WTF was dit? (serieus topic dit keer!)

Paniekaanvalletje?

Laag serotonine gehalte? Dagenlang alcohol, benzos of ghb gebruikt achtereen en plots gestopt? GABA heeft een functie op de angstregulatie, net als serotonine. Veel stress de laatste tijd?

TrippyShit zei:

Heeft het iets met drugsgebruik te maken? De laatste tijd doe ik heel rustig aan eigenlijk met drugs.

Klik om te vergroten...

Daar moet het dan aan liggen.

Rook een joint en relaxen maar... Geen last meer van paniek of stress

Serieus antwoord:

Maak je niet druk, zolang het blijft bij een eenmalige ervaring.

'k Heb 't wel vaker, niet druk om maken en lekker verder gaan waar je mee bezig was.
Onwetendheid kan af en toe juist heel goed zijn, als je klacht natuurlijk niet verergert.

Ik heb dit ook al een paar keer gehad vooral als ik niet veel gegeten heb op een dag of heel erg moe ben. Ik denk dat het gewoon een soort "flash-back" is.

Ja, maar ik zie niet welk verband dat heeft met wat ik had. Ik zag geen rare dingen ofzo, het was puur mentaal iets. Maar als je er meer over kan vertellen over wat jij denkt, graag.

Klik om te vergroten...

Mensen met HPPD hebben een VEEL grotere kans op angsten zonder reden en depersonalisatie, zoek maar eens op internet. Mensen met HPPD kunnen niet voor niets benzo's krijgen als medicatie.

Ik heb zelf ook HPPD, en herken het ook wel. Bij mij gebeurde het ook in de trein en ik werd para zonder reden en drufde echt niemand aan te kijken terwijl ik dit nooit heb. Verder is het gelukkig bij mij niet vaker voorgekomen, ik zou je geen zorgen maken.

Aangezien deze vraag wel min of meer aan drugs gerelateerd is, verplaats ik hem even vanuit de general chat, naar drugs algemeen.

Weer een topic, sorry, donder em maar dicht als er wat antwoorden zijn.
Het zit zo:

Gister zat ik in de trein met een vriend me, onderweg naar Woerden vanaf Utrecht cs.
Op een gegeven moment kwam er, zomaar uit het niets, een beetje het gevoel wat je krijgt als het in een trip, of met weed, zomaar opeens omslaat. Dat angstige, paniekerige gevoel wat je grijpt en om je heen slaat met de bijpassende ideeën als 'Ik moet hier weg'. Het 'leuke' aan het verhaal is; ik was gewoon nuchter. Het was ook geen volle coupé ofzo, in hoevere dat ermee te maken zou hebben, alhoewel ik daar zowiezo nog nooit paniekerig ofzo van ben geworden. Ik voelde me wel al een beetje appart omdat ik wat te weinig gegeten had die dag. Nu de vraag dus.. WTF was dit? Heeft het iets met drugsgebruik te maken? De laatste tijd doe ik heel rustig aan eigenlijk met drugs. Moet ik hier op letten? Wat is het en wat moet ik ermee en wat moet ik ervan denken?

Ik hoop dat er mensen zijn die me er een goed antwoord op kunnen geven want ik heb dit nog nooit eerder gehad en vond het nou niet bepaald 'jottem dat was geweldig' ofzo

Dusdat..

Als dat het zou zijn, hoe komt dat dan? Nog nooit last van gehad namelijk
Zou je iets duidelijker kunnen zijn?

^whahaha QFT

Karma is a bitch

TrippyShit zei:

Als dat het zou zijn, hoe komt dat dan? Nog nooit last van gehad namelijk
Zou je iets duidelijker kunnen zijn?

Klik om te vergroten...

Tja, niet echt, ik weet er het fijne niet van.

Wikipedia zegt dit:

Een paniekaanval is een uiting van intense angst die meestal plotseling begint en niet erg lang duurt (doorgaans enkele minuten tot een half uur). De symptomen zijn onder andere beven, sterk zweten, pijn in de borst, hartkloppingen, duizeligheid, misselijkheid, een tintelend gevoel (meestal in handen of benen), benauwdheid en hyperventilatie. Verder treden mogelijk sterke vecht- of vluchtreacties en depersonalisatie op. Een paniekaanval gaat vaak gepaard met de angst om flauw te vallen of dood te gaan.

Meestal treden paniekaanvallen op bij confrontatie met gevaarlijke situaties (ongelukken, rampen, roofdieren etc.), maar ze kunnen ook optreden in sociale situaties waarbij veel stress optreedt. Ook kan de oorzaak lichamelijk zijn (hypoglykemie of drugsgebruik kunnen bijvoorbeeld paniekachtige verschijnselen veroorzaken). Verder kan er sprake zijn van een psychische aandoening. Zo kunnen paniekverschijnselen optreden bij angststoornissen als fobieën of OCS. Bij een aanval kan het effect zichzelf versterken: hoe erger de paniek, hoe meer de persoon overtuigd raakt van de ernst van de situatie, waardoor de paniek nog groter wordt. Wanneer de lijder de oorzaak van de paniek niet kent, kan hij dit uitleggen als een somatisch probleem, wat ook de angst kan versterken.

Als er vaak paniekaanvallen optreden, kan er sprake zijn van een paniekstoornis, mogelijk gepaard met een vorm van agorafobie.

Voor de omgeving en de persoon zelf is het niet altijd duidelijk waardoor een paniekaanval ontstaat. Bij paniekstoornis en bepaalde fobieën is de stressfactor bijvoorbeeld zo persoonlijk dat de omgeving niet begrijpt waarom een aanval ontstaat en even plotseling weer verdwijnt.

Paniek treedt niet alleen op bij individuen, maar kan ook voorkomen bij massahysterie, bijvoorbeeld na een ramp.

Klik om te vergroten...

Mwah dat komt niet echt overeen met wat ik meemaakte. Totaal niet eigenlijk. Ik werd gevangen in een paniek-gevoel en wat angst vooral omdat het plotseling kwam, ik nuchter was en ik bang was dat het iets met een psychose ofzo te maken zou hebben en daardoor werd het heftiger enzo.. Waarom een psychose? weet ik niet, maar als ik van de ene op de andere seconde paniekerig en angstig wordt komt dat blijkbaar in mn op..

Paniekaanval, sluit het niet uit, maar als ik het zo lees zou ik duidelijk zeggen nee dat is het niet..

Ooh, je was bang voor een psychose! Dat verklaart het! Karma kicking your ass voor het pesten van AT!

Ik heb dit laatst (paar maanden geleden) ook een aantal keer gehad. Toen had ik net een badtrip op paddo's achter de rug en was ik sowieso niet heel psychisch stabiel (wat voor mij echt een enorme verandering is :P). Het probleem zit hem denk ik vooral in het feit dat je, je er instant zorgen over gaat maken, je daardoor een soort stress oproept; je, je vervolgens nog meer zorgen over gaat maken omdat het heftiger wordt en zo een soort vicieuze cirkel maakt. Resultaat: paniek.

ExceptionalInsight zei:

Ooh, je was bang voor een psychose! Dat verklaart het! Karma kicking your ass voor het pesten van AT!

Klik om te vergroten...

rofl

Gister zat ik in de trein met een vriend me, onderweg naar Woerden vanaf Utrecht cs.
Op een gegeven moment kwam er, zomaar uit het niets, een beetje het gevoel wat je krijgt als het in een trip, of met weed, zomaar opeens omslaat. Dat angstige, paniekerige gevoel wat je grijpt en om je heen slaat met de bijpassende ideeën als 'Ik moet hier weg'. Het 'leuke' aan het verhaal is; ik was gewoon nuchter. Het was ook geen volle coupé ofzo, in hoevere dat ermee te maken zou hebben, alhoewel ik daar zowiezo nog nooit paniekerig ofzo van ben geworden. Ik voelde me wel al een beetje appart omdat ik wat te weinig gegeten had die dag. Nu de vraag dus.. WTF was dit? Heeft het iets met drugsgebruik te maken? De laatste tijd doe ik heel rustig aan eigenlijk met drugs. Moet ik hier op letten? Wat is het en wat moet ik ermee en wat moet ik ervan denken?

Klik om te vergroten...

Typische paniekaanval. Natuurlijk defineer je het op dit moment niet zo, en dat komt omdat het dan waarschijnlijk je eerste is. Ik heb zelf altijd veel geblowd en er nooit last van gehad. Totdat ik op een gegeven moment een tijd naar het buitenland ging en na een paar maanden nuchter zijn ook zoiets als jij had. Dat was midden in een supermarkt in London ergens. Ik schrok me ook een hoedje, en dacht aanvankelijk dat ik gewoon ziek was ofzo. Vervolgens ging het beter, maar na een tijdje kwam het vaker terug in combinatie met hyperventilatie. Ik dacht dat ik gewoon ziek was ofzo.. had immers nog nooit hyperventilatie gehad dus wist bijgod niet dat ik last had van hyperventilatie. Uiteindelijk 2 maanden 'ziek' geweest, met steeds minder frequent een aanval (van paar keer per dag tot paar keer per week), net zolang totdat ik weer 'beter' was. Vervolgens kwam ik weer terug in Nederland en begon ik weer te blowen. Ik merkte dat ik weer af en toe 'ziek' werd als ik erg stoned was. En langzaam begon het een en ander te dagen. Toen ik vervolgens een paar maanden in Duitsland ging wonen en weer 'ziek' werd, ben ik het uit gaan zoeken.

Uiteindelijk bleek dus dat ik last had van paniekaanvallen en hyperventilatie, en dat dit getriggered werd door onderbewuste stress die ik oploop als ik op mijn eentje een tijd in het buitenland verblijf en daarbij een lekkere belasting heb van nieuwe indrukken, nieuwe taal en nieuw werk. Nu ik dat van die hyperventilatie weet heb ik er eigenlijk ook nooit meer last van gehad (omdat je beseft dat het gewoon een leipe lichamelijke reactie is die niet gevaarlijk is), maar die paniekaanvallen komen nog af en toe terug als ik een periode er echt heel hard aan moet trekken (zware cursus van 3 weken full-time ofzo).

Het lijkt er voor mij persoonlijk op dat ik gewoon gevoelig ben voor stress, en als ik daar eenmaal 'ziek' van begin te worden duurt het ook echt weken tot maanden totdat ik weer helemaal 'genezen' ben. Flink sporten in de vorm van hardlopen werkt de stress bijna geheel weg voor mij. Maar als ik een drukke periode heb, het hardlopen verwaarloos, weinig slaap en teveel blow in de weekenden dan wil het wel weer eens even terug komen.

Ik denk dat je hiervan kan leren dat het moeilijk is om dingen te defineren als je ze voor de eerste keer hebt. Maar het is wel zeker handig om er achter te komen wat het is en waar het aan ligt. Dit soort dingen zijn puur psychisch dus het is moeilijk om er vat op te krijgen. Ik vergelijk het een beetje met zoals we vroeger paddo's aten. Toen ik jong was (<17) en nog nooit van fout gaan had gehoord, kon ik zoveel paddo's eten als ik wilde, wanneer en waar ik maar wilde. Als je dan ervarender wordt, hoor je steeds meer verhalen over bad trips, en als je dan een keer zelf niet lekker in je vel zit en je denkt eraan in een dikke trip dan ga je zelf ook royaal fout. Vanaf dat moment is het nooit meer hetzelfde, omdat die gedachte altijd aanwezig is kan je niet meer fatsoelijk paddo's eten (in ieder geval niet meer zo onbezorgd als vroeger). Je kunt dit herstellen door er 'niet meer aan te denken'. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan als de trip behoorlijk bad was. Met paniekaanvallen is dit ook ongeveer zo. Als je er nooit meer aan denkt zul je er weinig last van hebben, maar als je je er constant druk over maakt zul je ze snel hebben. Gewoon verder leven, beseffen dat het niets voorsteld en afleiding zoeken is daarom de beste remedie.

Maar jij hebt er pas 1 gehad. Dus misschien was het wel je laatste

Welkom bij de club.

Paniekaanval idd die je misschien mogelijk hebt getriggerd door je angst voor psychose die door je hoofd heenging. Paniekaanvallen kunnen blijven terugkomen als je er zo van geschrokken bent dat je bang bent dat het terugkomt. Dan roep je als het ware een paniekaanval op. Met angst hebben voor angst. Idd zo min mogelijk mee bezig zijn dus en bedenken dat het zo weer over is als je er 1 krijgt en dat er niks kan gebeuren.

Bedankt voor de antwoorden tot nu toe. Heb na de 1e kleine nog een paar kleintjes of net niet momentjes gehad en gisteren had ik zo'n aanvalletje van toch wel een uurtje ofzo. Als ik me kon afleiden was het nog wel te doen maar er waren ook momenten bij dat ik echt bang was dat ik de controle over mezelf totaal zou verliezen en iets zou doen wat ik niet in de hand zou hebben.

Voorlopig kap ik eventjes met drugs. Hoe langer ik ermee stop, hoe minder ze komen heb ik gemerkt. Vind het jammer want sommige dingen heb ik al een tijdje niet meer gedaan zoals een goed pilletje of een tripje maarja, toch maar ff doen wat gewoon verstandig is nou.

Dat het een panieksaanval is ben ik ondertussen ook achter. Gister had ik namelijk ook last met ademhalen, druk op mn borst, etc. Beetje de symptonen van een panieksaanval. Mn kaak was ook wat gespannen enzo.

Ik weet niet meer wie het zei, maar ik heb dus idd hppd. Zou best kunnen dat angsten enzo dan sneller voorkomen, weet ik zelf niet. Dat ik benzo's zou kunnen krijgen ben ik me ook bewust van en was ik eerst ook van plan. Maar bij nader inzien vind ik dat gewoon verstoppertje spelen. Het komt 100% door mn drugsgebruik dat 2/3jaar geleden en stuk onverstandiger was. Ik heb het zelf gedaan dus moet ik zelf ook de consequenties onder ogen zien vind ik. Als je de leuke en bijzondere kanten van drugs wil zien moet je ook de minder leuke dingen accepteren.
Maarja, even een tijd zonder drugs dus en dan zie ik wel weer verder.

Danku voor de antwoorden

GoedeWiet zei:

Ik denk dat je hiervan kan leren dat het moeilijk is om dingen te defineren als je ze voor de eerste keer hebt. Maar het is wel zeker handig om er achter te komen wat het is en waar het aan ligt. Dit soort dingen zijn puur psychisch dus het is moeilijk om er vat op te krijgen. Ik vergelijk het een beetje met zoals we vroeger paddo's aten. Toen ik jong was (<17) en nog nooit van fout gaan had gehoord, kon ik zoveel paddo's eten als ik wilde, wanneer en waar ik maar wilde. Als je dan ervarender wordt, hoor je steeds meer verhalen over bad trips, en als je dan een keer zelf niet lekker in je vel zit en je denkt eraan in een dikke trip dan ga je zelf ook royaal fout. Vanaf dat moment is het nooit meer hetzelfde, omdat die gedachte altijd aanwezig is kan je niet meer fatsoelijk paddo's eten (in ieder geval niet meer zo onbezorgd als vroeger). Je kunt dit herstellen door er 'niet meer aan te denken'. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan als de trip behoorlijk bad was. Met paniekaanvallen is dit ook ongeveer zo. Als je er nooit meer aan denkt zul je er weinig last van hebben, maar als je je er constant druk over maakt zul je ze snel hebben. Gewoon verder leven, beseffen dat het niets voorsteld en afleiding zoeken is daarom de beste remedie.

Maar jij hebt er pas 1 gehad. Dus misschien was het wel je laatste

Klik om te vergroten...

Hier ben ik het mee eens idd. Vooral het paddo verhaal. Vroeger was het hoe leiper hoe beter. Bad gaan, voor mij niet. Tot ik een keer vanaf seconde 1 nogal bad ging. Met mdma precies hetzelfde verhaal, met blowen ook. Als je het ervaren hebt blijft het onbewust ergens hangen en soms komt het, totaal onbewust zonder dat je er bewust aan dacht, weer even om de hoek kijken. Om die reden blowde ik nog heel afentoe en vooral in kleine groepjes enzo. Ook met alcohol op had ik er minder last van. Maarja, na een tijd krijg je het ook met alcohol natuurlijk :P Kan me erg vinden in je verhaal. Maarja het was al stuk minder dus ik dacht dat het wel weer keertje kon. Verkeerd gedacht dus, gewoon ff kappen voorlopig