#1
Tripraport van 16-11-2019 3-meo-pcp
het is zaterdagavond als ik rond 9 uur als ik het gripzakje met 50mg 3meo-pcp te voorschijn haal. Van tevoren een aantal tripraports doorgelezen o.a van @Stonologie en besef me terdege dat ik dit goedje niet zomaar op gevoel kan gaan doseren.
Voorzichtig deel ik het hoopje stof door de helf en dan nog een keer, en nog een keer door de helft. Dit zou dus ongeveer 6 mg moeten zijn? Ziet er maar zielig uit? Dit kan nooit genoeg wezen en ik besluit om 12 mg te doseren. (weegschaaltje is besteld ondertussen)
Om 21:15 snuif ik het kleine lijntje weg en zet een relax achtergrond muziekje aan en zet mn stopwatch op mn telefoon aan.
Ondertussen ga ik wat aan het tekenen voor mijn huis maar na een half uurtje snap ik helemaal niks van de getallen en lijnen die ik op papier probeer te zetten. Wat is er nu leuk om te doen op dit goedje? Dit had ik wel iets eerder kunnen verzinnen, wat nu?
Ik besluit op drugforum te gaan kijken en zie dat @Snelleke Snel online is en berichten post over pep en hallicunaties, paranoia, psycho aanvallen en vage, creapy shit en kijk, daar kan ik me helemaal in vinden en langzaam maar zeker probeer ik me te verplaatsen in de belevingswereld van @Snelleke Snel
Ik begin met een chat berich te sturen en zodra ik een reactie krijg verdwijn ik in een andere wereld maar besef nog niet goed hoe of wat er gebeurd of waar ik dan precies ben, ik zweef een beetje rond door de ruimte en tijd, doelloos, op zoek naar een aanknopingspunt of iets dat bekent voorkomt.
Ik ren wat rond ik een verlaten flatgebouw met overal deuren en lifdeuren die open en dicht gaan, ik zie @Snelleke Snel ronddwalen in een schuur en later zie ik die een lift uitstappen en het voelt gewoon levensecht aan, alsof ik daar echt bij sta maar en is niemand die mij kan zien. Ik zweef daar gewoon wat rond.
Het is inmiddels een uur later en voor mijn gevoel is de peik bereikt en zit ik al een poosje op hetzelde punt, het wordt niet heftiger, visueel is er wel wat veranderd maar meer als dit wordt het niet.
Er ligt nog 1 lijntje van 12 mg klaar maar weet nog niet zeker of dat wel zo een goed idee is. Ben wel onder invloed en kan ik nu nog wel heldere beslissingen maken? Ik besluit een sigaretje draaien en dan gaat nog heel goed.
(dit is een beetje mijn richtlijn om te kijken hoever ik van de kaart ben)
En rond 22:30 snuif ik de 2e dosis op en klik nog x op de stopwatch en een moment later vind ik mezelf weer terug ik hetzelfde verlaten flatgebouw.
Ho even, hier ben ik al geweest, wat doe ik hier? Beetje doelloos rondzwefen???
Wacht eens even, als tijd en ruimte niet meer van belang zijn, wat doe ik hier in een verlaten flat??
Ik spoel een aantal jaar terug en plof bij mn broer op de bank neer en beleef opnieuw een leuk moment met mn broer en schoonzus,
maar dan trilt mn telefoon weer en moet ik me weer verplaatsen in een chat gesprek, maar onderussen zweef ik ook door de Alpen in Frankrijk en beleef ik opnieuw een vakantierit van een paar jaar geleden, en tegelijkertijd zweef ik ook nog een boven een eindeloze oceaan??? Wat is dit nu weer?? In welke wereld blijf ik nu hangen??
Plots trilt mijn telefoon weer en zie dat ik een sms bericht krijg, wat is dit nu weer?? het is inmiddels 23:38
Beste vrienden, vanaf vandaag is het mogelijk om halfjes te bestellen voor **€ groetjes N*
Hu? wie is dit? Hoe weet hij mij te vinden? Wat bedoelt hij? Halfjes? Wat heb ik aan halve dingen? Dingen moet heel zijn, niet half, halve dingen betekent werk, werk om het weer heel te maken en werk heb ik voorlopig nog genoeg. Halve dingen is wel het laatste waarik op dit moment op zit te wachten maar langzaam dringt het tot me door dat dit over drugs moet gaan en niet over gipsplaten of bouwmaterialen en begin te lachen en besef dat ik toch wel erg ver van de normale wereld ben.
Maar hoe kom ik erachter dat dit inderdaad over drugs gaat? Wie of wat zit daar aan die andere kant van de telefoon? Kan moeilijk vragen of dit over drugs gaat toch? Voor hetzelfde geld is dit een bekende van me die niets met drugs te maken heeft.
Voorzichtig vraag ik: Jo, halfjes van wat? Sos? Met de gedachte, iemand die niet thuis is in de drugswereld weet niet waar dit over gaat.
Ja....
ah nice man
Hoe kan ik die bestellen? Met de gedachte, hoe in vredesnaam is het mogenlijk dat er iemand aan de andere kant van deze telefoon zit, met sos, hoe gaat dat bij mij komen? Ik zweef hier door een tijdloze wereld, boven oceanen, in berg gebieden, hoe gaat hij mij vinden???
ja sla me nummer op dan kan je bellen als je wat nodig heb
ja, kom je dan brengen of via de post?Ondertussen vraag ik me nog steeds af wie dit is? N* is een naam die ik al heel lang niet meer tegengekomen ben, maar dan duiken er beelden omhoog uit een ver verleden, de eerste keer dat ik begon met speed gebruiken, een deal uit 2015, in een vage buurt in R'dam,
Brengen waar zit je
Nu schiet ik in de lach, waar zit ik? Goede vraag, ik heb geen idee....
haha ik zit thuis man. Waar kom jij vandaan dan? Terwijl ik de zoektocht in mijn hoofd verder zet naar wie dit toch kan wezen? Heb helemaal geen contacten met dealers meer, alles is gewist ergens dit jaar. Dit contact moet gewoon van veel verder terug komen.
R'dam en nu weet ik het zeker, dit is de eerste dealer waar ik contact mee gehad heb. Maar ik hoef helemaal geen sos. Zit helemaal niet te wachten om opnieuw die richting op te gaan. Wat wil die vent?
Oke, en hoe gaan we nu verder?
Kan ik je bellen?
Ja denk et wel. Weet alleen niet zeker of ik kan praten in deze toestand.
Dan gaat plotseling mijn telefoon. Hoe is dit mogenlijk? Wat gebeurd hier allemaal?
Ik neem op en hoor een stem heel ergens in de verte dingen aan me vragen maar antwoorden geven gaat moeilijk, ik moet oppassen dat ik niet neerstort in de oceaan en wat wil hij nou eigenlijk? Ik wil helemaal geen sos, en ik wil al helemaal geen vage deals meer. Als ik iets wil, bestel ik dat wel via internet en ik hoor hoe de verbining verbroken wordt.
Dan krijg ik alweer een sms: je bent een beetje ver maat, als je sos zoekt kan je me bellen.
Ja hallo, wie is er nu ver weg? Ik zie je wel rijden hoor, ik zie alles, jij bent ver weg man XD
Inmiddels is het 00:15 en ik check drugforum nog eens, hmm weining te beleven daar.
Mijn lichaam voel ik al niet meer, het enigste wat ik ervaar is het eindeloze zweven en ronddwalen in mijn eigen hoofd en besluit om dan dat lichaam maar op bed te leggen en te zien waar ik uitkom.
Stel dat ik voor altijd in deze tijdloze wereld blijf rondzweven, wat dan? Mwah, niet zo slecht, ik kan overal naar toe waar ik maar wil, dat is zo gek nog niet.
Zodra mijn lichaam in bed is beland besef ik dat de trip nog niet voorbij is, waar ben ik nu? Ik kijk om me heen, alles is zwart, het lijkt wel of ik in een buis of tunnel zit? Geen wijde oceanen meer, geen bergen te zien, niets, alleen maar zwart en lijkt het of ik weer ga zweven, nee, ik val, ik val naar beneden in deze buis, oke, dit is nieuw
ik blijf maar vallen, ik doorbreek meerdere lagen, er komt geen einde aan en als ik eenmaal een vaste bodem bereikt hebt zie ik heel in de verte de uitgang. Hoe kom ik daar ooit terug? Dit kan niet goed wezen, ben ik nu dood? Dat is jammer, ik heb nog zoveel te doen. Mijn huis!!
Ik kijk om me heen en zie dan allemaal kleine deurtjes, wat is dat? Uitgangen? Ingangen? Waar naar toe? Ik open 1 deurtje en plotseling zit ik weer bij mn broer op de bank, mmm oke, wat is hier aan de hand? En dan lig ik weer in de zwarte buis en ongecontroleerd schiet in van de ene deur naar de andere deur en langzaam besef ik dat de deurtjes een doorgang zijn naar momenten uit het verleden. Oke, dit is best wel cool, maar heb nog steeds geen controle welke deuren ik inga of oversla en dat vind ik iets minder cool, wie is hier nou de baas? 24 mg 3-meo-pcp of ik?
Zo begin ik me te focussen en vind ik mezelf opnieuw terug op de bodem van die put, ik lijk weer een stukje te vallen en kom opnieuw tot stilstand. Rustig kijk ik om mee heen en zie opnieuw allerlei deuren op verschillende hoogtes en nu ook verschillende afmetingen, sommige zijn klein, andere weer groot, hoe ga ik kiezen waar ik heen ga? En open dan maar gewoon de dichtst bijzijnde deur.....
Nu ben ik plotseling weer 16 en beleef de ontmoeting van mijn eerste vriendinnetje L* weer.
Kijk dit is cool, maar hoe kom ik weer terug in die buis? Ik probeer de buis voor me te zien en ja hoor dat werkt, ik lig opnieuw op de bodem, kijk, nu krijg ik controle over wat er gebeurt.
Ik streep de eerste deur af en open een andere en stap zo heel gemakkelijk van de ene herindering in de andere.
Maar dan kom ik een stevige deur tegen. Groot en zwaar en er loopt een grote kras over deze deur en moet met alle macht duwen om deze open te krijgen. Wat zit hier achter?? Waarom gaat dit zo moeilijk? Is het mischien beter om deze dicht te laten? Maar dan schiet de deur al open en ik zie mezelf weer lopen naar de plek waar L* op me wacht en ik weet nu dat dit het moment is dat ik voor de eerste keer 'gedumpt” wordt. NEEEEE!!!, dit wil ik absoluut niet nog een keer mee maken, ik wil terug, terug naar die buis en ik voel mn hartslag omhoog gaan mijn adem gaat sneller en het lijkt even of ik in paniek raak....
Hier ben ik absoluut niet naar op zoek, dit moment probeer ik al zolang te vernietingen, en ik beland weer in de buis en het lijkt of de buis nu een stuk minder diep geworden is. Vreemd??
Ik bevestig een ruwe blokkering voor deze deur, als ik daarmee klaar ben plof ik weer neer op de bodem van de buis maar wat is dit? Alle deuren zijn verdwenen en zie alleen nog maar de deur die ik zojuist afgesloten heb.
Shit, wat nu? Moet ik die deur echt weer open maken? Is er echt geen andere uitgang?
Dan wordt ik weer omhooggetild en zie nu nog veel meer afgesloten deuren maar heb geen kans meer om dit verder te onderzoeken. Met een plof beland ik in mijn bed.
Note: de volgende dag heb ik de hele dag nog een klein beetje, in de verte, dubbel gezien. Dit was wel een raar maar savonds is dat weer weg gegaan.
het is zaterdagavond als ik rond 9 uur als ik het gripzakje met 50mg 3meo-pcp te voorschijn haal. Van tevoren een aantal tripraports doorgelezen o.a van @Stonologie en besef me terdege dat ik dit goedje niet zomaar op gevoel kan gaan doseren.
Voorzichtig deel ik het hoopje stof door de helf en dan nog een keer, en nog een keer door de helft. Dit zou dus ongeveer 6 mg moeten zijn? Ziet er maar zielig uit? Dit kan nooit genoeg wezen en ik besluit om 12 mg te doseren. (weegschaaltje is besteld ondertussen)
Om 21:15 snuif ik het kleine lijntje weg en zet een relax achtergrond muziekje aan en zet mn stopwatch op mn telefoon aan.
Ondertussen ga ik wat aan het tekenen voor mijn huis maar na een half uurtje snap ik helemaal niks van de getallen en lijnen die ik op papier probeer te zetten. Wat is er nu leuk om te doen op dit goedje? Dit had ik wel iets eerder kunnen verzinnen, wat nu?
Ik besluit op drugforum te gaan kijken en zie dat @Snelleke Snel online is en berichten post over pep en hallicunaties, paranoia, psycho aanvallen en vage, creapy shit en kijk, daar kan ik me helemaal in vinden en langzaam maar zeker probeer ik me te verplaatsen in de belevingswereld van @Snelleke Snel
Ik begin met een chat berich te sturen en zodra ik een reactie krijg verdwijn ik in een andere wereld maar besef nog niet goed hoe of wat er gebeurd of waar ik dan precies ben, ik zweef een beetje rond door de ruimte en tijd, doelloos, op zoek naar een aanknopingspunt of iets dat bekent voorkomt.
Ik ren wat rond ik een verlaten flatgebouw met overal deuren en lifdeuren die open en dicht gaan, ik zie @Snelleke Snel ronddwalen in een schuur en later zie ik die een lift uitstappen en het voelt gewoon levensecht aan, alsof ik daar echt bij sta maar en is niemand die mij kan zien. Ik zweef daar gewoon wat rond.
Het is inmiddels een uur later en voor mijn gevoel is de peik bereikt en zit ik al een poosje op hetzelde punt, het wordt niet heftiger, visueel is er wel wat veranderd maar meer als dit wordt het niet.
Er ligt nog 1 lijntje van 12 mg klaar maar weet nog niet zeker of dat wel zo een goed idee is. Ben wel onder invloed en kan ik nu nog wel heldere beslissingen maken? Ik besluit een sigaretje draaien en dan gaat nog heel goed.
(dit is een beetje mijn richtlijn om te kijken hoever ik van de kaart ben)
En rond 22:30 snuif ik de 2e dosis op en klik nog x op de stopwatch en een moment later vind ik mezelf weer terug ik hetzelfde verlaten flatgebouw.
Ho even, hier ben ik al geweest, wat doe ik hier? Beetje doelloos rondzwefen???
Wacht eens even, als tijd en ruimte niet meer van belang zijn, wat doe ik hier in een verlaten flat??
Ik spoel een aantal jaar terug en plof bij mn broer op de bank neer en beleef opnieuw een leuk moment met mn broer en schoonzus,
maar dan trilt mn telefoon weer en moet ik me weer verplaatsen in een chat gesprek, maar onderussen zweef ik ook door de Alpen in Frankrijk en beleef ik opnieuw een vakantierit van een paar jaar geleden, en tegelijkertijd zweef ik ook nog een boven een eindeloze oceaan??? Wat is dit nu weer?? In welke wereld blijf ik nu hangen??
Plots trilt mijn telefoon weer en zie dat ik een sms bericht krijg, wat is dit nu weer?? het is inmiddels 23:38
Beste vrienden, vanaf vandaag is het mogelijk om halfjes te bestellen voor **€ groetjes N*
Hu? wie is dit? Hoe weet hij mij te vinden? Wat bedoelt hij? Halfjes? Wat heb ik aan halve dingen? Dingen moet heel zijn, niet half, halve dingen betekent werk, werk om het weer heel te maken en werk heb ik voorlopig nog genoeg. Halve dingen is wel het laatste waarik op dit moment op zit te wachten maar langzaam dringt het tot me door dat dit over drugs moet gaan en niet over gipsplaten of bouwmaterialen en begin te lachen en besef dat ik toch wel erg ver van de normale wereld ben.
Maar hoe kom ik erachter dat dit inderdaad over drugs gaat? Wie of wat zit daar aan die andere kant van de telefoon? Kan moeilijk vragen of dit over drugs gaat toch? Voor hetzelfde geld is dit een bekende van me die niets met drugs te maken heeft.
Voorzichtig vraag ik: Jo, halfjes van wat? Sos? Met de gedachte, iemand die niet thuis is in de drugswereld weet niet waar dit over gaat.
Ja....
ah nice man
Hoe kan ik die bestellen? Met de gedachte, hoe in vredesnaam is het mogenlijk dat er iemand aan de andere kant van deze telefoon zit, met sos, hoe gaat dat bij mij komen? Ik zweef hier door een tijdloze wereld, boven oceanen, in berg gebieden, hoe gaat hij mij vinden???
ja sla me nummer op dan kan je bellen als je wat nodig heb
ja, kom je dan brengen of via de post?Ondertussen vraag ik me nog steeds af wie dit is? N* is een naam die ik al heel lang niet meer tegengekomen ben, maar dan duiken er beelden omhoog uit een ver verleden, de eerste keer dat ik begon met speed gebruiken, een deal uit 2015, in een vage buurt in R'dam,
Brengen waar zit je
Nu schiet ik in de lach, waar zit ik? Goede vraag, ik heb geen idee....
haha ik zit thuis man. Waar kom jij vandaan dan? Terwijl ik de zoektocht in mijn hoofd verder zet naar wie dit toch kan wezen? Heb helemaal geen contacten met dealers meer, alles is gewist ergens dit jaar. Dit contact moet gewoon van veel verder terug komen.
R'dam en nu weet ik het zeker, dit is de eerste dealer waar ik contact mee gehad heb. Maar ik hoef helemaal geen sos. Zit helemaal niet te wachten om opnieuw die richting op te gaan. Wat wil die vent?
Oke, en hoe gaan we nu verder?
Kan ik je bellen?
Ja denk et wel. Weet alleen niet zeker of ik kan praten in deze toestand.
Dan gaat plotseling mijn telefoon. Hoe is dit mogenlijk? Wat gebeurd hier allemaal?
Ik neem op en hoor een stem heel ergens in de verte dingen aan me vragen maar antwoorden geven gaat moeilijk, ik moet oppassen dat ik niet neerstort in de oceaan en wat wil hij nou eigenlijk? Ik wil helemaal geen sos, en ik wil al helemaal geen vage deals meer. Als ik iets wil, bestel ik dat wel via internet en ik hoor hoe de verbining verbroken wordt.
Dan krijg ik alweer een sms: je bent een beetje ver maat, als je sos zoekt kan je me bellen.
Ja hallo, wie is er nu ver weg? Ik zie je wel rijden hoor, ik zie alles, jij bent ver weg man XD
Inmiddels is het 00:15 en ik check drugforum nog eens, hmm weining te beleven daar.
Mijn lichaam voel ik al niet meer, het enigste wat ik ervaar is het eindeloze zweven en ronddwalen in mijn eigen hoofd en besluit om dan dat lichaam maar op bed te leggen en te zien waar ik uitkom.
Stel dat ik voor altijd in deze tijdloze wereld blijf rondzweven, wat dan? Mwah, niet zo slecht, ik kan overal naar toe waar ik maar wil, dat is zo gek nog niet.
Zodra mijn lichaam in bed is beland besef ik dat de trip nog niet voorbij is, waar ben ik nu? Ik kijk om me heen, alles is zwart, het lijkt wel of ik in een buis of tunnel zit? Geen wijde oceanen meer, geen bergen te zien, niets, alleen maar zwart en lijkt het of ik weer ga zweven, nee, ik val, ik val naar beneden in deze buis, oke, dit is nieuw
ik blijf maar vallen, ik doorbreek meerdere lagen, er komt geen einde aan en als ik eenmaal een vaste bodem bereikt hebt zie ik heel in de verte de uitgang. Hoe kom ik daar ooit terug? Dit kan niet goed wezen, ben ik nu dood? Dat is jammer, ik heb nog zoveel te doen. Mijn huis!!
Ik kijk om me heen en zie dan allemaal kleine deurtjes, wat is dat? Uitgangen? Ingangen? Waar naar toe? Ik open 1 deurtje en plotseling zit ik weer bij mn broer op de bank, mmm oke, wat is hier aan de hand? En dan lig ik weer in de zwarte buis en ongecontroleerd schiet in van de ene deur naar de andere deur en langzaam besef ik dat de deurtjes een doorgang zijn naar momenten uit het verleden. Oke, dit is best wel cool, maar heb nog steeds geen controle welke deuren ik inga of oversla en dat vind ik iets minder cool, wie is hier nou de baas? 24 mg 3-meo-pcp of ik?
Zo begin ik me te focussen en vind ik mezelf opnieuw terug op de bodem van die put, ik lijk weer een stukje te vallen en kom opnieuw tot stilstand. Rustig kijk ik om mee heen en zie opnieuw allerlei deuren op verschillende hoogtes en nu ook verschillende afmetingen, sommige zijn klein, andere weer groot, hoe ga ik kiezen waar ik heen ga? En open dan maar gewoon de dichtst bijzijnde deur.....
Nu ben ik plotseling weer 16 en beleef de ontmoeting van mijn eerste vriendinnetje L* weer.
Kijk dit is cool, maar hoe kom ik weer terug in die buis? Ik probeer de buis voor me te zien en ja hoor dat werkt, ik lig opnieuw op de bodem, kijk, nu krijg ik controle over wat er gebeurt.
Ik streep de eerste deur af en open een andere en stap zo heel gemakkelijk van de ene herindering in de andere.
Maar dan kom ik een stevige deur tegen. Groot en zwaar en er loopt een grote kras over deze deur en moet met alle macht duwen om deze open te krijgen. Wat zit hier achter?? Waarom gaat dit zo moeilijk? Is het mischien beter om deze dicht te laten? Maar dan schiet de deur al open en ik zie mezelf weer lopen naar de plek waar L* op me wacht en ik weet nu dat dit het moment is dat ik voor de eerste keer 'gedumpt” wordt. NEEEEE!!!, dit wil ik absoluut niet nog een keer mee maken, ik wil terug, terug naar die buis en ik voel mn hartslag omhoog gaan mijn adem gaat sneller en het lijkt even of ik in paniek raak....
Hier ben ik absoluut niet naar op zoek, dit moment probeer ik al zolang te vernietingen, en ik beland weer in de buis en het lijkt of de buis nu een stuk minder diep geworden is. Vreemd??
Ik bevestig een ruwe blokkering voor deze deur, als ik daarmee klaar ben plof ik weer neer op de bodem van de buis maar wat is dit? Alle deuren zijn verdwenen en zie alleen nog maar de deur die ik zojuist afgesloten heb.
Shit, wat nu? Moet ik die deur echt weer open maken? Is er echt geen andere uitgang?
Dan wordt ik weer omhooggetild en zie nu nog veel meer afgesloten deuren maar heb geen kans meer om dit verder te onderzoeken. Met een plof beland ik in mijn bed.
Note: de volgende dag heb ik de hele dag nog een klein beetje, in de verte, dubbel gezien. Dit was wel een raar maar savonds is dat weer weg gegaan.