Kan ik gelukkig zijn zonder drugs?

dupont zei:

Neem een keer samen MDMA, dan snap je jouw vriend beter. Kan heel therapeutisch zijn hoor.

Klik om te vergroten...

Dit zou ik zelf nooit zomaar iemand adviseren. De wil om drugs (ook MDMA) te nemen moet vanuit jezelf komen. Als je geen intrinsieke motivatie hebt om het te doen, blijf dan gewoon nee zeggen! Dat is juist heel goed. En als je je door anderen laat overtuigen is de kans groot dat je niet zo'n fijne ervaring hebt.

Om even sommige deelvragen te beantwoorden van afgelopen reacties. Mijn vriend kondigde niet eerst aan dat er drugs waren. Maar achteraf weet ik wel dat hij er voor die avond al vanaf wist. Maar ik kreeg het te horen op een plotselinge manier waar ik enorm van schrok. Hij schepte eerst op met foto's van flessen drank. Van he, kijk eens hoeveel drank er is. Hij was echt begonnen zei hij. Met tanken ofzoiets. Maar ik snapte toen op dat moment al niet wat er zo stoer was aan drankgebruik maar okey. Toen op een gegeven moment was ik dat gepoch best zat. Dus ik zei dat ik meer geïnteresseerd ben in hem dan in welke kratten drank hij dan ook leeg drinkt. Het boeide me niks. Misschien had ik harder moeten zijn ofzo, want hij bleef maar die kutappjes sturen. Toen op een gegeven moment zei ik; doe voorzichtig, want het zal niet leuk zijn als je een alcohol vergiftiging krijgt. Maar het werd erger. Hij zei op een grappende toon; Er zijn pilletjes... En ja toen was het te laat. Ik zei of hij het durfde te weigeren maar hij zei "te laat". Jammer, want als hij geen drugs nam waren ik en hij nog gelijkwaardig. Maar hij koos ervoor om bij de populaire feestbeesten te horen.

Het werd er later niet veel beter op, toen ik gesprekken met hem had over het gebruik. Hij gaf aan dat hij ook antidepressiva Fluoxetine gebruikt en dat dus uiteindelijk gecombineerd heeft met de drug. Dat is onveilig, ten tweede was het ongetest... en ten derde twee keer zoveel bijgepakt, maar ook in combinatie met veel alcohol.

Ter achtergrond informatie. Ik ben werkzaam in de entertainment en dagattractie industrie. Ook heb ik vrijwilligerswerk als scouting leider. Ik vind en vond het het leukste om met een gebaar en een kunstje of dansje mensen blij te maken. Sinds het gebruik en het heftige opgeschep van mijn vriend, is dat soms veel lastiger. Van hem heb ik een soort van geleerd dat jezelf zijn helemaal niet leuk en gezellig is, daarvoor zou je onder invloed moeten zijn. Want zijn opgeschep over drank en drugs geeft mij erg de indruk dat het juist leuk is om níet jezelf te zijn. Dus daarom denk ik ook maar, als ik zaterdag scouting leiding ben... Een leuk gebaar of een leuke activiteit is niet meer genoeg. De kinderen vinden later ultiem plezier uit drugs, en ik heb drugs nodig om iets anders voor mensen te betekenen.

Dat is een beetje het terugkerende thema dat ik in mijn hoofd heb. Jullie antwoorden en verhalen zeggen inderdaad precies het tegenovergestelde. Bedankt daarvoor, en die neem ik echt goed op in me. Maar de cyclus lijkt vaak terug te komen met ongeveer dezelfde zorgen. Dus sorry daarvoor als dat irritatie opwekt. Dat is helemaal niet jullie probleem, maar dat van mij. Ik moet jullie reacties dan beter begrijpen.

Neo-Shulginist zei:

Dit zou ik zelf nooit zomaar iemand adviseren. De wil om drugs (ook MDMA) te nemen moet vanuit jezelf komen. Als je geen intrinsieke motivatie hebt om het te doen, blijf dan gewoon nee zeggen! Dat is juist heel goed. En als je je door anderen laat overtuigen is de kans groot dat je niet zo'n fijne ervaring hebt.

Klik om te vergroten...

Ik durfde wel
Mdma adviseren aan een paar gezonde ( zowel lichamelijk als geestelijk) met prima relatie stellen en achteraf waren ze heel blij en dankbaar. ( klijit een beetje idioot te dankbaar zijn voor een
drugs advies maar goed).
Ik zou nooit mdma of welke drug dan ook adviseren aan iemand die op dat moment niet gelukkig is of moeizame relatie heeft of problemen met gezondheid

Neo-Shulginist zei:

Dit zou ik zelf nooit zomaar iemand adviseren. De wil om drugs (ook MDMA) te nemen moet vanuit jezelf komen. Als je geen intrinsieke motivatie hebt om het te doen, blijf dan gewoon nee zeggen! Dat is juist heel goed. En als je je door anderen laat overtuigen is de kans groot dat je niet zo'n fijne ervaring hebt.

Klik om te vergroten...

Nouja, zomaar zou ik het niet per sé noemen. Ik denk wel dat het TS kan helpen wat zachter naar zichzelf en het bestaan te kijken. Maar het staat hem of haar vrij om dat naar eigen behoeven te doen of laten, evt voorafgegaan aan onderzoek naar harm reduction.

Samen drugs doen zit er niet in, mijn vriend wilt dat niet meer. Bovendien zou ik niet weten hoe en vind ik het erg duister om zelf actie te ondernemen om middelen van de zwarte markt te krijgen. En ik denk niet dat het gaat helpen ook.

Zeehond zei:

Dus als ik het goed lees heb je psychische hulp omdat je vriend 1x xtc heeft gebruikt?

Ik vermoed dat er meer speelt bij jou.

Klik om te vergroten...

Dat vermoeden is vast goed. Maar het begon toch echt met die ene keer gebruik idd. Daarvoor heb ik emdr en atypische trauma behandeling gehad. Alleen daardoor denk ik al dat nog meer in contact komen met drugs averechts zal werken.

Saaiedrugslozezak zei:

Samen drugs doen zit er niet in, mijn vriend wilt dat niet meer. Bovendien zou ik niet weten hoe en vind ik het erg duister om zelf actie te ondernemen om middelen van de zwarte markt te krijgen. En ik denk niet dat het gaat helpen ook.


Dat vermoeden is vast goed. Maar het begon toch echt met die ene keer gebruik idd. Daarvoor heb ik emdr en atypische trauma behandeling gehad. Alleen daardoor denk ik al dat nog meer in contact komen met drugs averechts zal werken.

Klik om te vergroten...

Ik begrijp nog steeds de reden niet waarom het feit dat je vriend 1 keer xtc heeft gedaan jou zo onzeker maakt over zelf nooit drugs te hebben gedaan. En ik denk anderen hier ook niet, maar misschien heb ik dat mis(?)

Waarom is dit zo belangrijk voor je? Heeft je vriend jou redenen gegeven waarom jij hier zo over in moet zitten? Als je vriend het maar 1x heeft gedaan, is het duidelijk geen probleem voor hem. Waarom is het dan zo'n probleem voor jou?

En trouwens: als jij vanuit jezelf geen drugs wilt doen, doe het dan ook niet.

@Saaiedrugslozezak Je hebt volgens mij gewoon een leeftijd waarop je moet gaan bepalen wat je van het leven wenst en dat kan heel moeilijk zijn.
Drugs heeft denk ik echt niets met je problemen te maken. Waarom jij geobsedeerd lijkt met iets waarvan je zegt dat je het niet wilt doen is me even onduidelijk.
Zie je alcohol, pillen tegen depressie en pijnstillers ook als drugs?
Je moet zeker geen drugs willen met de gedachtegangen die je nu toont is mijn eerste gedachte.
Wat zijn de dingen die je wel leuk vindt in het leven? Ben je wel verliefd op je vriend? Ben je ongelukkig omdat je geen toekomst ziet in deze wereld?
Succes en dagboekje schrijven raad ik veel aan als ik zie dat mensen niet weten wat ze willen in het leven.

Saaiedrugslozezak zei:

Om even sommige deelvragen te beantwoorden van afgelopen reacties. Mijn vriend kondigde niet eerst aan dat er drugs waren. Maar achteraf weet ik wel dat hij er voor die avond al vanaf wist. Maar ik kreeg het te horen op een plotselinge manier waar ik enorm van schrok. Hij schepte eerst op met foto's van flessen drank. Van he, kijk eens hoeveel drank er is. Hij was echt begonnen zei hij. Met tanken ofzoiets. Maar ik snapte toen op dat moment al niet wat er zo stoer was aan drankgebruik maar okey. Toen op een gegeven moment was ik dat gepoch best zat. Dus ik zei dat ik meer geïnteresseerd ben in hem dan in welke kratten drank hij dan ook leeg drinkt. Het boeide me niks. Misschien had ik harder moeten zijn ofzo, want hij bleef maar die kutappjes sturen. Toen op een gegeven moment zei ik; doe voorzichtig, want het zal niet leuk zijn als je een alcohol vergiftiging krijgt. Maar het werd erger. Hij zei op een grappende toon; Er zijn pilletjes... En ja toen was het te laat. Ik zei of hij het durfde te weigeren maar hij zei "te laat". Jammer, want als hij geen drugs nam waren ik en hij nog gelijkwaardig. Maar hij koos ervoor om bij de populaire feestbeesten te horen.

Het werd er later niet veel beter op, toen ik gesprekken met hem had over het gebruik. Hij gaf aan dat hij ook antidepressiva Fluoxetine gebruikt en dat dus uiteindelijk gecombineerd heeft met de drug. Dat is onveilig, ten tweede was het ongetest... en ten derde twee keer zoveel bijgepakt, maar ook in combinatie met veel alcohol.

Klik om te vergroten...

Bedankt voor je antwoord! En wat goed dat je dit deelt.

Met deze achtergrond komt het op me over alsof de communicatie rondom het gebruiken van drugs en alcohol meer scchade heeft gedaan dan het gebruik zelf. Best logisch dat je dat zelf dus in gaat vullen op de manier waarop je nu doet maar stel deze hypothetische situatie eens voor:
- Je vriend had je eerder verteld dat hij AD slikte, maar ook geïnteresseerd is om een keer drugs/XTC te gebruiken
- Jullie hadden van te voren gesprekken gehad over hoe jullie over (overmatig) gebruik van alcohol en drugs denken
- Hij had alsnog de keuze gemaakt te gebruiken en het was ook bij die ene keer gebleven. Wellicht had hij de XTC op een wat verstandigere manier kunnen nemen, waarbij jij je misschien iets minder klote had gevoeld.

Hoe had je je dan gevoeld? Waarschijnlijk dacht je dan nog steeds hetzelfde over drugs en was je er niet kei blij mee geweest, maar was je dan ook zo onzeker geweest? Nu heeft hij eigenlijk op verschillende manieren jouw vertrouwen geschonden en iets bij je opgeroepen/ aangeraakt waar je al gevoelig voor bent: overmatig middelen gebruik in de context van ‘populair doen’. Het komt op mij over dat het contastant delen van foto’s en in jouw ogen “stoer doen” met drank en drugs, meer kwaad heeft gedaan dan de drank en drugs zelf. Ik zou het ook niet zo leuk vinden om zulke appjes van mijn vriend te krijgen, terwijl we allebei wel van feestjes, alcohol, en af en toe drugs houden. Goede afspraken met elkaar maken hierover en beter begrijpen wat bij elkaar een gevoelige snaar raakt helpt dus enorm.
Communicatie is echt key, in iedere relatie natuurlijk maar zeker in dit soort gevallen: Onderwerpen waar je gerwoon echt anders over denkt. Klinkt als een open deur, maar ik herken wel dat juist net díé onderwerpen moeilijk zijn om aan te halen. Al helemaal als het “voorval” zelf een lange tijd geleden is. Kan voelen als oude koeien uit de sloot halen. Maar zo mag je het echt niet zien! Het heeft duidelijk veel impact op jouw persoonlijke leven. Ik kan me niet voorstellen dat je vriend niet wil bijdragen om die impact te verkleinen. Ik hoop dat jullie snel over het onderwerp kunnen praten, en over de invloed die het nu heeft op jouw geluk. Een psycholoog is uiteindelijk ook maar een hulpmiddel: het geluk zit in jou en jij bent de enige die echt acties kan uitzetten om dit geluk weer te vergroten. Niet in je eentje, je hebt daar anderen bij nodig.
Edit: als jullie (opnieuw) het gesprek aan gaan, is het wel belangrijk dit zo min mogelijk met een oordeel te doen. Dus oordeel niet direct over zijn behoefte te experimenteren, maar vertel wel wat dat met jou doet en waarom. En wat je nodig hebt om dat gevoel te beperken (eerlijke communicatie en geen opschepperij). Maar luister ook naar zijn behoeften en zijn perceptie.

Saaiedrugslozezak zei:

Ter achtergrond informatie. Ik ben werkzaam in de entertainment en dagattractie industrie. Ook heb ik vrijwilligerswerk als scouting leider. Ik vind en vond het het leukste om met een gebaar en een kunstje of dansje mensen blij te maken. Sinds het gebruik en het heftige opgeschep van mijn vriend, is dat soms veel lastiger. Van hem heb ik een soort van geleerd dat jezelf zijn helemaal niet leuk en gezellig is, daarvoor zou je onder invloed moeten zijn. Want zijn opgeschep over drank en drugs geeft mij erg de indruk dat het juist leuk is om níet jezelf te zijn. Dus daarom denk ik ook maar, als ik zaterdag scouting leiding ben... Een leuk gebaar of een leuke activiteit is niet meer genoeg. De kinderen vinden later ultiem plezier uit drugs, en ik heb drugs nodig om iets anders voor mensen te betekenen.

Dat is een beetje het terugkerende thema dat ik in mijn hoofd heb. Jullie antwoorden en verhalen zeggen inderdaad precies het tegenovergestelde. Bedankt daarvoor, en die neem ik echt goed op in me. Maar de cyclus lijkt vaak terug te komen met ongeveer dezelfde zorgen. Dus sorry daarvoor als dat irritatie opwekt. Dat is helemaal niet jullie probleem, maar dat van mij. Ik moet jullie reacties dan beter begrijpen.

Klik om te vergroten...

Je moet helemaal niks, maar toch bedankt voor je laatste woorden. Je hoeft echt je excuses niet aan te bieden, de bal van willen omarmen wat we vertellen ligt helemaal bij jou en het is ons probleem als wij het moeilijk vinden dat jij dat moeilijk vindt. We vertellen dit je ook niet omdat we denken dat je dit wil horen, maar omdat dit echt is hoe we het ervaren. Je hebt geen drugs nodig om gelukkig te zijn. Je bent ook niet gelukkiger als je het een keer geprobeerd hebt en andere facetten in het leven zijn veul (VEEEEEEEL) belangrijker.
Ik ben ook scout geweest en ik kan je bij deze ook zeggen: de tijd die ik daar heb gehad was ongelofelijk waardevol! Ik heb er nogsteeds fijne herinneringen aan (dus ik heb er nogsteeds, jaren erna, geluk van) en ik heb er belangrijke skills geleerd. Drugs én scouting zijn gewoon allebei een heel leuke en belangrijke toevoeging in mijn leven (geweest). Aan beiden heb ik belangrijke en waardevolle vriendschappen over gehouden, wat dat geluk alleen maar vergroot. En wat je daar doet en leert in het weekeind maakt een gigantisch verschil voor ZO VEEL kinderen. Het was het hoogtepuntje van de week. Daarnaast: het gaat om jouw geluk. Tuurlijk vergroot je die als je anderen gelukkiger maakt (I know mine does), maar als jij blij wordt van dat leiding geven, die dansjes doen, die skills uitleggen: boeie dat die kinderen later misschien van drugs gaan genieten. Jij geniet nu-nu. Dat is waar die focus vaker heen mag. En wat ook belangrijk is om te beseffen: jij hebt helemaal niet in de hand waar andere mensen meer of minder van genieten. Jij hebt niet in de hand dat persoon X xtc leuker vindt dan buiten wandelen (om maar wat te noemen). Wat je wel in de hand hebt is doen waar JIJ gelukkig van wordt en daar zo veel mogelijk op focussen.

Denk je dat je de komende tijd wat hebt aan onze berichten, of zijn er nog meer tips/vragen die je nodig hebt? Groetjes!

Een ding staat vast.
Drugs geven geen echt gelukkig leven. Integendeel!
Ze geven hooguit tijdelijk een andere kijk op de zaken des levens en kunnen hooguit zorgen dat je jezelf tijdelijk beter ( schijnbaar, want drugs liegen als de beste). voelt.
Daarvoor betaal je als gebruiker een prijs.
En die kan erg, heel erg hoog zijn.

Kort antwoord vanuit mij, Nee.

Ei-Salade zei:

Kort antwoord vanuit mij, Nee.

Klik om te vergroten...

Jij zegt dat je gelukkig bent en dat dankt aan de drugs? Fantastische draai geef je aan dit verhaal 🤣😂

ATTACKHELI - zonnestraal: je vriend WIL niet nog eens drugs gebruiken?! Dat zegt toch ALLES over hoe hij de nuchtere wereld meer waardeert dan die ene keer dat hij (waarschijnlijk) XTC gebruikte?! Ik heb nog een paar concrete vragen over dit voorval en dan stap ik er vanaf, want ik denk dat meer drugspraat jou he-le-maal niet verder helpt:
- Wist jij dat hij zou gaan gebruiken, is hij hier eerlijk over geweest?
- Kende hij jouw bezwaren mbt drugs die je in de openingspost noemde? Hebben jullie dit besproken?
- Hebben jullie achteraf over zijn ervaring gesproken, behalve “alles was mooier en kleurrijker”?




De wachtlijsten bij de GGZ zijn inderdaad lang. Dat is super vervelend voor je, hang in there. Het zal je misschien verbazen, maar veel van ons hier kennen die struggle*. Dus: dikke knuffel daarvoor.

Maar er is zo veel wat je in de tussentijd kunt doen om jezelf een beetje opweg te helpen…
- Allereerst misschien de dingen opschrijven uit dit topic, die jouw overtuigingen tegen gaan. Dus al die argumenten waarom je drugs niet per se gelukkiger maken, iemand niet stoerder maken dan anderen, etc. Het zijn er veel. Maar ook al die dingen waar wij over hebben aangegeven die ons wél gelukkig maken.
Ik heb ook veel overtuigingen van mezelf die grotendeels niet klopten, bleek. Nav therapie ben ik die uit elkaar gaan trekken (o.a. met schematherapie, google maar eens). Hieruit bleek dat er heel veel ACHTER die overtuigingen zat, patronen van negatieve gedachten waar ik groot mee ben geworden, die nu zorgen voor aannames die niet klopten en die me echt tegenhielden in het leven. Die ben ik gaan weerleggen met positieve gedachten. Die positieve gedachten vond ik eerst totaal ongeloofwaardig. Dus was het ook nodig om die negatieve en positieve gedachten te bespreken met mijn omgeving, zo eerlijk mogelijk. “Ben ik echt dit” “Zien jullie me ook als dat” “Hoe dan wel”. Dat soort vragen. Nu kan ik negatieve kanten van mij veel meer accepteren, omdat ik al die positieve kanten ook weer kan zien en bovenal: ik kan dat positieve niet zijn zonder het negatieve.
Ik hoop echt dat je hier een beetje onderzoek naar durft te doen, want niets heeft me zo geholpen als deze ‘ontdekking’ het afgelopen jaar. Daarnaast heeft het me nog dichter bij een heleboel mensen gebracht, door de eerlijke en open gesprekken die we moesten voeren. Het heeft veel van mijn vrienden (die niet per se in therapie zaten) óók enorm geholpen.
- Het is al een paar keer gevraagd en je antwoord er nergens op, dus ga ik er van uit dat jij niet met je vriend hebt besproken dat de aanleiding van jouw mentale staat, zijn ene keer XTC is geweest. Ga dit echt zo snel mogelijk doen. Probeer helder voor jezelf te hebben waar je onzekerheden het meest zitten en bespreek dit met hem. Onderzoek dit samen. Stel hem de vragen die je ons hebt gesteld, maar stel ze ook aan jezelf! En schrijf dit ook ergens op, zadat je het aan je behandelaar kunt meegegven wanneer je wel psychische hulp kunt krijgen.
Als je met je vriend gepraat hebt (dit lijkt me echt het aller belangrijkst t.b.h.), kun je deze gesprekken ook met andere mensen voeren. Vooral mensen die belangrijk voor je zijn of die je hoog hebt zitten. Verzamel perspectieven. Weerleg die overtuigingen!
- Probeer de focus te verleggen. Drugs en nadenken over drugs maken je duidelijk erg onzeker en ongelukkig. En het lijkt erop dat je er heel veel mee bezig bent in je dagelijks leven. Maar heel eerlijk gezegd, heb je heel weinig redenen hier zóveel mee bezig te zijn als je nu doet. Het is je ook al een aantal keer gevraagd: maar wat maakt je wél gelukkig? Welke activiteiten, welke mensen, welke boeken/programma’s? Dwing je zelf daar een X aantal uur per dag mee bezig te zijn. Plan het letterlijk in in je agenda als je er moeite mee hebt je hier toe te zetten.
- Zorg heel goed voor jezelf: Heb voldoende beweging, bij voorkeur in de natuur. Het is bewezen dat mensen die meer in de natuur zijn en meer in contact zijn met de natuur blijer en gelukkiger zijn. Kook gezond, wees lief voor jezelf. Dat is best een flinke kluif, en daarmee ook gelijk een goede “afleiding” om niet aan die domme drugs te denken.

Er zijn nog zoveel meer tips… Maar maak alvast een beginnetje voor jezelf. Dan begin je ook niet op 0 als je eindelijk door die wachtlijsten heen bent. Vind een modus waar jij nu op korte termijn wat aan hebt (wat voor mij werkte, hoeft voor jou niet te werken). Zet kleine haalbare doelen en schrijf deze ook op. Bespreek ze met je partner(s in crime, eventueel met ons als je dat nodig hebt). Je kan dit echt, en de gedachten waar je nu zóveel mee bezig bent zijn voor een groot deel erg onnodig. Gun jezelf meer dan dat, want ik ben er van overtuigd dat je dat verdient.
Sorry als mijn eerdere reacties onbehulpzaam zijn geweest. Door het topic opnieuw te lezen begrijp ik ietsje beter waar je naar opzoek bent van ons. Ik hoop dat we je een beetje (hebben) kunnen helpen.

* en dat staat NIET los van drugsgebruik: veel mensen die een steekje (bijvoorbeeld op het spectrum zitten) los hebben zijn gevoeliger om drugs te proberen en om verslaafd te raken. Dan zijn er nog een heleboel ONGELUKKIGE mensen die dit denken op te lossen met drugs (spoiler alert: dat werkt niet zonder de juiste begeleiding). Ik schrijf dit nog, omdat ik denk dat het nog een belangrijk voorbeeld is van hoe niet iedereen drugs gebruikt vanuit een positief startpunt en hoe drugs je dus ook helemaal niet gelukkig(er) hoeven te maken.

Wat een vermoeiend toppa..

Wanneer ben je tevreden met het antwoord en wat ga je er mee doen?
Wat wil je horen?

Waarom betrek je alles zoveel op jezelf.
Waarom praat je met ons hierover en niet met je vriend? (Of heb je dat inmiddels al gedaan?)
Verdraai je alles ook zo als je met hem praat? Vul je alles ook zo voor hem in?

Misschien is het een idee als je je wat meer focust op jezelf en wat jij wil int leven.

Manu76 zei:

Jij zegt dat je gelukkig bent en dat dankt aan de drugs? Fantastische draai geef je aan dit verhaal 🤣😂

Klik om te vergroten...

Ik zeg niet dat het door drugs komt, maar maakt het voor mij wat aangenamer.

Ei-Salade zei:

Ik zeg niet dat het door drugs komt, maar maakt het voor mij wat aangenamer.

Klik om te vergroten...

Cool!

Over vraag 1 heb ik eens een interessante theorie gehoord van Dokter Peuskens.(psychiater in Tienen, allee toen toch nog)

De reden waarom het leven aanvankelijk saai en kleurloos lijkt zonder drugs is omdat het beloningsdeel van uw hersenen langdurig overprikkeld is geweest door allerlei substanties die daarop inwerken. Het probleem is dat ge de zachtere prikkels die ge in het dagelijkse leven oppikt niet meer voelt. Uw beloningsysteem reageert daar helemaal niet meer op. Je kan dus nog moeilijk genieten van gewoon iets mooi of aangenaam omdat je hersenen intense prikkels verwachten.

Als je stopt met gebruiken herstelt dat wel, 1 groot probleem, bij elk herval moet je helemaal opnieuw beginnen. Maar als je het volhoud dan zou na 1 jaar en half het beloningsysteem in je hersenen terug op het oude peil moeten werken. Je zult terug kunnen genieten van de kleine dingen. Maar hou er rekening mee, 1 herval is terug naar stap 0. Dat reset onmiddellijk.

Kan niet, druggs is life, life is drugs..

@ljuv Bedankt voor je uitgebreide antwoord. Ik weet niet of het überhaupt verschil had gemaakt als het van tevoren besproken was. Het voelt voor mij nu eenmaal alsof mijn partner nu hoger en beter is dan mij door zijn gebruik. Ik weet niet precies waarom. Misschien omdat drugsgebruikers vaak populairder en stoerder zijn dat mensen als ik. Ik vind drugs gewoon vreselijk. ik mijdt de term xtc ook zoveel mogelijk omdat ik er misselijk van wordt als ik er te lang over nadenk. Dus een hoopje synthetische troep waarvan je onder invloed raakt en alles is opeens mooier dan mijn leven? Dat vind ik maar naar. Ook vooral omdat het dus blijkbaar juist leuk is om niet jezelf te zijn zoals gezegd. Ik vind het idee van drugs overall gewoon schadelijk en vervelend. Bovendien, hoe aan dat spul te komen. Wat mij betreft is het buitengewoon crimineel. Mijn vriend heeft opzich nog steeds bloed aan zijn handen zitten, hij heeft namelijk meegewerkt aan iets waar veel slachtoffers door vallen. Ik kan daar niet om heen denken, drugs is voor duistere mensen die ook geneigd zijn om te interfereren met het criminele circuit. Ik vind het vervelend om die narigheid te hebben in de relatie. Gelukkig is dat al bijna twee jaar niet. Maar daarom wens ik met heel mijn ziel drugs zoveel mogelijk weg en had ik eigenlijk gewild dat het nooit zo ver kwam. Mijn oude vriend krijg ik niet meer terug, hij is toch altijd een stukje verkocht aan drugs. Hij is ook altijd een deel crimineel nu, ookal moet ik dat leren vergeven. En hij is nu ook altijd een beetje iemand die dus juist zichzelf niet wilde zijn en zichzelf wilde verdoven. Zo zie ik het tenminste.

Saaiedrugslozezak zei:

Dat maakt mij dus nu echt een saaie drugsloze zak in jullie ogen

Klik om te vergroten...

{{Citation needed}}

Saaiedrugslozezak zei:

2) Zouden jullie een voorstander zijn voor een levensbeëindigings traject voor drugsloze mensen zoals ik? Wij leven zonder drugs toch niet echt?

Klik om te vergroten...

Dan kan je toch net zo goed verder gebruiken?
Overigens vind ik dat er naar ieder individueel geval moet worden gekeken en dat iedereen het recht heeft z'n leven te beëindigen.

Saaiedrugslozezak zei:

@ljuv Bedankt voor je uitgebreide antwoord. Ik weet niet of het überhaupt verschil had gemaakt als het van tevoren besproken was. Het voelt voor mij nu eenmaal alsof mijn partner nu hoger en beter is dan mij door zijn gebruik. Ik weet niet precies waarom. Misschien omdat drugsgebruikers vaak populairder en stoerder zijn dat mensen als ik. Ik vind drugs gewoon vreselijk. ik mijdt de term xtc ook zoveel mogelijk omdat ik er misselijk van wordt als ik er te lang over nadenk. Dus een hoopje synthetische troep waarvan je onder invloed raakt en alles is opeens mooier dan mijn leven? Dat vind ik maar naar. Ook vooral omdat het dus blijkbaar juist leuk is om niet jezelf te zijn zoals gezegd. Ik vind het idee van drugs overall gewoon schadelijk en vervelend. Bovendien, hoe aan dat spul te komen. Wat mij betreft is het buitengewoon crimineel. Mijn vriend heeft opzich nog steeds bloed aan zijn handen zitten, hij heeft namelijk meegewerkt aan iets waar veel slachtoffers door vallen. Ik kan daar niet om heen denken, drugs is voor duistere mensen die ook geneigd zijn om te interfereren met het criminele circuit. Ik vind het vervelend om die narigheid te hebben in de relatie. Gelukkig is dat al bijna twee jaar niet. Maar daarom wens ik met heel mijn ziel drugs zoveel mogelijk weg en had ik eigenlijk gewild dat het nooit zo ver kwam. Mijn oude vriend krijg ik niet meer terug, hij is toch altijd een stukje verkocht aan drugs. Hij is ook altijd een deel crimineel nu, ookal moet ik dat leren vergeven. En hij is nu ook altijd een beetje iemand die dus juist zichzelf niet wilde zijn en zichzelf wilde verdoven. Zo zie ik het tenminste.

Klik om te vergroten...

Bezit, handel en productie zijn strafbare feiten, een keertje xtc geprobeerd hebben niet. GL bij de psych!