#1
sorry zal ik doen. Ik struggle er een beetje mee om mijn zorgen te bespreken met mijn vriend. Ik heb soms heel even een rustige kalme middag na dat ik bij mijn behandelaar gesprekje heb gehad. Maar al snel ben ik weer aan het denken. Gewoon omdat alles wat ik zie mij eigenlijk herrinerd aan de vrees dat ik dingen juist minder kleurrijk beleef als mensen met drugs. Ik wil graag geloven dat jezelf zijn genoeg is, maar het lukt niet altijd. Maar al wel vaker dan een jaar geleden ongeveer.Geef eens antwoord op mijn vragen. 😡
En ja wij zijn allemaal blij met de zwarte markt want daar kopen wij ons geluk. En het middel tegen saai zijn
Ik probeer me door wat simpele afleiding af te leiden en me soms te kalmeren met een wandeling. Ik ben me soms wel actief aan het verzetten tegen de gedachten, soms werkt dat averechts
)