Ja volgens mij ook.
Volgens mij raak je verslaafd aan de rush van een medicijn, bv het sedatieve.
Maar als je dat niet hebt bij een Z medicijn dan zal het ook minder aantrekkelijk zijn voor een recreatieve drugs.
Ik heb ze nooit genomen.
Ik neem wel eens een RC en merk bv dat pyrazolam mij niet laat hunkeren naar meer, omdat het alleen een angstremmer is.
Daar voel je niks leuks van.
Dankjewel voor je ervaring.
Ik heb zelfs bij seroquel een soort hunkering, bij de kortwerkende. Je kan er even een klap van krijgen en dat vind ik dan lekker.
Maarja dat is mijn verslaafde brein. Net zolang quetiapientjes nemen tot je een klap hebt die lekker voelt.
Verder loopt het verhaal nu een beetje in het andere topic. Het was bedoeld voor theoretische vragen over medicatie maar zet me zeker aan het denken over.... eigenlijk alles.
Er zijn nu twee vormen geweest van daginvulling waar ik warm voor liep. Het eerste was een opleiding tot ervaringsdeskundigen, naar aanleiding van de gesprekken bij Brijder met mijn arts, die mij een paar keer vroeg of dat iets voor mij zou zijn. En nav de ervaringsdeskundigen die ik bij de Brijder aan het werk zag.
Echter mijn casemanager zegt... voordat je anderen kunt helpen moet je eerst zelf in therapie.
Daarnaast het jongerenwerk van de kerk. Ik heb onze 'kerkvriend' gevraagd of hij mij in contact kan brengen met de jongerenwerkers daar. Zijn antwoord: Ja dat kan ik, maar je moet eerst herstellen.
Hm.... kip en ei. Terwijl ik het juist goed vind dat de Kerkvriend mij bij die jongeren weghoudt in deze toestand. Dus dat is wat ik moet doen. Herstellen.
Dat ga ik dan maar proberen. Ik heb het nog nooit gedaan en ik hoop dat ik het kan.
Herstellen is vandaag, met mijn kopje koffie naar de vogeltjes luisteren.
Straks bij ontbijt briefje invullen voor de psycholoog, of ik nog kan aansluiten bij de dinsdag-verslavingsgroep.
En briefje voor de casemanager met eigenlijk van alles.
Die medicatie laat ik vandaag maar even zo.