#1
Hoe gaat het nu met je @Alinde? Ben je inmiddels verhuisd naar die andere kamer en geeft dat je meer rust?
Het ging een tijd niet zo lekker, weer depressief. Ben wel weer thuis inmiddels.
Wel goed gesprek gehad GGZ vanmiddag.
We hadden voor mijn ontslag een gesprek waarin mijn behandelend arts van de kliniek aangaf dat depressie niet altijd voortkomt uit de bipolaire stoornis, maar eerder een onvermogen om met mijn gevoelens om te gaan waardoor het vast gaat zitten en voor depressie zorgt.
Dat was mijn idee ook, maar voor mijn opnames was het niet een concrete indicatie om een psycholoog te krijgen. Binnenkort krijg ik die wel, ambulant dus, en het is een hele goede dus ik ben er heel blij mee. Ik weet wel wie het is maar ben eerder niet bij hem onder behandeling geweest.
Inmiddels is er ook een dame die wekelijks bij mij thuis komt en mij helpt met structuur. Dit varieert van spullen uitzoeken tot instanties benaderen en ik ben heel blij met haar hulp, er is ook een goede klik.
Wat begeleid of beschermd wonen betreft, dat is nog wel iets wat bespreekbaar is. Je hebt dan wel te maken met wachttijden en mijn eerste keus was toch om terug naar mijn eigen huis te gaan.
Hoe het hier in de stad is geregeld is, is dat voor 2 of 3 jaar en ga je daarna weer zelfstandig wonen. Ik heb 26 november weer een gesprek en dan krijg ik meer informatie over de verschillende woonvormen.
Ik ben in mijn leven al vaak in een nieuwe stad gaan wonen, nog voor de tijd dat ik problematisch dronk. Ik weet hoe moeilijk dat is en ook dat het niet echt een oplossing is. Het zou ook betekenen dat ik weer andere/nieuwe hulpverleners krijg (team is wijkgebonden) en het is nu juist wel goed dat mijn behandelaren me al een tijdje kennen.
Het lijkt me wel fijn om meer in het groen te gaan wonen maar nu op korte termijn in deze fase van mijn herstel is een verhuizing best heavy.
Wat goed om van je te horen. En wat vervelend te lezen dat je bent teruggevallen en last hebt van depressieve gevoelens. Altijd petje af voor de manier waarop jij je gevoel in relatie tot de situatie op 'papier' weet te zetten. Dat doe je knap en volgens mij ben je echt reuze intelligent. Ik hoop dat je je snel beter voelt. En hopelijk helpt het ook om weer even van je af te schrijven.Het ging een tijd niet zo lekker, weer depressief. Ben wel weer thuis inmiddels.
Wel goed gesprek gehad GGZ vanmiddag.
We hadden voor mijn ontslag een gesprek waarin mijn behandelend arts van de kliniek aangaf dat depressie niet altijd voortkomt uit de bipolaire stoornis, maar eerder een onvermogen om met mijn gevoelens om te gaan waardoor het vast gaat zitten en voor depressie zorgt.
Dat was mijn idee ook, maar voor mijn opnames was het niet een concrete indicatie om een psycholoog te krijgen. Binnenkort krijg ik die wel, ambulant dus, en het is een hele goede dus ik ben er heel blij mee. Ik weet wel wie het is maar ben eerder niet bij hem onder behandeling geweest.
Inmiddels is er ook een dame die wekelijks bij mij thuis komt en mij helpt met structuur. Dit varieert van spullen uitzoeken tot instanties benaderen en ik ben heel blij met haar hulp, er is ook een goede klik.
Wat begeleid of beschermd wonen betreft, dat is nog wel iets wat bespreekbaar is. Je hebt dan wel te maken met wachttijden en mijn eerste keus was toch om terug naar mijn eigen huis te gaan.
Hoe het hier in de stad is geregeld is, is dat voor 2 of 3 jaar en ga je daarna weer zelfstandig wonen. Ik heb 26 november weer een gesprek en dan krijg ik meer informatie over de verschillende woonvormen.
Ik ben in mijn leven al vaak in een nieuwe stad gaan wonen, nog voor de tijd dat ik problematisch dronk. Ik weet hoe moeilijk dat is en ook dat het niet echt een oplossing is. Het zou ook betekenen dat ik weer andere/nieuwe hulpverleners krijg (team is wijkgebonden) en het is nu juist wel goed dat mijn behandelaren me al een tijdje kennen.
Het lijkt me wel fijn om meer in het groen te gaan wonen maar nu op korte termijn in deze fase van mijn herstel is een verhuizing best heavy.
Ik wilde nog reageren. Dankjewel!Wat goed om van je te horen. En wat vervelend te lezen dat je bent teruggevallen en last hebt van depressieve gevoelens. Altijd petje af voor de manier waarop jij je gevoel in relatie tot de situatie op 'papier' weet te zetten. Dat doe je knap en volgens mij ben je echt reuze intelligent. Ik hoop dat je je snel beter voelt. En hopelijk helpt het ook om weer even van je af te schrijven.
Ik had het er gisteren met vriend over hoe ongelofelijk veel mensen je voorbij ziet komen als je langere tijd opgenomen bent. Ik heb bijna een jaar van klinieken achter de rug waarbij ik ook nog een paar keer binnen de kliniek van afdeling wisselde. Heb 8 kamertjes gehad.
In september werd ik depressief, ik zie nu dat dat gebeurde rond het vertrek van een paar vertrouwde gezichten. Die nieuwe mensen pasten er niet meer bij, de database was vol.
Overigens hebben mijn behandelaars ook opgemerkt dat mijn stemming te zeer bepaald wordt door externe factoren. Wat jullie ook al gezegd hebben. Dus daar gaan we aan werken.
Anyway ik merk dat ik wel dagbesteding wil maar niet te druk qua mensen. Ik heb nog een hoop te verwerken na een jaar van klinieken.
Dit is echt een cruciaal inzicht. Als je je welzijn afhankelijk hebt leren maken van dingen waar je geen invloed op hebt, word je nooit gelukkigOverigens hebben mijn behandelaars ook opgemerkt dat mijn stemming te zeer bepaald wordt door externe factoren. Wat jullie ook al gezegd hebben. Dus daar gaan we aan werken.
Dank jullie wel allemaal, ik probeer morgen even op iedereen te reageren.Dit is echt een cruciaal inzicht. Als je je welzijn afhankelijk hebt leren maken van dingen waar je geen invloed op hebt, word je nooit gelukkig
Maar gelukkig kun je nieuwe gewoontes leren 😘
Hier precies hetzelfde!Al die dempende medicatie heeft het waarschijnlijk alleen maar erger gemaakt. Dokter S, mijn vorige ambulante psychiater keek telkens van ‘je bent nog steeds niet stabiel’ en dan moest er weer wat bij.
Dit herken ik ook, en ik ben al 2 jaar van de Lithium af. 3-4-5 keer 's nachts naar de WC is geen uitzondering. Ik denk dat ik na mijn diner niets meer ga drinken de komende tijd om te kijken of dat scheelt. Ik voel me overdag prima maar ik vind het maar vermoeiend die gebroken nachten.Nog iets anders, ik denk dat de lithium mij eerder een plasprobleem oplevert. Het was bij opname Brijder ook opvallend: groepsgenoot Annie en ik kwamen elkaar de hele nacht door tegen bij de toiletten. Allebei aan de lithium. En dan om een uur of 5 gingen we maar naar beneden en koffie zetten. Gouden uurtjes waren het met Annie maar het hoort natuurlijk niet.
Dankjewel Kordie.Wat jij hier omschrijft hoor ik ook veel in de ptss klinieken. Daarom heb ik bewust gekozen voor ambulante hulp. Dus wat je zegt klopt denk ik als een bus.
Maar jij mag echt trots zijn op wat je hebt bereikt. En idd schrijven kun je goed.
Is een boek schrijven niks voor je?
Al is het voor jezelf of directe kring?
Maar ik weet niet zo goed hoe ik dat kan doen zonder dat de familie er last van heeft. Ik heb al veel te veel van ze gevraagd. Ik wil liever niet dat het allemaal weer over mij gaat
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."