#1
Prachtig report!
Een ode aan Salvia![:hearteyes:]()
Een ode aan Salvia
#2
Bedankt voor de reacties ![:)]()
Argulas zei:Ik heb nu héél kort en bondig uitgelegd met welk idee en probleem ik vecht. Ik kan er denk ik ondertussen uren over praten. Misschien moet ik eens beginnen aan een boek?
Hoe staan jullie tegenover deze ideeën? Wat vinden jullie hiervan?
Henkfloyd zei:Herkenbare situatie is dat inderdaad. Je stelt helemaal niks meer voor als je geconfronteerd word met het oneindige. Dat is erg overweldigend en dat moet je echt even verwerken.
Ikzelf vind het ergens ook wel een troostende gedachte dat zoiets kleins en onsignificants zoveel moois kan ervaren en zoveel liefde kan hebben. Ik ben er alles juist weer meer om gaan waarderen. Ook mediteer ik nu vaker inderdaad, maar vind dit niet het belangrijkste. Praat inderdaad met lotgenoten, dat kan ook heel relativerend werken. Als het allemaal toch niks voorsteld kan je er maar beter een mooie tijd van maken toch.
Argulas zei:Alhoewel ik mezelf niet wetend kan noemen, want eigenlijk weet ik het ook gewoon niet en is dit slechts een idee.
Idd, ik begrijp wat je bedoeld. Het is inderdaad lastig. Maar ik ben nu wel bezig met het zoeken naar gelijkgestemden. Ik ben bezig met meer naar goa feestjes te gaan, ik denk dat ik daar wel mensen kan vinden die me beter begrijpen, en misschien gelijkaardig denken. Maar tot dan is DF de enige plaats waar ik met mijn ideeën voorlopig naartoe kanAdrenochroom zei:Wauw Argulas, dat zijn de betere trips!
Wat je ook zegt over het slecht erover kunnen praten met vrienden is erg kut, ik zelf denk ook vrij anders dan ongeveer iedereen om me heen en dat is soms wel eens lastig. Dan denken ze dat je gek bent of willen ze er niets over horenIk vind het altijd juist leuk als mensen afwijken van de norm maar helaas delen weinigen zelfs die mening.
Adrenochroom zei:Anyways, ik las laatst op erowid een soortgelijk report als die van jou, dat iemand zijn eigen leven oversteeg en in een soort structuur of machine terrecht kwam van allemaal levensverhalen, hij kon echter ook in andere levens kijken en wist na afloop ook niet zeker of hij een van die levens was binnengestapt en dus eigelijk van leven was gewisseld, hij kon dit nooit zeker weten omdat als hij zou wisselen hij het zelf niet door zou hebben... ofzo.
Adrenochroom zei:Salvia is duidelijk een superpower onder de kruiden, maar je moet het kunnen unlocken ofzo. Heb je DMT al is gedaan?
Hoeveelste Salvia trip was dit? En hoeveelste gram/buisje had je gedaan van die 20x?
I became aware of the fact that I could travel into the edges of these steeples and it would lead to a whole new reality and an entirely different life. As I peered into these edges, it was like a video would play snippets of the scenes in a life � knees, hips, a room, faces. There were thousands of millions of lives. At the end of some scenes, a deep authoritative voice would say, �Wrather, wrather, wrather�. I did not understand the word at first (or the idea of language), but then realized that it was saying �would you rather�.
Somehow, I knew that I could go into any of these realities and it would become my own and would begin to make sense as a full world to me. I understood that if I chose any of these, it would become my new life � memories would return to me from that life and I would simply �come down� there and pick up living that life.
In fact, I did not know where to find my old reality. It was somewhere lost in the countless lives flashing in front of me. I couldn�t even remember which one was my reality. I couldn�t remember who I was or what my life was like � I had no idea if I would recognize it any better than any other reality. �Wrather, wrather, wrather, wrather�
But, the pattern just kept on coming. It was like I had moved to the side of it now. The pattern was flipping at me like the pages of a book with more and more lives on rubbery orange sheets. I was completely lost. I began to panic that I was never coming down. I was panicked that could not find my old reality. Every image had something familiar for me to latch onto. I knew that I could assume any of these lives before me and it would come to feel completely normal.
Finally, I latched onto something that looked familiar and comforting. I had to fight my way back into that reality to see what more was there. It was a struggle to stay in that reality with more and more lives flipping at me from a book that was so full of lives that it was round like a rolodex. I saw more familiar things and then lost them again. I fought back and saw more.
Daar kan ik me ook wel in vinden. Als je sterft wordt je focus van de volledige prent bij wijze van spreken verlegt, en dat ervaar je dan als 'je leven', de vertrouwde realiteit. Maar ik denk wel dat je focus van grote kan verschillen, en je niet eventueel vast blijft hangen op dit niveau van bewustzijn.There is no such thing as the essential self. There is nothing but everything, every form is temporary and endlessly changing. So, what was �I� could assume any part of the universe, any life and play that role perfectly normally. �I� was only here in this reality for a while and then I would go back to this wheel and assume another reality some day.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."