#1
Het is nog even 1 keer ervaren wat voor troep het is. Nog 14 dagen acute ontwenningsverschijnselen. Dan vooruit kijken. Ik kan dit aan.
Terugval in benzo's, controleverlies.
1105 antwoorden
158 weergaven
18-5-2026
#2
Magnesium?Gisteren eenmalig magnetron gekregen.
#3
Wow, 5 mg in 5 dagen?!?! Wat snel, Raver! Holy shit.
Ik krijg ze niet overtuigd om het langzamer te doen. Mag wel een pauze dag inlassen maar goed. Wat maakt dat nog uit als het zo snel gaat. In mijn ogen niets meer.
Ik ga DF even laten voor wat het is. Updates als ik eruit ben.
#4
Snap ik man. Sterkte!Ik krijg ze niet overtuigd om het langzamer te doen. Mag wel een pauze dag inlassen maar goed. Wat maakt dat nog uit als het zo snel gaat. In mijn ogen niets meer.
Ik ga DF even laten voor wat het is. Updates als ik eruit ben.
#5
Dat vind ik dus ook.
Veel te snelle afbouw m.i.
Veel te snelle afbouw m.i.
#6
Ik had afgelopen week een paar zeer spannende gebeurtenissen waar ik helaas medicatie voor heb genomen (omgerekend 15 mg diazepam). Dus schema was weer lekker door de war. Zit nu weer gewoon op (omgerekend) 5 tot 7.5 mg per nacht.Kan ik me heel goed voorstellen. Hoe veel moet je nog?
#7
Eind november ben ik klaar met mijn werkachtbaan, dan wil ik proberen december te gebruiken om helemaal clean te worden van de benzo's. 💪
#8
Dank je, en goed idee! Ik ga het plan ook met mijn nieuwe behandelaar bespreken en opstellen. Moet ook niet zo miepen en het nu gewoon naar eens gaan DOEN.Oke. Pittig allemaal.
Misschien kun je de aankomende periode een plan maken hoe je het gaat aanpakken. Eventueel inlezen in de Ashton Manual; daarmee bedoel ik niet specifiek de manier van afbouwen maar de ontwenningsverschijnselen. Ze heeft daar heel uitgebreid alles over opgeschreven.
Het heeft mij enorm geholpen er kennis over op te doen zodat ik weet wat ik kon verwachten en symptomen ook kon relativeren.
Je komt er ook wel; rustig aan!
#9
Ik hoop dat je gestopt kan blijven wens je alle goeds en suc6
#10
Mijn ban is aangevraagd. Bedankt voor alles DF. 🥰 Eerst 'n maandje , daarna kijk ik wat ik wil. Maar 'n permanente ban is aannemelijk.
#11
Ik zal het jammer vinden, als je definitief verdwijnt, @Raver .Maar 'n permanente ban is aannemelijk.
Ik heb jouw verhaal gevolgd, en als ook ex-benzo verslaafde herkende ik veel van wat je hebt meegemaakt in de strijd tegen de verduivelde benzo ellende.
Maar ik begrijp het wel.
Als DF geen meerwaarde meer voor je heeft, dan kan dit een signaal zijn om weg te gaan.
Respect voor je!
#12
Goed van je, Raver! Ik overweeg het ook, eerst die van een maand, dan een permanente. Ik wens jou alle goeds toe!Mijn ban is aangevraagd. Bedankt voor alles DF. 🥰 Eerst 'n maandje , daarna kijk ik wat ik wil. Maar 'n permanente ban is aannemelijk.
#13
Mijn ban is aangevraagd. Bedankt voor alles DF. 🥰 Eerst 'n maandje , daarna kijk ik wat ik wil. Maar 'n permanente ban is aannemelijk.
Jammer
Alweer een topper (ook in de zin van ervaringsdeskundige/deler/waarschuwer/kenner) die ons gaat verlaten.
Die maand snap ik wel even. Even ademrust is niet verkeerd. Maar een permban zou ik erg jammer vinden
#14
Tot over een maand @Raver
Ik zal je missen. En je hebt een belangrijke boodschap te verkondigen. Maar jouw eigen welzijn is het belangrijkst en dat moet leidend zijn.
Ik zal je missen. En je hebt een belangrijke boodschap te verkondigen. Maar jouw eigen welzijn is het belangrijkst en dat moet leidend zijn.
#15
Zoals misschien wel is opgevallen ben ik nog steeds op het forum. Ik had wel een ban aanvraag gedaan maar bij nader inzien is harm reduction me ook veel waard. Voor nu iig.
Mijn excuses dan in ieder geval voor het aangeven dat ik een ban zou nemen en die niet is doorgegaan. Voortaan zal ik proberen minder impulsief te handelen.
Dit gezegd hebbende vond ik het wel even tijd voor een update over hoe het gaat.
Vandaag dag 24 dat ik clean ben van de Diazepam.
Begin vorige week voelde ik aan alles dat de acute ontwenningsverschijnselen waren weg getrokken. Het typerende ontwenningsgevoel was weg en het slapen ging steeds beter en gaat het nog steeds. Wel met behulp van Quetiapine nog.
Het zou wonderbaarlijk zijn als ik nergens meer last van zou hebben, dat is dus ook niet zo.
Ik merk een verhoogde staat van alertheid; anxiety en mijn emoties zijn alles behalve stabiel. Anxiety is een grote factor voor vele klachten is mijn ervaring.
Mijn draagkracht is nog niet zo hoog. Daarmee bedoel ik letterlijk dat ik snel moe ben en ik niet veel prikkels aankan. Doe ik teveel dan merk ik dat in de hoeveelheid klachten die ik heb. Vooral veel hoofdpijn, spierspanningen en visuele beperkingen.
Spierspanningen zitten vooral in mijn schouders en nek. Soms zo erg dat m'n hoofd ervan gaat trillen. Ik voel letterlijk dan een soort vibratie door mijn nek naar m'n hoofd stijgen. Je kunt me dan ook echt zien trillen. Puur door de enorme spanning in m'n nek en schouders.
Visuele beperkingen zijn heel breed. Vlekken zien in m'n ooghoeken, flitsen zien, maar ook verkeerde inschattingen. Soms is het net alsof m'n woonkamer groter lijkt dan die is; of dat iemand verder van m'n afstaat dan dat dat in werkelijkheid is.
Daarnaast heb ik soms ook last van balansproblemen. De vloer voelt ongelijk of het lijkt net alsof ik omval of ik mijn balans verlies.
Die balansproblemen veroorzaken veel anxiety en daarbij ook straatvrees. Ik vind het super spannend om de deur uit te gaan of iets te gaan ondernemen. Het lukt me wel maar vooraf zit ik er enorm tegenop te hikken. Ik blijf het liefst in m'n "veilige" omgeving. Om op die manier geen klachten te hoeven ervaren.
Maar het is een vicieuze cirkel want hoe langer ik binnen blijf deste hoger de spanning >>> meer spanning is meer klachten. Ik weet het zo goed maar het is lastig om dit te doorbreken. Ben met een psycholoog aan het werk om dit aan te pakken. Dmv exposure oefeningen.
Maar dit maakt het gehele proces niet gemakkelijker. Sporten, wandelen of iets ondernemen is plots niet meer zo vanzelfsprekend.
Dit zijn de meest voor de hand liggende klachten. Maar ik merk gewoon aan alles dat mijn brein een enorme optater heeft gekregen. Zo is m'n geheugen nog niet zoals t was, mijn cognitie is nog niet zoals t was enzovoort..
Ik heb veel drugs gebruikt en misbruikt. Maar geen enkele drug heeft me zo beschadigd zoals Benzodiazepines dat hebben gedaan.
Tot zover een update.
Raver.
Mijn excuses dan in ieder geval voor het aangeven dat ik een ban zou nemen en die niet is doorgegaan. Voortaan zal ik proberen minder impulsief te handelen.
Dit gezegd hebbende vond ik het wel even tijd voor een update over hoe het gaat.
Vandaag dag 24 dat ik clean ben van de Diazepam.
Begin vorige week voelde ik aan alles dat de acute ontwenningsverschijnselen waren weg getrokken. Het typerende ontwenningsgevoel was weg en het slapen ging steeds beter en gaat het nog steeds. Wel met behulp van Quetiapine nog.
Het zou wonderbaarlijk zijn als ik nergens meer last van zou hebben, dat is dus ook niet zo.
Ik merk een verhoogde staat van alertheid; anxiety en mijn emoties zijn alles behalve stabiel. Anxiety is een grote factor voor vele klachten is mijn ervaring.
Mijn draagkracht is nog niet zo hoog. Daarmee bedoel ik letterlijk dat ik snel moe ben en ik niet veel prikkels aankan. Doe ik teveel dan merk ik dat in de hoeveelheid klachten die ik heb. Vooral veel hoofdpijn, spierspanningen en visuele beperkingen.
Spierspanningen zitten vooral in mijn schouders en nek. Soms zo erg dat m'n hoofd ervan gaat trillen. Ik voel letterlijk dan een soort vibratie door mijn nek naar m'n hoofd stijgen. Je kunt me dan ook echt zien trillen. Puur door de enorme spanning in m'n nek en schouders.
Visuele beperkingen zijn heel breed. Vlekken zien in m'n ooghoeken, flitsen zien, maar ook verkeerde inschattingen. Soms is het net alsof m'n woonkamer groter lijkt dan die is; of dat iemand verder van m'n afstaat dan dat dat in werkelijkheid is.
Daarnaast heb ik soms ook last van balansproblemen. De vloer voelt ongelijk of het lijkt net alsof ik omval of ik mijn balans verlies.
Die balansproblemen veroorzaken veel anxiety en daarbij ook straatvrees. Ik vind het super spannend om de deur uit te gaan of iets te gaan ondernemen. Het lukt me wel maar vooraf zit ik er enorm tegenop te hikken. Ik blijf het liefst in m'n "veilige" omgeving. Om op die manier geen klachten te hoeven ervaren.
Maar het is een vicieuze cirkel want hoe langer ik binnen blijf deste hoger de spanning >>> meer spanning is meer klachten. Ik weet het zo goed maar het is lastig om dit te doorbreken. Ben met een psycholoog aan het werk om dit aan te pakken. Dmv exposure oefeningen.
Maar dit maakt het gehele proces niet gemakkelijker. Sporten, wandelen of iets ondernemen is plots niet meer zo vanzelfsprekend.
Dit zijn de meest voor de hand liggende klachten. Maar ik merk gewoon aan alles dat mijn brein een enorme optater heeft gekregen. Zo is m'n geheugen nog niet zoals t was, mijn cognitie is nog niet zoals t was enzovoort..
Ik heb veel drugs gebruikt en misbruikt. Maar geen enkele drug heeft me zo beschadigd zoals Benzodiazepines dat hebben gedaan.
Tot zover een update.
Raver.
#16
Blij dat je toch nog van je af wilt schrijven
#17
Zoals misschien wel is opgevallen ben ik nog steeds op het forum. Ik had wel een ban aanvraag gedaan maar bij nader inzien is harm reduction me ook veel waard. Voor nu iig.
Mijn excuses dan in ieder geval voor het aangeven dat ik een ban zou nemen en die niet is doorgegaan. Voortaan zal ik proberen minder impulsief te handelen.
Fijn dat je blijft Raver.
En dat je onze kennis wilt blijven delen over hoe het met je gaat, en zeker ook hoe gevaarlijk teveel en te structureel benzo's namelijk is.
Je maakt stapjes vooruit, en dat is al heel goed.
Grotere stappen komen vanzelf op den duur wel.
Dan ga je weer fluitend de deur uit
#18
Man man man.
Vermoeidheid! Slapte! Het is net alsof ik volledig opgebrand ben.
Herkenbaar voor andere mensen die hun PAWS hebben doorstaan?
Vermoeidheid! Slapte! Het is net alsof ik volledig opgebrand ben.
Herkenbaar voor andere mensen die hun PAWS hebben doorstaan?
#19
Allereerst: fijn dat je toch nog op DF bent!Man man man.
Vermoeidheid! Slapte! Het is net alsof ik volledig opgebrand ben.
Herkenbaar voor andere mensen die hun PAWS hebben doorstaan?
Ik las dat je momenteel veel angst ervaart om de straat op te gaan of andere dingen te ondernemen. Rot voor je man. Ik heb die periodes ook gehad. En het is echt wel belangrijk dat je jezelf niet gaat opsluiten en je wereldje steeds kleiner maakt. Mild exposure inderdaad. De podcast van Andrew Huberman (een neurowetenschapper), Huberman Lab geeft goede tips en inzichten onder andere met betrekking tot anxiety and stress relief. De moeite waard om eens in te duiken. Mij hebben zijn afleveringen over stress, anxiety, bipolar disorder and ADHD erg goed geholpen. Hij legt niet alleen helder en uit, maar geeft ook bruikbare tips (wel op een behoorlijk gedetailleerd en soms wetenschappelijk niveau en dus in het Engels, weet niet of je daar comfortabel mee bent).
Hiernaast denk ik toch belangrijk om in beweging te blijven, ook al is dat misschien lastig voor je. Ook thuis kun je wat oefeningen doen. Ook al ben je moe, uiteindelijk geeft bewegen vaak energie. Evenals buitenlucht en zon (ik zeg vast niets nieuws
Verder: dit mág even hè. Gaat ook weer over. Je lijf is vast moe van het plots moeten functioneren zonder dat de deksel erop zit. Kan me voorstellen dat alles dan wat harder binnenkomt en dat dat je moe maakt. Het gaat over, echt!! Hou vol jij!
#20
In tijden dat ik mijn huis niet meer uit durfde vanwege de anxiety, hielp het mij vaak om met een goede vriendin te bellen terwijl ik een wandeling(etje) maakte. Zij lulde me er dan echt doorheen. Heb je vrienden, geliefden of familie die je hierbij zouden kunnen helpen?