Vlagen van hulpeloosheid tijdens fijne pep-momenten

Daar heb ik mij reeds ook al mee verzoend, maar toch, ineens op een nare manier
een vlaag van eenzaamheid, hulpeloosheid en narigheid is niet echt lekker te noemen,
ook al is rationeel te benaderen dat je er uiteindelijk zelf voor staat.

Een beetje als het verliezen van een dierbare: je weet dat het ooit gaat gebeuren,
je hebt je erbij neergelegd...maar toch is het ontzettend naar op het moment zelf.

Dat klinkt wel dramatisch. Ik ben blij dat ik kan zeggen dat ik me er niet in kan vinden.

Het is niet zo rampzalig als de termen die ik gebruik doen vermoeden, maar het is
een licht gevoel gerelateerd aan eenzaamheid e.d.

Misschien komt dit door je AD(H)D?(omdat je dex voorgeschreven krijgt neem ik dat aan)
Dat wat jij beschrijf heb ik namelijk ook heel erg met pep op (zelf een add'tje)
Het lijkt dan net of je koppie niet goed weet waar die heen moet,
Of juist rustig/kalm+((zombie?)) worden Of actief/vrolijk
Wat bij mij meestal wel werkt, gewoon nog een beetje nemen

Exceptional Insight zei:

Ik ben nooit alleen als ik amfetamine gebruik, dus eenzaamheid komt niet aan bod : )

Klik om te vergroten...

Same here.

Ik heb met bijna alle drugs wel dat er vlagen zijn van intens geluk en en juist mini dipjes , vooral met stars natuurlijk maar toch met andere drugs ook wel. heb zelf nog nooit pep gebruikt maar kan me voorstellen dat het daarvoor ook geldt -> -> :P

ik herken me er wel in
maar dat is alleen als ik terug thuiskom
tijdens de pep met vrienden erbij heb ik dit niet echt
ben ik eerder vrolijk dan anders :P
maar wat je bedoelt met vals geluk herken ik wel
het is net gelijk.. het leven is zinloos...?
of iets in die aard
DIKKE JOINT erop roken zeg ik dan

Paddoboy zei:

ik herken me er wel in
maar dat is alleen als ik terug thuiskom
tijdens de pep met vrienden erbij heb ik dit niet echt
ben ik eerder vrolijk dan anders :P
maar wat je bedoelt met vals geluk herken ik wel
het is net gelijk.. het leven is zinloos...?
of iets in die aard
DIKKE JOINT erop roken zeg ik dan

Klik om te vergroten...

Ja precies, een soort herinnering aan de zinloosheid van het bestaan, terwijl je daar helemaal niet op zit te wachten.

Cooper zei:

Het is niet zo rampzalig als de termen die ik gebruik doen vermoeden, maar het is
een licht gevoel gerelateerd aan eenzaamheid e.d.

Klik om te vergroten...

Bedoel je dat gevoel dat allemaal gedachtes(negatieve) opkomen tegelijkertijd, dat je het ff nietmeer weet? echt een hulpeloos gevoel?
Ik had dat gevoel wat ik beschrijf vaker, maar ik merkte dat als ik die dagen meer at dan normaal ik er geen last van had, mss kun je dat ook eens proberen

Ik heb de dag ná het pepgebruik vaak een beetje een hulpeloos gevoel. Ik ga dan heel erg piekeren over zaken waar ik helemaal niet na wil denken. Besteed ik mijn tijd hier op aarde wel goed? Ik ben 20 jaar en waarschijnlijk zit daarmee al ruim een kwart van mijn leven erop (in een gunstig scenario). Zou ik niet veel meer met mijn leven moeten doen? Verder ben ik een zeer toegeweid atheïst en ben ik er heilig van overtuigd dat als we dood gaan er geen hiernamaals is. En daarom is het idee dat ik mijn tijd hier op aarde niet goed zou besteden extra deprimerend.
Maar tijdens het pepgebruik vol ik me zonder uitzondering echt helemaal geweldig!

Klinkt bekend, ik zat laatst in de bus, terwijl 2 mensen achter mij een heel gesprek hadden wat ik zeer uitgebreid aan het volgen was, toen ze uitstapten, kon ik de rest van het gesprek niet meer volgen, en besefte ik me dat ik een kwartier later thuis zou zitten, alleen, wachtend op de volgende keer dat ik iemand zou zien met wie ik een gesprek zou kunnen hebben.

Met alcohol heb ik dat wel eens op een feestje. Dan besef ik opeens wat voor lage kwaliteit mijn leven heeft en dan ga ik naar huis.

Cooper zei:

Paddoboy zei:

ik herken me er wel in
maar dat is alleen als ik terug thuiskom
tijdens de pep met vrienden erbij heb ik dit niet echt
ben ik eerder vrolijk dan anders :P
maar wat je bedoelt met vals geluk herken ik wel
het is net gelijk.. het leven is zinloos...?
of iets in die aard
DIKKE JOINT erop roken zeg ik dan

Klik om te vergroten...

Ja precies, een soort herinnering aan de zinloosheid van het bestaan, terwijl je daar helemaal niet op zit te wachten.

Klik om te vergroten...

Je maakt het zelf zinloos of zinvol.

Je laat de capsule zelf leeg of maakt hem vol.
Leven is net als een capsule dan wat dat betreft

Ik vergelijk drugsverpakkingen liever niet met m'n leven.

Cooper zei:

Het is niet zo rampzalig als de termen die ik gebruik doen vermoeden, maar het is
een licht gevoel gerelateerd aan eenzaamheid e.d.

Klik om te vergroten...

Gewoon een beetje neerslachtig dus.

Toch kzit er een kern van waarheid in imo..

Je kan ook een lege huls zeggen als dat beter klinkt
Maarja drugsforum,dus zeg iets in df-sferen..
Bovendien kunnen capsules in bv. medicijnvormen levensreddend zijn,ik zie er niets verkeerd in.
Maar dit is mijn uitspraak en daar zullen jullie het mee moeten doen ;

Casplantje. zei:

Ik heb de dag ná het pepgebruik vaak een beetje een hulpeloos gevoel. Ik ga dan heel erg piekeren over zaken waar ik helemaal niet na wil denken. Besteed ik mijn tijd hier op aarde wel goed? Ik ben 20 jaar en waarschijnlijk zit daarmee al ruim een kwart van mijn leven erop (in een gunstig scenario). Zou ik niet veel meer met mijn leven moeten doen? Verder ben ik een zeer toegeweid atheïst en ben ik er heilig van overtuigd dat als we dood gaan er geen hiernamaals is. En daarom is het idee dat ik mijn tijd hier op aarde niet goed zou besteden extra deprimerend.
Maar tijdens het pepgebruik vol ik me zonder uitzondering echt helemaal geweldig!

Klik om te vergroten...

Is normaal, je moet terug op krachten komen.
Onder invloed loopt het soms wel eens vast in mijn bovenkamer.
Dan wil ik bv schrijven en na 1 zin verscheur ik 't blad en zo gaat dat totdat ik me kapot erger.
En dan stopt het ineens en dan voel ik me super chill en relax xd

Ik heb dit af en toe ook wel. Maar nooit zo erg als jij het beschrijft, en het is ook meteen weer weg.

Dag mensen!


Als ik aan de pep ben, en dat ben ik in theorie vrij vaak omdat ik
dexamfetamine als medicatie voor geschreven krijg vanwege concentratieproblemen,
en ik neem wat meer dan de gebruikelijke inname dosis, dus meer een recreatieve dosis zegmaar, dan heb ik wel eens:

Dat wanneer ik me gewoon goed voel onder dat spul, me prima kan vermaken enzo, ineens
een vlaag van hulpeloosheid en eenzaamheid over me heen daalt. Heel kort, niet eens heel intens, maar gewoon naar en vervelend omdat ik me in het geheel gewoon goed voel. Maar even wijst een deel van mijn hersenen me weer even op de echte situatie van vals geluk.

Een beetje als dat een deel van mijn hersenen me probeert te wijzen op
de echte situatie, het valse geluk dus...en dat een ander deel juist actief en vrolijk
wil zijn!

hebben jullie dat nooit? Hoe ervaren jullie het als het voorkomt, en hoe ga je er mee om?
Of ben ik de enige? :P nah...

Tell me!