#1
Okay, ik ga hier een klein beetje een grapje van maken 🙂 No offense, maar wat probeer je hier nou te zeggen? Als je linksom of rechtsom niet kunt bewijzen dat bewustzijn eindig of oneindig is, dan bewijst dat niets — alleen dat we dat niet kunnen weten. Gebrek aan bewijs is geen bewijs en zeker geen vrijbrief om zomaar iets te geloven. Dus waar zijn jij @N3K0 het dan precies over eens? Dat we het niet weten? Volgens mij was dat precies mijn punt.Stel er komt geen einde aan het bewustzijn. Hoe kunnen we dan bewijzen dat er een einde bestaat?
Als iets oneindig is, is er geen einde, dus kun je het einde niet bewijzen. Maar je weet het niet zeker totdat het einde er is.
En als het einde er is, weet je dan achteraf dat je het einde ooit hebt bereikt? En als je het nog weet, was het dan het einde?
Vraag is ook: hoe zou een eindeloos bewustzijn er precies uitzien? Hoe verhoudt een oneindig bewustzijn zich tot alle bestaande dingen? En om het iets anders te formuleren: hoe verhoudt het idee van oneindig bewustzijn zich tot andere ideeën? Je kunt de vraag naar oneindig bewustzijn niet in isolatie stellen.
Overigens denk ik dat @N3K0 van mening is dat wel allemaal onze eigen antwoorden op de grote vragen kunnen en moeten vinden. Algemene antwoorden hebben dus geen zin, omdat waarheid fundamenteel iets persoonlijks is. Heb ik dat min of meer goed?
