Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsWaarom Ervaren We? Het Onoplosbare Vraagstuk van Bewustzijn

Waarom Ervaren We? Het Onoplosbare Vraagstuk van Bewustzijn

104 antwoorden
30 weergaven
18-5-2026
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#1
Sjakka zei:
Je zegt dat het geheel zich hier en nu via jou ervaart. Maar is dat niet precies hoe het zou moeten voelen voor een wezen dat is opgebouwd uit patronen van ervaring?

Misschien is dat hele “hier en nu” niet de kern, maar gewoon een gevolg van hoe ons brein realiteit reconstrueert. Een vertraging verpakt als directheid. Een verhaal van “ik” en “nu” omdat dat evolutionair handig is niet omdat het waar is.

Wat als jouw gevoel van het geheel slechts één perspectief is binnen iets dat oneindig veel groter en veelzijdiger is dan jij ooit kunt ervaren?

Dan is het niet zozeer het geheel dat zich via jou beleeft maar jij die denkt dat je dat bent, omdat je niets anders kán denken.
Klik om te vergroten...
Maar alles ís verbonden. En als alles verbonden is, is er 1 geheel.

Maar los daarvan:

Als je niet luistert naar wat je verstand zegt over je ervaring, maar kijkt naar je directe ervaring, dan zie je: alles beweegt door mij, of beter gezegd: alles verschijnt in mij.

Kan het kwaad om in plaats van te luisteren naar het verstand, eens te kijken naar je directe ervaring? Wellicht doet dit je er anders naar kijken, of wellicht niet.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
123456
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#2
Sjakka zei:
Dat het voelt alsof er iemand is die kiest, denkt en ervaart, is waarschijnlijk precies hoe een systeem eruitziet dat zo complex is dat het zijn eigen processen kan waarnemen. Het ‘zelf’ is dan geen stabiel centrum, maar een tijdelijke stroom van indrukken, overtuigingen en handelingen die samen een ervaring vormen.
Klik om te vergroten...
En ja, precies dit. Dit (mathematische) universum is zo complex geworden dat de creaties van dit universum stil gaan staan bij hun eigen bestaan. Maar aangezien er maar 1 onlosmakelijk geheel is (alles is letterlijk verbonden, ook door de wetenschap erkend), is het steeds het geheel die reflecteert op zichzelf. Alleen doet het dat hier op deze manier en daar op die manier.

Excuses voor de vele quotes, maar het sluit er precies op aan:

1000030151.jpg


Wederom: dit is vanuit een bepaalde culturele context. In dit geval waarschijnlijk een Christelijke. Als het woord God je tegenstaat, kun je die vervangen door een andere. Bijvoorbeeld:

Het geheel slaapt in de mineralen, ontwaakt in de planten, beweegt/loopt in de dieren en denkt (tot zichzelf) in (als) de mens.
M
MondkapjeLid
01-01-2024, 00:00
#3
Sjakka zei:
Net zoals licht en donker altijd samen bestaan, zo bestaat ook alles en het absolute niets tegelijk.
Klik om te vergroten...
Over precies had ik het laatst best intensief met iemand over, ik ben er nog niet helemaal uit gekomen. Donker is het waar zichtbaar licht licht niet schijnt, dat kan ik begrijpen.
Alleen struikel ik over de notie dat daar waar iéts bestaat, ook het absolute niets zou moeten bestaan.
Kijk, iéts bestaat sowieso hè! Het complete universum bestaat uit een oneindige variatie aan “stuff”. Moleculen, atomen, pro- en neutronen, krachten zoals kernkrachten , zwaartekracht, allerlei vormen van radiatie/straling, elektromagnetisme, noem maar op!

En het argument waar bij mijn eerdere conversatie steeds op werd terug gevallen was dit: het een kan gewoon niet bestaan zonder een tegenpool:
Om blijdschap te voelen, moet je verdriet hebben gekend. Echte vrijheid ontstaat pas als je gevangenschap hebt gekend. Zonder warmte ook geen kou.
Beetje het Yin-Yang idee natuurlijk.

Iets bestaat niet zonder niets, past in hetzelfde straatje. Misschien zit ik ernaast of begrijp ik niet goed wat er nou daadwerkelijk mee bedoelt wordt maar waar iets overal om ons heen is iets, álles is iets… Nèrgens, voor zover mijn kennis rijkt, is niéts… toch?
Absoluut iets kan dus in mijn ogen prima bestaat zonder daar absolute nietigheid tegenover moet staan…
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#4
Sjakka zei:
Tijd is in dit geheel ook van belang. We reizen als het ware door dit niets — tijd is de beweging van bewustzijn door ervaringen.
Klik om te vergroten...
Dat is wat het verstand zegt.

Ervaring zegt precies het tegenovergestelde:

Tijd is de beweging van ervaring door bewustzijn.

Dat kun je in je eigen ervaring zien: alles gaat door mij, ik ga niet door het.

Sjakka zei:
Zonder het absolute niets zou er geen ‘ruimte’ zijn voor tijd of ervaring. Alles wat wij kennen, kunnen we alleen binnen de grenzen van ons menselijk brein ervaren. Oneindigheid en het volledige ‘alles’ liggen daarentegen buiten ons bereik. Dit betekent dat onze realiteit slechts een fractie is van een groter, onbegrijpelijk geheel.
Klik om te vergroten...
Onbegrijpelijk: ja. Omdat om iets te begrijpen, bewustzijn gefilterd moet worden door het verstand en dit per definitie een limitatie van bewustzijn is: vormen (met begin en eind) kunnen gekend worden.

Maar alsnog is het oneindige (begin- en eindeloze) hier en nu. Waar anders kan het zijn? Verleden en toekomst zijn pure fictie/projectie, dus alles is hier en nu.
S
SjakkaLid
01-01-2024, 00:00
#5
Mindless zei:
Dat is wat het verstand zegt.

Ervaring zegt precies het tegenovergestelde:

Tijd is de beweging van ervaring door bewustzijn.

Dat kun je in je eigen ervaring zien: alles gaat door mij, ik ga niet door het.


Onbegrijpelijk: ja. Omdat om iets te begrijpen, bewustzijn gefilterd moet worden door het verstand en dit per definitie een limitatie van bewustzijn is: vormen (met begin en eind) kunnen gekend worden.

Maar alsnog is het oneindige (begin- en eindeloze) hier en nu. Waar anders kan het zijn? Verleden en toekomst zijn pure fictie/projectie, dus alles is hier en nu.
Klik om te vergroten...
Je zegt dat het geheel zich hier en nu via jou ervaart. Maar is dat niet precies hoe het zou moeten voelen voor een wezen dat is opgebouwd uit patronen van ervaring?

Misschien is dat hele “hier en nu” niet de kern, maar gewoon een gevolg van hoe ons brein realiteit reconstrueert. Een vertraging verpakt als directheid. Een verhaal van “ik” en “nu” omdat dat evolutionair handig is niet omdat het waar is.

Wat als jouw gevoel van het geheel slechts één perspectief is binnen iets dat oneindig veel groter en veelzijdiger is dan jij ooit kunt ervaren?

Dan is het niet zozeer het geheel dat zich via jou beleeft maar jij die denkt dat je dat bent, omdat je niets anders kán denken.
S
SjakkaLid
01-01-2024, 00:00
#6
Mondkapje zei:
Over precies had ik het laatst best intensief met iemand over, ik ben er nog niet helemaal uit gekomen. Donker is het waar zichtbaar licht licht niet schijnt, dat kan ik begrijpen.
Alleen struikel ik over de notie dat daar waar iéts bestaat, ook het absolute niets zou moeten bestaan.
Kijk, iéts bestaat sowieso hè! Het complete universum bestaat uit een oneindige variatie aan “stuff”. Moleculen, atomen, pro- en neutronen, krachten zoals kernkrachten , zwaartekracht, allerlei vormen van radiatie/straling, elektromagnetisme, noem maar op!

En het argument waar bij mijn eerdere conversatie steeds op werd terug gevallen was dit: het een kan gewoon niet bestaan zonder een tegenpool:
Om blijdschap te voelen, moet je verdriet hebben gekend. Echte vrijheid ontstaat pas als je gevangenschap hebt gekend. Zonder warmte ook geen kou.
Beetje het Yin-Yang idee natuurlijk.

Iets bestaat niet zonder niets, past in hetzelfde straatje. Misschien zit ik ernaast of begrijp ik niet goed wat er nou daadwerkelijk mee bedoelt wordt maar waar iets overal om ons heen is iets, álles is iets… Nèrgens, voor zover mijn kennis rijkt, is niéts… toch?
Absoluut iets kan dus in mijn ogen prima bestaat zonder daar absolute nietigheid tegenover moet staan…
Klik om te vergroten...
Misschien bestaat het absolute “niets” alleen als concept in ons denken een idee dat we gebruiken om “iets” te begrijpen door contrast. Maar in werkelijkheid is er nooit echt niets geweest, alleen de illusie ervan binnen ons bewustzijn.
S
SjakkaLid
01-01-2024, 00:00
#7
Mindless zei:
@Sjakka

Zijn wij zelf iets dat is opgebouwd uit patronen? Of is ons lichaam en onze geest dat?

Er moet toch iets zijn dat de patronen ziet (en herkent)?

En dat zijn wij toch? Wij zijn het (bewust)wezen dat patronen ziet.
Klik om te vergroten...
Maar is dat ‘wij’ dat de patronen ziet niet óók gewoon een patroon? Een ervaring van 'zien' die automatisch ontstaat binnen een bewust systeem? Zodra je zegt: ‘wij zijn het wezen dat ziet’, klinkt dat toch weer als een subtiele terugkeer van een soort zelf. Misschien is er helemaal geen ‘wezen’ dat ziet misschien is er alleen zien
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#8
Sjakka zei:
Maar is dat ‘wij’ dat de patronen ziet niet óók gewoon een patroon? Een ervaring van 'zien' die automatisch ontstaat binnen een bewust systeem? Zodra je zegt: ‘wij zijn het wezen dat ziet’, klinkt dat toch weer als een subtiele terugkeer van een soort zelf. Misschien is er helemaal geen ‘wezen’ dat ziet misschien is er alleen zien
Klik om te vergroten...
Toegegeven: het is een tussenstap. Want inderdaad: zo is er een zelf én het waargenomene.

Maar dit is een cruciale tussenstap. Om je ervaring te kennen, moet op een gegeven moment het conceptuele losgelaten worden en teruggekeerd naar het actuele: dat wat (vormen en patronen) ziet. Dat wat hier en nu is (jezelf). Dán kan van daaruit gezien worden: deze patronen die ik zie zijn danwel gemaakt van mij(n bewustzijn) maar omvatten niet mijn gehele wezen. Hun vorm is niet mij, maar hun substantie is mij.


Als je vanuit het verstand kijkt kun je beredeneren dat ook wijzelf in essentie slechts zo'n patroon zijn. Zoals eerder gezegd: het verstand kan alleen maar gelimiteerde vormen en patronen zien. Maar kan een gedachte een gedachte zien? Kan een patroon een patroon zien?

Ik stel: onze directe ervaring breekt uit die loop van onszelf ook als vorm/ding/patroon te zien. Het verstand is als een machine. Maar wij zijn toch geen machine? Wij zijn een soeverein wezen dat wéét dat het bewust is.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#9
Sjakka zei:
Ik snap je punt, en ik zie hoe je redenering logisch voortvloeit uit directe ervaring. Maar voor mij wringt daar juist iets.

Je zegt dat alles in jou verschijnt maar is dat niet precies wat je zou verwachten van een bewustzijn dat begrensd is door z’n eigen constructie? Dat het voelt alsof alles “hier en nu” is, omdat we simpelweg geen toegang hébben tot wat daarbuiten ligt?

Het lijkt mij juist kortzichtig om de grens van menselijke ervaring gelijk te stellen aan de grens van wat is. Alsof de vissenkom zegt: “meer dan dit bestaat er niet,” puur omdat hij de oceaan niet kent.

Dat alles binnen onze waarneming verbonden lijkt, betekent niet dat dit alles is. Het zegt vooral iets over onze waarneming niet per se over de aard van het geheel.
Klik om te vergroten...
Nee het is niet een voelen dat alles hier en nu is. Het is een zien dat verleden en toekomst creaties van mezelf zijn, maar hier niet aanwezig zijn als meer dan slechts concepten.

Ik begrijp de vissenkom metafoor, maar een vergelijkbare metafoor die misschien duidelijk kan maken waar ik naar verwijs, is:

Onze minds zijn als bubbels in een oneindige oceaan. Alles in de mind/geest, is binnen die bubbel. Maar de bubbel bestaat net als de rest van de oneindige oceaan enkel uit water. Dus ondanks dat de bubbel je wereld is, ben jij het water, dat niet gelimiteerd is tot slechts de bubbel, maar uitstrekt tot in het oneindige.
S
SjakkaLid
01-01-2024, 00:00
#10
Mindless zei:
Toegegeven: het is een tussenstap. Want inderdaad: zo is er een zelf én het waargenomene.

Maar dit is een cruciale tussenstap. Om je ervaring te kennen, moet op een gegeven moment het conceptuele losgelaten worden en teruggekeerd naar het actuele: dat wat (vormen en patronen) ziet. Dat wat hier en nu is (jezelf). Dán kan van daaruit gezien worden: deze patronen die ik zie zijn danwel gemaakt van mij(n bewustzijn) maar omvatten niet mijn gehele wezen. Hun vorm is niet mij, maar hun substantie is mij.


Als je vanuit het verstand kijkt kun je beredeneren dat ook wijzelf in essentie slechts zo'n patroon zijn. Zoals eerder gezegd: het verstand kan alleen maar gelimiteerde vormen en patronen zien. Maar kan een gedachte een gedachte zien? Kan een patroon een patroon zien?

Ik stel: onze directe ervaring breekt uit die loop van onszelf ook als vorm/ding/patroon te zien. Het verstand is als een machine. Maar wij zijn toch geen machine? Wij zijn een soeverein wezen dat wéét dat het bewust is.
Klik om te vergroten...
Je zegt: ‘wij zijn geen machine, maar een soeverein wezen dat wéét dat het bewust is.’ Maar waaruit blijkt dat dit weten niet gewoon een gedachte is, die door het systeem zelf ontstaat?
Je breekt zogenaamd uit de loop, maar dat ‘uitbreken’ is óók gewoon een ervaring. Wat als dat gevoel van soevereiniteit precies is wat het systeem produceert zodra het over zichzelf nadenkt? Dan is het niet het bewijs van bewustzijn, maar het bewijs van hoe ver het patroon reikt.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#11
Sjakka zei:
Je zegt: ‘wij zijn geen machine, maar een soeverein wezen dat wéét dat het bewust is.’ Maar waaruit blijkt dat dit weten niet gewoon een gedachte is, die door het systeem zelf ontstaat?
Je breekt zogenaamd uit de loop, maar dat ‘uitbreken’ is óók gewoon een ervaring. Wat als dat gevoel van soevereiniteit precies is wat het systeem produceert zodra het over zichzelf nadenkt? Dan is het niet het bewijs van bewustzijn, maar het bewijs van hoe ver het patroon reikt.
Klik om te vergroten...
Ik stel dat je in je eigen ervaring kunt zien hoe je buiten alle patronen staat en niet vastzit in dit patroon van denken, maar dat elk moment opnieuw de vrijheid geeft om ofwel te blijven in vrijheid, of om mee te gaan in een gedachte patroon.

Maar dit moet zelf gezien worden. Dit kan niemand je geven en het simpelweg geloven doet ook niets.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#12
Het bewijs van bewustzijn is overal:

Alles dat is, wordt gekend. Zijn = kennen en kennen = zijn.

Het feit dat je iets ziet, betekent dat je je er bewust van bent = bewustzijn.


Er zo over praten laat het net een raadsel lijken. :tongueclosed:

Het is geen raadsel. Je hoeft hier niet eens over na te denken. Erover nadenken maakt het moeilijk.
S
SjakkaLid
01-01-2024, 00:00
#13
Mindless zei:
Ik stel dat je in je eigen ervaring kunt zien hoe je buiten alle patronen staat en niet vastzit in dit patroon van denken, maar dat elk moment opnieuw de vrijheid geeft om ofwel te blijven in vrijheid, of om mee te gaan in een gedachte patroon.

Maar dit moet zelf gezien worden. Dit kan niemand je geven en het simpelweg geloven doet ook niets.
Klik om te vergroten...
Als je zegt dat je direct kunt ervaren dat je vrij bent van het systeem, dan is dat nog steeds een ervaring die binnen jouw bewustzijn plaatsvindt en dus binnen het bereik van representatie, tijd, vorm en taal.
Maar als het systeem zelf (denken, voelen, bewustzijn) jouw hele werkelijkheid organiseert, dan is elke ervaring van 'erbuiten staan' per definitie onderdeel van datzelfde systeem.
Mijn vraag is dan: hoe kan iets dat volledig bepaald wordt door zijn eigen structuur, ooit met zekerheid weten dat het zich daarbuiten bevindt?
En belangrijker nog:
Wie of wat zou überhaupt de maatstaf kunnen zijn die dat verschil vaststelt als alles wat je kent, inclusief je 'vrijheid', alleen maar verschijnt binnen dat systeem?
l
ljuvLid
01-01-2024, 00:00
#14
Mindless zei:
Zie je het feit hiervan? Dat als een gedachte komt en weer gaat, dan moet hier iets zijn dat daarvoor al was en erna nog is.
Klik om te vergroten...
Dit is dus waar ik afhaak😜 Hier denk ik echt: Boeieeee. Het is (er) gewoon, het is niets meer of minder dan dat en dat kun je proberen te (be)grijpen maar waar je ook op uit komt: je weet het niet.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#15
ljuv zei:
Dit is dus waar ik afhaak😜 Hier denk ik echt: Boeieeee. Het is (er) gewoon, het is niets meer of minder dan dat en dat kun je proberen te (be)grijpen maar waar je ook op uit komt: je weet het niet.
Klik om te vergroten...
Dat kan.

Ik ben er zo gefascineerd door omdat ik verscheidene ervaringen heb gehad waarin de kleine zelf als compleet illusionair werd gezien en iets veel groters zich openbaarde.

Dit bestaan, dit mysterieuze bewustzijn fascineert me. Hoe kan er iets zonder begin en einde zijn? Ik weet dat ik er nooit antwoord op zal krijgen, maar dat is imo het mooie eraan: het ondoorgrondelijke mysterie van ons bestaan.

Je kunt zeggen: het is er gewoon, en dat klopt. Maar het is op verschillende dieptes te ervaren.

Ben denk ik nog steeds een psychonaut, maar dan zonder de psychedelica.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#16
ljuv zei:
Dit is dus waar ik afhaak😜 Hier denk ik echt: Boeieeee. Het is (er) gewoon, het is niets meer of minder dan dat en dat kun je proberen te (be)grijpen maar waar je ook op uit komt: je weet het niet.
Klik om te vergroten...
En ook:

Dit is aanvankelijk kurkdroog: je begrijpt intellectueel het principe ervan, maar inderdaad: so what? So what dat ervaring gekend wordt. Duh... Ik zie het toch. :tonguewink:

Maar dat is niet waar de juice is.

Want laat je de verreikende implicaties hiervan inzinken tot "onder" het verstand: het hart in: dieper en dieper. Dán komen de revelaties. Dan verandert de letterlijke wereld voor je ogen.

I know... Flauw om er zo over te praten en er niet veel van prijs te lijken te geven. Hierin begrijp ik @Sjakka ook wel: Ik heb het constant over dingen en "haak dan af", lijkt het. Maar dat is niet omdat ik dat wil (trust me, ik zou alles onder woorden willen brengen als ik dat kon), maar het is zoals jij aangaf @ljuv: dat taal niet toereikend is hierin.

De ervaring ervan is waar alle juicyness is. Dat kernpunt probeer ik over te brengen.

Het verstand kan "daar" niet komen. Het verstand is als vieze schoenen bij je moeder thuis: die laat je buiten staan en dan ga je zonder naar binnen. Anders kom je er niet in.
S
SjakkaLid
01-01-2024, 00:00
#17
Oké, kleine bekentenis.

Ik heb vandaag 7 uur in het donker op m’n keukenvloer gezeten met een glas verse jus d’orange.
Niet omdat ik dorst had.
Maar omdat ik dacht dat het sap bewust naar míj aan het kijken was.

Op een gegeven moment fluisterde ik:

Wie observeert wie nu, hé?
En ik zweer het: er viel een druppel uit het glas.

Niet zomaar een druppel. Een existentiële druppel.
Hij raakte m’n knie, rolde richting afvoerputje en ik hoorde in mijn hoofd:

Bewustzijn komt niet, bewustzijn gaat niet. Jij bent het aanrecht.

Sindsdien is het mistig in m’n hoofd, maar ook... helder.
Alsof alles pulp is, maar goed gemixt.

En ergens… denk ik dat dit is wat Mindless bedoelt.

Niet kijken naar de gedachten.
Niet meegaan in de gedachten.
Maar gewoon… even sap zijn.

PS: Mocht iemand me straks terugvinden met sinaasappelpartjes op m’n voorhoofd in lotushouding — negeer me even. Ik ben aan het waarnemen zonder concept.
S
SjakkaLid
01-01-2024, 00:00
#18
Het schiet me ineens te binnen…
Er wordt vaak gesproken over “zien” in spirituele zin alsof bewustwording een soort innerlijk kijken is. Maar wat betekent dat eigenlijk?

Want stel dat je bij voorbaat niet kunt zien letterlijk, bijvoorbeeld bij blindheid. Wat blijft er dan over van dat zien? Blijkbaar bedoelen we met “zien” dus iets anders dan visueel waarnemen.

Misschien bedoelen we doorhebben, ervaren, weten zonder woorden?

Maar als dat zo is, dan is het opvallend dat we nog steeds grijpen naar zintuiglijke taal. Alsof we proberen het vormloze met vorm te duiden en daarmee precies het dualisme bevestigen dat we vaak willen overstijgen.
P
ProximaLid
01-01-2024, 00:00
#19
Sjakka zei:
.Mijn vraag is dan: hoe kan iets dat volledig bepaald wordt door zijn eigen structuur, ooit met zekerheid weten dat het zich daarbuiten bevindt?
Klik om te vergroten...
Ik denk dat je dit wel interessant zal vinden: Second-Order Cybernetics (cybernetica gaat over besturing en feedback in systemen).

In SOC wordt erkend dat het onmogelijk is om een systeem objectief te beschrijven zonder dat de observator het beïnvloedt. De waarnemer construeert de werkelijkheid, in plaats van die alleen maar te ‘ontdekken’.

Eerste orde: de onderzoeker staat buiten het systeem en observeert het objectief.

Tweede orde: de onderzoeker is deel van het systeem en beïnvloedt het met zijn observatie.

Systemen kunnen zichzelf observeren, bijstellen, of reflecteren. Denk aan bijvoorbeeld het menselijk brein dat nadenkt over zichzelf.

Er is een boek genaamd 'Understanding Understanding':

https://www.alice.id.tue.nl/references/foerster-2003.pdf
S
SjakkaLid
01-01-2024, 00:00
#20
Proxima zei:
Ik denk dat je dit wel interessant zal vinden: Second-Order Cybernetics (cybernetica gaat over besturing en feedback in systemen).

In SOC wordt erkend dat het onmogelijk is om een systeem objectief te beschrijven zonder dat de observator het beïnvloedt. De waarnemer construeert de werkelijkheid, in plaats van die alleen maar te ‘ontdekken’.

Eerste orde: de onderzoeker staat buiten het systeem en observeert het objectief.

Tweede orde: de onderzoeker is deel van het systeem en beïnvloedt het met zijn observatie.

Systemen kunnen zichzelf observeren, bijstellen, of reflecteren. Denk aan bijvoorbeeld het menselijk brein dat nadenkt over zichzelf.

Er is een boek genaamd 'Understanding Understanding':

https://www.alice.id.tue.nl/references/foerster-2003.pdf
Klik om te vergroten...

Super bedankt, ik ga het zeker doornemen. Op het eerste gezicht sluit het verrassend goed aan bij wat ik probeerde te verwoorden.
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."