#1
Ja ik heb daar ook gewoon veel last van. Niet per se altijd hoor. Als ik een intieme vertrouwensband met iemand heb opgebouwd dan heb ik van dit alles geen last. Maar wel in specifiek dit soort situaties dat ik opensta voor contact, maar daardoor ook kwetsbaar word voor afwijzing. Die spanning kan ik gewoon niet goed tegen. De laatste tijd was ik veel bezig met anxious-preoccupied attachment. Ik denk dat ik daar wel last van heb. Kennelijk wordt dat veroorzaakt door onvoorspelbaar gedrag van ouders in de vroege jeugd die soms onbereikbaar zijn en soms verzorgend, waardoor kinderen aanleren dat ze alleen onder voorwaarden geliefd zijn. Daarnaast ben ik opgegroeid in best een giftige mix tijdens mijn pubertijd, waarin ik thuis van mijn zus voornamelijk meekreeg dat mannen vieze misbruikers zijn die zich eens normaal dienen te gedragen. Terwijl er op school een heel dwingend masculiene sfeer hing waarin je werd 'uitgescholden' werd voor 'homo' als je niet genoeg chickies versierde. En tegelijkertijd was het een tijdperk dat stiekem ongelimiteerde gratis internetporno vrij beschikbaar kwam, waarin je naar allerlei andere mensen kon kijken die dan wel seksuele fantasieën konden uitleven. Door de spanningen daartussen verlamde ik, en was er al helemaal geen ruimte om te gaan wat ik nou eigenlijk wilde of fijn vond. Uiteindelijk heb ik dat min of meer 'geleerd' onder invloed van MDMA, waardoor al die spanningen ineens wegvielen en ik wel gewoon kon gaan voor wat ik wilde. Maar dat heeft op paradoxale wijze ook een sterke link gelegd tussen MDMA en losbandige uitspattingen. Als dat dan niet 'lukt' dan komen al die spanningen van vroeger weer heel erg naar boven en dan ga ik enorm op mezelf zitten haten. Want dat was steeds de boodschap die ik meekreeg. En bovendien zie je dan om je heen allerlei mensen die dat wel 'mogen' ervaren. Vandaar ook dat die normatieve man-rol waarin je geacht wordt om te willen veroveren/versieren juist heel veel spanning en frustratie bij me oplevert. Ik word er zelf eerlijk gezegd best moe van dat ik nou alwéér in diezelfde sfeer getrokken werd op dat festival. Het was gelukkig alweer een tijd geleden dat ik me zo voelde door al die valkuilen. Ik kan het ook helder beschrijven omdat het in de loop der tijd enorm vaak herkauwd is in allerlei zelfreflecties en psychoanalyses. Maar echt ervanaf komen lukt niet helemaal i guess. Binnenkort staat er weer nieuwe therapie gepland om het opnieuw te proberen.....Onzekerheid lijkt een rode draad in je persoonlijke topics, gekoppeld aan vrouwen, althans zo interpreteer ik het.