[Triggerwarning] 50ug 1P-LSD, wanneer leek dat een goed idee?

mandragora zei:

Ok nu snap ik vanwaar dit komt.
Ik krijg net een privéberichtje van een moderator dat jij destijds je bewegende avatar hebt moeten weghalen en dat je nu wat verbitterd bent omdat het bij mij wel toegelaten was omdat er geen klachten kwamen.
Ik wist niets van die ongeschreven regel, tot daarnet.
Ik zal´m zo veranderen voor je in een niet bewegende avatar. Opgelost, ik snap je frustratie

Klik om te vergroten...

wat is dat voor verzonnen regel ....

Hey jongens laten we even in-topic blijven. Lijkt me een te mooi en bijzonder topic om het te gaan vervuilen met gelul over bewegende avatars.

MR_CHIP zei:

wat is dat voor verzonnen regel ....

Klik om te vergroten...

Ach, kleine moeite... geen probleem...het is maar een avatar.

Eik zei:

Hey jongens laten we even in-topic blijven. Lijkt me een te mooi en bijzonder topic om het te gaan vervuilen met gelul over bewegende avatars.

Klik om te vergroten...

Nu dit 🙂

Een update over de aftermath:

Vanmorgen werd ik na drie uurtjes slaap wakker. Halverwege de morgen had ik een afspraak, en dat was even een harde confrontatie de echte wereld in. Deze WMO ondersteuner is nieuw en ik kan haar nog niet zo goed peilen, dus ik weet het even niet. Neiging om af te bellen onderdrukt, ga het maar aan. En dat was goed. Juist de kwetsbaarheid van dit moment. Ik heb heel open met haar kunnen praten en waar ik bang was voor een oordeel was ze vooral heel open, nieuwsgierig en eerlijk.

Groepstherapie vanmiddag was oke, ik was wat in mezelf gekeerd maar de opdrachten waren daar ook wel passend voor: lekker kleien. De eerste opdracht ging vooral in op voelen, de tweede opdracht op fijne sensaties en de derde opdracht op het verdragen van minder fijne sensaties. Binnen grenzen de randjes opgezocht. Rake vraag van de therapeut: "kan je jezelf ook toestaan die rand niet op te zoeken?".

Daarna naar huis. Moe en gedehydrateerd doordat ik gister bijna niets heb gedronken. Ik lees jullie reacties, maar kom er nog even niet toe te reageren. Hang een tijdje aan de telefoon met een vriendin. Vooral gehad over het effect van de dagen voor zaterdag richting compleet overwhelmed en gedissocieerd raken, niet verteld dat ik ook nog gewoon zelf een beetje extra dom ben geweest.

Vanavond gebeld met de vriend die ik gister als eerste probeerde te contacten. De reden dat ik als eerste contact met hem zocht was omdat ik weet dat ik bij hem zo lelijk en smerig durf/kan zijn als dat het soms is en dat hij niet terughoudend is in zijn reacties, maar niet oordeelt. Hij laat zich niet verleiden door mijn normaal verantwoorde omgang met drugs of mijn opmerkingen over de opbrengst van deze actie, maar wijst me op een aantal risico's van LSD gebruiken in deze staat en we praten nog even door over therapie. Nieuwe inzichten, dingen waarover ik nog niet na had gedacht. Ik voel me een stukje minder zeker over 'maar het heeft toch goed uitgepakt' en heb voldoende stof tot nadenken voorlopig. Hoe te zorgen dat ik niet weer zo'n actie uithaal, hoe hiermee om te gaan richting de ggz (ik vind het moeilijk daar open over te zijn), of de eerste sessie van traumabehandeling niet een tandje te hard ging etc. Dankbaar voor dit gesprek.

Hoewel het gister niet gelukt is om daadwerkelijk constructief hulp in te schakelen, ben ik heel blij te ervaren dat ik vandaag bij mensen terecht kan, dat ik kan delen. Hopelijk maakt dat het een volgende keer makkelijker om hulp te vragen.

Ik ben me er in elk geval nu van bewust dat ik de komende tijd hoog in moet zetten op zelfzorg. De traumabehandeling vraagt naast twee sessies per week en twee ondersteunende afspraken ook een behoorlijke tijdsinvestering buiten de afspraken om. Met de afspraken van de WMO erbij stroomt de agenda behoorlijk vol, lopen afspraken regelmatig achter elkaar door. Ik moet bewust tijd in gaan plannen om bij te komen, en te voelen hoe het gaat, wat er gebeurt. Met dat ik dit typ besef ik me ook dat ik tijd in moet gaan plannen voor de tijdsinvestering thuis, en dat dat betekent dat ik meer dan ik dacht (of beter gezegd: meer dan waar ik net dacht op te worden gewezen) ook dingen in moet leveren. Mweep.

Ik had deze kwetsbaarheid ergens niet aan zien komen, die ken ik ook niet. Eng!

---

@OtherShore, ik heb vannacht best een tijd na zitten denken over je inmiddels verwijderde post en ik ga er stiekem toch op reageren. Ik denk dat de reden om LSD te nemen precies het omgekeerde was van wat je zei. In dissociatie voel ik weinig, behalve 'naar'. Alles zit achter matglas. Ik wilde juist voelen. Let's face the bitch, kom maar door, head first dwars er doorheen. Gezien vanuit het standpunt dat ik wat emoties betreft behoorlijk vermijdend ben is lijkt dat positief maar uiteindelijk is het gewoon destructief gedrag vanuit PTSS. De juiste weg gister was geweest om hulp te vragen in plaats van LSD te nemen. Zoals aan de telefoon vanavond terecht werd opgemerkt: die traumabehandeling is er juist op gericht om met dit soort emoties om te leren gaan op een beheersbare manier. En dat was dit niet.

@Casrus voor dat dissociëren heb ik geen disso nodig, dat gebeurt gewoon helemaal vanzelf als ik de mentale lading niet meer aan kan. Maakt het wel erg lastig te doseren.

@Mindless het klopt wel redelijk wat je zegt inderdaad. Dat wat achter matglas zit voelbaar en zichtbaar maken. Daarbij wel uit het oog verliezend dat het op dat moment met een reden achter matglas zit, namelijk omdat het veel te heftig is. Onder begeleiding stukje bij beetje erachter vandaan volgens een evidence based methode is misschien toch de betere weg.

@Perenijsje ik ga je een klein beetje corrigeren. Ik moest het niet meemaken, ik koos er (hoe niet verwijtbaar misschien ook) zelf voor om het mee te maken. Maar ik snap wat je bedoelt, thanks

@Eik dankjewel voor je lieve woorden. Gevoel is nou eenmaal niet altijd rationeel hé Hoe ik er nu tegenaan kijk: zie bovenstaande uiteenzetting. Ik heb nog steeds geen spijt en ik wil ook absoluut benadrukken dat ik op geen enkel moment het gevoel heb gehad in een bad trip te zijn beland. Er gebeurde in die reis niets wat niet had moeten gebeuren, maar achteraf gezien had de hele reis niet moeten gebeuren. Desondanks neem ik de ervaring uiteraard mee. Er zijn zo ontzettend veel details van trauma's, van behoeftes en gevoelens voorbij gekomen die ik hier niet heb gedeeld omdat dat echt heel veel te kwetsbaar voelde. Als ik ze onder woorden kan brengen werk ik ze misschien nog wel voor mezelf uit morgen Ik ben in elk geval voornemens niet nog eens in zo'n set/setting psychedelica te nemen en ga komende dagen ook wel aan de slag met een plan om dat te waarborgen. Hoe graag ik psychedelica ook met traumabehandeling zou willen combineren: aangezien dat niet onder begeleiding van een psycholoog kan worden geïntegreerd in de behandeling denk ik dat ik psychedelica sowieso een tijdje in de ijskast moet zetten (letterlijk hehe). Ik wil niet riskeren dat de cocktail PTSS, behandeling, eventuele set/setting en dissociatie en psychedelica wél een keer uitmonden in een bad trip of in het ergste geval in een psychose.

@Kordie, @Spyro, @N3K0, @MR_CHIP, dank jullie wel.

@Relmuis het dissociatieve heeft inderdaad behoorlijk de overhand gehad, maar heeft er denk ik ook voor gezorgd dat e.e.a. wel te handelen is geweest. Het aangaan van het verwerken van trauma's en de weg naar herstel, het leren kennen en ervaren van emoties, het af en toe dissociëren. Dat geheel is een (spirituele) reis op zich. Ik overweeg wel eens om daar een volgtopic over te maken, maar het heeft natuurlijk helemaal niets met drugs te maken dus ik weet niet of dat passend is. Naast dat ik me daar als moderator wel iets extra kwetsbaar in voel ook. Ik vind het in elk geval zelf een interessant en leerzaam proces

Vergeet ik toch bijna onze @Zeehond! Dankjewel voor je lieve woorden gister en vandaag. En je had gelijk: het was tijdelijk en het ging voorbij

Lief lief Plopje. Wat ontzettend heftig en mooi om te lezen. Het meest heftige, eigenlijk, je eenzaamheid. Want je bent zo’n mooi mens, met toch ook echt mooie mensen om je heen. Ik hoop dat je je minder eenzaam voelt als je weet dat ik alles, lettttterlijk alles tussen huilbui 4 en huilbui 5 enorm herken. Maar je mag er zijn: je bent er toch al en ik vind dat sporadisch erg fijn! (Sporadisch als in wanneer ik het voorrecht heb je aanwezigheid te genieten🤪). Mocht je morgen nog een iemand willen bellen, laat me dat weten. Veel liefs en knuffels❤️

Mevrouw Pløp zei:

@Casrus voor dat dissociëren heb ik geen disso nodig, dat gebeurt gewoon helemaal vanzelf als ik de mentale lading niet meer aan kan. Maakt het wel erg lastig te doseren.

Klik om te vergroten...

Dacht al zoiets.

Heb zelf geen ervaring met dergelijke gebeurtenissen buiten het druggebruik.

Dank je dat je het uitgelegd hebt.

Mevrouw Pløp zei:

Ik overweeg wel eens om daar een volgtopic over te maken, maar het heeft natuurlijk helemaal niets met drugs te maken dus ik weet niet of dat passend is. Naast dat ik me daar als moderator wel iets extra kwetsbaar in voel ook. Ik vind het in elk geval zelf een interessant en leerzaam proces

Klik om te vergroten...

Wat mij betreft heb ik er wel belangstelling voor want ik heb zelf heel veel ervaring met dissociaties vanwege trauma (tot aan een dag vermissing aan toe). Misschien een topic in het forum voeding gezondheid etcetera.

Goed dat je er niet in ieder geval zo mee aan de slag wilt gaan en dat je geen spijt hebt gehad en het geen bad trip of zoiets is geweest voor je. Veel succes met dit verwerken/uitwerken op therapie. En doe verder naast alles maar een beetje rustig aan ja🤗

echt wat goed dat je alles van je ervaring zo kan uitleggen

Mevrouw Pløp zei:

@OtherShore, ik heb vannacht best een tijd na zitten denken over je inmiddels verwijderde post en ik ga er stiekem toch op reageren.

Klik om te vergroten...

Leuk dat je toch reageert. Nadat ik mijn post geplaatst had dacht ik “Misschien heeft @Mevrouw Pløp helemaal geen zin om hier verder over na te denken.” Maar gelukkig valt het mee.

Het advies dat je op dit forum vaak hoort is “gebruik psychedelica alleen als je je goed voelt”. Daar is veel voor te zeggen, maar ik heb psychedelica ook vaak gebruikt op momenten dat het even niet lekker ging. Ook op die momenten hebben psychedelica me geholpen, bijvoorbeeld met een stukje verwerking of met nieuwe inzichten. Niet dat de trip zelf op dat soort momenten altijd ‘leuk’ was, maar wel waardevol en verrijkend. De echte bad trips komen vooral als je in paniek raakt en je begint te verzetten, maar een trip die moeilijk en confronterend is, is niet automatisch slecht. Dus ik kan me wel iets voorstellen bij LSD nemen in de situatie waarin je zat en ‘dom’ is niet het eerste woord dat daarbij in me opkomt.

Maar het klinkt alsof je in dit geval toch op zoek was naar een soort snelle oplossing — even snel voelen zodat je er ook weer snel vanaf bent. En ik kan me voorstellen dat wat je echt nodig had meer zoiets was als je kwetsbaar opstellen, op een tedere manier contact maken met jezelf en ruimte maken voor je gevoel, zodat je op een bewuste manier kan leren omgaan met je gevoelens en gedachtes. De traumabehandeling maakt waarschijnlijk al genoeg los. Daarna heb je waarschijnlijk vooral baat bij een stukje integratie. Als je daarbij een stukje ondersteuning nodig hebt dan is om hulp vragen idd de juist weg en dat heb je natuurlijk ook gedaan, maar dit keer pas nadat je LSD achter de kiezen had 😅

Mevrouw Pløp zei:

Ik had deze kwetsbaarheid ergens niet aan zien komen, die ken ik ook niet. Eng!

Klik om te vergroten...

Dit klinkt super positief trouwens. Ik denk dat het idd een ‘interessant en leerzaam proces’ gaat worden!

Ploppieeee. 😘 Lieverd. We hadden het verhaal al oppervlakkig gehoord, maar om het zo in detail te lezen raakt me wel, en ik ga nu ongeveer hetzelfde zeggen als wat ik op m’n briefje schreef toen ik je huis verliet (terwijl jij al de deur uit was) na onze gezamenlijke trip: je bent zo’n mooi sterk mens.

En ik weet dat ‘je bent sterk’ niet altijd fijn is om te horen als iemand die worstelt, omdat je het gevoel hebt dat je niet anders kan als je door een mentale hel gaat, en ik weet ook hoe klein en kwetsbaar je je dan kunt voelen en hoe f*cking moeilijk het is om dan hulp te vragen en die kwetsbaarheid aan anderen te tonen. En hoeveel makkelijker het is dat uit te weg te gaan, je ‘sterk’ voor te doen, omdat dat comfortabeler voelt. Maar ik zie ook de stappen die je zet en daar heb ik zoveel respect voor. Hoe je open durft te zijn. Misschien dan nog niet op het moment van crisis zelf (mag wel, nogmaals, altijd welkom om te bellen!), maar ook dat komt nog wel. Je bent hier al zo in gegroeid (voor zover ik kan beoordelen vanaf de zijlijn) en dát bedoel ik met sterk.

Oh, en je keihard slachtoffer voelen van je trauma’s mag gewoon. Dat ben je namelijk. Dit en alle emoties die daarbij komen kijken accepterend doorvoelen, hoe heftig ook, hoort bij het proces en is heel wat anders dan altijd in die rol zitten en van daaruit geen eigen enkele verantwoordelijkheid nemen. (Jij bent de laatste die dit doet.)

Niet nodig om te zeggen hoeveel wij je waarderen, al voelt het niet zo tijdens dit soort duistere momenten - of dat nu trippend of nuchter is, want ik hoop dat je dat stiekem rationeel wel weet, maar toch: wij waarderen je, je hoort erbij, en je bent niet alleen. Eenzaamheid - helaas ook horend bij het langdurig single zijn - is helaas een ontzettende bitch die ik herken en ik wilde dat ik die voor je kon wegnemen. Het is een leegte die soms even gewoon keiveel pijn doet, die ik jou (en anderen in een zelfde situatie) niet gun.

Wat een indrukwekkend report, helder geschreven, en weer een hele mooie stap die je hebt gezet omdat je ons (en dan bedoel ik ‘ons’ als in een breder publiek dan je directe naaste kring) meeneemt in je kwetsbaarheid die er 100% mag zijn.

Bedankt voor het delen, en op naar de volgende stappen in je herstel, op naar meer (verdiende) zelfwaarde en daarmee ook op naar de mooie toekomst die je verdient. 🍀 Het zal niet makkelijk worden, het zal zelfs op veel momenten ontzettend zwaar zijn, maar je hebt al zoveel overwonnen, de rest gaat met ups en downs ook lukken! 😘

Ik zou zo graag nog iets liefs willen zeggen, maar eigenlijk is het allemaal al gezegd.
🌹❤️🌹

Mijn hoop was dat ik me na een nacht goed slapen beter zou voelen. Dat is niet zo. Het lukt me nog niet mezelf weer op poten te zetten. Eten gaat soort van ok, drinken niet. Op de bank geslapen, vaak wakker. Gister helder, vandaag niet. Iedereen om me heen is lief en dat roept weerstand op. Heel veel weerstand. Ik kan het niet goed ontvangen. Heb niet het gevoel dat ik dat verdien (rationeel weet ik prima dat dat anders is). Begin van de middag veel onrust en huilbuien, op het punt gestaan een hulpverlener te bellen maar toen kalmeerde het weer. Het zou zoveel makkelijker zijn fysieke pijn te voelen.

De behoefte aan rust en even niets voelen, denken, hoeven of zijn is groot.

Vanavond moet (wil) ik een debrief leiden over de actie van zaterdag. Ik ga zo proberen te sporten en ik hoop dat dat me voldoende in mijn window of tolerance brengt om vanavond mijn taak te vervullen. Denk dat het goed is even onder de mensen te zijn.

“If you can’t stand the heat stay out of the kitchen”. LSD is gene wondermiddel off course. Sad dat u zo bad ging op zon lage dose. Gezien uw ganse lap tekst ook aardig in de knoop met uzelf en dan LSD argeloos tot u nemen is vragen om opname. Ook de drukte op dees forum is hard werk dus houdt u rustig en neem afstand van de digitale vaak “nep” wereld en u zult u zeker en vast beter voele.

Maar het is belangrijk om te erkennen dat het gebruik van LSD geen oplossing biedt voor trauma of emotionele pijn, en het kan zelfs deze problemen verergeren of nieuwe problemen veroorzaken.

Het is moedig dat u open bent over je ervaring en dat u op zoek bent naar manieren om te herstellen. Het kan nuttig zijn om professionele hulp te zoeken bij het verwerken van je ervaring en het omgaan met eventuele onderliggende trauma's of emotionele problemen. Daarnaast is het belangrijk om uzelf te omringen met ondersteunende mensen die je kunnen helpen tijdens je herstelproces. Een plek als deze online vind men vaak wel lotgenoten maar eerlijk ook veel verslaafden welke uw visie op de wereld versomberen.

Rottende Blablador zei:

“If you can’t stand the heat stay out of the kitchen”. LSD is gene wondermiddel off course. Sad dat u zo bad ging op zon lage dose. Gezien uw ganse lap tekst ook aardig in de knoop met uzelf en dan LSD argeloos tot u nemen is vragen om opname. Ook de drukte op dees forum is hard werk dus houdt u rustig en neem afstand van de digitale vaak “nep” wereld en u zult u zeker en vast beter voele.

Maar het is belangrijk om te erkennen dat het gebruik van LSD geen oplossing biedt voor trauma of emotionele pijn, en het kan zelfs deze problemen verergeren of nieuwe problemen veroorzaken.

Het is moedig dat u open bent over je ervaring en dat u op zoek bent naar manieren om te herstellen. Het kan nuttig zijn om professionele hulp te zoeken bij het verwerken van je ervaring en het omgaan met eventuele onderliggende trauma's of emotionele problemen. Daarnaast is het belangrijk om uzelf te omringen met ondersteunende mensen die je kunnen helpen tijdens je herstelproces. Een plek als deze online vind men vaak wel lotgenoten maar eerlijk ook veel verslaafden welke uw visie op de wereld versomberen.

Klik om te vergroten...

@Rottende Blablador, je weet dit vast nog niet omdat je nieuw bent, maar @Mevrouw Pløp is één van de meest verantwoordelijke gebruikers van het hele forum. Het is -onder andere- daarom zo -denk ik, want het was voor mijn tijd- dat ze Moderator is.

Dingen werken hier op Drugsforum.nl wat anders dan veel andere fora omdat sommige mensen hier veel ervaring hebben en met de psychiatrie en/of de verslavingszorg.

Zelf heb ik de gevolgen van de heroïne-golf als kind meegemaakt en er als jongvolwassene mijn tenen in gedoopt. (Ben nu 46).

Bij sommigen van de jongere forumleden vraag ik me af of ze wel begrijpen waarmee ze zich inlaten. Die indruk heeft @Mevrouw Pløp nooit gemaakt.

Wauw… plop… wat is dit allemaal? Ik schrik hiervan. Ik ga het allemaal nog een aantal keer lezen want het verdient meer dan 1 keer lezen. Je weet dat ik je respecteer en je ontzettend hoog heb zitten, als persoon, als mod, je bent echt een tof persoon en ik hoop dat je goed hersteld.

We zijn er voor je. Als forum, als team, we helpen jou zoals je ons altijd hebt geholpen. 🤝

You’ll manage. 💪

Het is nogal een drug om tot u te nemen dat LSD. Kheb het hele verhaal dat ze hier heeft neergeschreven dan ook volledig gelezen en vind in zo’n situatie zitten en achtergrond van psychische verleden het toch wel een beetje onverantwoord en gevaarlijk zo’n bezigheid als trippen in haar situatie. Mag dan wel nieuw zijn hier maar ik zie dat ze als mod wel degelijk goed werk verricht maar het is beter om hier op zo’n forum met meer probleemgevallen misschien verstandig een stapje terug te nemen.

Rottende Blablador zei:

Het is nogal een drug om tot u te nemen dat LSD. Kheb het hele verhaal dat ze hier heeft neergeschreven dan ook volledig gelezen en vind in zo’n situatie zitten en achtergrond van psychische verleden het toch wel een beetje onverantwoord en gevaarlijk zo’n bezigheid als trippen in haar situatie. Mag dan wel nieuw zijn hier maar ik zie dat ze als mod wel degelijk goed werk verricht maar het is beter om hier op zo’n forum met meer probleemgevallen misschien verstandig een stapje terug te nemen.

Klik om te vergroten...

Deze gebruiker is al langere tijd mod en erg geliefd. Ze is niet van de hardcore tripreports maar dit raakte haar blijkbaar heel erg, het moest er uit en dat mag en ik zie niet waarom je er een probleem van maakt.

Als elke mod elke party festival trip om het weekend gaat reporten het een ander verhaal. Ik snap je punt maar het ligt naar mijn inziens anders in dit geval. Denk ik.

u weet natuurlijk best dat het droppen van vloeibaar LSD op een zegel op z’n minst gezegd alles behalve nauwkeurig. en is het weldegelijk mogelijk om een veel te hoge dosering van deze drug te tot zich genomen kan hebben. Triggerwarning was op z’n plaats en een kritische note mag hier toch wel geuit worden?