Tijd van bezinning - nu

Dank je voor je bericht, die dagelijkse strijd herken ik zo. Steeds proberen iets te bedenken, nadenken wat ik nog heb, etc.
Mooi dat je nu een goed systeem hebt.

Ik had vannacht weer een onrustige nacht ondanks dat ik alleen sliep. Heb geen koorts maar voel mij wel grieperig, veel mensen hier hebben het.

Ik heb met dagbesteding gebeld om een andere keer te starten.

Ik bleef ook maar malen en piekeren zondag en maandag, vandaag even rustig met een luisterboek.

Herinneringen aan dingen die tijdens mijn gebruik gepasseerd zijn komen naar boven. Misschien kan ik ze delen bij een meeting of bij de psycholoog. Sommigen kunnen er een sterk verhaal van maken, ik heb toch vooral schaamte en verdriet.
Hardop uitspreken kan misschien verlichten.

Vriend gaat donderdag mee naar een gesprek van ggz van mij. Het is voor hem lastig te begrijpen dat prikkels mij moe maken. Het gaat niet alleen daar over maar ik wil dat ook bespreken.
Hij heeft ADHD maar nog meer dan andere ADHD-ers. Als we bijv boodschappen doen maakt hij met heel veel onbekenden een praatje en dat is leuk maar ook dat vind ik soms veel.
En de televisie… ik wil niet altijd televisie aan maar hij wel. En dan wil hij ook samen kijken. Als we eens twee programma’s gekeken hebben (met reclames) ben ik wel verzadigd. Maar als ik dan iets anders ga doen zegt hij steeds ‘kijk schatje…’ en dan wil hij weer iets delen. Hij snapt niet hoe een mens moe kan worden van op een stoel zitten bij de televisie.
Ik wil dan bijv wel even buiten lopen maar hij vertaalt dat als ‘boos’ oid omdat hij niet voor zijn lol alleen gaat lopen.

Het is fijn dit even te bespreken in een gesprek. In theorie kan ik best iets voor mezelf doen als hij TV kijkt maar liefst zonder steeds ‘kijk schatje’.

Er zijn een paar programma’s die we beiden leuk vinden… en die niet te snel voor me gaan… maar hele dag TV trek ik niet.

Mijn hoofd is een zoodje. Alle herinneringen van van alles en nog wat schieten de hele dag door mijn hoofd.

GGZ is erg gericht op doelen stellen, dagbesteding zoeken, praatgroepen maar dan is mijn hoofd nog steeds een zoodje en dan ook nog met die praat van de andere mensen er doorheen.

vandaag intake gehad van ggz psycholoog maar ze bieden bijna geen individuele gesprekken meer aan en wat nog loopt, trauma behandeling is wel individueel maar dingen die ik meegemaakt heb zijn ‘wel ingrijpend maar niet traumatisch ‘.

Misschien morgen meer verslag. Ik heb paar nachten slecht geslapen en draaide net bijna door toen ik iets kwijt was. Verder stress over stookkosten, raam open, raam dicht, bed koud, vriend ontevreden. Hij huurt zelf inclusief en gaat er heel anders mee om. Hij snapt mijn krampachtigheid wel, maar word er zelf gek van.

ik snap de psycholoog en hij is ook slachtffer van het systeem. Maar ik heb met alle dagbehandeling en opnames zo ontzettend veel mensen voorbij zien komen. Meetings ook nog. Er passen niet meer verhalen van groepstherapie bij, niet nu. Enige relevante optie is beeldende therapie.

Hij zei dat ik ook vrijgevestigd kan overwegen dat ggz niet anti is. Maar dat weer uitzoeken, verzekering etc. Lukt ff niet met dit hoofd.

Hopelijk wat beter slapen komende nacht.

Een na laatste. Een klein jaar kliniek in kliniek uit gaat me ook niet in de koude kleren zitten. En wat er in gebruik en tijdens terugvallen gebeurd is en hoe dat ik de familie uitgewerkt heeft bespreek ik ook liever niet in een groep.

psychotische mensen, kliniekvriend die weer op straat beland is, een maat begon opeens mijn vriend te stalken (ook eruit gezet), eerste opname ben ik bedreigd, ik was nog niet genoeg gewapend zeg maar. Kende de criminele wereld niet, alcohol is gewoon legaal en ik heb geen geldproblemen gehad.

Dat hoeft allemaal niet in een groepje, het is privé. Ook niet op een meeting dit is veel te uitgebreid. Misschien kan ik de psycholoog mailen met wat ik nu schrijf. Vanmiddag kwam ik niet veel verder dan ‘levensloop’ en depressies wat ik wilde behandelen. Ik dacht intake dan gaat hij je leren kennen maar het was meer een sollicitatiegesprek. Wel hele aardige man en integer, dat was het probleem niet.

Ok ff van mij af geschreven en dan kijk ik morgen wat ik hiervan kan mailen.

Laatste voor vandaag, mijn moeder moet altijd op tijd eten anders wordt ze helemaal raar. Ik heb dat ooo in milde vorm. Ik eet niet zo regelmatig maar zou dit wel willen invoeren met vriend. We doen nu laat boodschappen in een drukke winkel, vriend ziet overal aanbiedingen, ik weet het allemaal niet meer en geen zin meer om te koken en dan maakt vriend iets makkelijks. En klaagt terecht dat ik zo weinig doe maar ik heb er dan geen puf meer voor. Dit is eigenlijk eerste punt om aan te pakken. Voor mijn energie.

Oja onderweg verandert vriend nog 6 x van gedachten over welke winkel. ADHD. Ik denk dat ik de structuur maar ga invoeren,

Probleem is eigenlijk dat ik soms uit depressie kom en dat ggz dan goedbedoeld aan komt met allemaal dingen om mijn week mee te vullen maar dan is dat allemaal nieuw en plan ik het soms niet handig en houd ik het niet vol. Groepjes zijn er genoeg en dan moet ik de week vullen en begin dan alles tegelijk en houd heb niet vol en ga weer afzeggen en weer depressief.

t zijn vaak ook dingen met beperkt aantal bijeenkomsten en dan moet je weer iets nieuws.

Alinde zei:

Een na laatste. Een klein jaar kliniek in kliniek uit gaat me ook niet in de koude kleren zitten. En wat er in gebruik en tijdens terugvallen gebeurd is en hoe dat ik de familie uitgewerkt heeft bespreek ik ook liever niet in een groep.

psychotische mensen, kliniekvriend die weer op straat beland is, een maat begon opeens mijn vriend te stalken (ook eruit gezet), eerste opname ben ik bedreigd, ik was nog niet genoeg gewapend zeg maar. Kende de criminele wereld niet, alcohol is gewoon legaal en ik heb geen geldproblemen gehad.

Dat hoeft allemaal niet in een groepje, het is privé. Ook niet op een meeting dit is veel te uitgebreid. Misschien kan ik de psycholoog mailen met wat ik nu schrijf. Vanmiddag kwam ik niet veel verder dan ‘levensloop’ en depressies wat ik wilde behandelen. Ik dacht intake dan gaat hij je leren kennen maar het was meer een sollicitatiegesprek. Wel hele aardige man en integer, dat was het probleem niet.

Ok ff van mij af geschreven en dan kijk ik morgen wat ik hiervan kan mailen.

Klik om te vergroten...

Praten helpt. Vaak juist in groepsverband. Mits er een goede sfeer hangt om te delen. Onderling vertrouwen is daarvoor nodig. Tegelijkertijd moet je ook vertrouwen geven om het terug te kunnen ontvangen.

Dit soort thema's passen dan inderdaad weer niet op een meeting. Wel een-op-een met fellows of een sponsor.

Juist door veel openheid te geven en 'prive' zaken met anderen te delen, heb ik heel veel rust gekregen. Ik hoop dat jij dat ook mag vinden.

Doe je verder iets van mindfulness of meditatie om met dat rommelige hoofd om te gaan?

Structuur aanbrengen kan ook zeker helpen. Een weekmenu is dan misschien echt wel een goede start.

Dank je, goede tips!

gevaar is dus dat ik teveel tegelijk opstart en het niet volhoud en dat dan het eten er weer bij in schiet. 1 groep heeft een begeleider die ik niet vertrouw, mijn oude behandelaar. Dat is nu niet wat ik zoek nu alles nog zo hoog zit.

ik kan wel een planning maken voor 2025 zodat ik niet teveel groepen tegelijk heb. Ik heb er ook al 2.

Mindfulness of mediteren zeker een goede maar ook dat: goed plannen.

ik heb nu 6 contactpersonen met ieder hun eigen taken maar het lijkt nu de kastje naar de muur club te zijn geworden. Krijg ik van de een opdracht om iets verzekeringstechnisch uit te zoeken, veegt de ander het van tafel ‘die methode gebruiken we niet.’

Eten koken doe ik eigenlijk liefst ‘s ochtends en dat kan natuurlijk prima: mealpreppen. En dan ook bewust 1 ochtend vrij houden. Ik heb er om 6 uur geen energie meer voor dat is na al die jaren wel duidelijk.

Al vaker hebben mensen hier gevraagd of ik niet beter op t platteland kan gaan wonen. Ik begin het wel te overwegen. Het is zooooo druk in de stad en t wordt helemaal vol gebouwd.

Alinde zei:

Al vaker hebben mensen hier gevraagd of ik niet beter op t platteland kan gaan wonen. Ik begin het wel te overwegen. Het is zooooo druk in de stad en t wordt helemaal vol gebouwd.

Klik om te vergroten...

Platteland straks ook als mensen hun zin krijgen.

Ik denk dat het platteland best wel eens meerwaarde kan hebben om in te gaan wonen in jouw situatie.
Je hebt er veel minder prikkels en ik denk, dat je nu veel te veel prikkels krijgt.
In de stad, drukte, veel dynamiek en allerlei onrust.
Maar met verhuizen eventueel, moet je je wel realiseren dat dit geen kleinigheidje is....

Ja, ik dacht dat ik heel dom was maar ze zijn nog niet zo lang geleden verhuisd en dan vind ik het eerder dom van hun. Er hangt alleen een briefje 'huisarts is verhuisd' maar verder geen info. En op de website is adres moeilijk te vinden en als je ze belt krijg je allemaal keuzemenu's.... met koude handen met je telefoon lukt het gewoon niet. Op Google maps sattelite zie je dat het nog gebouwd wordt haha, allemaal steigers dus dat zegt je ook niks.
IK heb het geprobeerd. En ik weet zelf al dat de diagnose 'stress' gaat zijn dus ik dacht vanmorgen, ik laat het maar los. Heb voor 2 gesloten deuren gestaan.

Alinde zei:

Heb voor 2 gesloten deuren gestaan.

Klik om te vergroten...

Dat is klote, ja.
Temeer als je een hele reis hebt moeten maken om er te komen!
Soms laten ze je erg lang zoeken naar hun werkplaats, ik heb nooit begrepen, waarom dit allemaal zo moeilijk gemaakt wordt.

Raar he. Het leek ook wel een grap ofzo. Ik heb het maar laten zitten, ook omdat het in principe niet ernstig is. Meer van 'ik weet zelf dat het stress is maar als de dokter het zegt kun je het makkelijker verkopen naar de buitenwereld'. Waarom je een streep door je agenda zet op sommige dagen.

Het was niet ver fietsen maar op die eerste locatie hing een vaag briefje. Toen dacht ik dat het op de andere locatie van gezondheidscentrum is waar het bloedprikken altijd is. Maar daar was het ook niet. En toen was ik al zo ver te laat dat ik dacht, laat maar ff. Heb nog gebeld maar dan krijg je zo'n bandje van 1 minuut zodat je vervolgens een terugbelafspraak kunt maken.

Thuis begreep ik wel waar het nieuwe gebouw is maar dat ziet er niet uit als een dokterspraktijk.... het lijkt net een hotel ofzo.

Verder lijkt in het begeleid wonen complex (waar vriend woont) op meerdere locaties de boel te escaleren zo voor kerst. Begeleiding druk ivm crisis en er was iemand met spoed overgeplaatst na een escalatie. Verklaart ook waarom er bij vriend niemand langs was geweest juist terwijl hij heel depressief was. Normaal komen ze elke dag 2 keer.
Ook bij vriend in huis dreigt de boel te escaleren, ik heb dat op 2 plekken gemeld. Ze zitten er nu wel bovenop. Op zich is het niet mijn zaak.... maar ik dacht dat zij dachten dat vriend wellicht bij mij was en dat was hij niet. Als in dat huis 2 mensen depressief op de kamer zitten met de lichten uit en de deur niet open doen.... dan gaan zij weer weg omdat ze denken dat ze er niet zijn.

Anyway vriend was bang dat ik zou terugvallen, ik was bang dat hij zou terugvallen maar t is bij allebei niet gebeurd. En er komt een ingelaste huisvergadering voor die jongens. Eind goed, al goed denk ik.
En anders bellen we Frank Visser haha.

Een moment van bezinning. Nu
.
Na enkele jaren lid te zijn van DF, is het moment voor mij gekomen om te bezinnen ivm het Koningsschap dat eraan gaat komen vandaag.
Kort gezegd hoop ik, dat mijn bijdragen ook voor anderen, zinvol zijn geweest tot nu toe!
Ik heb hier ook veel van me af kunnen schrijven, dat lucht op.
Eea vergemakkelijkt door de anonimiteit uiteraard, maar toch.

Ik blijf nog wel even op DF!

@De Zandman ik wist idd niet zeker hoe het zat met drugs. Voorgeschreven medicatie hoef je niet mee te tellen is mij verteld.
Anyway, voor mij is die 25 nog heel ver weg maar het KAN dus.

Effe denken dan ben ik 67. Dan is de wereld misschien al vergaan. Nee grapje.

Zeker zijn jouw bijdragen zinvol @De Zandman

En ook het feit dat je zo lang alcoholvrij bent (sorry ik weet even niet of je alcoholvrij bent of clean dus correct me als ik de verkeerde woorden gebruik). Mooi dat je met kerst ook nog even het Koningskind erbij haalt want dat vergeten we nog wel eens tussen alle commercie.

Vriend doet raar vandaag (we zijn vanavond niet bij elkaar). Ik moet het maar ff loslaten en er vanuit gaan dat zijn begeleiding langs geweest is en morgenochtend ook weer langs komt.

Daar is dat begeleid wonen voor. Ik ga maar gewoon slapen.