Tijd van bezinning - nu

Het kon niet door de beugel… verder wil ik niet in details treden.

Ok boodschap duidelijk. Probleem is dat ik niet weet wie dat dan kan begeleiden. Mijn eigen psychiater van GGZ heeft niet zoveel kaas gegeten van afbouw.
Ik heb bij Brijder tijdens een opname de benzo’s in 3 weken afgebouwd maar dat was veel te snel en ben later thuis flink op mijn bek gegaan (nov/dec 2023).
De verslavingsarts van de kliniek wilde afgelopen aug/sept in een week weer afbouwen naar 0 en dat vond ik zelf veel te snel. Uiteindelijk hebben we niet meer aan de benzo’s gesleuteld voor mijn ontslag.

Ik wil het ook liever onder begeleiding doen maar ze hebben er echt geen verstand van. De meeste kennis vind ik hier op forum.

Alinde zei:

Het kon niet door de beugel… verder wil ik niet in details treden.

Ok boodschap duidelijk. Probleem is dat ik niet weet wie dat dan kan begeleiden. Mijn eigen psychiater van GGZ heeft niet zoveel kaas gegeten van afbouw.
Ik heb bij Brijder tijdens een opname de benzo’s in 3 weken afgebouwd maar dat was veel te snel en ben later thuis flink op mijn bek gegaan (nov/dec 2023).
De verslavingsarts van de kliniek wilde afgelopen aug/sept in een week weer afbouwen naar 0 en dat vond ik zelf veel te snel. Uiteindelijk hebben we niet meer aan de benzo’s gesleuteld voor mijn ontslag.

Ik wil het ook liever onder begeleiding doen maar ze hebben er echt geen verstand van. De meeste kennis vind ik hier op forum.

Klik om te vergroten...

Als het niet onder begeleiding kan, dan voor nu: niet doen. En als het niet ontzettend langzaam kan ook: niet doen.

In wat we in het afgelopen anderhalf jaar hier van je heb gezien is het je allergrootste valkuil om als het even goed gaat van alles te willen veranderen. En dan zien we je verwarder raken, instabieler worden en terugvallen. Zoals het nu is met je medicatie is misschien niet zoals je het voor altijd zou willen en dat is prima. Maar kijk even naar wat je het afgelopen anderhalve jaar allemaal hebt meegemaakt en van hoever je (al een paar keer) hebt moeten komen. Is voor nu, voor de komende tijd, laten we zeggen voor het komende jaar "Niet helemaal zoals ik het wil, maar eerst maar eens langere tijd stabiel zijn" niet goed genoeg?

Alinde zei:

Het kon niet door de beugel… verder wil ik niet in details treden.

Ok boodschap duidelijk. Probleem is dat ik niet weet wie dat dan kan begeleiden. Mijn eigen psychiater van GGZ heeft niet zoveel kaas gegeten van afbouw.
Ik heb bij Brijder tijdens een opname de benzo’s in 3 weken afgebouwd maar dat was veel te snel en ben later thuis flink op mijn bek gegaan (nov/dec 2023).
De verslavingsarts van de kliniek wilde afgelopen aug/sept in een week weer afbouwen naar 0 en dat vond ik zelf veel te snel. Uiteindelijk hebben we niet meer aan de benzo’s gesleuteld voor mijn ontslag.

Ik wil het ook liever onder begeleiding doen maar ze hebben er echt geen verstand van. De meeste kennis vind ik hier op forum.

Klik om te vergroten...

Bij Radboud UMC is een arts gespecialiseerd in Benzo afbouw. Achternaam Paling. Kun je onderzoeken. Mocht je er ooit klaar voor zijn dan kun je daar wellicht terecht.

Dank je _shi. De naam heb ik vaker gehoord idd.

Jullie hebben wel gelijk, ik denk dat ik beter kan proberen stabiel te blijven in de ‘feestmaand’ met de huidige dosering benzo’s. Wel kan ik proberen koffie te minderen of te stoppen, dat wordt hier altijd aangeraden.

Ik hoop dat ik bij de hulpverlening weer credits op kan bouwen en t.z.t. de kliniek weer ‘in de rug’ kan houden. Ik ken wel een voorbeeld van iemand die werd opgenomen wegens dreigende psychose. Maar misschien heb ik mijn kansen verspeeld daar.

By the way, ik heb gisteren dus geen benzo’s gehad omdat ik te weinig in huis had. Misschien is er een fout gemaakt bij het uitzetten, anders ben ik 2 tabletten kwijt geraakt bij vriend. Maakt niet uit, ik had gerekend op een nacht zonder slaap maar heb toch nog wat uurtjes geslapen.

Maar… ik had vanmiddag een gesprek en in het zaaltje er naast was een groepje heel vals aan het zingen compleet met sambaballen. Dat is dus niet te doen…

Fijn dat je er weer bent Alinde!👋🏻

Je zegt het goed.

Toch zie ik nu in dat TV ook structuur kan geven. Ik had ff een dood momentje (en craving). Thuishulp is weg, ik wil nog niet lunchen, wil niet in bed kruipen. En nu zie ik dat herhaling GTST is, das op zich wel ff relaxed. Oja het regent ook nog.
Kijk het al jaren niet meer maar t is nog elke dag hetzelfde denk ik.

Begeleid wonen staat hoog op de agenda dinsdag. Maar vriend en ik zijn juist blij dat we in mijn huis nog wat privacy hebben. Hij wordt gek van zijn huisgenoot, ik heb niet zo heel veel moeite met die jongen. Ik heb meer moeite met al die begeleiding. Dat hoort idd bij begeleid wonen... begeleiding. Maar ze komen standaard op het moment dat ik mijn eerste hap van mijn avondeten wil nemen. Maakt niet uit hoe laat we eten, altijd als ik net een hap wil nemen staan ze op de stoep. Er zitten goede begeleiders bij maar soms ook mensen die echt niet capabel zijn.
Gisteren weer gezeik dat ze geen tweepersoonsbedden mogen. Ik mag op een luchtbed.

Er zijn ook andere vormen van begeleid wonen en daar wil ik dan dinsdag wel meer informatie over. Het staat me vooral tegen dat broer met ouders in gesprek gegaan is en niet met mij.

Ik vraag morgen gewoon wat voor vormen van begeleid wonen ze hebben. Dat komt beter over dan meteen nee te zeggen.

Vanmorgen bij de loopgroep geweest. De trainer zei, het belangrijkst is dat je elke week komt. Dat ging de vorige periode idd niet helemaal goed. Wat mij tegen staat is dat onderwerp van gesprek vaak GGZ is en dan begint je week alweer met praten over ggz en depressies. Zal er zelf maar af en toe een leuk onderwerp in gooien. Zelfs mensen die niet meer bij ggz zitten gaan dan vragen stellen over of ‘dit en dat bij ggz nog steeds zus en zo is’ want ze zijn er al heel lang niet geweest. Maar het is beter dan thuis zitten.

Hoe oud ben jij eigenlijk?

42

Alinde zei:

Er zijn ook andere vormen van begeleid wonen en daar wil ik dan dinsdag wel meer informatie over

Klik om te vergroten...

Zijn inderdaad meer vormen van begeleid wonen.
Ook de mate van controle.

Hier in de stad heb je appartementencomplexen waar mensen met een geestesziekten verblijven.
Wel genoeg om zelfstandig te wonen, maar korte lijnen voor als er iets is.
Dat is ook wel waar de overheid naar toe wilt. Niet allemaal meer die kliniek in.

Alinde zei:

Het staat me vooral tegen dat broer met ouders in gesprek gegaan is en niet met mij.

Klik om te vergroten...

Dat is het zeker.
Die hoefde voor mij dinsdag al niet meer mee te gaan. Wie weet wat ze achter je rug voor plannetje hebben gemaakt.
In de tijd dat je dronk hebben ze geloof ik ook nooit begrepen waarom dat je drinkt, of dat je er niks aan kan doen. Dat het ook een ziekte is.

Dank je Kordie. Ik heb idd ook gehoord over appartementen waarin je wel alles voor jezelf hebt. Volgens mij niet hier in de buurt. Maar laat ik er open in gaan en vragen wat de mogelijkheden zijn.

Ja het schoot mij wel verkeerd dat hij 'min of meer toevallig' bij mijn ouders langs gegaan is zonder contact met mij te hebben hoe ik het gesprek in wil gaan. Verder weet ik zelf OOK niet waarom ik drink, of waarom ik depressies heb. Daarom ben ik ook zo blij dat ik nu een psycholoog krijg.

Het lastige is dat je alleen je eigen jeugd kent en dat mensen vaak hun eigen jeugd normaal vinden. Bij ons was dat een Christelijk dorp en de vriendjes en vriendinnetjes groeiden op in datzelfde christelijke dorp en dat was voor ons normaal. Wel weet ik dat depressies en psychoses bij meer familieleden voorkomen en ook dat kan ergens vandaan komen. Mijn oma was ook van de verdoving met alcohol en pillen maar het was ook taboe. Ik zag het pas toen opa overleden was. Zij kon niet zelf naar winkel of apotheek en toen pas viel op wat ze allemaal gebruikte.

Gelukkig na zes maanden kliniek kon de verslavingsarts wel e.e.a. benoemen. Die man verdient een standbeeld hoor, echt een goede arts en een goed mens. Hij zei ook iets in de richting dat ik niet goed bij mijn gevoelens kan en dat daardoor de boel vast komt te zitten.

Alinde zei:

Hij zei ook iets in de richting dat ik niet goed bij mijn gevoelens kan en dat daardoor de boel vast komt te zitten.

Klik om te vergroten...

En laten we eens inzoomen:
Begint dat niet al in je jeugd, in je jonge kinderjaren? Dat je niet jezelf kon zijn bij je ouders en dat er dingen achter je rug om gebeurde? (zoals nu je broer en hun). Schamen hun zich voor jou? Nee je kan er niks aan doen, en dat zul je als ouders moeten accepteren. Zo simpel is dat.

Maar uit eigen ervaring met mijn ouders weet ik dat dat ook niet zo makkelijk is.
De wereld is niet perfect. Achter ieder huisje zit een kruisje (en dan bedoel ik niet die van de mannelijke bewoner).

Succes morgen!
Als je het niet afblaast ..... want dat had ik gedaan als ze achter mijn rug om gingen lullen

Dank je Kordie. Afblazen overweeg ik niet, ik ben blij dat ik eindelijk de psychiater weer eens spreek.

Verder klopt het wel, mijn ouders konden vroeger moeilijk met elkaar praten en hadden dat vanuit hun jeugd ook niet geleerd. Ik als oudste kind had daarin ook geen voorbeeld hoe ik mijzelf kon uiten.

Ik heb het wel leuk gehad hoor vroeger, op school vond ik het leuk en ik had altijd vriendjes en vriendinnetjes, nooit gepest. Op de middelbare school liep ik er wel tegenaan dat ik niet zo goed met conflicten kon omgaan en toen ik ging studeren kon ik mij met een slok op wel beter uiten.

Ik heb goede hoop voor de psycholoog. Het personeelstekort in de zorg is wel merkbaar maar uiteindelijk is het beter om echt aan de slag te gaan ipv van crisis in crisis te belanden. En veel dingen kun je ook zelf doen zoals yoga, hardlopen, etc.

Mijn moeder vond het ook wat onhandig van broer dat hij mij niet gesproken had maar ‘toevallig op de koffie ging’ maar die broer is soms wat onhandig. Hij gaat nooit mee naar ggz dus is misschien ook wat onzeker. Hij neemt er vrij voor, moet er voor reizen dus je kunt het ook positief bekijken.

De psychiater is ziek…

SPV stelde voor dat ik een gesprek met haar alleen zou hebben op de geplande tijd. Aangezien de psychiater er niet was. Ik heb besloten wel mijn broer mee te vragen omdat die iets objectiever kijkt naar de crisissituaties en ik bovendien zelf niet alles meer weet. Want onderwerp van gesprek zou worden een crisisplan, oftewel wat te doen bij code rood.
Broer merkte ook dat SPV heel ontwijkend reageert bij sommige vragen. Het komt er op neer dat GGZ een aantal dingen niet meer biedt die het pakweg 20 jaar geleden wel bood. Ik moet daar ook aan wennen, je leert bij alle psycho-educaties dat er in geval van crisis opname mogelijk is maar dat is niet meer zo.

Volgende mogelijkheid voor een ZAG-gesprek met psychiater is pas in januari.

Actiepunt voor mij is vooral om de decembermaand in 'fase groen' te blijven. Ik let nu al op dat ik nee zeg tegen sommige december-activiteiten, zelfs als het niks met alcohol te maken heeft. Het is gewoon allemaal te druk.

Omdat ik dan meer richting manie kan gaan. Zoveel keuzes, dingen passen (in geval van Decathlon), misschien meer kopen dan nodig. Ik vind het zelf ook niet altijd leuk om winkels te moeten mijden maar het is wel deel van het plan om weer rustig te worden.

Vannacht lang en diep geslapen, ik heb het nodig denk ik.

Alinde zei:

Het komt er op neer dat GGZ een aantal dingen niet meer biedt die het pakweg 20 jaar geleden wel bood. Ik moet daar ook aan wennen, je leert bij alle psycho-educaties dat er in geval van crisis opname mogelijk is maar dat is niet meer zo.

Klik om te vergroten...

Klopt. Is heel veel veranderd in de hulpverlening. Wordt vaak over participatiedoelen gesproken geloof ik tegenwoordig én in de toekomst nog meer: "Hoe kan iemand zo goed als mogelijk met een beperking leven, net zoals een gezond iemand maar dan met een aanpassing". Die aanpassing is niet een opname bijvoorbeeld.

Teneerste balen dat de psychiater ziek was.
En dat je dan tot januari moet wachten.

Voor mij geldt dat een opname bij crisis beter is dan thuis volgestopt worden met pillen. Of erger, thuis blijven terwijl je een gevaar bent voor jezelf.

Ik zal toch eens bij de kliniek peilen of ik bij crisis daar nog terecht kan. De kliniek is van een andere organisatie, niet GGZ, en in principe val ik nu weer onder GGZ. Dit was een soort uitstapje. Het lijkt of die organisatie de bedden minder afgeschaald heeft dan GGZ. Ik zag daar mensen binnen komen die er veel minder slecht aan toe waren dan ik in maart.

Eigenlijk geldt dat wat voor mij code donkerrood is, voor GGZ oranje is. Ik ben echt wel suïcidaal geweest in oktober.