lekker. Uiteindelijk ging ik naar bed en toen veranderde het effect iets, ik voelde een soort rush/tintelingen door mijn hele lichaam en mijn hart ging flink tekeer. Het voelde ook een beetje alsof ik zweefde. Met gewone pep kan ik intussen redelijk slapen, ik verwachtte dat het met pervitine ook niet zo'n probleem zou moeten zijn, maar dat viel dus een beetje tegen. De hele nacht was ik klaarwakker en het bleef nog een groot deel van de ochtend vrolijk doorwerken, niet meer zo intens als de avond ervoor, maar nog zeker duidelijk merkbaar. Het voelde een beetje als gewone pep gecombineerd met fijne tintelingen en soort lichte roes. Na de eerste keer besloot ik op de avonden dat ik perv nam om te beginnen met perv en later op de avond gewone pep te nemen (en natuurlijk niet te lang door te gaan), zodat het slapen wat minder moeilijk zou worden. Dat hielp gelukkig. Ik kon ook duidelijk merken dat pervitine veel meer energie geeft dan gewone pep. Bij gewone amfetamines voel je uiteindelijk wel een keer een soort van vermoeidheid, bij perv kun je op volle kracht door blijven gaan totdat het uit begint te werken. Dit zorgt er ook voor dat slapen nog moeilijker wordt dan na gewone pep. Als ik ging fietsen (zowel op gewone fiets als hometrainer), merkte ik dat ik de neiging had zo enthousiast te worden dat ik al snel behoorlijk ging zweten als ik mezelf niet goed in de gaten bleef houden.
Tweede batch (zit wat ijs aan, omdat die een tijd in de vriezer heeft gelegen):
Enkele weken later kon ik weer andere pervitine krijgen. Deze was heel licht roze en had een chemische geur die een beetje weg had van gewone pep, maar wat muffig en minder doordringend. Z vertelde me dat deze batch niet gelijk inslaat, maar verder gewoon hetzelfde werkt. Toen ik het uitprobeerde merkte ik dat hij gelijk had. Het duurde ongeveer vijf minuten en toen: BOEM! Weer hetzelfde geweldige gevoel als de gele perv.
Afgezien van de vijf minuten vertraging na inname, had het verder precies dezelfde werking als de gele batch. Wat me nog wel op viel was dat het een wat aparte textuur kreeg met fijnkappen. Het werd namelijk wat fluffy/luchtig, een beetje vergelijkbaar met de textuur van sneeuw. De korrels lagen wat losjes bij elkaar met veel lucht ertussen.
Derde batch:
Lijntjes van de derde batch:
Pervitine verschilt duidelijk van pep, het geeft meer energie, meer euforie, werkt langer en daarnaast heeft het nog wat extra effecten. Waar pep je helder maakt, geeft pervitine juist een soort van bedwelming die ik persoonlijk het meest weg vind hebben van een combinatie van een lage dosis X en een lage dosis g. Sommige mensen zeggen dat pervitine geen methamfetamine is, maar meer een soort superpep, maar volgens de wat meer betrouwbare bronnen is perv wel meth. Aangezien pervitine tegenwoordig niet meer als medicijn verkocht wordt, maar illegaal geproduceerd, is het meer straattaal dan echt een merknaam waarvan je zeker weet wat het precies is. Helaas heb ik nog geen mogelijkheid gehad om het te laten testen, het is wat lastig dat testcentra zo kort open zijn. Op
wikipedia las ik dat er twee manieren zijn om methamfetamine te produceren, ik denk dat pervitine op de ene manier geproduceerd wordt en crystal meth op de andere manier. Dat lijkt mij de meest logische verklaring voor het verschil in substantie. Ik heb het alleen gesnoven en nam steeds lijntjes van zo'n 50-60mg (schatting). Als ik mijn doses en ervaringen vergelijk met wat ik over meth heb gelezen denk ik dat dat de pervitine die ik had minder potent is dan crystal meth, of gewoon meer versneden. Ik hoop dat ik binnenkort een keer de motivatie kan vinden om gelijk naar een testcentrum te gaan als ik klaar ben met werken, maar aangezien ik dan moe ben en honger heb staat mijn hoofd daar dan meestal niet naar.
Ik wilde in dit report ook gelijk de nadelen beschrijven, methamfetamine heeft nogal een 'nasleep'. Maar aangezien dit report inmiddels wel lang genoeg is, zal ik daar een ander report over schrijven. Het klinkt misschien raar om een tripreport te schrijven over de nadelen van een middel, maar de psychoses zijn wel een report waardig. Pervitine geeft een geweldig gevoel, maar is hartstikke verslavend en het verslavingsrisico is niet nadeel, dat zijn de psychoses, meth doet rare dingen met je geest. Ik heb geen spijt van mijn beslissing om methamfetamine uit te proberen, maar het is niet iets dat ik aan zal raden. Ik heb mijn gebruik altijd zonder problemen recreatief kunnen houden, maar meth is een verhaal apart. Gelukkig is het niet al te ver uit de hand gelopen en ben ik niet in de problemen gekomen. Inmiddels heb ik alles wel weer redelijk onder controle en ben ik aanzienlijk geminderd, maar het heeft nog even tijd nodig om mijn lichaam en vooral geest weer tot rust te laten komen.
