Goede vraag, voor de piek was ik dus dingen aan het vergeten die zich in de echte wereld afspelen, zoals delen van het telefoongesprek en toen ik door het huis liep. Tijdens de piek heb ik echt enorm complexe geometrie gezien en heel veel maya/inca patronen. Maar ik zag echt zoveel patronen op de achtergrond dat je er maar een paar uiteindelijk kan onthouden, die patronen speelden meer op de 'achtergrond' van de trip terwijl mijn focus meer op een tunnel lag, een entiteit enzovoort. Tijdens de trip maakte ik het allemaal mee, maar achteraf kan ik het niet echt beschrijven hoe die patronen op de achtergrond er precies uit zagen. Ik onthoud alleen dat het maya/inca patronen waren met bepaalde gezichten. Tijdens de piek was mijn bewustzijn niet meer hier op aarde in mijn eigen lichaam, dus in die zin was ik wel 'weg', maar het bewustzijn was juist heel sterk aanwezig. Ik dacht dat ik daadwerkelijk was gestorven doordat mijn lichaam deze hoeveelheid LSD niet kon hebben, in mijn bewustzijn was ik dus een geest of god. De gebeurtenissen in de trip en de zaken waarvan ik dacht die moet ik onthouden, die zijn mij ook bijgebleven. Ik denk dat het schrijven van een tripreport mij ook heeft geholpen om alles weer in een chronologische volgorde te plaatsen en om de verschillende indrukken te koppelen aan een betekenis.
Ik denk dat de belangrijkste elementen van de trip in je geheugen blijven, terwijl je de geometrie en patronen op de achtergrond sneller vergeet, omdat je het ook niet echt een naam kan geven ofzo, het is iets wat niet in je normale leven bestaat dus moeilijk te onthouden. Maar ik maakte het absoluut allemaal mee, ik denk nog meer dan dat ik dingen in het normale leven mee maak.
Wat dat betreft heeft dat op zich ook heel veel overeenkomst van een breakthrough DMT ervaring. Ook daar ben je volledig uit je lichaam en voel je je grotendeels versmolten met het bewustzijn aldaar, al heb je ook nog wel ergens een self sense via het lijntje met het stoffelijke. En ook daar ben je er 'gewoon bij' als is het dan soms overal en nergens tegelijk. Zoals je het beschrijft is dit in feite ook een breakthrough ervaring.
Dit is de eerste trip waarbij ik dit heb ervaren, vrijwel de gehele piek voelde hetzelfde als een trip op +- 25mg DMT met mijn Geekvape Aegis Mini e-mesh vape. Daarom was ik ook bang dat ik het niet aan kon, omdat het in feite hetzelfde voelde als een DMT trip, maar dan van uren lang. Dit is mijn eerste legendary dose LSD trip, verder heb ik wel eens getript op 25 gram sterke truffels, 40mg 2C-B, maar daarbij bleef ik nog wel op aarde.
Bijzonder dat het ook echt voelde als een DMT trip. Kan me voorstellen dat je daardoor even uit balans werd gebracht. Het fijne van een DMT trip is toch ook ergens dat je in je achterhoofd hebt dat het in aardse minuten maar kort is alvorens je er weer grotendeels nuchter uitstapt. Als ik zou weten dat het zolang zou duren zou ik nog wel even tien keer over nadenken.
Wat is ervaren heb waren vooral aanwijzingen, entiteitjes die zich even kwamen melden zonder heel aanwezig te zijn; als in hey hoi. Of het onmiskenbaar herkennen van de heel specifieke psychische verbinding met het realm, al was het meestal maar heel kort. Tof om te lezen!
Was die psychotische periode ook getriggerd door drugs? Goed dat je voorzichtig bent, de vraag is natuurlijk altijd of de voordelen van een trip opwegen tegen de nadelen. Ik had ook even het gevoel dat ik een psychose zou krijgen, dus het lijkt mij niet zonder gevaren zo'n hoge dosering.
Ja. Al een aantal decades geleden, door een specifieke combinatie van hoge dosering MDMA / MDA en het roken van een superskunk joint. Dat heeft me letterlijk twee jaar lang in een andere mental state gebracht. Psychose was het eigenlijk niet eens letterlijk genomen, het was meer dat er bepaalde abilities, deurtjes in mn hoofd waren opengegaan waardoor ik ineens op een heel ander niveau met mensen kon communiceren. Daardoor ging ik mentaal wel aan mezelf twijfelen; al kon ik toetsen dat het in ieder geval gedeeltelijk realiteit was waren er ook dingen die ik niet zeker wist of kon toetsen. Die jaren waren echt heel lastig, de enige manier hoe ik het een beetje weg kon drukken was met alcohol. Dat is de enige periode in mn leven geweest dat alcohol daadwerkelijk ook een positieve functie had.
Wiet bleek, naast het zijn van een uitzonderlijke potente katalysator bij het mixen met bepaalde stoffen (nog immer ontzettend onderschat) een hele bijzondere eigenschap te hebben: Door het weer te roken kan het de herinnering van die state of mind, inclusief het gevoel zoals het op dat moment was, weer precies terughalen. Ook al is het allang verwerkt en opgelost en gedeeltelijk vergeten (hoe je je op dat moment exact voelde en het ervaarde); je kan ineens weer daar zijn. Hierdoor kan ik dus geen wiet meer roken (wel vaak geprobeerd) maar dat is het echt niet waard, echt superkut.
Onlang bij een wat diepere LSD trip voor mijn doen (denk aan 150ug met daarna nog ergens 100 als zal die niet veel meer hebben bijgedragen) werd ik ineens random herinnert aan dat fenomeen. En met wat diepere trips beginnen de regels te veranderen, minder sturen, meer accepteren want het is steeds minder makkelijk te sturen, go with the flow. Ik merkte dat mn gedachte onwillekeurig dieper terug gingen graven en ik voelde in ieder geval een stevige reminder van hoe het was. Ik kon vervolgens mn gedacht wel wegleiden, maar dit heb ik absoluut als waarschuwing opgevat; ik kon er wel bijkomen. Bij een hogere dosis bestaat de kans dat het meer de overhand kan krijgen schat ik in, aangezien je wat meer een flipperbal bent in de ervaring, met steeds minder mogelijkheden om op de flippers te drukken. Dus vandaar.