Je drugsgebruik vertellen aan je ouders

Haha als ze dat al persoonlijk zeggen wil het zeggen dat ze het eigenlijk vrij zeker weten

Is het misschien een goed idee om een keer een brief achter te laten met mijn verhaal? Dan vat ik alle informatie samen die ik kan vinden en leg ik dat erbij. Dan slaap ik 2 dagen bij een vriend ofzo, dan hebben zij tijd om na te denken om het even te laten berusten zodat de confrontatie ook gemakkelijker gaat. Dat zet ik er dan natuurlijk ook bij.

Face to face is mijn advies!
Voordeel: Je kunt dingen zelf uitleggen aan hen

Flameon zei:

Face to face is mijn advies!
Voordeel: Je kunt dingen zelf uitleggen aan hen

Klik om te vergroten...

Helemaal mee eens.
Het is misschien eng, maar zo ontloop je het en zit je jezelf waarschijnlijk 2 dagen op te vreten, omdat je er zo tegenop kijkt om je ouders onder ogen te komen.

Ik antwoord altijd eerlijk op hun vragen maar ze weten het meeste al doordat mijn oudere broers beiden nogal veelvuldig gebruikmaken van drugs.

Voor de rest weinig over te vertellen, drugs, meh

Ja, ik weet eigenlijk zelf ook niet zeker of ik nu mezelf zit voor te liegen dat ik het eigenlijk gewoon uit wil stellen in plaats van hun meer tijd te geven. Maar ik denk toch dat het wel helpt eigenlijk.

Ja, eigenlijk wel, ik denk dat als ik het ze zo vertel dat ze dan te verward zijn om er normaal met mij over te kunnen praten.

De keuze is natuurlijk aan jou, maar als je het ze face to face verteld en ze in de ogen kijkt, laat je hun zien dat je je er niet voor schaamt. Als je het dmv een brief verteld, hebben zij misschien het idee dat je je er dus wel voor schaamt, dan zal het ook meteen negatiever overkomen. Als je je ergens voor schaamt, ben je er niet blij mee dat je het hebt gedaan, en als ik jou zo hoor vindt je drugs niet iets negatiefs in je leven.

Beetje een vage zinsopbouw enzo, maar ik hoop dat je het snapt.

Ja, ik snap het opzich wel, maar ik denk dat ik het echt niet recht in hun gezicht durf te zeggen. Drugs blijven slecht, maar ze hebben mij een totaal andere kijk op het leven gegeven, een veel positievere kijk op het leven. Ik vind het inderdaad niet iets negatiefs, maar me ouders zullen het nooit zoals mij kunnen zien en het dus recht in het gezicht zeggen kan denk ik raar uitpakken. Ik denk sowieso niet dat mijn vader zich zal kunnen controleren en uit boosheid en verbaasdheid dingen gaat zeggen die hij niet meent en ik denk dat het daarom een beter idee is om het met een brief te doen, zodat hij het goed op zich kan nemen voordat hij oordeelt. Bovendien denk ik dat ik niet het hele verhaal makkelijk kan vertellen. Met een brief kan je alles makkelijker neerzetten en vergeet je geen dingen, zodat ze alles weten wat je echt wil zeggen.

Sure, no biggy.

Je moet doen wat jou het beste lijkt. Jij kent je ouders goed en kan hun reactie misschien inschatten. Als het jou echt het beste lijkt om het dmv een brief te doen, moet je dat zeker doen.
Denk je dat als je het je ouders in een brief hebt verteld, jullie elkaar 2 dagen niet spreken (als ze je niet opbellen dat ze meteen een verklaring willen), dat de eerste mening die zij hebben over de je drugsgebruik, die volgens jou dus niet zal zijn wat je wilt, zal veranderen?

Als je dan een brief gaat schrijven, wens ik je succes.
Ik hoop voor je dat het uitpakt zoals je verwacht.

Pff.. Nou nog een datum prikken. Ik weet nog steeds niet zeker of ik dit überhaupt wel ga doen. Heb ik dat lef wel? In ieder geval bedankt voor jullie (En zeker Meisje20) advies enzo, ik heb er serieus wat aan

Slimme beslissing kerel

Als ik je zo hoor heb je zeker de behoefte om het aan je ouders te vertellen.
Het is fijn dat je een goede band met ze hebt en dat je denkt dat je dit aan ze kwijt kan.

Mijn broer is een tijdje een extreme gothic geweest en mijn ouders stonden daar totaal niet achter. Hij heeft toen in een e-mail uitgelegd wat gothic enzo precies inhoudt en wat het voor hem betekend en dat is allemaal heel goed gegaan uiteindelijk. Ze leerden van hem en hij leerde van hun.

Wie weet gaat het in jouw situatie ook zo.

Ik heb inderdaad zeer de behoefte om het aan mijn ouders te vertellen, maar ik weet echt niet of het een goed idee is. Damn.

20 betekent net zo weinig
sommigen zullen op hun 14e al "volwassen" (verstandig kan misschien beter gebruikt worden) en sommigen zullen het nooit zijn.

Erhm ja, het is wel zoiets van, veel kinderen zijn niet volwassen tot hun 20'ste. Kijk, ik ben 17, maar ik ben zelf ook niet helemaal volwassen of zo, zul je me ook niet horen claimen. Tja, ik kan met (sommige) dingen omgaan, maar het is wel zo dat ik sommige dingen niet wil doen voor ik helemaal goed in m'n vel zit ervoor. En nee, "EVE LEUK JONKOE" is niet goed in je vel zitten, dat is opfokkerij.

JUNGLIST zei:

Als ik jou was zou ik het niet vertellen

Klik om te vergroten...

zou het hem niet verteld hebben maar hem de spiegel aangeboden hebben
denk dat mijn pa best graag af en toe een lijntje sosa met me geconsumeerd zou hebben, maar my big hero is dood.
ben bij tyd en wylen stevig gaan nacken omdat ik hem ontieglijk mis. beetje vicieuze cirkel dus: hij komt niet terug en ik probeer die leegt op te vullen met the white rush. hij is echter letterlijk voor een deel gereincarneerd in mij tydens de conceptie en ook in veel dat later plaatsgevonden heeft. door mentale invloed, uiteenlopend van het bijbrengen van ethische opvattingen tot het je laten ervaren dat feesten door de bodem van de nacht zakken betekend. beseffend dat hij fysiek en psychisch in me voortleeft denk ik soms 'waar ik ben is hij ook dus laat ik zijn denkbeeldige portie ook maar nemen'

er bestaan ongetwijfeld gezondere vormen van rouwverwerking...

Ik vertel alles over blowen enzo, speed en dat soort shit niet. Coke heb ik wel verteld maar ze weten niet dat ik dat nog steeds gebruik. Binnenkort maar eens opbiechten denk ik :P