#1
Nee, dat is wat jij projecteert op mij: dat jij denkt dat ik denk dat jij nog in de kooi van het denken zit.@Mindless
Ik wil vooropstellen dat niets van wat ik schrijf persoonlijk bedoeld is. Mijn reacties zijn gericht op de inhoud van je antwoorden, niet op jou als persoon.
Je hebt zelf eerder toegegeven dat je manier van reageren soms als irritant kan overkomen. En eerlijk gezegd: dat gevoel herken ik inmiddels. De combinatie van jouw vriendelijke toon en de manier waarop je stelt “er te zijn” terwijl ik, volgens implicatie, nog in de kooi van denken zit wekt het beeld dat je iets bovennatuurlijks of verhevens claimt te ervaren. Iets wat ik dan ogenschijnlijk ‘gewoon nog niet snap’.
Ik heb meermaals in deze thread gesteld: je bent nooit in de kooi geweest. Niemand is dat. Het is een illusie.
Ik heb 0 meer toegang tot dingen dan wie dan ook. Zoals gezegd, heb ik het over dat wat hier al ís. Niets nieuws.
Dat zie ik. Maar je kunt dit niet met je verstand begrijpen en er is geen houvast.Daar ontstaat voor mij de wrijving. Want zodra ik doorvraag, krijg ik telkens een ander antwoord op dezelfde vraag. Antwoorden die telkens nét buiten houvast vallen, maar wel de suggestie wekken dat jij de kern wel degelijk helder ziet. En dus blijf ik vragen stellen. Niet uit vijandigheid, maar omdat ik het wíl begrijpen. Omdat ik oprecht interesse heb in wat jij ziet als het werkelijk waardevol is, wil ik dat ook onderzoeken.
Ik begrijp de frustratie, maar ik heb de toetsing duidelijk uiteengelegd: stoppen mee te gaan in gedachten en in plaats daarvan observeren van je ervaring zonder interpretatie.Tegelijk herken ik dat mijn toon soms wat dwingend of ‘hard zoekend’ over kan komen. Dat komt juist door die combinatie: iemand die beweert te zien wat ik niet zie, maar me tegelijkertijd geen enkel bruikbaar aanknopingspunt geeft om het te herkennen of toetsen. Dat frustreert, want het creëert een dynamiek waarin jij “weet” en ik “vastzit”, zonder dat ik ooit kan controleren of dat klopt.
Als je dat niet gewend bent te doen, is de aantrekkingskracht van je gedachten (om weer te gaan denken) sterk. Dus ik erken dat dat (heel) moeilijk kan zijn. Maar dat kan ik niet veranderen. Daar zul je doorheen moeten gaan, wil je dat compulsieve denken verzwakken.
Dat begrijp ik. En begrijp me niet verkeerd, ik hou van denken. Maar met mijn basis in mijn kern: van daaruit is alles helder te observeren.Dat ik in het verleden heb benoemd moeite te hebben met stoppen met denken, is waar maar dat betekent niet dat ik permanent vastloop. Denken is voor mij ook iets moois, iets krachtigs. Maar juist in gesprekken waar geen duidelijkheid ontstaat, is mijn neiging om het licht feller te zetten. Mijn vragen worden dan bouwlampen niet om te verblinden, maar om te zien wat er nu eigenlijk wordt gezegd.
Misschien heb ik dit verkeerd geïnterpreteerd, waarvoor dan excuses.Ik hoop dan ook dat je mijn vragen niet ziet als een aanval, maar als de enige manier waarop ik contact kan maken met dat wat jij beweert te hebben ingezien.
Nee!Als jouw visie werkelijk voorbij het denken ligt, kan ik dat enkel benaderen via denken, want dat is mijn vertrekpunt.
Je vertrekpunt ligt al in niet-denken. Dat probeer ik hier over te brengen: gedachten komen en gaan, maar jij bent er al. Als je ziet dat gedachten komen en gaan, kun je zelfs vanuit logica beredeneren: dan móet er iets zijn dat er al is vóór die gedachte om de gedachte te zien komen en ná de gedachte om de gedachte te zien gaan.
Maar wie wil een richting hebben?Ik ben bereid om dat denken los te laten — maar niet zonder enige richting. En tot nu toe is elk kompas dat ik aanraak, opgelost in mist.
Dat is een erg belangrijke vraag: wie wil éérst iets anders, alvorens te beginnen te kijken naar wat hier nú is?
Ik begrijp het beter nu en hoop ook dat je begrijpt dat ik hier niet aan het trollen oid ben. Dat zou totale tijdsverspilling zijn.Ik hoop dat je begrijpt waarom ik zo reageer, en ik waardeer het als je daar voorbij het persoonlijke naar kunt kijken.
Met oprechte interesse,
Natuurlijk begrijp ik dat ik super vaag overkom. Zo praten mensen doorgaans niet. Maar ik zal dit nooit direct in woorden kunnen omschrijven. Ik kan alleen proberen betere verwijzingen hiernaartoe te maken.
En wederom: ik weet 0,0 meer dan wie dan ook. Dat is het ding: dit heeft meer te maken met mínder weten dan meer.

