#1
Nou, en los daarvan: je zou hulp moeten kunnen krijgen die bij je past. Met of zonder medicatie. Vervelend dat dat tot nu toe niet zo is geweest… waarom hielp de antidepressiva je niet?Ik zie echt potentie in je antwoord.
Echter is mijn huisarts erg moeilijk met medicatie. Goed zal het niet zijn, maar dan heb je wel een goedgekeurd iets… en liever iets minder goeds dan een vermoeide negatieve ouder…
Ik vond hulp vragen heel moeilijk omdat er “niet écht wat aan de hand was” of dat praatte ik mezelf vooral aan. Twee zomers terug heb ik daarom alle “kleine” dingen waar ik tegenaan liep in een brief aan mijn huisarts opgeschreven. Bij elkaar bleek dat toch niet zo klein te zijn. Inmiddels heb ik heel fijne hulp gehad en zit ik er veel beter in. Ook heb ik nu medicatie die me echt helpt en waar ik me prettig bij voel (ik wilde juist géén medicatie want: ik wilde niet elke dag legale pep slikken.)
Misschien helpt dat je wat? Meditatie en mindfulness zullen je ook zéker kunnen helpen, maar ik herken wel heel erg wat je zegt over dat je dat moeilijk zelf oppakt. Ik heb dat ook, kom daar moeilijk in en houd het nog moeilijker vol.
Wat betreft je laatste zin: beter geen mama die niet exact weet wat ze binnenkrijgt en dus ook zichzelf niet potentieel in gevaar brengt, toch?