Vandaag wel weer een goede zenles gehad over 'oerbubbels'. Zaken die in je kindertijd al zijn ontstaan en toen hielpen (bescherming boden), maar waar je nu juist hinder van ondervindt.
Voor mensen die schematherapie gehad hebben, zal dit verhaal maar al te bekend voorkomen haha
Dit bevestigt toch ook wel weer hoe sterk woorden of labels
kunnen zijn. Als je vroeger altijd gehoord hebt dat je geen gevoel voor ritme hebt omdat je dyslectisch bent, dan ga je dat echt geloven. Tot je er op latere leeftijd achterkomt dat dat niet zo is. Of je komt er helemaal niet achter, kan ook nog natuurlijk.
Dit voorbeeld is overigens niet op mezelf van toepassing.
Maar het haakt wel weer aan op de discussie die ik met
@Mindless had op het forum. Heel toevallig!
Not! Ik geloof al een tijdje niet meer in toeval 😂
Als ik mezelf verslaafd bestempel, zet ik mezelf dan gevangen in een denkconstructie door de stempel die ik daarop druk?
Of is het juist goed om dat stempel te zetten om mezelf te herinneren wat ik moet doen?
Zen vertelt mij immers ook dat ik moet omarmen en accepteren wat is. En daar vrede mee moet vinden. En dat is met mijn verslaving opzich best aardig gelukt. Ik kan bijna overal met trots vertellen dat ik verslaafd ben en daar ook een oplossing voor heb en aan werk.
Zonder mijn verslaving, was ik immers ook niet zo actief aan mezelf gaan werken. Dan was de nood niet hoog genoeg.
Tegelijkertijd zou het inderdaad een stempel kunnen zijn waardoor ik mezelf vastzet in een denkconstructie. Zou het me dan in bepaalde zaken belemmeren? Dus ècht vastzetten?
Ik kan zo snel niet bedenken wat. Behalve dan de tijd die ik spendeer aan meetings, service en stappenwerk. Maar dit is ook een fantastisch stuk zelfontwikkeling en spirituele groei. Dus dat loslaten zou contraproductief zijn.
Ja en dat ik niet meer wil gebruiken omdat er vrijwel garantie is dat we dan zo weer staan waar ik twee jaar terug stond.
Tegelijk is er dan ook de angst om dit los te laten. Want wat ik nu doe, werkt blijkbaar. Dus waarom zou ik daar iets in veranderen?
Heb ik er al echt een inzicht uitgehaald? Misschien moet dat nog vormen. Als er een inzicht is, is toch wel dat wat ik nu doe werkt. En dat dit gehele vraagstuk waarschijnlijk niet zo zwart-wit is.
Maarja, ook dat is weer een denkconstructie.
Ohja en ik ben tijdens meditatie weer even afgereisd naar mijn basisschool periode. Dan komen er toch wel ineens veel herinneringen op zeg, als er ruimte is door de stiltemeditatie.
Komende week verder mee aan de slag!