[TvdM-april] Minder is meer: wat één paddestoel...

Leuk reportje! Heel goed beschreven
En dat van één paddo

Geweldig report!! Mooi hoe je tot in detail beschrijft wat je ziet. Ik kan me precies voorstellen hoe je behang in die gezichten veranderd, ik had het eens met een lamp, ongeveer zo eentje:

zelfs als ik m nuchter zie snap ik nog goed dat ik erop ging trippen

zeer vet en goed beschreven reportje en dat maaar van 1 paddestoel :P je had er nog een jointje op moeten roken

mooi report, sommige dingen die me echt heel bekend voorkomen maar ik zelf nooit kan uitleggen heb jij heel mooi omschreven

ben bnieuwd naar je volgende trip :P

klinkt als een mooie trip,
en tekenen is altijd zo fijn!

k ga morgen weer paddo's eten, bij een natuurgebied hier in de buurt,
zoveel zin in

Re: Minder is meer: wat één paddestoel teweeg kan brengen

Sweet_Shadow zei:

Ik schrik ineens van geluiden op de overloop. Mijn moeder gaat naar het toilet. Ik bedenk me dat ze misschien mijn kamerdeur plotseling open kan doen, omdat mijn licht nog aan is. Een beetje paniekerig besluit ik om mijn licht uit te doen en af te wachten.

Klik om te vergroten...

Dat is zo herkenbaar dat het bijna eng is

Wel jij zag een olifant boos omdat ie onderdrukt werd door mensen...
ik was vrijdag in men trip een hele tijd een olifant... ik stond zo echt te schommelen heen en weer op men benen en mijn hoofd ook mee laten schommelen en als ik men ogen dichtdeed dan had ik ook echt het gevoel dat ik een slurf had. ik voelde me wel niet echt happy maar ook niet echt slecht "ik was gewoon een olifant". heb een aantal weken geleden docu gezien op national geografic channel over indische olifanten (denk aan ganesh) in de musht (worden ze zomaar opeens dol en hebben het dan op mensen voorzien) en ik moest daar maar heel de tijd aan denken en nnog trouwes. het enige dier dat ooit op de olifant joeg was de mens, is het nu tijd voor payback vraag ik me af.

echt een super leul report!
ik herken sommige dingen ook wel,
al vind ik t af entoe in het donker ook wel relaxed
gaaf!

Bedankt iedereen, ook nog bedankt voor het stemmen

@ De jongen: nou ja of tv slecht is voor iedereen weet ik niet hoor, het is alleen zo dat het op mij niet zo'n positief effect (meer) heeft, omdat ik gewoonweg gek/gefrustreerd/neerslachtig word door de waanzin die tentoongesteld wordt. Ik weet inmiddels dat deze waanzin bestaat, dus waarom zou ik mijzelf er nog extra mee bestoken?

prachtig, normaal zou ik zo'n lang verhaal na 4 regels wegklikken, maar je wist het mooi boeiend te houden. het gevoel dat er "Niets" is achter dat wat je niet ziet is heel erg herkenbaar, kheb zelf (nog) geen paddo's gedaan, maar bij xtc was ik bij een groot meer en een heide, en ik dacht ook dat dat de wereld was, dat er verder niks was. terecht dat het de tripreport van de maand is

Een gaaf verhaal en erg leuk omschreven, knap werk. Ik herken er dingen uit die ik zelf mee heb gemaakt. Ik ben al behoorlijk ervaren met paddo's, is ook een van mijn favourite trips. Ik ben zelf bijna een keertje bad gegaan van een zo'n klein wondervruchtje. Onderschat ze nooit.

Ik had die samen met twee vrienden na een heftige capoeira training van 2 uur genomen. Gedroogde mexicaanse. Al binnen 15 min bogon die te werken. En hard ook

Greetings

wow en dan te denken dat ik voor de eerste keer een hele portie wou gaan nemen :P neem er denk maar eentje haha mooi report mooi report

Intens dat je zoiets kan beleven met 1 paddo..
Ik ga binnenkort voor de eerste keer truffels doen, klopt het dat truffels minder sterk zijn dan paddo's? kan je me misschien een beetje vertellen wat ik kan verwachten van truffels?

Re:

mattskovic zei:

daarom wil ik dus paddo's proberen

voor die heftige trip
maar weet niet goed hoe je er in belgie aan kan komen

Klik om te vergroten...

Ik ben ook van Belgie, maar het is hier helemaal niet zo moeilijk om paddo's te krijgen. Er zijn veel sites waar je gewoon met bankcontact een growkit kunt kopen. Het enige wat je dan nog nodig hebt is een beetje water en wat geduld

TrippyHippie zei:

Intens dat je zoiets kan beleven met 1 paddo..
Ik ga binnenkort voor de eerste keer truffels doen, klopt het dat truffels minder sterk zijn dan paddo's? kan je me misschien een beetje vertellen wat ik kan verwachten van truffels?

Klik om te vergroten...

Truffels bevatten exact dezelfde stoffen als Paddo's en zullen dus ook hetzelfde 'sterke' effect opleveren. De dosering truffels in in grammen alleen wat hoger dan de dosering Paddo's.

TrippyHippie zei:

Intens dat je zoiets kan beleven met 1 paddo..
Ik ga binnenkort voor de eerste keer truffels doen, klopt het dat truffels minder sterk zijn dan paddo's? kan je me misschien een beetje vertellen wat ik kan verwachten van truffels?

Klik om te vergroten...

Ik zou niet echt zeggen dat truffels minder sterk zijn dan paddo's. Ze kunnen allebei zeer sterk zijn. De effecten zijn praktisch hetzelfde want ze bevatten dezelfde psychoactieve stoffen psilocybine & psilocine. Het ligt er gewoon aan hoeveel je er van neemt. Als ik je een tip mag geven: Start met een kleine portie, wacht een goed uurtje en als je je goed voelt, neem er dan nog wat bij. Zorg dat je wel in een vertrouwde omgeving bent met mensen die je goed kent. Ik hoop dat ik je kunnen helpen heb

lekker goedkoop en heftig trippen,
wat wil je nog meer :P

Minder is meer: wat één paddestoel teweeg kan brengen

Het is dinsdag 3 april, 23:00 uur. Ik besluit de ene paddestoel, die al heel lang in mijn kast ligt, op te eten. Het is een gedroogde Mexicaanse uit mijn kweekset van een tijdje terug. Ik verwacht er niet veel van, het is immers een niet al te grote paddestoel. Ik kauw er goed op en loop even later naar beneden om m’n tanden te poetsen zodat de smaak niet in mijn mond blijft (de vorige keer vond ik dat niet zo prettig).

In bed liggend concentreer ik me op mijn ademhaling. Het eerste uur gebeurt er niets, daardoor ben ik een beetje teleurgesteld. Maar ik begin op een gegeven moment toch te trippen door die ene paddestoel! Ik kan me niet eens voorstellen waarom ik ooit meer dan één paddestoel zou willen gebruiken (achteraf overigens wel ).

Ik bekijk de deur van mijn kamer eens goed. Ik kan er op tig verschillende manieren naar kijken. Steeds ligt de nadruk op een ander aspect van de deur: de vier vlakken, het ‘kruis’ in het midden, de scharnieren. Ik denk na over wat er achter de deur is. Door mijn hoofd spelen de gedachten dat er achter de deur Niets is, dat er buiten mijn kamer Niets is, dat mijn kamer als een blok in het Niets zweeft. Maar deze gedachten kan ik weerleggen omdat ik geluiden van buiten mijn kamer hoor. Ik weet dat het geen geldig argument is, maar toch neem ik er genoegen mee.

Nu heeft de paddestoel iets moois voor mij in petto: een lichtschouwspel dat zich rond de lamp voordoet. Er zijn ineens heel veel nuances te ontdekken in het licht, veel rechte lijnen die de grenzen op het plafond aangeven tussen licht en minder licht. Ook bewegen zich over het plafond allerlei kronkelige lijnen en ontstaan er regenboogachtige kleurschakeringen rond de lamp. Geweldig om te zien. Even lijkt het ook of alles wat ik zie bedekt is met minuscule vierkantjes.

Dit is de vierde keer dat ik in m’n eentje op m’n kamer trip, en telkens ben ik blij verrast door mijn behang. Er verschijnen vaag twee op elkaar lijkende gezichten vol franje op de muur aan de overkant, die een soort gevoel van respect oproepen. Ik denk dat ze een oogje in het zeil houden. Het behang direct naast me vraagt ook aandacht, daar verschijnen voornamelijk een soort schaduwfiguren (als een schimmenspel), en prachtige bloemenpatronen. Ik wil deze patronen vasthouden, ze niet verliezen, net als het fantastische lichtschouwspel dat ik daarvoor gezien had rond de lamp. Maar ik besef dat dit niet kan en schrijf even later op: “Trippen is een les in loslaten.” Ik voel mij een moment verheven maar spreek mezelf vermanend toe, ik ben immers slechts een mens. Met pen en papier probeer ik wat gedachten vast te leggen, maar het enige dat ik weet te schrijven is: “Deze beleving is te onwoordelijk.”

Als vanzelf begin ik patronen te tekenen op het blaadje. Ik ga er helemaal in op. Een heel nieuwe wereld (na wereld, na wereld) ontvouwt zich in de lijnen. Dit is niet zomaar tekenen, dit is als het ware het doorleven van meerdere werelden. Tegelijkertijd haal ik herinneringen op aan dromen die ik ooit gedroomd heb; ik kom terecht op de maan. Terwijl ik aan het tekenen ben, voel ik dat iets mijn aandacht wil trekken, waarschijnlijk ben ik het zelf die mezelf wil wijzen op hoe interessant de omgeving is. Ik wil echter niet afgeleid worden van mijn blaadje en vergeet de kamer om me heen. Het is maar een klein memoblaadje, dus raakt het snel vol.

M’n aandacht kan vervolgens weer uitgaan naar de mij omringende zaken. Ik word steeds aangetrokken door het licht, want wat is licht mooi, zo sfeerbepalend ook. Mijn hand beweegt door de lucht en laat daar sporen achter, heel vermakelijk. Ik sta op en loop naar de deur maar blijf onzeker staan omdat mijn benen zeer licht aanvoelen, het voelt of ze naar boven geduwd worden. Ik loop op wolkjes, lekker, maar het loopt vrij lastig en het voelt of de hele kamer scheef staat.

Een beeld in mijn hoofd van een onherkenbare kwaadaardige persoon (uit een film) zet me aan het denken, o.a. over de tv. Ik voel een bepaalde boosheid, vanwege alle rotzooi, onzin en ellende die ik toegang heb verleend tot mijn geest en mijn herinneringen. Het is gewoon zonde om die belachelijke zooi mee te slepen, maar ik zie geen manier om er definitief vanaf te komen. Het kan altijd terugkomen.

Even later pak ik mijn mp3-speler erbij. Het nummer Rasta Deep van Amiavi zorgt ervoor dat ik een niet te onderdrukken grijns op mijn gezicht krijg. Daarna speel ik met veel genot de albums Elementary Particles en Prima Materia van Bluetech af. Het nummer Mezzamorphic doop ik om tot briljant tripnummer. De muziek staat steeds te hard, dus zet ik het zachter en zachter totdat het niet meer zachter kan. Nog steeds vind ik het vrij hard. Ik kan alle minuscule geluiden perfect horen. Bepaalde geluiden raken mij lichamelijk op een manier die nieuw is voor mij (niet zoals een dikke bas die je duidelijk kunt voelen).

Ik schrik ineens van geluiden op de overloop. Mijn moeder gaat naar het toilet. Ik bedenk me dat ze misschien mijn kamerdeur plotseling open kan doen, omdat mijn licht nog aan is (gewoon om welterusten te zeggen). Een beetje paniekerig besluit ik om mijn licht uit te doen en af te wachten. In de duisternis brandt het rode lampje van mijn versterker. Deze verandert in een oog, een oog waaromheen ik een olifant fantaseer. De olifant is eerst boos, dan verdrietig.

Zo zonder licht voelt alles lang niet zo goed meer. Als ik denk dat mijn moeder weer slaapt, doe ik de lamp weer aan, deze keer half (het is een schemerlamp). Er komt een storend gezoem uit. Ook al hoor ik het bijna niet door de muziek, toch erger ik me er ontzettend aan; het lijkt alsof het gezoem diep in mijn hoofd doordringt. Ik wil de lamp niet voluit zetten omdat het licht zo fel is, maar weet wel dat het gezoem dan ophoudt (is altijd zo met die lamp). Ik los het op door mijn zonnebril op te zetten, maar deze verpest de sfeer, weg ermee dus.

Niets overtreft het zuivere licht. Meestal heb ik geen problemen met duisternis, maar ik begrijp ineens waarom duisternis negatief is en licht positief, waarom het slechte vaak met duisternis geassocieerd wordt en het goede met licht. Zo voelt het ook voor mij. Rond 3:00 heb ik genoeg van de muziek. Ik voel me tamelijk moe en redelijk nuchter: tijd om te slapen.

---
Nog wat opmerkingen:
*De visuals die ik beschreven heb, waren niet zeer gedetailleerd of overheersend maar met wat fantasie kon ik er van alles van maken, heerlijk.
*Het memoblaadje heb ik nog eens bekeken, maar het stelt niks voor; wat lelijke lijntjes enzo. Maar het was mooi om daar in op te gaan.
*Over de rotzooi in mijn herinneringen: dit heeft voornamelijk met de tv te maken, niet zozeer met persoonlijke ervaringen (ook wel een beetje). Ik kreeg ineens veel moeite met excessief geweld in films en slechte tv programma's in het algemeen; ik walgde er echt van. Ik ben er nog steeds wat gevoeliger voor (tv kijken doe ik sowieso al een tijd niet meer).
*Dat beeld van de olifant kan ik nu nog goed voor de geest halen. Hij was bedekt met allerlei versieringen en hij knielde. Het was heel droevig, omdat hij door de mens onderdrukt werd.
*Over licht en duisternis: dat was zo op het moment, achteraf bezien is zo'n onderscheid misschien zinloos. Ik zet er ook mijn vraagtekens bij. Tijdens deze trip was ik echter duidelijk een lichtliefhebber!
*De trip duurde ongeveer drie uur en was wel echt een trip, alleen een normale portie is toch weer wat anders. Ik had bijvoorbeeld het gevoel dat ik redelijk de controle kon houden over alles, er was minder chaos, en achteraf kan ik me de dingen beter herinneren. En toch zou ik zelfs zo'n lichte trip niet 'zomaar even' doen.

daarom wil ik dus paddo's proberen

voor die heftige trip
maar weet niet goed hoe je er in belgie aan kan komen

prachtig verhaal, zo op je eigen kamer.... dat met die lichtschakeringen gemarkeerd door sterke overgangen tussen licht en minder licht herken ik, verbisjterend