Waarschijnlijk omdat je niet de juiste vragen kreeg, er niet of nauwelijks tijd was om met jou in gesprek te gaan. Je komt met het "probleem" binnen dat je alleen verslaving hebt. Dus gaan ze ervan uit dat dat het enige is. Zelf weet je dit natuurlijk niet van de traumatische ervaringen omdat je benzo's nam. En zo kun je wel meer verzinnen. Het is lastig om psychische problemen echt vast te stellen als je de juiste mensen niet hebt. Verder kan ik niet veel vertellen, want ik ken jou en het traject niet.. ik hoop wel dat je snel grip kunt leggen op de zere plekken, en als je hulp hebt niet zomaar weggooid.
Elke, zichzelf respecterende verslavingsorganisatie of zorginstantie, weet dat in 99,9% van de gevallen de verslaving alleen symptoombestrijding is van de onderliggende problematiek. Als er dan, ik spreek alleen over mijn eigen ervaring he?, van jan 2019 tot dec 2023, niet een keer wordt gedacht vanuit een humane perceptie: "Misschien is deze persoon verslaafd en is hij zichzelf wel bewust van z'n onderliggende problematiek, of uberhaupt van z'n verslaving?". Ik bedoel: Er zijn gewoon standaard onderzoeken (persoonlijkheden, stoornissen, CGT.... noem maar op) waar je in 1,5 uur tijd op kan screenen. De DSM-5-TR?? Je kan gewoon simpelweg niet zeggen: oh... we weten het niet, laten we het maar even aanzien. Er zijn gewoon standaard vragen en screenings.
Dat had mij werkelijk waar.. en tuurlijk ben IK degene die mijn verslaving in stant hielt en je moet ZELF rockbottom gaan en dat is gewoon echt zo... maar het had mij op z'n MINST 6 detoxen en 4 jaar van m'n leven kunnen schelen. Ik wil nogmaals benadrukken., zoals ik er over denk: "Je bent zelf de verantwoordelijk (buiten God of een hogere macht, maar dat ter zijde), over je eigen daden." Maar in mijn optiek is er wezenlijk iets niet goed in de verslavingszorg, dit als onderdeel van privatisering als groter deel op politiek gebied, maar uiteindelijk heb je daar geen flikker aan als je, al dan niet vermoedend of je een verslaving hebt, of een trauma, of wat dan ook. Het moet altijd beginnen bij een humane vraag: "Hoe gaat het met je? Wil je er hulp bij? Want dan kunnen we het voor je uitzoeken." Al voor de eerste detox begint.
@Ei-Salade Dit was uiteraard geen persoonlijke vendetta
![:wink:]()
Maar ik wilde hier toch graag nog op reageren, omdat ik na 23 jaar onder invloed te zijn geweest eindelijk uit een nuchter perspectief heb kunnen reageren. Ik ben een half jaar niet op dit forum actief geweest en ook nooit meer gedacht dat ik dat ooit nog zou doen. Mijn persoonlijke verhaal is heel heftig geweest, maar dat doet er echt niet toe. Het enige wat ik nog kan zeggen. Gebruik wat je wil gebruiken, doe het verantwoord, we zijn allemaal volwassen mensen. Ik ben de laatste die naar een roker wijst en hem voor gek verklaard terwijl je er zelf net 3 maanden mee gestopt bent. Maar als je iemand ziet: "Nou gaat dat wel helemaal goed?" of je denkt bij jezelf "ken ik nog wel ff een daggie zonder?". Hoe moeilijk is het dan om even de vraag te stellen: "Ok, wat heeft deze persoon NU nodig, zodat hij/zij later ZELF kan gaan aangeven wat hij/zij DAN nodig heeft? ...En laat het niet alleen bij een F*CKING detox.