#1
Hoop dat het goed gaat
Tijd van bezinning - nu
791 antwoorden
219 weergaven
18-5-2026
#2
Ik kan in de huidige groep mijn draai niet echt vinden. Nou hoeft dat ook niet, je kunt niet altijd met iedereen opschieten. Maar de dagen zijn makkelijker als je een fijne groep hebt. Ik zat ook niet lekker in mijn energie maar na een wandeling en stuk fietsen buiten, gaat het beter. De nazomeravonden zijn wel mooi. Ik kwam buiten iemand tegen van de andere groep. Die jongens zijn buiten de groep veel aardiger.
Ik kon vandaag niets leuks bedenken voor als ik naar huis ga. De hele oktober/november/december wordt meestal 'gezellig' gemaakt met bokbier en gluhwijn en weet ik veel wat en dat kan ik beter aan mij voorbij laten gaan. Maar zojuist bedacht ik dat schaatsles misschien leuk is. Ik heb wel eens lessen voor volwassenen gedaan maar toen was ik lichamelijk niet sterk en dan is het moeilijk een goede schaatshouding aan te nemen. Tegenwoordig heb ik spieren en dan is het wel een leuke uitdaging. Dat schaatswereldje is ook niet echt een zuipcultuur meestal.
Ik kon vandaag niets leuks bedenken voor als ik naar huis ga. De hele oktober/november/december wordt meestal 'gezellig' gemaakt met bokbier en gluhwijn en weet ik veel wat en dat kan ik beter aan mij voorbij laten gaan. Maar zojuist bedacht ik dat schaatsles misschien leuk is. Ik heb wel eens lessen voor volwassenen gedaan maar toen was ik lichamelijk niet sterk en dan is het moeilijk een goede schaatshouding aan te nemen. Tegenwoordig heb ik spieren en dan is het wel een leuke uitdaging. Dat schaatswereldje is ook niet echt een zuipcultuur meestal.
#3
Zeker leuk om te doen en een mooi vooruitzicht. In de zomer en/of winter bij goed weer kun je het ook afwisselen met skaten / skeeleren op goede fietspaden. Grotendeels zelfde techniekMaar zojuist bedacht ik dat schaatsles misschien leuk is.
#4
Klopt Damius ![:)]()
Ik had nooit zo'n goede conditie. Wel gewoon fietsen van A naar B en ik heb een tijd veel gewandeld, maar niet echt sporten. Ik had een hartgrondige hekel aan gymzalen maar hier moest ik. En na een aantal weken ging ik het zelfs leuk vinden.
Mijn gevoel blijkt wel te kloppen, er zijn mensen die hun opname zat zijn en overwegen weg te gaan. Ik heb dat al een paar dagen aangevoeld. Ik ben het ook wel eens zat maar je moet ook een beetje doorbijten hoor. En dankbaar zijn voor een plekje in een kliniek. De wachtlijsten zijn lang. Voor de sfeer is het niet zo lekker als mensen niet gemotiveerd zijn.
Ik had nooit zo'n goede conditie. Wel gewoon fietsen van A naar B en ik heb een tijd veel gewandeld, maar niet echt sporten. Ik had een hartgrondige hekel aan gymzalen maar hier moest ik. En na een aantal weken ging ik het zelfs leuk vinden.
Mijn gevoel blijkt wel te kloppen, er zijn mensen die hun opname zat zijn en overwegen weg te gaan. Ik heb dat al een paar dagen aangevoeld. Ik ben het ook wel eens zat maar je moet ook een beetje doorbijten hoor. En dankbaar zijn voor een plekje in een kliniek. De wachtlijsten zijn lang. Voor de sfeer is het niet zo lekker als mensen niet gemotiveerd zijn.
#5
Hoe gaat het nu met je @Alinde? Ben je inmiddels verhuisd naar die andere kamer en geeft dat je meer rust?
#6
Even uit nieuwsgierigheid.
Waarom kies je liever niet voor begeleid wonen? Of een totaal andere stad / huis?
Ik kan begrijpen dat dat niet je eigen huis is en daar is het natuurlijk altijd het beste. Maar ook daar is veel gebeurd. Herinneringen lijken me dan snel op te komen. (wat overigens misschien juist ook positief kan zijn, sterk zijn dat je zonder alcohol kan).
Hoe dan ook:
Ik vind dat je heel goed bezig bent. Mijn grote complimenten daarvoor!
Waarom kies je liever niet voor begeleid wonen? Of een totaal andere stad / huis?
Ik kan begrijpen dat dat niet je eigen huis is en daar is het natuurlijk altijd het beste. Maar ook daar is veel gebeurd. Herinneringen lijken me dan snel op te komen. (wat overigens misschien juist ook positief kan zijn, sterk zijn dat je zonder alcohol kan).
Hoe dan ook:
Ik vind dat je heel goed bezig bent. Mijn grote complimenten daarvoor!
#7
@Alinde hoe gaat ie nu?
#8
Het ging een tijd niet zo lekker, weer depressief. Ben wel weer thuis inmiddels.
Wel goed gesprek gehad GGZ vanmiddag.
We hadden voor mijn ontslag een gesprek waarin mijn behandelend arts van de kliniek aangaf dat depressie niet altijd voortkomt uit de bipolaire stoornis, maar eerder een onvermogen om met mijn gevoelens om te gaan waardoor het vast gaat zitten en voor depressie zorgt.
Dat was mijn idee ook, maar voor mijn opnames was het niet een concrete indicatie om een psycholoog te krijgen. Binnenkort krijg ik die wel, ambulant dus, en het is een hele goede dus ik ben er heel blij mee. Ik weet wel wie het is maar ben eerder niet bij hem onder behandeling geweest.
Inmiddels is er ook een dame die wekelijks bij mij thuis komt en mij helpt met structuur. Dit varieert van spullen uitzoeken tot instanties benaderen en ik ben heel blij met haar hulp, er is ook een goede klik.
Wat begeleid of beschermd wonen betreft, dat is nog wel iets wat bespreekbaar is. Je hebt dan wel te maken met wachttijden en mijn eerste keus was toch om terug naar mijn eigen huis te gaan.
Hoe het hier in de stad is geregeld is, is dat voor 2 of 3 jaar en ga je daarna weer zelfstandig wonen. Ik heb 26 november weer een gesprek en dan krijg ik meer informatie over de verschillende woonvormen.
Ik ben in mijn leven al vaak in een nieuwe stad gaan wonen, nog voor de tijd dat ik problematisch dronk. Ik weet hoe moeilijk dat is en ook dat het niet echt een oplossing is. Het zou ook betekenen dat ik weer andere/nieuwe hulpverleners krijg (team is wijkgebonden) en het is nu juist wel goed dat mijn behandelaren me al een tijdje kennen.
Het lijkt me wel fijn om meer in het groen te gaan wonen maar nu op korte termijn in deze fase van mijn herstel is een verhuizing best heavy.
Wel goed gesprek gehad GGZ vanmiddag.
We hadden voor mijn ontslag een gesprek waarin mijn behandelend arts van de kliniek aangaf dat depressie niet altijd voortkomt uit de bipolaire stoornis, maar eerder een onvermogen om met mijn gevoelens om te gaan waardoor het vast gaat zitten en voor depressie zorgt.
Dat was mijn idee ook, maar voor mijn opnames was het niet een concrete indicatie om een psycholoog te krijgen. Binnenkort krijg ik die wel, ambulant dus, en het is een hele goede dus ik ben er heel blij mee. Ik weet wel wie het is maar ben eerder niet bij hem onder behandeling geweest.
Inmiddels is er ook een dame die wekelijks bij mij thuis komt en mij helpt met structuur. Dit varieert van spullen uitzoeken tot instanties benaderen en ik ben heel blij met haar hulp, er is ook een goede klik.
Wat begeleid of beschermd wonen betreft, dat is nog wel iets wat bespreekbaar is. Je hebt dan wel te maken met wachttijden en mijn eerste keus was toch om terug naar mijn eigen huis te gaan.
Hoe het hier in de stad is geregeld is, is dat voor 2 of 3 jaar en ga je daarna weer zelfstandig wonen. Ik heb 26 november weer een gesprek en dan krijg ik meer informatie over de verschillende woonvormen.
Ik ben in mijn leven al vaak in een nieuwe stad gaan wonen, nog voor de tijd dat ik problematisch dronk. Ik weet hoe moeilijk dat is en ook dat het niet echt een oplossing is. Het zou ook betekenen dat ik weer andere/nieuwe hulpverleners krijg (team is wijkgebonden) en het is nu juist wel goed dat mijn behandelaren me al een tijdje kennen.
Het lijkt me wel fijn om meer in het groen te gaan wonen maar nu op korte termijn in deze fase van mijn herstel is een verhuizing best heavy.
#9
Het ging een tijd niet zo lekker, weer depressief. Ben wel weer thuis inmiddels.
Wel goed gesprek gehad GGZ vanmiddag.
We hadden voor mijn ontslag een gesprek waarin mijn behandelend arts van de kliniek aangaf dat depressie niet altijd voortkomt uit de bipolaire stoornis, maar eerder een onvermogen om met mijn gevoelens om te gaan waardoor het vast gaat zitten en voor depressie zorgt.
Dat was mijn idee ook, maar voor mijn opnames was het niet een concrete indicatie om een psycholoog te krijgen. Binnenkort krijg ik die wel, ambulant dus, en het is een hele goede dus ik ben er heel blij mee. Ik weet wel wie het is maar ben eerder niet bij hem onder behandeling geweest.
Inmiddels is er ook een dame die wekelijks bij mij thuis komt en mij helpt met structuur. Dit varieert van spullen uitzoeken tot instanties benaderen en ik ben heel blij met haar hulp, er is ook een goede klik.
Wat begeleid of beschermd wonen betreft, dat is nog wel iets wat bespreekbaar is. Je hebt dan wel te maken met wachttijden en mijn eerste keus was toch om terug naar mijn eigen huis te gaan.
Hoe het hier in de stad is geregeld is, is dat voor 2 of 3 jaar en ga je daarna weer zelfstandig wonen. Ik heb 26 november weer een gesprek en dan krijg ik meer informatie over de verschillende woonvormen.
Ik ben in mijn leven al vaak in een nieuwe stad gaan wonen, nog voor de tijd dat ik problematisch dronk. Ik weet hoe moeilijk dat is en ook dat het niet echt een oplossing is. Het zou ook betekenen dat ik weer andere/nieuwe hulpverleners krijg (team is wijkgebonden) en het is nu juist wel goed dat mijn behandelaren me al een tijdje kennen.
Het lijkt me wel fijn om meer in het groen te gaan wonen maar nu op korte termijn in deze fase van mijn herstel is een verhuizing best heavy.
Goed van je te horen.
Balen van die depressie.
Maar fijn dat je hulp krijgt.
En niet drinkt zo te lezen!
#10
Hm ik was wel teruggevallen… Nu sinds 19 oktober weer uit gebruik.
I.i.g. nog genoeg werk aan de winkel maar binnenkort wel met psycholoog.
I.i.g. nog genoeg werk aan de winkel maar binnenkort wel met psycholoog.
#11
Wat goed om van je te horen. En wat vervelend te lezen dat je bent teruggevallen en last hebt van depressieve gevoelens. Altijd petje af voor de manier waarop jij je gevoel in relatie tot de situatie op 'papier' weet te zetten. Dat doe je knap en volgens mij ben je echt reuze intelligent. Ik hoop dat je je snel beter voelt. En hopelijk helpt het ook om weer even van je af te schrijven.Het ging een tijd niet zo lekker, weer depressief. Ben wel weer thuis inmiddels.
Wel goed gesprek gehad GGZ vanmiddag.
We hadden voor mijn ontslag een gesprek waarin mijn behandelend arts van de kliniek aangaf dat depressie niet altijd voortkomt uit de bipolaire stoornis, maar eerder een onvermogen om met mijn gevoelens om te gaan waardoor het vast gaat zitten en voor depressie zorgt.
Dat was mijn idee ook, maar voor mijn opnames was het niet een concrete indicatie om een psycholoog te krijgen. Binnenkort krijg ik die wel, ambulant dus, en het is een hele goede dus ik ben er heel blij mee. Ik weet wel wie het is maar ben eerder niet bij hem onder behandeling geweest.
Inmiddels is er ook een dame die wekelijks bij mij thuis komt en mij helpt met structuur. Dit varieert van spullen uitzoeken tot instanties benaderen en ik ben heel blij met haar hulp, er is ook een goede klik.
Wat begeleid of beschermd wonen betreft, dat is nog wel iets wat bespreekbaar is. Je hebt dan wel te maken met wachttijden en mijn eerste keus was toch om terug naar mijn eigen huis te gaan.
Hoe het hier in de stad is geregeld is, is dat voor 2 of 3 jaar en ga je daarna weer zelfstandig wonen. Ik heb 26 november weer een gesprek en dan krijg ik meer informatie over de verschillende woonvormen.
Ik ben in mijn leven al vaak in een nieuwe stad gaan wonen, nog voor de tijd dat ik problematisch dronk. Ik weet hoe moeilijk dat is en ook dat het niet echt een oplossing is. Het zou ook betekenen dat ik weer andere/nieuwe hulpverleners krijg (team is wijkgebonden) en het is nu juist wel goed dat mijn behandelaren me al een tijdje kennen.
Het lijkt me wel fijn om meer in het groen te gaan wonen maar nu op korte termijn in deze fase van mijn herstel is een verhuizing best heavy.
#12
Dankjewel!!
Ik probeer er later even op terug te komen.
Vanuit GGZ kreeg ik het dringende advies terug te gaan naar mijn oude dagbesteding. Want ik weet de weg, ik ken de mensen en dat is makkelijker dan wat nieuws. Ik was er even vanmiddag maar wat ik al verwachtte: op de terugweg schreeuwt alles in mij dat ik nog langs de winkel moet voor mijn middel.
Ik dacht al dat het niet handig was, een nieuwe start op mijn oude werkplek.
Maandag een afspraak bij dagbesteding in een andere stad, dat lijkt me beter.
Vriend gaat straks ff mee boodschappen doen. Ik had gehoopt dat hij het alleen wilde doen haha. Das beetje gemeen, ik houd nl niet van boodschappen doen en dan zou ik elke keer kunnen zeggen dat ik trek heb terwijl ik er gewoon geen zin in heb.
Ik probeer er later even op terug te komen.
Vanuit GGZ kreeg ik het dringende advies terug te gaan naar mijn oude dagbesteding. Want ik weet de weg, ik ken de mensen en dat is makkelijker dan wat nieuws. Ik was er even vanmiddag maar wat ik al verwachtte: op de terugweg schreeuwt alles in mij dat ik nog langs de winkel moet voor mijn middel.
Ik dacht al dat het niet handig was, een nieuwe start op mijn oude werkplek.
Maandag een afspraak bij dagbesteding in een andere stad, dat lijkt me beter.
Vriend gaat straks ff mee boodschappen doen. Ik had gehoopt dat hij het alleen wilde doen haha. Das beetje gemeen, ik houd nl niet van boodschappen doen en dan zou ik elke keer kunnen zeggen dat ik trek heb terwijl ik er gewoon geen zin in heb.
#13
Haalde je altijd alcohol Alinda na dagbesteding?
Wat goed dat je dan de keuze maakt om de optie te bekijken in een andere stad. Jij maakt echt stappen
Wat goed dat je dan de keuze maakt om de optie te bekijken in een andere stad. Jij maakt echt stappen
#14
Dank je Kordie.
Sowieso ging ik altijd boodschappen doen als ik uit dat dorp kwam. Noem het even dorp A. Je hebt er prettige winkels dus het was mijn gewoonte om in dorp A boodschappen te doen als ik er was. Zowel mijn hardloopclub als dagbesteding zaten in A.
In de hardlooptijd was ik in t begin nog niet in gebruik maar kocht ik gewoon eten en drinken in A. Later werd het dus gewoonte om ook meteen drank te halen.
Die dagbestedingsplek is best pittig met zwaar psychiatrische patiënten en jongens (meestal jongens) die uit de gevangenis komen en aan herstel werken.
Ik realiseer me nu dat ik, toen ik daar begon, ook ben begonnen meer te drinken. Beetje diezelfde tijd. Voelde me daar eigenlijk niet zo fijn tussen de zware gevallen en thuis behoefte mij te verdoven.
Het is altijd lastig om het netjes te verwoorden. Maar mijn vriend had hetzelfde, die zei ‘ik heb geen zin meer in die mongooltjes’ toen hij merkte dat hij de doelgroep was ontgroeid en liever een gezondere werkplek ging zoeken.
Natuurlijk heb je dagbesteding in alle soorten en maten maar die in dorp A zijn wel de zwaardere gevallen.
Ik vrees dat op een werkdag daar toch een kaboutertje in mijn hoofd zegt, de werkdag zit er op, je moet boodschappen doen. En dat ik dan automatisch ook trek krijg.
Dus beter in die andere stad.
Ik ga de maandagen straks wel weer naar de hardloopclub in A maar daarna moet ik meteen door naar Brijder elke maandag dus geen tijd voor boodschappen en wel mogelijkheid om evt trekmomenten te bespreken.
Het is gewoon niet handig om weer terug te gaan in zo’n oud patroon.
Sowieso ging ik altijd boodschappen doen als ik uit dat dorp kwam. Noem het even dorp A. Je hebt er prettige winkels dus het was mijn gewoonte om in dorp A boodschappen te doen als ik er was. Zowel mijn hardloopclub als dagbesteding zaten in A.
In de hardlooptijd was ik in t begin nog niet in gebruik maar kocht ik gewoon eten en drinken in A. Later werd het dus gewoonte om ook meteen drank te halen.
Die dagbestedingsplek is best pittig met zwaar psychiatrische patiënten en jongens (meestal jongens) die uit de gevangenis komen en aan herstel werken.
Ik realiseer me nu dat ik, toen ik daar begon, ook ben begonnen meer te drinken. Beetje diezelfde tijd. Voelde me daar eigenlijk niet zo fijn tussen de zware gevallen en thuis behoefte mij te verdoven.
Het is altijd lastig om het netjes te verwoorden. Maar mijn vriend had hetzelfde, die zei ‘ik heb geen zin meer in die mongooltjes’ toen hij merkte dat hij de doelgroep was ontgroeid en liever een gezondere werkplek ging zoeken.
Natuurlijk heb je dagbesteding in alle soorten en maten maar die in dorp A zijn wel de zwaardere gevallen.
Ik vrees dat op een werkdag daar toch een kaboutertje in mijn hoofd zegt, de werkdag zit er op, je moet boodschappen doen. En dat ik dan automatisch ook trek krijg.
Dus beter in die andere stad.
Ik ga de maandagen straks wel weer naar de hardloopclub in A maar daarna moet ik meteen door naar Brijder elke maandag dus geen tijd voor boodschappen en wel mogelijkheid om evt trekmomenten te bespreken.
Het is gewoon niet handig om weer terug te gaan in zo’n oud patroon.
#15
Ik had het er gisteren met vriend over hoe ongelofelijk veel mensen je voorbij ziet komen als je langere tijd opgenomen bent. Ik heb bijna een jaar van klinieken achter de rug waarbij ik ook nog een paar keer binnen de kliniek van afdeling wisselde. Heb 8 kamertjes gehad.
In september werd ik depressief, ik zie nu dat dat gebeurde rond het vertrek van een paar vertrouwde gezichten. Die nieuwe mensen pasten er niet meer bij, de database was vol.
Overigens hebben mijn behandelaars ook opgemerkt dat mijn stemming te zeer bepaald wordt door externe factoren. Wat jullie ook al gezegd hebben. Dus daar gaan we aan werken.
Anyway ik merk dat ik wel dagbesteding wil maar niet te druk qua mensen. Ik heb nog een hoop te verwerken na een jaar van klinieken.
In september werd ik depressief, ik zie nu dat dat gebeurde rond het vertrek van een paar vertrouwde gezichten. Die nieuwe mensen pasten er niet meer bij, de database was vol.
Overigens hebben mijn behandelaars ook opgemerkt dat mijn stemming te zeer bepaald wordt door externe factoren. Wat jullie ook al gezegd hebben. Dus daar gaan we aan werken.
Anyway ik merk dat ik wel dagbesteding wil maar niet te druk qua mensen. Ik heb nog een hoop te verwerken na een jaar van klinieken.
#16
Ik wilde nog reageren. Dankjewel!Wat goed om van je te horen. En wat vervelend te lezen dat je bent teruggevallen en last hebt van depressieve gevoelens. Altijd petje af voor de manier waarop jij je gevoel in relatie tot de situatie op 'papier' weet te zetten. Dat doe je knap en volgens mij ben je echt reuze intelligent. Ik hoop dat je je snel beter voelt. En hopelijk helpt het ook om weer even van je af te schrijven.
Ik kan dus beter schrijven dan voelen. Het blijft allemaal in mijn hoofd maar vertaalt zich niet echt naar tranen of boosheid. We gaan kijken naar een vorm van lichaamsgerichte therapie.
#17
Ik had het er gisteren met vriend over hoe ongelofelijk veel mensen je voorbij ziet komen als je langere tijd opgenomen bent. Ik heb bijna een jaar van klinieken achter de rug waarbij ik ook nog een paar keer binnen de kliniek van afdeling wisselde. Heb 8 kamertjes gehad.
In september werd ik depressief, ik zie nu dat dat gebeurde rond het vertrek van een paar vertrouwde gezichten. Die nieuwe mensen pasten er niet meer bij, de database was vol.
Overigens hebben mijn behandelaars ook opgemerkt dat mijn stemming te zeer bepaald wordt door externe factoren. Wat jullie ook al gezegd hebben. Dus daar gaan we aan werken.
Anyway ik merk dat ik wel dagbesteding wil maar niet te druk qua mensen. Ik heb nog een hoop te verwerken na een jaar van klinieken.
Wat jij hier omschrijft hoor ik ook veel in de ptss klinieken. Daarom heb ik bewust gekozen voor ambulante hulp. Dus wat je zegt klopt denk ik als een bus.
Maar jij mag echt trots zijn op wat je hebt bereikt. En idd schrijven kun je goed.
Is een boek schrijven niks voor je?
Al is het voor jezelf of directe kring?
#18
Respect ,mijn gebruik valt ook niet goed te praten maar ik kan soms 3 maanden zonder .je lichaam hertseld dan nog weltot op bepaalde hoogte.
Maar helaas nooit goed genoeg ik moet leren leven met chronische aandoeningen.Voor de meeste mensen op dit forum is gebruik alleen maar lol maar geloof mij na 35 jaar is daar niks meer van over. Ik ben dan ook een oetlul maar dat terzijde.Ik wilalleen maar jongeren aanspreken dat het voor jullie niet te laat is.Ik wil niet zeggen doe het helemaal niet maar laat alsjeblieft combo gebruik uit je hoofd.Van een pilletje hier en daar word je net zo goed 80 maar combo gebruik is een no go .Heb 2 keer in klinieken gezeten maar weggelopen ik ben gwoon fucking eigenwijs ik kan het allemaal zelf wel ,maar zo werkt het niet.Depresiefiteit is mijn ding niet ik ben een eewige optimist.Ik ben pas 3 maanden gestopt tot vd week maar het komt altijd weer terug ,oke een beetje depressief ben ik dan wel al geef ik het niet graag toe. Ik wens je all goeds toe .God i miss my childhood ,the fun OMG
Maar helaas nooit goed genoeg ik moet leren leven met chronische aandoeningen.Voor de meeste mensen op dit forum is gebruik alleen maar lol maar geloof mij na 35 jaar is daar niks meer van over. Ik ben dan ook een oetlul maar dat terzijde.Ik wilalleen maar jongeren aanspreken dat het voor jullie niet te laat is.Ik wil niet zeggen doe het helemaal niet maar laat alsjeblieft combo gebruik uit je hoofd.Van een pilletje hier en daar word je net zo goed 80 maar combo gebruik is een no go .Heb 2 keer in klinieken gezeten maar weggelopen ik ben gwoon fucking eigenwijs ik kan het allemaal zelf wel ,maar zo werkt het niet.Depresiefiteit is mijn ding niet ik ben een eewige optimist.Ik ben pas 3 maanden gestopt tot vd week maar het komt altijd weer terug ,oke een beetje depressief ben ik dan wel al geef ik het niet graag toe. Ik wens je all goeds toe .God i miss my childhood ,the fun OMG
#19
Dit is echt een cruciaal inzicht. Als je je welzijn afhankelijk hebt leren maken van dingen waar je geen invloed op hebt, word je nooit gelukkigOverigens hebben mijn behandelaars ook opgemerkt dat mijn stemming te zeer bepaald wordt door externe factoren. Wat jullie ook al gezegd hebben. Dus daar gaan we aan werken.
Maar gelukkig kun je nieuwe gewoontes leren 😘
#20
Dank jullie wel allemaal, ik probeer morgen even op iedereen te reageren.Dit is echt een cruciaal inzicht. Als je je welzijn afhankelijk hebt leren maken van dingen waar je geen invloed op hebt, word je nooit gelukkig
Maar gelukkig kun je nieuwe gewoontes leren 😘
Ik zeg zelf al langer dat ik niet goed met emoties om kan gaan. Dit is ‘de aard van het beestje’ maar ik heb het ook niet goed geleerd in mijn opvoeding. Maar bij GGZ kon ik tot op heden niet een psycholoog krijgen want ‘ik moest met een concrete hulpvraag komen’. Dus als familielid X is overleden kun je een X aantal behandelingen krijgen voor rouw. Of als je een trauma hebt kun je traumabehandeling krijgen.
Al die dempende medicatie heeft het waarschijnlijk alleen maar erger gemaakt. Dokter S, mijn vorige ambulante psychiater keek telkens van ‘je bent nog steeds niet stabiel’ en dan moest er weer wat bij.
Nog iets anders, ik denk dat de lithium mij eerder een plasprobleem oplevert. Het was bij opname Brijder ook opvallend: groepsgenoot Annie en ik kwamen elkaar de hele nacht door tegen bij de toiletten. Allebei aan de lithium. En dan om een uur of 5 gingen we maar naar beneden en koffie zetten. Gouden uurtjes waren het met Annie maar het hoort natuurlijk niet.