We believe what we see and then we believe our interpretation of it, we don't even know we are making an interpretation most of the time. We think this is reality. – Robert Anton Wilson
Door mijn gesprekken met
@Mindless (wat handig zo'n functie om te taggen) en door de filmpjes die hij aanraden kijk ik net even wat anders tegen deze zin aan. Of beter gezegd, ik kan deze zin nu op meerdere manieren interpreteren. (Mindless, correct me if I'm wrong of het verkeerd uitleg. Als je een toevoeging hebt is dat uiteraard ook altijd welkom)
Deze zin insinueert dat we de realiteit buiten onze zintuigen ervaren, wat eigenlijk best een rare gedachte is. We ervaren de wereld niet (Alleen) aan de buitenkant door het aan te raken, te voelen, ruiken, horen en proeven. We ervaren de wereld aan de binnenkant, in ons bewustzijn. Onze hersenen laten ons de informatie zien, de informatie gaat eerst door een filter. (Denk aan dat we beelden op zijn kop zien maar onze hersenen het omdraaien voor ons)
Ons beeld van realiteit is wat onze hersenen ons laten zien. Het is bekend dat onze hersenen nogal eens aan brainfarts doen.
Je zou dus kunnen stellen dat er alleen een materiële wereld in ons hoofd zit. Gefilterd.
Onze hersenen beperken ons dus om de wereld echt te zien (ik gebruik het woord zien nu even voor de complete zintuiglijke ervaring van de wereld). Ik vraag me af wat we zouden kunnen zien als onze hersenen niet zouden filteren. Zouden we dan zoiets als dark matter/energie kunnen zien? Zouden we dan meer dimensies kunnen zien dan we nu doen? Zouden we gedachte gangen hebben die nu niet mogelijk zijn, die nu als insane beschouwt worden? Zou insanity dan misschien kunnen samenhangen met hersenen die afwijkende/minder/geen filters hebben? Dat insanity gewoon puur iemand is die de wereld echter ziet dan andere? Dat idee alleen al klinkt zo onwijs interessant. Dan kunnen we het verder trekken. Zouden alle mensen met een psychische stoornis de wereld niet echter zien? Er zijn een aantal aandoeningen waarvan bekend is dat de gemiddelde persoon die het heeft, ook een hoger iq heeft dan gemiddeld. Minder filters en meer/anders gebruik van de hersenen dan de gemiddelde persoon? Is deze gedachte überhaupt al wel eens verder onderzocht in het wetenschappelijk veld? Of zijn we erover eens dat het een afwijking is, dus die moet beter gemaakt worden ipv dat er gekeken word hoe de wereld ervaren word door die persoon?
I do not think inside the box, I do not think outside the box, in fact, I have no idea where the box is.
Er zijn een hoop mensen die zich herkennen in bovenstaande zin. Als ze zo denken dan moet het toch ontzettend interessant zijn om te onderzoeken hoe ze dan wel denken, en hoe we dat denken kunnen gebruiken voor nieuwe ideeën en ontdekkingen. Ipv die gedachtes van die persoon in "the box" willen stoppen, of mee willen helpen "the box" te vinden.
Op een ander noot, ik zou het heel gaaf vinden als een zwart gat de oorzaak is van een nieuw universum. Ik heb er veel te weinig wetenschappelijk verstand van om überhaupt een gok te mogen wagen wat dat betreft, maar toch kan ik niet ontkennen dat er wat logica inzit.
Ten eerste geloof ik dat de kans een stuk groter is dat er meerder universums zijn dan alleen degene waar wij in leven.
Onze big bang word beschreven als een oerknal, er was niks en toen was er iets. Een zon die implodeert (Leuk weetje voor degene die het interessant vinden. In 2022 kunnen we met ons blote oog het sterven van een ster waarnemen. Dit is heel bijzonder dat we dat mee mogen maken in ons hele korte mensen leven) laat een zwart gat achter. Dat zwarte gat slokt alles op wat in de buurt komt, de wetten van de natuur heeft hij zelfs lak aan. Niks kan ontsnappen, zelfs licht niet. Er is niks wat in de buurt komt van het gewicht van een zwart gat. Als je een paar korrels zwart gat op aarde zou laten vallen dan zou het instant naar het midden van de aarde vallen. Er kan alleen maar materie in, niet uit. Voordat er materie in gaat heeft het zwarte gat het al helemaal uit elkaar getrokken tot de kleinste vorm die er is, protonen, neutronen en elektronen, de bouwstenen voor een atoom. Hawking ontdekte dat fotonenparen gescheiden worden door het zwarte gat, een word opgeslonden en de andere terug het universum in geslingerd. Na een tijd zal het zwarte gat verdampen, het is er niet meer.
Dus als we het zwarte gat nu eens van de andere kant bekijken, niet hoe wij het zien. Hier is wat fantasie voor nodig want ik neem gelijk even de sprong dat het zwarte gat ergens naartoe leid. Dat de bouwstenen van ons universum niet vernietigd kunnen worden.
Dus, oerknal.
Zon die implodeert en zwart gat word en alles opzuigt: Oerknal, vanuit een heel klein puntje word er materie en fotonen het nieuwe universum ingeslingerd. Alles is zo klein als maar zijn kan, alleen de bouwstenen voor een universum zijn er.
Het moet heet zijn zodat deeltjes aan elkaar kunnen smelten om verbindingen en zo sterren te kunnen vormen. (hier kan het wel eens mis gaan, leg ik later verder uit) Sterren zijn immers de bouwstenen van al het andere in het universum.
Een zwart gat is intens zwaar, zou een nieuw universum dat niet ook zijn? Zou de zwaarte van het zwarte gat niet voor een deel het gewicht van een nieuw universum kunnen zijn? Helaas kunnen we dat niet meten en als wel, dan nog gelden de wetten daar niet meer. Wat de bevindingen automatisch al teniet doet. Stofwolk hebben we ook nodig, dat kan ook verklaard worden. Misschien niet heel goed, maar wel een beetje. Bij alle vernietigingen komt stof vrij, de vernietiging van de zon, een deel stof heeft geen kans om in ons universum te blijven omdat het zwarte gat het al verslonden heeft.
Het nieuwe universum is dus een baby van de onze, net zoals alles zich voortplant in de natuur heeft het altijd bouwstenen van de moeder en vader nodig. Het is een replica die lijkt op de ouders maar die niet exact hetzelfde is. Of daar dus leven mogelijk is, geen idee. Ik heb altijd geleerd dat de omstandigheden perfect moeten zijn, een verschil in temp en de deeltjes smelten niet samen. Om samen te kunnen smelten moet het universum zo'm 1 miljard kelvin zijn geweest, de heetste ster in ons universum is zo'n 525 miljoen kelvin. Iets meer dan de helft van wat de temp zou moeten zijn. Het universum is in dit gedeelte ook al afgekoeld. Dus waar komt die hitte dan vandaan? De wrijving en de energie die vrijkomt bij het imploderen van de ster en het ontstaan van het zwarte gat?
Nu hebben we natuurlijk geen fatsoenlijk beeld over de eerste minuten van universum, de theorie is gebaseerd op hoe dingen zich kunnen vormen en welke omstandigheden er nodig waren.
Al met al staat mijn idee, of misschien beter gezegd: hoe ik een zwart gat graag zou willen zien, erg wankel op zijn benen. Maar naar mijn mening niet wankel genoeg om het idee teniet te doen.
Nu heb ik het verstand niet om überhaupt een theorie te kunnen verzinnen hierover, maar tegelijk laat dit idee me ook niet los. Dus vandaar dat ik het deel, daar was dit topic voor
![:grin:]()
Even voor de duidelijkheid, er komt veel meer kijken bij een imploderende ster en de oerknal, maar dat is materie die snel saai word en ik wil ook weer niet al te moeilijk mijn idee opschrijven. Ik ben me er dus perfect bewust van dat ik sommige (zeg gerust alle) dingen nogal simplistisch opgeschreven heb.
Ik ben benieuwd of iemand anders hier ook een idee over heeft, of dat mijn idee genadeloos ontkracht gaat worden door iemand.