Opname in een kliniek

Ligt er aan naar welke kliniek je gaat. Ik heb zelf 2 keer een detox gehad in het ziekenhuis, 1 keer bij Brijder Hoofddorp en 4 keer bij Brijder Alkmaar. In het ziekenhuis is het het relaxt. Maar ik heb zelf hele goede ervaringen met Brijder Alkmaar. Je moet je wel aan de regeltjes houden, maar ik ken alle verpleegkundigen daar en die zijn allemaal bijzonder relaxt. De een is wat meer van de regeltjes dan de ander. Kamers zijn prima en het zijn allemaal 1 persoonskamers. Als je insult gevoelig bent krijg je in het begin van je detox een kamer met een eigen badkamer. Maar na een tijdje moet je naar boven. Die kamers zijn echt prima. Er zit een wastafel in en op de gang zijn ruim voldoende douches. Bijna 1 op 1 eigenlijk. Het is zeker geen gevangenis, bovendien zit je daar vrijwillig. Er is wel een strak ritme: 8 uur ontbijt - 9:30 dagopening met vaak een thema, dan iedere dag een programma over allerlei onderwerpen, een wandeling. 12:15 is doordeweeks de warme maaltijd. Om 17:30 uur het avondeten en dan om 19:00 uur de dagafsluiting. Het is even wennen aan het ritme, maar dat gaat prima op een gegeven moment. Het is wel puur een detox, dus het is verstandig om daarna direct een behandeling in te gaan. Dat kan van alles zijn, helemaal afhankelijk wat je onderliggende problematiek is.

Eerste detox is altijd mega spannend, maar geloof me je maakt het veel groter dan het is. De mensen zijn vriendelijk, zitten daar ook om dezelfde reden en bijna iedereen heeft onderliggende problemen en vaak erg onzeker.

Een detox wordt volledig vergoed door je zorgverzekeraar.

Ik heb 3 x een opname detox mogen meemaken.
De eerste keer was het zwaarste, een benzodiazepinen verslaving. We sliepen met 2 man op een kamer, er waren 6 wc's voor de hele afdeling en het programma was keihard maar uiteindelijk oooo zo goed.
Ik kwam van de benzodiazepinen af.
De tweede keer was alcohol, 5 weken detox met een eigen kamer met douche en toilet.
Het programma was redelijk goed, ik kwam van de drank af.
De derde keer was weer op een eigen kamer met douche en toilet, redelijk goed programma en ik kwam van de oxycodon af.
Je moet er zelf voor de volledige 100 procent voor gaan en doen wat je geadviseerd wordt.
En daarna een goed natraject volgen.
Geef jezelf een kans!
Mij is het gelukt. Dan kunnen jullie dat ook.

De Zandman zei:

Je moet er zelf voor de volledige 100 procent voor gaan en doen wat je geadviseerd wordt.
En daarna een goed natraject volgen.
Geef jezelf een kans!
Mij is het gelukt. Dan kunnen jullie dat ook.

Klik om te vergroten...

Dit is dus spijkers met koppen slaan. (mijn middelen zijn alcohol en Flubromazepam. Ik slik 32mg per dag en het heeft een halfwaardetijd van 106 uur als je het stapelt (benzo)). Maar het zorgt er in ieder geval voor dat ik niet naar de alcohol grijp en kan functioneren met die pammetjes. Ik ben al een keer afgekicked van 12 pillen bromazolam per dag (ongeveer 150mg Diazepam als equivalent), er werd door de arts direct 105 mg diazepam geschrapt en dan ga je dus praktisch cold turkey op die troep! Ik heb daar 7 dagen (detox) liggen kotsen, niet eten, lichamelijk alsof er een brandende steen in mn rug zat. Maar het ergste waren de hallucinaties.... Ik ben er een van de psychedelica, ik vind dat gewoon geestveruimend, het geeft je inzichten en het is een natuurlijke antidepressiva. Maar de hallucinaties bij benzo ontwenning.... Ik ben niet erg bang aangelegd, een bad trip kan met 5 minuten weg zijn als je je rustig houdt. Maar de hallucinaties van benzos.... Is echt verschrikkelijk. Benzo ontwenning valt volgens Brijder onder hetzelfde kopje al Morfine/Heroine. Gelukkig is de ontwenning korter, maar je gaat helemaal KAPOT. Ik kan het niet verwoorden. Op dag7 of 8 zei de arts dat ik een pauze moest inlassen omdat het zo slecht ging. Ik ben toen naar huis gegaan met een onderhoudsdosis Diazepam en 5 weken geleden heb ik rest afgebouwd. Met pammetjes ga je eerst door een lichamelijke ontwenning waar alcohol NIETS bij is, en na 3 weken ga je geestelijk door het putje. Ik slikte dan ook 15 x 10 mg diazepam voor zo'n 3 jaar ofzo. Dus ja... dan ben je eigenlijk een heroine verslaafde. (geen verslaving is met elkaar te vergelijken trouwens!) Dus die laatste opmerking is meer symbolisch bedoeld.

BENZO = HEL

Wat ik wel ontzettend slecht vind, is dat ze je in een detox gooien en je TOTAAL geen voorlichting geven over een eventueel natrajact. Ik ben nu sinds 2019 bezig (4,5 jaar) de benzo en alc verslaving te kunnen dempen. Ik ben in totaal 7 keer klinisch opgenomen, daarnaast 3 keer thuis gedetoxed. En nu, na 4,5 jaar!!, krijg ik een folder van de ISBA (Intensieve Schematherapie Behandel Afdeling), Ik lees die folder: Exact wat ik nodig heb, jeugdtraumas verwerken.... Maar waarom na 4,5 jaar? Als je niet weet dat iets bestaat is hel lastig zoeken. Anyway, Zo is het gelopen bij Brijder. M'n vertrouwen bij Brijder daalt wel zeer snel.

mrorange zei:

Ik lees die folder: Exact wat ik nodig heb, jeugdtraumas verwerken.... Maar waarom na 4,5 jaar? Als je niet weet dat iets bestaat is hel lastig zoeken. Anyway, Zo is het gelopen bij Brijder. M'n vertrouwen bij Brijder daalt wel zeer snel.

Klik om te vergroten...

Waarschijnlijk omdat je niet de juiste vragen kreeg, er niet of nauwelijks tijd was om met jou in gesprek te gaan. Je komt met het "probleem" binnen dat je alleen verslaving hebt. Dus gaan ze ervan uit dat dat het enige is. Zelf weet je dit natuurlijk niet van de traumatische ervaringen omdat je benzo's nam. En zo kun je wel meer verzinnen. Het is lastig om psychische problemen echt vast te stellen als je de juiste mensen niet hebt. Verder kan ik niet veel vertellen, want ik ken jou en het traject niet.. ik hoop wel dat je snel grip kunt leggen op de zere plekken, en als je hulp hebt niet zomaar weggooid.

superlucy zei:

Bedankt voor jullie reacties! Heb me helemaal suf gebeld, helaas bij veel klinieken lange wachttijd en heb er geen een gevonden waarbij je bij de detox een eigen kamer krijgt. Ook niet via de afkickkliniekwijzer, die man zei me 'als je echt wil afkicken, dan boeien die andere mensen op de kamer je niets.' Nouja, daar was ik het absoluut niet mee eens lol.
Dus ik ga het eerst maar zelf proberen.

Klik om te vergroten...

Hey! Ik weet niet of je inmiddels al een kliniek hebt gevonden, maar in Jellinek in Amsterdam heb je een 1-persoonskamer. Dan moet je alleen NIET voor de Minnesota optie gaan, daar wordt je behandeld als een gevangene en deel je wél een kamer. Maar de KBO (de afdeling waar ze Cognitieve Gedragstherapie of ACT therapie geven) is heel chill en heb je gewoon 1-persoonskamer. Plus het is in hartje Amsterdam, praktisch aan het Museumplein.

(Geen Amsterdam haat a.u.b., ik ben een beetje trots op m'n stad whaha. Nee hoor grapje, als je er niet van houd dan houd je er niet van. Maar ik hou ervan)

AmsBoy91 zei:

Hey! Ik weet niet of je inmiddels al een kliniek hebt gevonden, maar in Jellinek in Amsterdam heb je een 1-persoonskamer. Dan moet je alleen NIET voor de Minnesota optie gaan, daar wordt je behandeld als een gevangene en deel je wél een kamer. Maar de KBO (de afdeling waar ze Cognitieve Gedragstherapie of ACT therapie geven) is heel chill en heb je gewoon 1-persoonskamer. Plus het is in hartje Amsterdam, praktisch aan het Museumplein.

(Geen Amsterdam haat a.u.b., ik ben een beetje trots op m'n stad whaha. Nee hoor grapje, als je er niet van houd dan houd je er niet van. Maar ik hou ervan)

Klik om te vergroten...

Pfff ik haat Amsterdam echt !!!

Ei-Salade zei:

Waarschijnlijk omdat je niet de juiste vragen kreeg, er niet of nauwelijks tijd was om met jou in gesprek te gaan. Je komt met het "probleem" binnen dat je alleen verslaving hebt. Dus gaan ze ervan uit dat dat het enige is. Zelf weet je dit natuurlijk niet van de traumatische ervaringen omdat je benzo's nam. En zo kun je wel meer verzinnen. Het is lastig om psychische problemen echt vast te stellen als je de juiste mensen niet hebt. Verder kan ik niet veel vertellen, want ik ken jou en het traject niet.. ik hoop wel dat je snel grip kunt leggen op de zere plekken, en als je hulp hebt niet zomaar weggooid.

Klik om te vergroten...

Elke, zichzelf respecterende verslavingsorganisatie of zorginstantie, weet dat in 99,9% van de gevallen de verslaving alleen symptoombestrijding is van de onderliggende problematiek. Als er dan, ik spreek alleen over mijn eigen ervaring he?, van jan 2019 tot dec 2023, niet een keer wordt gedacht vanuit een humane perceptie: "Misschien is deze persoon verslaafd en is hij zichzelf wel bewust van z'n onderliggende problematiek, of uberhaupt van z'n verslaving?". Ik bedoel: Er zijn gewoon standaard onderzoeken (persoonlijkheden, stoornissen, CGT.... noem maar op) waar je in 1,5 uur tijd op kan screenen. De DSM-5-TR?? Je kan gewoon simpelweg niet zeggen: oh... we weten het niet, laten we het maar even aanzien. Er zijn gewoon standaard vragen en screenings.
Dat had mij werkelijk waar.. en tuurlijk ben IK degene die mijn verslaving in stant hielt en je moet ZELF rockbottom gaan en dat is gewoon echt zo... maar het had mij op z'n MINST 6 detoxen en 4 jaar van m'n leven kunnen schelen. Ik wil nogmaals benadrukken., zoals ik er over denk: "Je bent zelf de verantwoordelijk (buiten God of een hogere macht, maar dat ter zijde), over je eigen daden." Maar in mijn optiek is er wezenlijk iets niet goed in de verslavingszorg, dit als onderdeel van privatisering als groter deel op politiek gebied, maar uiteindelijk heb je daar geen flikker aan als je, al dan niet vermoedend of je een verslaving hebt, of een trauma, of wat dan ook. Het moet altijd beginnen bij een humane vraag: "Hoe gaat het met je? Wil je er hulp bij? Want dan kunnen we het voor je uitzoeken." Al voor de eerste detox begint.

@Ei-Salade Dit was uiteraard geen persoonlijke vendetta Maar ik wilde hier toch graag nog op reageren, omdat ik na 23 jaar onder invloed te zijn geweest eindelijk uit een nuchter perspectief heb kunnen reageren. Ik ben een half jaar niet op dit forum actief geweest en ook nooit meer gedacht dat ik dat ooit nog zou doen. Mijn persoonlijke verhaal is heel heftig geweest, maar dat doet er echt niet toe. Het enige wat ik nog kan zeggen. Gebruik wat je wil gebruiken, doe het verantwoord, we zijn allemaal volwassen mensen. Ik ben de laatste die naar een roker wijst en hem voor gek verklaard terwijl je er zelf net 3 maanden mee gestopt bent. Maar als je iemand ziet: "Nou gaat dat wel helemaal goed?" of je denkt bij jezelf "ken ik nog wel ff een daggie zonder?". Hoe moeilijk is het dan om even de vraag te stellen: "Ok, wat heeft deze persoon NU nodig, zodat hij/zij later ZELF kan gaan aangeven wat hij/zij DAN nodig heeft? ...En laat het niet alleen bij een F*CKING detox.

mrorange zei:

". Hoe moeilijk is het dan om even de vraag te stellen: "Ok, wat heeft deze persoon NU nodig, zodat hij/zij later ZELF kan gaan aangeven wat hij/zij DAN nodig heeft? ...En laat het niet alleen bij een F*CKING detox.

Klik om te vergroten...

Alleen maar een detox is onvoldoende!
Je gaf het al aan, heel vaak is verslaving een symptoom.
De o o r z a a k is belangrijk om te behandelen!
Niemand kiest ervoor om eens lekker een verslaafde te worden, alhoewel er ook mensen zijn, die uit bijvoorbeeld nieuwsgierigheid aan de drank en/of drugs verslaafd zijn geraakt.

Je moet maar net de kans mogen krijgen om je kernproblemen op te lossen. Ik was daarmee bezig met psycholoog, behandelaar en supervisor. Totdat de verzekering ons terug riep omdat het te lang duurde. Zodoende ben ik nu weer zoekende en kost het uiteindelijk meer omdat ik weer te lang met klachten loop. Gelukkig is m'n verslaving niet erger geworden, omdat ik weet dat als ik eraan toe geef nog verder van huis ben, en de behandeling kwa verslaving wel redelijk geslaagd is, alleen de kernproblemen zijn er nog dus wanneer nodig grijp ik er weer na.


Wat ik zo jammer eraan vind is dat we dan net een team hadden waarvan het ook heel goed liep met z'n 3en en we steeds dichterbij kwamen, mij goed konden behandelen en erg goed op weg waren, word het door financiële keuzes afgeblazen en kan ik weer opnieuw beginnen. Met wachtlijsten, zorgaanbieders die mij weigeren i.v.m comorbide problemen ben ik weer zo 5 jaar verder.

En tuurlijk ligt het allemaal in je eigen hand en is het heel belangrijk dat je de verantwoordelijkheid pakt, alleen probeer je het al jaren en dat leidde dus naar verkeerde dingen, eigenlijk is dat niet de juiste manier. Ik ben er gelukkig tot nu toe redelijk goed vanaf gekomen omdat ik een goede kring om mij heen heb, als ik dat niet had was ik echt verloren denk ik.

Soms kan het systeem tegen je keren, en moet je geduld leren hebben. En zelf de beste keuzes maken om te overleven.

mrorange zei:

Al voor de eerste detox begint.

Klik om te vergroten...

Er zijn wel degelijk goede redenen om te wachten met een diagnostisch proces and behandeling totdat iemand zeker twee maanden nuchter is, want

1) Het is moeilijk om zicht te krijgen op de onderliggende problematiek als iemand nog in gebruik zit. Bijvoorbeeld: wordt een eventuele depressie veroorzaakt door het gebruik of door iets onderliggends? Zo’n vraag is lastig te beantwoorden als iemand nog gebruikt.
2) Behandeling heeft weinig kans van slagen als je door gaat met gebruiken. Zolang je in gebruik zit kom je aan emotionele verwerking en groei bijna niet toe, waardoor therapie slecht werkt.

Vandaar dat er in de GGZ vaak gezegd wordt: eerst stoppen met gebruiken, dan gaan we naar onderliggende dingen kijken. Prima insteek.

Ei-Salade zei:

Je moet maar net de kans mogen krijgen om je kernproblemen op te lossen. Ik was daarmee bezig met psycholoog, behandelaar en supervisor. Totdat de verzekering ons terug riep omdat het te lang duurde. Zodoende ben ik nu weer zoekende en kost het uiteindelijk meer omdat ik weer te lang met klachten loop. Gelukkig is m'n verslaving niet erger geworden, omdat ik weet dat als ik eraan toe geef nog verder van huis ben, en de behandeling kwa verslaving wel redelijk geslaagd is, alleen de kernproblemen zijn er nog dus wanneer nodig grijp ik er weer na.


Wat ik zo jammer eraan vind is dat we dan net een team hadden waarvan het ook heel goed liep met z'n 3en en we steeds dichterbij kwamen, mij goed konden behandelen en erg goed op weg waren, word het door financiële keuzes afgeblazen en kan ik weer opnieuw beginnen. Met wachtlijsten, zorgaanbieders die mij weigeren i.v.m comorbide problemen ben ik weer zo 5 jaar verder.

En tuurlijk ligt het allemaal in je eigen hand en is het heel belangrijk dat je de verantwoordelijkheid pakt, alleen probeer je het al jaren en dat leidde dus naar verkeerde dingen, eigenlijk is dat niet de juiste manier. Ik ben er gelukkig tot nu toe redelijk goed vanaf gekomen omdat ik een goede kring om mij heen heb, als ik dat niet had was ik echt verloren denk ik.

Soms kan het systeem tegen je keren, en moet je geduld leren hebben. En zelf de beste keuzes maken om te overleven.

Klik om te vergroten...

Wat een verhaal en wat erg voor je.
Voor mij momenteel herkenbaar (ptss). Maar hoe triest is het dat mensen niet geholpen worden om financiële redenen.
Ik denk dat je dat bij een opname of een behandeling helaas altijd in gedachten moet houden. Dus zelf de regie houden. Ook in de kliniek. En dan geluk hebben.

Zelf geen ervaring mee, maar in België zijn die lange wachttijden er helemaal niet, afhankelijk hoe accuut en problematisch de situatie is, word je snel doorverwezen naar een geschikte (afkick)kliniek. 7-14 dagen is in verschillende centra de gangbare zaak, maar een directe opname binnen 24u is ook mogelijk, dit allemaal in overleg met je behandelende huisarts, psychiater,...

Kordie zei:

Wat een verhaal en wat erg voor je.
Voor mij momenteel herkenbaar (ptss). Maar hoe triest is het dat mensen niet geholpen worden om financiële redenen.
Ik denk dat je dat bij een opname of een behandeling helaas altijd in gedachten moet houden. Dus zelf de regie houden. Ook in de kliniek. En dan geluk hebben.

Klik om te vergroten...

Ja, helaas word de zorg grotendeels bepaald door de verzekeraar. En tot bepaalde hoogte is het ook wel goed dat dat zo is, maar sommige gevallen is er niet voldoende bij nagedacht.

Ik had al 2 klinieken gezien en kon daar m'n draai niet vinden en ging ambulant verder en dat ging goed. Tot dus de stekker eruit getrokken werd. Wat schiet het uiteindelijk op als je zo om gaat met patiënten, ze blijven de problemen houden en kan vaak verergeren want het lost niet vanzelf op. Ook als je kijkt wat het kost, echt niet normaal. Heb al 200k gekost bij de verzekeraar en nog niet de juiste hulp gekregen die ik nodig heb, en zo loopt de rekening voor hun door. Begrijp het zelf ook niet waarom het zo moet gaan, en ik ben echt niet de enige hierin.

Nu gelukkig een partij gevonden die in zee gegaan is, maar is nog zo fris dat ik niet echt kan spreken over passende hulp of onpassende hulp.

PTSS is echt vreselijk. Vooral als je nog labiel bent, want eerst stabiel worden is een eis voor goede behandeling.

OtherShore zei:

Er zijn wel degelijk goede redenen om te wachten met een diagnostisch proces and behandeling totdat iemand zeker twee maanden nuchter is, want

1) Het is moeilijk om zicht te krijgen op de onderliggende problematiek als iemand nog in gebruik zit. Bijvoorbeeld: wordt een eventuele depressie veroorzaakt door het gebruik of door iets onderliggends? Zo’n vraag is lastig te beantwoorden als iemand nog gebruikt.
2) Behandeling heeft weinig kans van slagen als je door gaat met gebruiken. Zolang je in gebruik zit kom je aan emotionele verwerking en groei bijna niet toe, waardoor therapie slecht werkt.

Vandaar dat er in de GGZ vaak gezegd wordt: eerst stoppen met gebruiken, dan gaan we naar onderliggende dingen kijken. Prima insteek.

Klik om te vergroten...

1) Ja bedoel ik eigenlijk met wat heeft deze persoon NU nodig (bv detox), zodat de persoon zelf later, dus die 6 weken a 2 maanden even een screening kan doen. Dan kan aangeven wat hij of zij DAN nodig heeft. En niet iemand met een antabus pilletje naar huis sturen. Het is overigens helemaal niet zo dat als iemand met een verslaving en angststoornis bv eerst 2 maanden clean moet zijn. In de psychiatrie kunnen ze binnen een week al "vermoedens van" een bepaalde stoornis vinden, dit kan dan later kunnen worden gediagnosticeerd, Tuurlijk zijn er uitzonderingen op de regel. Maar over het algemeen is dit mijn ervaring geweest. Kan heel veel kosten en kwaliteit van leven van mensen helpen verbeteren.
2) Dat klopt, maar die kans wordt wel groter als mensen zichbewust worden dat alleen een detox het probleem niet gaat oplossen.

.Ja die insteek is prima, maar werkt bij heel veel GGZ instellingen niet in de praktijk. Ga ik ook verder niet op in, want het is veel te complex en bureaucratisch geworden.

IIg, heb je een eerste detox: besrpreek direct je nazorg.

Ei-Salade zei:

Waarschijnlijk omdat je niet de juiste vragen kreeg, er niet of nauwelijks tijd was om met jou in gesprek te gaan. Je komt met het "probleem" binnen dat je alleen verslaving hebt. Dus gaan ze ervan uit dat dat het enige is. Zelf weet je dit natuurlijk niet van de traumatische ervaringen omdat je benzo's nam. En zo kun je wel meer verzinnen. Het is lastig om psychische problemen echt vast te stellen als je de juiste mensen niet hebt. Verder kan ik niet veel vertellen, want ik ken jou en het traject niet.. ik hoop wel dat je snel grip kunt leggen op de zere plekken, en als je hulp hebt niet zomaar weggooid.

Klik om te vergroten...

Tijdens mijn eerste detox op de PAAZ in het RKZ is een rapport opgesteld waarin precies de vermoeiedens van de onderliggende problematiek stond. Er is vanaf 2018 tot 2023 dagelijks contact met mij geweest. Daarin zijn ook periodes geweest dat ik clean was, dus dat wer WEL een goed beeld kon, worden gevormd. Ik heb me niet voor m'n plezier 10 keer laten opnemen. Dus alsjeblieft verdedig de GGZ niet zo, iig niet de organisaties die het zogenaamd goed met mij voor hadden. en nu in 2024, na 6 jaar is de diagnose gesteld die ze op de PAAZ 6 jaar eerder al hadden vermoed. Dus hou ze alsjeblieft niet het hand boven het hoofd.

mrorange zei:

Tijdens mijn eerste detox op de PAAZ in het RKZ is een rapport opgesteld waarin precies de vermoeiedens van de onderliggende problematiek stond. Er is vanaf 2018 tot 2023 dagelijks contact met mij geweest. Daarin zijn ook periodes geweest dat ik clean was, dus dat wer WEL een goed beeld kon, worden gevormd. Ik heb me niet voor m'n plezier 10 keer laten opnemen. Dus alsjeblieft verdedig de GGZ niet zo, iig niet de organisaties die het zogenaamd goed met mij voor hadden. en nu in 2024, na 6 jaar is de diagnose gesteld die ze op de PAAZ 6 jaar eerder al hadden vermoed. Dus hou ze alsjeblieft niet het hand boven het hoofd.

Klik om te vergroten...

Ik begrijp niet zo goed wat je bedoelt met dat ik ze verdedig? Ikzelf heb ook een soortgelijke ervaring gehad, maar wil zo realistisch mogelijk blijven en daar hoort eerlijkheid bij. Het komt nauwelijks voor dat het aan één kant ligt.

Op mijn speciaal onderwijs waar ik als kind op zat stond al dat ze sterke vermoeden hadden over mijn diagnose's door gedrag screens enzovoort. Toch pas op 21jarige leeftijd definitief onderzoek en diagnose gekregen. Er had ook veel leed bespaard kunnen zijn, maar kan niet alleen hun en of de organisaties de schuld geven. Tuurlijk had het beter kunnen lopen, maar dat is de realiteit niet altijd. Dat bedoelde ik met mijn bericht te zeggen.

De GGZ kan echt wel wat verbetering hebben en sluit ik me bij aan met wat jij zegt : het werkt allemaal langs mekaar en niet met elkaar.

Gelukkig kun je nu met je diagnose passende hulp zoeken en hoop voor je dat je het z.s.m kunt vinden en beginnen!

Ei-Salade zei:

Ik begrijp niet zo goed wat je bedoelt met dat ik ze verdedig? Ikzelf heb ook een soortgelijke ervaring gehad, maar wil zo realistisch mogelijk blijven en daar hoort eerlijkheid bij. Het komt nauwelijks voor dat het aan één kant ligt.

Op mijn speciaal onderwijs waar ik als kind op zat stond al dat ze sterke vermoeden hadden over mijn diagnose's door gedrag screens enzovoort. Toch pas op 21jarige leeftijd definitief onderzoek en diagnose gekregen. Er had ook veel leed bespaard kunnen zijn, maar kan niet alleen hun en of de organisaties de schuld geven. Tuurlijk had het beter kunnen lopen, maar dat is de realiteit niet altijd. Dat bedoelde ik met mijn bericht te zeggen.

De GGZ kan echt wel wat verbetering hebben en sluit ik me bij aan met wat jij zegt : het werkt allemaal langs mekaar en niet met elkaar.

Gelukkig kun je nu met je diagnose passende hulp zoeken en hoop voor je dat je het z.s.m kunt vinden en beginnen!

Klik om te vergroten...

IK denk verkeerde intepretatie van woorden via eenforum, zonder dat daar een persoon (ljij is dit geval) recht tegenover elkaar zit. Volgens mij hebben we het in grote lijnen over hetzelfde

Nihilist88 zei:

Zelf geen ervaring mee, maar in België zijn die lange wachttijden er helemaal niet, afhankelijk hoe accuut en problematisch de situatie is, word je snel doorverwezen naar een geschikte (afkick)kliniek. 7-14 dagen is in verschillende centra de gangbare zaak, maar een directe opname binnen 24u is ook mogelijk, dit allemaal in overleg met je behandelende huisarts, psychiater,...

Klik om te vergroten...

wow wat een luxe

MR_CHIP zei:

wow wat een luxe

Klik om te vergroten...

Ja, alles gaat sowieso wel sneller als je reeds in behandeling bent (geweest) bij psychiater. M'n overloopt de mogelijke en beste behandeling(en) van toepassing op je psychische aandoening(en) en er is dan best snel de keuze uit 1 of meerdere instellingen.

mrorange zei:

ISBA

Klik om te vergroten...

Heb ik ook gedaan. Aanrader.