Report 4 zegels LSD: De voortdenderende trein der bewustzijn

Roze Olifant zei:

Maar het blijven ervaringen. We weten niet of iemand echte antwoorden kent, niemand weet dit feitelijk.

Klik om te vergroten...

Het is echt handiger als je gewoon voor jezelf praat.

Ipv voor de hele wereldbevolking.

Relmuis zei:

It can be a real nasty bitch.
Tijdens de werking niet zo maar daarna...

Klik om te vergroten...

Vooral in combinatie met mdma was het mijn favoriet. Naast de diepe rush/space ging ik er in de comedown wel stevig van hallucineren bij veelgebruik maar dat vond ik eigenlijk wel leuk. De katers erna nam ik initieel voor lief tot ze uiteindelijk alles bepalend werden na te lang te veel te vaak. Het beschreven accident met explosieve reactie was de laatste keer dat ik de stof gebruikt heb.

N3K0 zei:

Het is echt handiger als je gewoon voor jezelf praat.

Ipv voor de hele wereldbevolking.

Klik om te vergroten...

Oké, succes dan met je overtuiging dat jij De Waarheid in pacht hebt. (Er vanuit gaande dat je daarom zo aangebrand reageert…)

Roze Olifant zei:

Oké, succes dan met je overtuiging dat jij De Waarheid in pacht hebt. (Er vanuit gaande dat je daarom zo aangebrand reageert…)

Klik om te vergroten...

Ik zeg alleen maar dat je voor jezelf moet praten. Weet niet wat daar (volgens jou) aangebrand aan overkomt 🤣

Roze Olifant zei:

Ik praat over iets waar volgens mij onder ons homo sapiens gewoon (wetenschappelijke) consensus over is: Dé Enige en Echte Waarheid is niet bekend. Hoe breed is dat begrip ook? Hoe definieer je dat in hemelsnaam?

Anyway, ik ben de deur uit, fijne dag nog. 😃

Klik om te vergroten...

Fijne dag ❤

N3K0 zei:

Ik zeg alleen maar dat je voor jezelf moet praten. Weet niet wat daar (volgens jou) aangebrand aan overkomt 🤣

Klik om te vergroten...

Ik praat over iets waar volgens mij onder ons homo sapiens gewoon (wetenschappelijke) consensus over is: Dé Enige en Echte Waarheid is niet bekend. Hoe breed is dat begrip ook? Hoe definieer je dat in hemelsnaam?

Anyway, ik ben de deur uit, fijne dag nog. 😃

Roze Olifant zei:

Ik praat over iets waar volgens mij onder ons homo sapiens gewoon (wetenschappelijke) consensus over is: Dé Enige en Echte Waarheid is niet bekend. Hoe breed is dat begrip ook? Hoe definieer je dat in hemelsnaam?

Anyway, ik ben de deur uit, fijne dag nog. 😃

Klik om te vergroten...

Het woord 'waarheid' is denk ik ook complex, denk aan Galileo Galilei. Iedereen was er zeker van dat de zon om de aarde draaide, totdat het niet zo bleek te zijn. Filosofisch gezien is er bijna niks wat we kunnen aannemen als waarheid.

Volgens mij zijn jij en @N3K0 het over een aantal zaken gewoon eens , bijvoorbeeld het volgende:
Stel er komt geen einde aan het bewustzijn. Hoe kunnen we dan bewijzen dat er een einde bestaat?
Als iets oneindig is, is er geen einde, dus kun je het einde niet bewijzen. Maar je weet het niet zeker totdat het einde er is.
En als het einde er is, weet je dan achteraf dat je het einde ooit hebt bereikt? En als je het nog weet, was het dan het einde?
Niemand die het kan vertellen.

Snuifcabine zei:

Het woord 'waarheid' is denk ik ook complex, denk aan Galileo Galilei. Iedereen was er zeker van dat de zon om de aarde draaide, totdat het niet zo bleek te zijn. Filosofisch gezien is er bijna niks wat we kunnen aannemen als waarheid.

Klik om te vergroten...

Als je 2 mensen recht tegenover elkaar aan de tafel zet en je legt het cijfer 6 op het midden van de tafel. De één zegt... het is een 6, de ander zegt...het is een 9...

Wie heeft er gelijk?

Voor mezelf gesproken heb ik het gevoel dat door trips meer en meer puzzelstukjes van een ´waarheid´ in elkaar lijken te passen waardoor ik voor mezelf een hele theorie heb bedacht/gezien/ervaren die ik voor waar neem. Dat is mijn waarheid zoals iemand anders zijn waarheid heeft die absoluut evenwaardig is.
Ik ben heel gelovig geworden door psychedelische trips, het is een uniek geloof dat gemaakt is doorheen mijn levensweg, het vind ook geen aansluiting bij de gangbare commerciële religies.

Het heeft gemaakt dat mijn angst voor de dood verdwenen is en dat het mij een beter mens heeft gemaakt op bepaalde vlakken, ik put er kracht uit op mindere dagen en toon dankbaarheid op de betere dagen.

Trippen geeft stof tot filosoferen, en filosoferen geeft stof dat je kunt meenemen in je trip. En of je tijdens trips doorbraken kunt bewerkstelligen dat laat ik in het midden. Het heeft me in iedergeval vooruitgeholpen en mijn blik op het leven/universum/dood... verruimd. Tuurlijk is dat geen sluitend bewijs, maar voor mij is het mijn ´geloof´ mijn ´houvast´ mijn visie.
Zoals dat voor iemand anders helemaal het tegenovergestelde kan zijn... en tegelijk 100% gelijkwaardig en even waar.

Snuifcabine zei:

Stel er komt geen einde aan het bewustzijn. Hoe kunnen we dan bewijzen dat er een einde bestaat?
Als iets oneindig is, is er geen einde, dus kun je het einde niet bewijzen. Maar je weet het niet zeker totdat het einde er is.
En als het einde er is, weet je dan achteraf dat je het einde ooit hebt bereikt? En als je het nog weet, was het dan het einde?

Klik om te vergroten...

Okay, ik ga hier een klein beetje een grapje van maken 🙂 No offense, maar wat probeer je hier nou te zeggen? Als je linksom of rechtsom niet kunt bewijzen dat bewustzijn eindig of oneindig is, dan bewijst dat niets — alleen dat we dat niet kunnen weten. Gebrek aan bewijs is geen bewijs en zeker geen vrijbrief om zomaar iets te geloven. Dus waar zijn jij @N3K0 het dan precies over eens? Dat we het niet weten? Volgens mij was dat precies mijn punt.

Vraag is ook: hoe zou een eindeloos bewustzijn er precies uitzien? Hoe verhoudt een oneindig bewustzijn zich tot alle bestaande dingen? En om het iets anders te formuleren: hoe verhoudt het idee van oneindig bewustzijn zich tot andere ideeën? Je kunt de vraag naar oneindig bewustzijn niet in isolatie stellen.

Overigens denk ik dat @N3K0 van mening is dat wel allemaal onze eigen antwoorden op de grote vragen kunnen en moeten vinden. Algemene antwoorden hebben dus geen zin, omdat waarheid fundamenteel iets persoonlijks is. Heb ik dat min of meer goed?

mandragora zei:

Als je 2 mensen recht tegenover elkaar aan de tafel zet en je legt het cijfer 6 op het midden van de tafel. De één zegt... het is een 6, de ander zegt...het is een 9...

Wie heeft er gelijk?

Voor mezelf gesproken heb ik het gevoel dat door trips meer en meer puzzelstukjes van een ´waarheid´ in elkaar lijken te passen waardoor ik voor mezelf een hele theorie heb bedacht/gezien/ervaren die ik voor waar neem. Dat is mijn waarheid zoals iemand anders zijn waarheid heeft die absoluut evenwaardig is.
Ik ben heel gelovig geworden door psychedelische trips, het is een uniek geloof dat gemaakt is doorheen mijn levensweg, het vind ook geen aansluiting bij de gangbare commerciële religies.

Het heeft gemaakt dat mijn angst voor de dood verdwenen is en dat het mij een beter mens heeft gemaakt op bepaalde vlakken, ik put er kracht uit op mindere dagen en toon dankbaarheid op de betere dagen.

Trippen geeft stof tot filosoferen, en filosoferen geeft stof dat je kunt meenemen in je trip. En of je tijdens trips doorbraken kunt bewerkstelligen dat laat ik in het midden. Het heeft me in iedergeval vooruitgeholpen en mijn blik op het leven/universum/dood... verruimd. Tuurlijk is dat geen sluitend bewijs, maar voor mij is het mijn ´geloof´ mijn ´houvast´ mijn visie.
Zoals dat voor iemand anders helemaal het tegenovergestelde kan zijn... en tegelijk 100% gelijkwaardig en even waar.

Klik om te vergroten...

Nice, echt mooi verwoord! Alles wat je hier zegt kan ik mij in vinden, jij verwoord precies wat ik zonet eigenlijk had willen schrijven.

OtherShore zei:

Als je linksom of rechtsom niet kunt bewijzen dat bewustzijn eindig of oneindig is, dan bewijst dat niets — alleen dat we dat niet kunnen weten. Gebrek aan bewijs is geen bewijs en zeker geen vrijbrief om zomaar iets te geloven.

Klik om te vergroten...

Soms is het de ervaring/gevoel dat je meegemaakt hebt bij intense trips het bewijs ´voor jezelf´ dat je antwoord hebt gevonden dat je misschien bewust/onbewust zocht. Het is een bewijs (voor jezelf) om het multiversum beter te begrijpen

OtherShore zei:

@N3K0 van mening is dat wel allemaal onze eigen antwoorden op de grote vragen kunnen en moeten vinden.

Klik om te vergroten...

Kunnen vinden misschien wel, moeten vinden niet. Hangt er maar net vanaf wat je zoekt.

OtherShore zei:

omdat waarheid fundamenteel iets persoonlijks is. Heb ik dat min of meer goed?

Klik om te vergroten...

Dat heb je naar mijn mening helemaal goed🙂

Ik vind wetenschap zeker niet slecht, maar wetenschap probeert dingen van een mysterie vast te leggen zodat ze geen mysterie meer zijn, maar ongeacht wat je vastlegt... je blijft werken in een mysterie....wat je ook vastlegt.
Door trippen/spirituele groei/lichaamsuitredingen/meditatie/... kan je soms voor jezelf dingen vastleggen waar de wetenschap niet aankan.(omdat die er ook zijn, alleen niet grijpbaar voor de wetenschap)
Waar ik van overtuigd ben is dat we niets zomaar als vanzelfsprekend moeten nemen, omdat iedereen nu op dit moment het wonder meemaakt en er een (onder)deel van is.
Soms hierbij stilstaan is een goeie zaak vind ik.
Ik ben blij dat ik hiervan een deel mag uitmaken in de hoedanigheid van een mens voor deze periode en dat ik het mag beleven. Het leven zelf en alles errond is... magisch en onbevattelijk in ruime zin.
Ik geloof ook in oneindigheid, de meeste mensen kunnen het lezen op papier maar mentaal niet behappen.
Trippen heeft er voor mij voor gezorgd dat het begrip ´oneindigheid´ meer behapbaar is.
Dat het mentaal vorm krijgt ipv een mindfuck waar je hersenen niet bijkunnen.

OtherShore zei:

Okay, ik ga hier een klein beetje een grapje van maken 🙂 No offense, maar wat probeer je hier nou te zeggen? Als je linksom of rechtsom niet kunt bewijzen dat bewustzijn eindig of oneindig is, dan bewijst dat niets — alleen dat we dat niet kunnen weten. Gebrek aan bewijs is geen bewijs en zeker geen vrijbrief om zomaar iets te geloven. Dus waar zijn jij @N3K0 het dan precies over eens? Dat we het niet weten? Volgens mij was dat precies mijn punt.

Klik om te vergroten...

Wat ik probeerde te zeggen is, dat er een contradictie is als je linksom of rechtsom gaat. Als bewustzijn oneindig is, dan zullen we nooit uitsluitend bewijs vinden dat er een einde is. Als bewustzijn eindig is, dan kan dit ook niet bewezen worden aangezien je na het einde niet meer bij bewustzijn bent. Als er meer dan 1 'ziel/bewustzijn' is, dan kan het zijn dat de ene eindig is en de andere niet en kun je het niet uitsluiten.
TLDR; we zullen het in wetenschappelijke setting nooit kunnen uitsluiten (Q.E.D).

Wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat er in de filosofie maar een paar dingen als 'waar' worden aangemerkt, die grondbeginselen kun je vervolgens gebruiken om te redeneren. Echter zijn er zo weinig grondbeginselen, dat het makkelijker is om assumpties te maken. Door deze assumpties verder te gebruiken, krijg je een kans dat iets waar is, in plaats van 100% uitsluitbaar. Zonder die assumpties is er denk ik maar weinig wat je kunt beredeneren en zou je denk ik alleen kunnen geloven in het absurdisme.

Zoals @mandragora zei, door het trippen vind je steeds meer 'puzzelstukjes' die in elkaar passen en creeer je zo een eigen geloof die jou het meest waarschijnlijk lijkt. Trippen geeft stof tot nadenken en hiermee kun je bijvoorbeeld contradicties vinden met je eigen theorieen, of nieuwe inzichten krijgen waarmee je meer gaat geloven in een andere theorie.

Geloof zie ik dan ook niet als 'een antwoord hebben op', maar meer als 'dit scenario lijkt mij het meest waarschijnlijk'. Wat @N3K0 volgens mij bedoeld, is dat iedereen zijn eigen antwoord heeft, waar ik het mee eens ben. Maar zoals @Roze Olifant zei ben ik het er mee eens dat je kritisch moet zijn, aangezien je het niet kan uitsluiten dat je antwoord voor iedereen geldt. Echter is een fout antwoord ook een antwoord, dus in die zin ben ik het met beiden eens.

P.S. dit thema wordt lekker zweverig, leuk hahah

OtherShore zei:

Vraag is ook: hoe zou een eindeloos bewustzijn er precies uitzien? Hoe verhoudt een oneindig bewustzijn zich tot alle bestaande dingen? En om het iets anders te formuleren: hoe verhoudt het idee van oneindig bewustzijn zich tot andere ideeën? Je kunt de vraag naar oneindig bewustzijn niet in isolatie stellen.

Klik om te vergroten...

Goede vraag, ik heb niet echt een antwoord hoe het christendom/islam/jodendom hier naar kijkt, volgens mij denken die religies dat bewustzijn eindig is en dat je daarna in een hemel terechtkomt waarbij tijd geen rol speelt en je dus niet eeuwig zal lijden, maar in plaats daarvan geen last hebben van tijd en in de hemel komen. Volgens mij ben je in de hel wel eeuwig aan het lijden en speelt tijd hier wel een rol, not sure.

Hindoeisme en boeddhisme geloven in reincarnatie. Volgens mij gaan zij er wel van uit dat je bewustzijn oneindig is en dat tijd altijd een rol speelt, maar je herinneringen 'gereset' worden als je dood gaat.

Mocht iemand nog 'andere ideeën' hebben, dan hoor ik die graag!

@Snuifcabine Kende je het verhaal van The Egg en de goden, zoals Vishnu al voordat je ging trippen?

mandragora zei:

Soms is het de ervaring/gevoel dat je meegemaakt hebt bij intense trips het bewijs ´voor jezelf´ dat je antwoord hebt gevonden dat je misschien bewust/onbewust zocht. Het is een bewijs (voor jezelf) om het multiversum beter te begrijpen

Klik om te vergroten...

Exact dit. Ik heb zelf ook het idee/gevoel dat DMT-dimensies die ik bezocht heb zo echt zijn als deze normale werkelijkheid. Waarom? Omdat ze letterlijk (in mijn perceptie) dezelfde ‘echtheid’ hadden. In die mate dat ik, als ze níet echt zouden zijn, in staat ben te denken dat déze realiteit dan ook niet echt zou zijn. Als ik nu wakker zou worden in een kamer en iemand zat naast me, een sitter met het pijpje nog in zijn/haar hand… en diegene zou me doodleuk vertellen dat dit hele leven wat ik hier geleefd heb op aarde een DMT-trip van drie minuten is geweest… dan zou ik uiteraard wel verwonderd zijn, maar ik denk niet HEEL veel verbaasder dan na mijn eerste serieuze DMT-trip. Dat moment van ultieme verbazing en existentiële shock heb ik namelijk toen al gehad. Net omdat die andere dimensie zooooo ontzettend ‘echt’ was. Alles is mogelijk in mijn beleving sindsdien.

Ik weet dus uit persoonlijke ervaring hoe het voelt om iets te hebben meegemaakt dat zo echt leek, dat het dat wel bijna moést zijn.

Toch corrigeer ik mezelf dan intern, want ik vind het - als ex-wetenschapper, dat zal ook meespelen - gewoon veiliger en meer ‘humble’ om aan mijn eigen perceptie en ervaring te twijfelen, dan om aan te nemen dat ik wel gelijk zal hebben. Dat laatste is me iets te irrationeel, ik ga liever uit van een bepaalde (flinke) foutenmarge in mijn conclusies gebaseerd op mijn eigen ervaring. Wie ben ik, tenslotte. Eén simpel mens, één van de zovelen.

Dat maakt die beleving niet minder realistisch. Ik zeg wel eens; als iemand een pistool tegen mijn kop plaatst met de woorden: ‘Nu kiezen, bestaat de plek waar je bent geweest (na DMT vapen) echt, of is het een verzinsel? Als je een fout antwoord geeft, haal ik de trekker over.’ Dan sluit ik niet uit dat ik under pressure voor ‘echt’ kies. Zó overtuigend echt leek het dus daadwerkelijk. Maar zonder pistool tegen m’n harses aan kies ik voor het antwoord: ‘dat kan ik niet weten op basis van persoonlijke ervaring, die mogelijk ‘delusional’ kan zijn want ik heb wel aan die pijp zitten hijsen.’

Ik leg mezelf heel warrig uit nu, maar ik hoop dat het een beetje duidelijk is wat ik bedoel. :’)

mandragora zei:

Ik vind wetenschap zeker niet slecht, maar wetenschap probeert dingen van een mysterie vast te leggen zodat ze geen mysterie meer zijn, maar ongeacht wat je vastlegt... je blijft werken in een mysterie....wat je ook vastlegt.
Door trippen/spirituele groei/lichaamsuitredingen/meditatie/... kan je soms voor jezelf dingen vastleggen waar de wetenschap niet aankan.(omdat die er ook zijn, alleen niet grijpbaar voor de wetenschap)

Klik om te vergroten...

Eens. Maar ik vind dat onterecht vaak wordt gedacht dat wetenschap en spiritualiteit niet samen kunnen gaan of elkaars tegenpolen zijn. Naar mijn idee complementeren ze elkaar en overlappen zelfs grotendeels, maken onderdeel van elkaar uit. Het zijn allebei manieren die je (tegelijkertijd) kunt toepassen in het kader van waarheidsvinding (whatever ‘waarheidsvinding’ may be - dat is zo ongelofelijk breed). Zoals ik net al zei ben ik zelf werkzaam geweest in de wetenschappelijke branche (heb een PhD in psychologie), en ik ben de laatste die je ooit zult horen zeggen dat wetenschap zaligmakend is - al is de wetenschappelijke methode wel écht de meest betrouwbare manier om tot aantoonbare kennis te komen.

Mijn interesse heeft echter altijd verder gereikt dan wat wetenschappelijk aantoonbaar is. Ik ben geboeid door wetenschappelijke kennis, want die is praktisch toepasbaar, maar óók juist door de mysteries die (nog of blijvend) ongrijpbaar zijn voor de wetenschap. Daarom vind ik persoonlijke ervaring zo interessant, daarom ben ik tripreports gaan lezen, daarom ben ik zelf gaan trippen. Je kunt een boek lezen over (o.a.) de psychofarmocologie van de stof LSD, maar dan weet je nog niet wat de ervaring van een LSD-trip precies inhoudt. Daarvoor moet je het echt zelf gaan meemaken. Het is juist de combinatie van die twee vormen van kennis gecombineerd die het extra boeiend maakt.

Je kunt er ook voor kiezen om die droge wetenschappelijke boeken links te laten liggen (aangezien ze toch weinig tot niks over de daadwerkelijke ervaring zeggen…) en alleen op je eigen belevenissen af te gaan. Doe ik ook meestal. Is helemaal oké.

Maar mij lijkt het simpelweg verstandiger om niet te snel te roepen ‘Dit is de waarheid!’ op basis van eigen ervaringen. Dan loop je i.m.o. dus kans om in een ‘grandiose delusion’-valkuil te trappen, een mogelijke waan m.a.w. Ik blijf liever weg bij eventuele randpsychotische denkbeelden en kies daarom net even meer voor de zelfkritische kant, ook al vertelt alles in mijn brein dat die DMT-dimensies wel heeeeeeeeeel echt waren…

Dit is een beetje de eeuwige ongoing ‘gek of geniaal’-discussie, die altijd weer opspeelt bij psychedelicagebruik en dit soort vraagstukken. Waar stopt het één en begint het ander? Wat is waarheid, wie heeft gelijk? Wat is echt, en waar begint de waan? Geen flauw idee. Ik geloof dat gek en geniaal heel dicht bij elkaar liggen; ik vind het gewoon iets prettiger en logischer aanvoelen om mezelf als default het nadeel van de twijfel te geven (gek dus) in plaats van het voordeel (geniaal); laten we wel wezen, waarom zou ík weten wat eigenlijk gewoon niemand zeker kan weten?

mandragora zei:

Waar ik van overtuigd ben is dat we niets zomaar als vanzelfsprekend moeten nemen, omdat iedereen nu op dit moment het wonder meemaakt en er een (onder)deel van is.
Soms hierbij stilstaan is een goeie zaak vind ik.
Ik ben blij dat ik hiervan een deel mag uitmaken in de hoedanigheid van een mens voor deze periode en dat ik het mag beleven. Het leven zelf en alles errond is... magisch en onbevattelijk in ruime zin.
Ik geloof ook in oneindigheid, de meeste mensen kunnen het lezen op papier maar mentaal niet behappen.
Trippen heeft er voor mij voor gezorgd dat het begrip ´oneindigheid´ meer behapbaar is.
Dat het mentaal vorm krijgt ipv een mindfuck waar je hersenen niet bijkunnen.

Klik om te vergroten...

Ook mee eens. Trippen heeft mij überhaupt zoveel gegeven, daar kan ik een heel epistel over schrijven. Maar een compleet verruimde geest en een bepaalde openheid voor welke ‘waarheid’ dan ook, staan met stip bovenaan.

Oneindigheid blijft een fascinerend fenomeen. We weten dat het bestaat, maar onze hersenen zijn niet geprogrammeerd om het te kunnen bevatten. Maar ja, onze hersenen zijn voor zo ontelbaar veel dingen totaal niet geprogrammeerd die dan toch zomaar ineens naar boven blijken te komen drijven tijdens trips…

Ik ga hier nog uitgebreid op reageren vertellen hoe ik het zie. ❤

Is wel een heeeeel verhaal 🤣

Eerst even complimenten voor mezelf dat ik die lange post van @Roze Olifant van begin tot eind aandachtig heb gelezen. Ik ben het grotendeels met haar eens. David Hume heeft weleens gezegd dat we herinneringen en fantasie (fenomenologisch) kunnen onderscheiden van directe waarnemingen omdat directe waarnemingen een zekere vividness bezitten, net als de overtuigingen die we daarop baseren. Hier gaat het tijdens een trip nog weleens mis, want alles is zo vivid dat het gevoelsmatig wel haast een directe waarneming moet zijn. Maar is dat zo? Er zijn genoeg mensen die wanen overhouden aan trips (zoals het messiascomplex), dus het is in ieder geval niet altijd zo.

@Snuifcabine Aan het begin van deze gedachtewisseling zei je eigenlijk dit: Ik heb zus of zo gezien tijdens mijn trip en dat doet me denken dat zus of zo misschien wel zus of zo is. Fair enough, maar ik heb het gevoel dat je veel meer waarde hecht aan je waarnemingen dan je laat doorschemeren. Dus ik ga daar een beetje tegenin en ik zeg: Hoe zit dat precies? Weet je dat wel zo zeker?
Dan zeg jij: We kunnen het niet zeker weten.
En dan denk ik: Als we het niet zeker kunnen weten dan is dat toch juist een reden om je waarnemingen een beetje te relativeren?
Dus ja 🤷‍♂️

@mandragora is in haar uitlatingen dan toch iets voorzichtiger en behoedzamer. Ze benadrukt in mijn ogen juist het mysterie van het bestaan, 'magisch en onbevattelijk', en daar sta ik toch iets meer voor open dan 'bewustzijn is misschien wel oneindig'. Dat laatste is voor mij gewoon te concreet, te conceptueel (edit: @mandragora is een hij weet ik inmiddels 😅).

Nu maar even op de visie van @N3K0 wachten 🙂

DeTantevanAnne zei:

@Snuifcabine Kende je het verhaal van The Egg en de goden, zoals Vishnu al voordat je ging trippen?

Klik om te vergroten...

Het verhaal van The Egg kende ik al, die theorie vond ik heel mooi en logisch klinken.
Wat betreft de goden, ik heb ooit eens een DMT trip report van iemand gelezen die Ganesha tegen kwam in die trip.
Ik had toen heel snel de wikipedia pagina over Ganesha bezocht, maar niet echt aandachtig de betekenis gelezen ofzo, dit was ongeveer een jaar geleden.
Vishnu had ik voor de trip nooit over gelezen, voor zover ik mij kan herinneren.
Dit vond ik nogal trippy, aangezien de functie van die goden aansluit met wat ik meegemaakt heb tijdens de trip.
Misschien dat ik in mijn onderbewustzijn nog iets over Ganesha kon herinneren, maar dat verklaart niet waarom ik over Vishnu kon trippen.
Misschien stom toeval, misschien niet, vond het iig heel trippy.

Goed geschreven en bijzonder trip report. Mooi ook geïllustreerd met muziek en filmpjes. Wel bijzonder dat je je zoveel details kunt herinneren van je trip. Ik ervaar dat als heel vluchtig. Er is al genoeg gezegd over het risico van 4 zegels in je eentje.