Jij bent ook echt een topper hoor vergeet dat absoluut niet!! Je leert ons (mij iig) ook ongelofelijk veel en fijn dat je zo open je verhaal met ons deelt. Het heeft je allemaal niet meegezeten en ondanks dat, lukt het je toch maar even om al 13 dagen niet toe te geven aan je dagelijkse verslaving van speedIk wil toch ff kwijt dat ik jullie allen stuk voor stuk TOPPERS vind!!.
Jullie reacties en advies helpen mij echt deze periode door te komen .
Hallo alle respect voor je verhaal. Super dat je inziet om hulp te vragen. Ben zelf ook aantal dagen clean na jaren gebruik is zeer zwaarMijn naam is sylvia ,41 jaar ,moeder van 2 kinderen van 17 en 19 en al 8 jaar verslaafd aan speed. Destijds eraan begonnen met mijn ex ,eerst af en toe in het weekend . Al gauw werd het ook doorde weeks om de vermoeidheid te doorstaan van het gebruik in het weekend. En ja dan zit je al snel aan dagelijks gebruik voor je het weet. Sinds 2015 ben ik weg bij mijn ex ivm huiselijk geweld. Mijn jongste kind is met mij mee gegaan ,de oudste bleef bij vader ivm school en zijn verkering. Ik heb in een vrouwenopvang gezeten en ben vanuit daar 30 km verder dan mijn ex gaan wonen voor mijn rust en veiligheid. Met mijn fam heb ik geen contact meer (door ouders mishandeld). Ben in de periode dat ik in de vrouwenopvang zat clean geweest . Ook toen ik een eigen huisje kreeg was ik nog steeds clean. Ik heb door het huiselijk geweld ptss en sta nog steeds op wachtlijst voor hulp. Mijn ex bleef door gaan met mij lastig vallen en heeft inmiddels een contactverbod. Ik begon al snel aan mezelf te merken dat ik constant op mijn hoede moet zijn en ook sterk moet blijven want ik mocht niet falen als moeder. Mijn ex en zijn moeder hebben mijn zoon zo gehersenspoeld dat hij me al dik 2.5 jaar niet wil zien. Mijn energie na alles was ver te zoeken en ik was zowel geestelijk als lichamelijk op. Opgeven was geen optie want er liep nog een rechtzaak en ik moest vanalles regelen. Ik ging op dit punt weer de mist in ... Ik zocht via via een nieuwe dealer en begon weer met speed. Ik had weer energie om te regelen wat ik moest regelen en mijn gevoel (pijn en verdriet) werd door de speed afgevlakt en makkelijker mee om te gaan. We zijn nu tijd verder en ik heb met mijn dochter een super goede band en we zijn gelukkig in ons nieuwe huisje. Mijn dochter heeft het naar der zin op school . Mijn kinderen weten niks af van mijn speed gebruik . Ik had mijn speed altijd in een kluisje liggen . Ik heb nog steeds geen goede hulp gehad van een psycholoog sta nog steeds op een wachtlijst. Ik heb denk ik mezelf de afgelopen jaren wijsgemaakt dat ik alleen een sterk persoon ben met speed op. Dat ik dan alle stress en angst beter aan kan . Maar ik worstel al jaren met mijn gebruik, heb steeds meer nodig voor zelfde effect en het voegt gewoon niks zinvols meer toe aan mijn leven . Ik krijg er uitslag van in mijn gezicht en raak erg in mezelf gekeerd waardoor mijn sociale netwerk niet op gang komt. Afgelopen zaterdag was ik er zo klaar mee en heb alle speed die ik nog had door wasbak gespoeld. Mischien na zo lang dagelijks gebruik niet erg slim en was het beter geweest om het af te bouwen. Toch was ik van mening dat dat voor mij niet ging werken. Ik heb nu 6 dagen geen speed gebruikt en ik kan jullie vertellen als echte verslaafde dat ik het best zwaar heb . Ik ben enorm moe en heb nergens energie voor. Omdat mijn dochter niet op hoogte is van dit hele gebeuren probeer ik wat extra te slapen als ze op school is. Gister heb ik voor mijn doen een zeer grote stap gezet . Ik ben naar mijn huisarts gegaan. Ik ging kapot van de zenuwe in de wachtkamer. De nacht ervoor heb ik amper geslapen. Ik was in ne hoofd aan het oefene wat ik zou gaan zeggen. Hoe zou de dokter gaan reageren .... De dokter reageerde echt geweldig !. Al vroeg hij eerst ff ; speed? Wat is speed? Hij heeft me aangemeld bij een verslavingskliniek in mijn stad . Helaas is de wachttijd min 100 dagen. De huisarts adviseerde mij om 2x daags oxezepam te slikken . Dit om te zorgen dat ik minder onrustig ben door het steeds te denken aan de speed. Ik voel me nu inderdaad minder onrustig . Ook krijg ik totdat ik terecht kan bij de kliniek gesprekken met de praktijkondersteuning. De dokter wil me zo bij zo volgende week weer zien en zei ; ookal hen je toch weer gebruikt dat geeft niet maar wel komen .
Graag deel ik met jullie mijn dagelijkse strijd om af te kicken . Ookal is er mischien wel helemaal niemand op dit forum die erin geintereseerd is ,dit geeft voor mijzelf wel een extra duwtje in de rug om sterk te blijven .
Hallo alle respect voor je verhaal. Super dat je inziet om hulp te vragen. Ben zelf ook aantal dagen clean na jaren gebruik is zeer zwaar
Vandaag dag 10 zonder speed.
Gisteren vroeg ik aan mijn huisarts of ik niet kon stoppen met de oxzepam .
Ik heb zondag geen oxzepam gehad hele dag ivm andere medicijnen en ik voelde me best relax en rustig.
De huisarts zei dat dat zekers mag maar ik wel de oxzepam bij de hand moet houden.
Vandaag merkte ik al dat ik weer erg onrustig was en ik toch weer begon te denken aan het score van speed.
Ik dacht steeds; ok morge is het weer de 20ste en heb ik weer ff geld en dan zou ik eventueel ff wat kunnen gaan halen ....
Maar gelijk daarna dacht ik weer; ja maar waarom ?! Heb ik deze afgelope 10 dagen dan voor niks door staan ? Ga ik nu al opgeve ???.
Toen heb ik toch maar beslote na tijdje dat ik beter een oxzepam kon gaan innemen .
Toen die begon te werken voelde ik weer meer rust en mijn gedachten waren ook niet meer vollop bij het score .
Ik wil denk ik gewoon te snel verbetering voelen kwa me vermoeidheid.
Dat is ook een reden dat ik liefst geen oxzepam slik omdat ik daar ook wat suf van word.
Voordat ik gestopt ben met de speed was ik weer begonnen met sporten in sportschool.
Dat gaf me een goed gevoel en ik was een beetje onder de mensen (ookal doet iedereen zijn eigen ding maar voor mijn gevoel dan).
Sinds ik gestopt ben met de speed ben ik gewoon doodop.
Ik zal geduld moeten hebben en het sporten komt straks vanzelf weer .
Mijn rust pakken is nu belangrijker.
Tis gewoon alsof er een duiveltje op me ene schouder zit en een engeltje op de andere pffff .
Ik blijf doorzetten want ik ga voor verbetering van mijn leven en lichaam/geest en dat ga ik met de speed zeer zeker niet bereiken .
Maarrrrr het blijft zwaar en een flinke uitdaging .
Maar nu liggend in bed kan ik wel weer een vinkje erbij zetten en ook deze dag ben ik weer door gekomen .
Ik hoop dat jullie ook een fijne dag hebben
Iemand problemen met zijn gewicht na het stoppen. Ik ontplof haast ben 7kg bij in 2weken en vol uitslag in mijn gezicht. Echt ondraaglijk en vermoeidheidVandaag dag 10 zonder speed.
Gisteren vroeg ik aan mijn huisarts of ik niet kon stoppen met de oxzepam .
Ik heb zondag geen oxzepam gehad hele dag ivm andere medicijnen en ik voelde me best relax en rustig.
De huisarts zei dat dat zekers mag maar ik wel de oxzepam bij de hand moet houden.
Vandaag merkte ik al dat ik weer erg onrustig was en ik toch weer begon te denken aan het score van speed.
Ik dacht steeds; ok morge is het weer de 20ste en heb ik weer ff geld en dan zou ik eventueel ff wat kunnen gaan halen ....
Maar gelijk daarna dacht ik weer; ja maar waarom ?! Heb ik deze afgelope 10 dagen dan voor niks door staan ? Ga ik nu al opgeve ???.
Toen heb ik toch maar beslote na tijdje dat ik beter een oxzepam kon gaan innemen .
Toen die begon te werken voelde ik weer meer rust en mijn gedachten waren ook niet meer vollop bij het score .
Ik wil denk ik gewoon te snel verbetering voelen kwa me vermoeidheid.
Dat is ook een reden dat ik liefst geen oxzepam slik omdat ik daar ook wat suf van word.
Voordat ik gestopt ben met de speed was ik weer begonnen met sporten in sportschool.
Dat gaf me een goed gevoel en ik was een beetje onder de mensen (ookal doet iedereen zijn eigen ding maar voor mijn gevoel dan).
Sinds ik gestopt ben met de speed ben ik gewoon doodop.
Ik zal geduld moeten hebben en het sporten komt straks vanzelf weer .
Mijn rust pakken is nu belangrijker.
Tis gewoon alsof er een duiveltje op me ene schouder zit en een engeltje op de andere pffff .
Ik blijf doorzetten want ik ga voor verbetering van mijn leven en lichaam/geest en dat ga ik met de speed zeer zeker niet bereiken .
Maarrrrr het blijft zwaar en een flinke uitdaging .
Maar nu liggend in bed kan ik wel weer een vinkje erbij zetten en ook deze dag ben ik weer door gekomen .
Ik hoop dat jullie ook een fijne dag hebben gehad vandaag !!
Hallo alle respect voor je verhaal. Super dat je inziet om hulp te vragen. Ben zelf ook aantal dagen clean na jaren gebruik is zeer zwaar
Jouw verhaal raakt mij..alsof iemand anders neerschrijft hoe ik me voel of wat ik heb meegemaakt. Alleen zijn is erg en steeds kritiek te horen van anderen. Zou mijn leven meteen willen stoppen maar als ik lees dat ik niet enige ben Geeft me dat toch een beetje moed om niet op te geven. 20jaar is heel lang en vrees dat ik het niet aankan. Mijn lichaam is opgebrand hoe erg ik het ook wil om terug gezond te zijn die troep heeft alles afgenomen van wat ik was en had.Vandaag precies een week zonder speed. Ben best een beetje trots al op mezelf ookal ben ik er nog lang niet . Ben nog steeds heel erg moe en pak zodra de kans er is de mogelijkheid wat te slapen. Door de speed zijn mijn emoties afgevlakt en dat vond ik erg prettig. Het idee dat ik weer vol op mijn emoties zal gaan voelen vind ik best eng en zie er ook best tegen op. Maar ik kan niet alleen maar om geen pijn en verdriet te voelen de rest van mijn leven speed gebruiken. -De mishandelingen in mijn jeugd. -Het huiselijk geweld door mijn ex partner ( waar ik 23 jaar mee samen was). -Mijn zoon die al 2.5 jaar niks meer van me wil weten terwijl we altjjd zon hechte band hadden. -Het verraad van mijn ex schoonmoeder die zei dat alles wat we bespraken tussen ons bleef en ik als een eigen kind voor haar was. -Het overlijden van mijn ex schoonvader in 2015 ,binnen 6 mnd tijd overleden aan longkanker. Mijn ex schoonvader zie ik als mijn echte vader,deze man heeft oprecht van mijn gehouden zoals ik ben . We waren 2 handen op 1 buik en daar kwam niemand tussen . Ik heb hem tot op de laatste sec op zijn sterfbed verzorgd. Ik was de enigste die zijn graf bij hield. Ik kwam een paar x per week naar zijn graf en vond het daar heerlijk. Ik praatte in gedachte dan met hem en vroeg hem in gedachte ook advies over wat ik nu moest doen omdat ik het niet meer aan kon het huiselijk geweld. Destijds heb ik een stenen beeld van 2 harten tegen elkaar aan op zijn graf gelegd. Via mijn oudste kind heb ik toen ik in de opvang zat gehoord dat dat beeld achterin de kofferbak van mijn ex zijn auto lag dat had mijn schoonmoeder gedaan. Ik was woest toen ik het hoorde ,waarchaalde ze het gore lef vandaan , wat heeft de breuk tussen mijn ex en mij te doen met mijn pa?. Ik wou wraak nemen en al hun spullen ook verwijderen van het graf maar ik dacht na ,wat zou pa daar van gevonden hebben ... Nee ik heb het er bij gelaten en ga me niet tot hun niveao verlagen. Pa heeft de nacht voor zijn sterven alleen van mij bewust afscheid genomen door me in zijn armen te nemen en niet eens van zijn eigen vrouw en stiefdochter en zoon. Ik ben ook de laatste wie hem levend gezien heeft voordat hij zijn laatste adem uitblies . Ze kunnen nog zoveel van me afpakken maar mijn afscheid met pa en de laatste woorden die we met elkaar gedeeld hebben pakt niemand mij af. Ik nam speed omdat ik dacht dat ik dan een sterker persoon was. Maar als ik eerlijk ben naar mezelf toe weet ik dat ook als ik speed op heb en me ex me ergens zou op wachten ik ook geen partij voor hem ben. Voor mij is de glans van het leven er al heel erg lang af. Ik ga door en strijd door voor mijn dochter die nog wel in mij geloofd en er altijd voor me is geweest. Ook hoop ik dat met de tijd als ik verder ben met het afkicken dat mijn levenslust weer toeneemt. Ik ga beseffen dat ik er wel toe doe en er ergens op deze wereld toch echt nog wel mensen zijn die echt oprecht zijn . Ik heb geen vertrouwen in mensen en dat vind ik jammer. Ik ga hier zeer zeker aan werken straks met een psycholoog. Een oudere politieagent die zich bezig hield met een aangifte van mij , was " overbezorgd" en had ooh zo goede intensies met me . Het gaf me een beetje een vadergevoel en ik voelde me toch iets veiliger nu hij zich zo in zette voor mijn zaak. Helaas kwam ik er al gauw achter dat het deze politieman niet te doen was omdat hij mij als slachtoffer graag wou helpen maar meneer vond mij wel erg spannend en een knappe dame en was uit op meer. Toen ik duidelijk heb gemaakt dat ik hier zeer zeker niet van gediend was was de extra inzet voor mijn zaak ook ineens foetsie . Zelfde met een oudere man van slachtofferhulp waar ik nog 1 maal een gesprek mee zou hebben nadat mijn zaak voor rechter was geweest en hij dossier zou sluiten. Alle gesprekken met slachtofferhulp vonden gewoon plaatst op het polituebureau . Maar meneer wou mij graag thuis ophalen en mee nemen ergens naar toe. Ik vond dit heel erg raar en vroeg hem wat ie in gedachte had. Ja hij wou me graag mee nemen naar een hotel/restaurant dan konde wel wat relaxer praten.
Ik heb contact opgenome met slachtofferhulp en gevraagd aan iemand van de leiding of dit een normale manier van zaken was? Wat bleek deze meneer had me ook ipv zijn werktelnr gewoon zijn privenr gegeven. Ik doe alles in me eentje ,woon in een stad waar ik niet vandaan kom en amper iemamd ken . Heb geen familie om op terug te vallen . En leef dag in dag uit in angst wat of er nu weer zou kunnen gebeuren door mijn ex. Helaas door de ptss kan ik geen knop omzette waardoor ik mijn angst uitschakel. Krijg geregeld te horen van kennisen online , heb je nu al eens werk?,of ; je bent nog te veel met je ex bezig daarom kom je niet vooruit. Ik besef me dat ik zelf de gene ben die het toch echt moet gaan doen enniet de speed. Ik zal mijn pijn en verdriet gaan voelen en het zal veel heftiger op de voorgrond zijn zonder de speed. Maar naar alle ellende die ik me leven al mee zeul vertik ik het om de speed de baas te laten zijn over mijn lichaam en geest. Ik ben blij met jullie lieve en motiverende reacties en houd jullie op de hoogte
Hallo alle respect voor je verhaal. Super dat je inziet om hulp te vragen. Ben zelf ook aantal dagen clean na jaren gebruik is zeer zwaar
Jouw verhaal raakt mij..alsof iemand anders neerschrijft hoe ik me voel of wat ik heb meegemaakt. Alleen zijn is erg en steeds kritiek te horen van anderen. Zou mijn leven meteen willen stoppen maar als ik lees dat ik niet enige ben Geeft me dat toch een beetje moed om niet op te geven. 20jaar is heel lang en vrees dat ik het niet aankan. Mijn lichaam is opgebrand hoe erg ik het ook wil om terug gezond te zijn die troep heeft alles afgenomen van wat ik was en had.
Ja, ik sta er ook van te kijken @Syl.
Maandagmiddag dus in een depri bui na een nacht doorhalen vol drugs (psychedelica) en een verrotte keel heb ik 14 punten op papier gezet, en ik heb me er tot nu toe aan alle 14 gehouden!
Ik lig zelfs voor. Ik had opgeschreven max een halve gram wiet per dag roken en zit op 0,25 gram wiet. En ik wou maandag dinsdag en donderdag niet meer drinken en heb woensdag ook geen alcohol op!
Een echte alcoholist vond/vind ik mezelf niet, het was een gewoonte. Ik denk dat ik nog wel gewoon met mate een biertje kan drinken in het weekend, en dan door de week weer niet. Ik ben wel benieuwd of ik het zwaar ga krijgen met roken als ik weer wel een biertje ga drinken, we zullen wel zien hoe dat gaat. Echt stoppen als ik daar toch problemen mee krijg zit in mijn achterhoofd, als het moet dan moet dat maar. Maar ik ga eerst eens kijken of het zo gaat lukken.
Herkenbaar van mijn lange wiet verslaving wat ik je eerder vertelde. Dagelijks gebruik maakt je een soort van emotieloos. Naja je hebt de emoties op zich wel maar veel minder uitbundig en duidelijk. Vlakt je af en zorgt dat je minder geeft om dingen zoals welzijn van anderen of wat er in de wereld of in je leven gebeurt.
Als dat ineens wegvalt is dat heel overweldigend vind ik. Alles kwam harder binnen. Zowel negatieve als positieve emoties en gevoelens.
Ik moest de eerste paar maanden ook best vaak huilen, terwijl ik normaal echt zelden huil. Als ik boos was, zenuwachtig, heel blij, zielige films keek gingen de sluizen open. Was echt vervelend soms!
Gelukkig trekt dat op den duur bij. Minder sterk komt het aan en je went er weer aan. Wel zal het (gelukkig) sterker blijven als toen je dagelijks nog gebruikte.
Goed bezig hoor Syl! Bijna een maand al!
Ik had het op dat moment zelf niet door dat ik afstompte en minder interesse toonde in anderen. Het viel mij pas op toen de mensen wie ik “had laten vallen” door mijn desinteresse mij niet meer contacten. Eerst was ik boos en teleurgesteld dat ik niks van hen hoorde tot ik besefte dat ik degene was die begonnen was met afstand nemen. Ik zat idd ook in mijn eigen voor mij toen veilige bubbel.Bij mij was het zekers niet dat ik minder gaf om het welzijn van andere.
Ik leefde wel vaak in me eigen bubbel om maar zo te omschrijven.
Als je een goede hebt is het zeker behulpzaam en prettig! Er moet wel een klik zijn en het kan even duren tot jij jezelf echt open kan stellen bij de psycholoog. Je mag ook altijd wisselen van psych als je geen klik hebt.Hoop dat ik straks bij de psycholoog hier goed mee leer omgaan
Nou, gisteren was mijn strot helemaal naar de klote na een week hoesten dus ben maar naar de dokter gegaan.Echt super joh 14 punten dat is niet niks !.
Soms kom je op een punt dat je gewoon echt klaar bent met bepaalde dingen.
Niet meer zo verder wil en/of kan.
Ik vind echt onwijs dat je zoveel punten opschrijft en zelfs al voor loopt.
Zou het super vinden dat je me op de hoogte houd hoe de dagen verlopen !!
Alsjeblieft Syl zie het nou niet als zwakte dat je een oxazepam neemt. Je bent van een jaren lange speed verslaving aan het afkicken. Velen doen dat jou echt niet na. Al helemaal niet met een zo'n naar verleden. Door dit verleden sta je er ook nog eens alleen voor en heb je ook nog een dochter waarvoor je moet zorgen. Dus echt alleen maar knap hoe je dit oppakt. Ik hoop dat je wat hebt aan je praktijk ondersteuning van de huisarts. Je hebt dan in ieder geval iemand die met je meedenkt en je graag wil helpen.Vandaag dag 27 zonder speed.
Voel me vandaag erg moe en heb al de hele dag enorme koppijn.
Wel gewoon de dingen gedaan die ik moest doen .
Mijn dochter kwam thuis en had bult commentaar op iets waar ik voor haar druk mee bezig was geweest.
Normaal zou ik denken ; joh bekijk het ff lekker met je gezeik .
Maar zit al niet lekker in me vel en dan zijn juist deze momenten dat ik er ff genoeg van heb.
Doe zo mijn best voor der met alles ongeacht hoe ik me voel staat ze altijd op de eerste plaats.
Voor mij is de glans al heel lang eraf van het leven .
De enigste reden dat ik door blijf vechten is voor mijn dochter.
De momenten dat ze me afkat vat ik persoonlijk op ipv het te zien als gewoon puberaar gedrag .
Op zulke momenten voel me ik enorm emotioneel en vraag me echt af waar ik het nog voor doe allemaal.
Ik ben gewoon moe ,moe van die eeuwe strijd in alles al jarenlang.
Nu ik gestopt ben met de speed merk ik dat alles harder binnen komt.
Mijn emoties en gevoelens die ik al die jaren kon handelen door het weg te stoppen .
De speed die er voor zorgde dat mijn pijn en verdriet afgevlakt was .
Juist nu zo zonder speed mis ik het zo enorm dat er eens een keer iemand een arm om je heen slaat en zegt dat het wel weer goed komt of me gewoon even vast houd.
Bij mijn ouders telde mijn gevoel en emoties niet .
Als ik moest huilen kreeg ik geen arm om me heen maar liepen me ouders gewoon weg.
Mijn ex precies hetzelfde verhaal.
Ik heb geleerd dat ik mijn verdriet en emoties niet moet uiten omdat het anderen niet boeit.Huilen doe ik alleen als ik helemaal alleen ben onder de douche of ver weg onder me dekbed.
Altijd sterk moeten zijn ,en ondanks alles altijd door blijven vechten .
Ik word nu ik gestopt ben met de speed soms overvallen door verdriet,pijn,woede,onmacht en wraak gevoelens.
Deze zijn zo intens en heftig en dan ben ik alleen zonder iemamd omop terug te kunnen vallen .
Hoe ga ik mezelf hier mee leren omgaan ?.
Hier was ik ook het meest bang voor als ik zou stoppen met de speed.
De confrontatie met al mijn gevoelens die ik juist niet wil voelen omdat ik bang ben er dan aan onder door te gaan.
Heb net een oxzepam genomen om klein beetje rustig te worden .
Mijn hoofdpijn begint wel nu af te zakken .
ik weet dat het misvhien zwak is om een oxzepam te nemen maar ik voel me op dit moment gewoon heel erg verdrietig .
Ondanks dat ik kan verlangen na dat wat speed met mijn emoties kan doen ga ik door met deze strijd .
Ik ga niet terug vallen op de speed en laat het op me af komen .
Maar oh wat is dit ff zwaar.
Het zijn momemten dat weet ik en het komt wel goed maar voor nu voel ik me gewoon ff zwaar klote .
Alsjeblieft Syl zie het nou niet als zwakte dat je een oxazepam neemt. Je bent van een jaren lange speed verslaving aan het afkicken. Velen doen dat jou echt niet na. Al helemaal niet met een zo'n naar verleden. Door dit verleden sta je er ook nog eens alleen voor en heb je ook nog een dochter waarvoor je moet zorgen. Dus echt alleen maar knap hoe je dit oppakt. Ik hoop dat je wat hebt aan je praktijk ondersteuning van de huisarts. Je hebt dan in ieder geval iemand die met je meedenkt en je graag wil helpen.
Ik ben heel voorzichtig met je deze tip want ik weet natuurlijk totaal niet je verdere verstandhouding met je dochter maar misschien, heel misschien, is het een idee om het er toch eens met haar over je situatie te hebben. Ze is immers 17 en volledig in staat dit te kunnen begrijpen. Het is niet zo dat je haar hiermee lastig valt in mijn ogen, want je bent dan juist eerlijk. Het mooie is dat je erbij kan zeggen dat je al bijna een maand gestopt ben maar het daar wel ontzettend moeilijk mee hebt. Nog mooier zou zijn als je op dat moment je emotie aan haar kan tonen. Dit zal voor jezelf een opluchting zijn en voor haar misschien een eye-opener. Jij bent immers ook een mens met gevoel en niet alleen maar haar moeder. Nogmaals ik weet niet of dit een goede tip is want ik weet niet hoe goed jullie band is en in hoeverre jullie open gesprekken voeren. Misschien sowieso hiermee nog even wachten en het aan je praktijkondersteuning vragen hoe zij hier tegenaan kijkt. In mijn ogen is je gevoel uiten naar je dochter alleen maar goed want dat leert haar ook weer. Het leert haar misschien om in de toekomst zich te kunnen uiten en het niet erg is gevoel te hebben. Heb het er maar over met de praktijkondersteuning en denk er over na.
Voor nu gaat het alleen maar goed hoe rot je je ook voelt. Die oxazepam is ook helemaal niet erg en vooral niet op de manier hoe jij hiermee omgaat. Als je het nou elke dag meerdere keren zou nemen en daarvan je nieuwe verslaving aan het maken ben is dat een ander verhaal. Maar dit doe je niet want je bent bewust van de verslavingsrisico's en neemt het alleen op momenten dat je je echt rot voelt.
Zet hem op Syl en wees trots dat je al bijna een maand clean bent! Dikkeen het komt echt wel weer goed!
Hoi Syl, je bent nog steeds ontzettend goed bezig. Nog steeds geen speed, je bent een echte vechter. Het is logisch dat al die emoties nu op je afkomen, je hebt ze jarenlang onderdrukt. Maar weet dat dat uiteindelijk minder zal worden. Je bent nu bezig met het verwerken van alles wat je de afgelopen jaren hebt meegemaakt. Natuurlijk is dat een zware dobber. En nog steeds sla je jezelf er goed doorheen. Op zulke momenten een oxazepam nemen is echt geen zwaktebod. Het is eerder een stukje zelfinzicht dat je dat op sommige momenten even nodig hebt.
Ik zit zelf ook in een enorm zware kuttijd, dus ik weet hoe het voelt wanneer alles tegen lijkt te zitten, wanneer het lijkt of het leven geen zin meer heeft. Gewoon doorgaan is het devies, er komen betere tijden aan. Over een tijdje gaat het weer beter met je en kun je met gepaste trots terugkijken op deze tijd. Niet alleen de negatieve, maar ook de positieve emoties komen straks weer harder binnen. Wanneer je door de zwaarste tijd heen bent weet je pas weer waarom je het doet. Ik weet zeker dat je dochter ook hartstikke trots op jou zou zijn als ze zou weten waar jij nu allemaal doorheen gaat.
Heb je niemand in je omgeving - naast je huisarts - die weet van je problemen en waar je bij terecht kan? Ik heb zelf de laatste tijd ervaren hoe belangrijk dat kan zijn. Is er niet iemand in je omgeving die je in vertrouwen kan nemen en vertellen waar je nu mee bezig bent? Iemand wie je alles kunt vertellen en wie een arm om je heen kan leggen wanneer je dat nodig hebt.
Ik wil je in ieder geval een hele dikke digitale knuffel geven!
Hoi Syl,
Ik volg je proces nog steeds dagelijks. Je bent ontzettend goed bezig en keep the good work up!
Je bent gewoon bijna een maand zonder speed, super super goed! Vind het elke keer mooi om te lezen hoe open en eerlijk je durft te zijn. Bijvoorbeeld over de gedachten van speed die je hebt. Blijf ze uitspreken, want dan kan je ze beter tackelen en mensen hier je betere steunen. Goed van je trouwens dat je bent gaan chatten met Jellinek. Ik wist niet dat ze dat hadden. Maak er vooral gebruik van!
Even wat losse reacties op je berichten.
Wat rot van je infectie in je gezicht. Gelukkig ben je ermee bezig samen met de huisarts. Hoop dat het snel beter wordt.
Ik lees dat je goede momenten hebt en mindere. Welkom in het gewone levenIk kan mij voorstellen dat je met speed veel gevoelens weg gedrukt heb. Nu komen ze en moet je ze ondergaan. Ik vind het zo balen van je dat de GGZ zo lang op zich moet wachten. Ik weet niet of je erover geschreven had, maar kan je evt onderhoudende gesprekken hebben met de POH-GGZ?
Soms vliegt het leven mij ook aan. Heb zelf ook genoeg meegemaakt. Je hebt al zoveel overleefd en doorgemaakt, deze periode kom je ook door. Wat mij hielp is schrijven in mijn schriftje. Maar eigenlijk doe jij dit ook, maar dan op het forumDoordat ik het opschreef, waren mijn gevoelens gelijk al een stuk minder heftig
En niet te hard naar jezelf zijn wat betreft het gebruik van oxazepam. Het ondersteunt je bij dit proces.
Het raakt mij wat je zei over dat je de glans van het leven voor jou ervan af is en dat je blijft vechten voor je dochter. Ik gun het je om gelukkig te worden en dat het leven weer mooi is voor jou. Realiseer je dat je dochter ook gelukkig is als jij gelukkig bent. Ook jij verdient het en mag gelukkig zijn. Vrienden en misschien een romantisch contact komt wel weer. Eerst focus op jezelf en gelukkig worden met jezelf.
Ik ben het met Mezelf (haha) eens om te overwegen om je dochter bij het proces te betrekken. Ik snap je overweging om het niet te doen. Wel raad ik je dat aan om het te doen als je in therapie ben. Je zal dan wellicht ook moeten uitleggen waarom je overdag afspraken heb. Er zijn altijd mensen die dan evt je dochter ondersteuning kan bieden. Want opgroeien met een ex-verslaafde ouder en alle ellende die jij (en wellicht) zij doorgemaakt hebben, zullen vast tot een zekere hoogte impact gehad hebben. Hoe je het met haar over kan hebben, kan je bespreken met je hulpverlener tegen die tijd. Daar kan je tips krijgen. Het is geen gemakkelijk gesprek waarschijnlijk.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."