Deel je inzicht!

Ik denk meer dat het het stigma is wat om "verslaafd" heen hangt dat vervelend kan zijn.
Immers, is zen niet een gecultiveerde verslaving aan het leven zelf?
Toch zijn er weinig mensen die denken "kijk die junk nou!" Als ze iemand zien mediteren oid.
Iets is alleen een probleem als je dat zo ervaart, met wat oefening wordt het uiteindelijk een koud kunstje om van problemen mogelijkheden te maken tot bijvoorbeeld groei.

Het meest van belang is hoe de persoon in kwestie omgaat met de "lading" die gekoppeld zit aan zo"n label. Uiteindelijk kun je er ook juist trots uithalen inderdaad, of het gebruiken om jezelf niet te serieus te laten worden. Ik noem mezelf wel is Hatsjie-unit (als in niezen ipv G) als ik te stoer aant worden ben 😉

De Laatste Rohikaan zei:

Ik denk meer dat het het stigma is wat om "verslaafd" heen hangt dat vervelend kan zijn.
Immers, is zen niet een gecultiveerde verslaving aan het leven zelf?
Toch zijn er weinig mensen die denken "kijk die junk nou!" Als ze iemand zien mediteren oid.
Iets is alleen een probleem als je dat zo ervaart, met wat oefening wordt het uiteindelijk een koud kunstje om van problemen mogelijkheden te maken tot bijvoorbeeld groei.

Het meest van belang is hoe de persoon in kwestie omgaat met de "lading" die gekoppeld zit aan zo"n label. Uiteindelijk kun je er ook juist trots uithalen inderdaad, of het gebruiken om jezelf niet te serieus te laten worden. Ik noem mezelf wel is Hatsjie-unit (als in niezen ipv G) als ik te stoer aant worden ben 😉

Klik om te vergroten...

Ha-ha-ha-ha-ha tsjie-unit!!

Hele tijd terug een extreem euforische en rustgevende ervaring gehad tijdens een hoge dosis mescaline hcl (430 mg) gecombineerd met een licht dosis lsd (50-75 microgram).
Ik was al aardig aan het trippen en begon met wat pranayama (onderdeel van mijn meditatieroutine), dit voelt altijd al super euforisch aan tijdens het trippen (Als een soort constant orgasme). Nadat ik dit voor een onbekende duur gedaan had ging ik over tot meditatie (simpele vorm, enkel op ademhaling letten en dat uiteindelijk ook los laten). Tijdens deze meditatie gebeurde er iets dat ik nog geen enkele andere keer ervaren had, ik begon oprecht te lachen om elke gedachte die mijn aandacht probeerde te trekken. Het lachen werd steeds harder en ik begon mij steeds gelukkiger en rustiger te voelen dan ik ooit tevoren meegemaakt had. Vervolgens besefte ik mij ineens dat elke gedachte slechts een hindering is om het moment werkelijk te kunnen ervaren (ik weet niet goed hoe ik dit goed kan verwoorden, ik hoop dat het te begrijpen is). Na dit moment zat ik zeker wel voor minimaal een halfuur met de grootste glimlach die ik in tijden had gehad naar buiten te kijken naar het grijze regenachtige weer, het was simpelweg gewoon perfect en zo extreem mooi.
Sindsdien heb ik zo'n moment niet nog eens ervaren, maar het brengt mij wel vreugde om er weer terug op te kijken.

XMR zei:

Hele tijd terug een extreem euforische en rustgevende ervaring gehad tijdens een hoge dosis mescaline hcl (430 mg) gecombineerd met een licht dosis lsd (50-75 microgram).
Ik was al aardig aan het trippen en begon met wat pranayama (onderdeel van mijn meditatieroutine), dit voelt altijd al super euforisch aan tijdens het trippen (Als een soort constant orgasme). Nadat ik dit voor een onbekende duur gedaan had ging ik over tot meditatie (simpele vorm, enkel op ademhaling letten en dat uiteindelijk ook los laten). Tijdens deze meditatie gebeurde er iets dat ik nog geen enkele andere keer ervaren had, ik begon oprecht te lachen om elke gedachte die mijn aandacht probeerde te trekken. Het lachen werd steeds harder en ik begon mij steeds gelukkiger en rustiger te voelen dan ik ooit tevoren meegemaakt had. Vervolgens besefte ik mij ineens dat elke gedachte slechts een hindering is om het moment werkelijk te kunnen ervaren (ik weet niet goed hoe ik dit goed kan verwoorden, ik hoop dat het te begrijpen is). Na dit moment zat ik zeker wel voor minimaal een halfuur met de grootste glimlach die ik in tijden had gehad naar buiten te kijken naar het grijze regenachtige weer, het was simpelweg gewoon perfect en zo extreem mooi.
Sindsdien heb ik zo'n moment niet nog eens ervaren, maar het brengt mij wel vreugde om er weer terug op te kijken.

Klik om te vergroten...

100%

De wereld is absoluut magisch. Het lijkt dat alleen niet te zijn omdat er een constante gedachtestroom is die alles zit te labelen, waardoor je in een soort virtuele werkelijkheid van concepten gaat leven, die je dan vervolgens "realiteit" gaat noemen. Maar eenmaal de gedachtestroom genoeg onderbroken, wordt de ultieme magie die hier constant aanwezig is vanzelf weer zichtbaar.

Lachen is een hele goede om door de sluier heen te prikken!

Ik ben ook wel benieuwd hoe mescaline door de sluier prikt!

Mindless zei:

100%

De wereld is absoluut magisch. Het lijkt dat alleen niet te zijn omdat er een constante gedachtestroom is die alles zit te labelen, waardoor je in een soort virtuele werkelijkheid van concepten gaat leven, die je dan vervolgens "realiteit" gaat noemen. Maar eenmaal de gedachtestroom genoeg onderbroken, wordt de ultieme magie die hier constant aanwezig is vanzelf weer zichtbaar.

Lachen is een hele goede om door de sluier heen te prikken!

Ik ben ook wel benieuwd hoe mescaline door de sluier prikt!

Klik om te vergroten...

Als je er aan kunt komen is mescaline zeker een aanrader! (Helaas wel duur). Ik denk toch wel dat de mescaline iets extra's toevoegt aan de meditatie dat andere psychedelica minder sterk kunnen. LSD voegt in mijn ervaring daarentegen juist weer wat toe aan pranayama omdat energie zoveel duidelijker te voelen is. Truffels/paddo's helpen ook wel met die gedachtenstroom op pauze te zetten, alleen mescaline gaf mij ook echt het besef over wat er gebeurde.

Het was iniedergeval een hele bijzondere ervaring die ik iedereen toewens!

Zit hier chill in een rustig park, 6-apb begint rustig op te komen en ik bedenk me nu: nuchterheid is zooo subtiel. Zo onopvallend. En nuchterheid is jezelf. Het is wanneer de spiegel kristalhelder is, niet gekleurd door iets. Paradoxaal genoeg is daar nu even een middel voor nodig om mijn gedachten stil genoeg te maken om dat te kunnen zien.

Ik zie ook dat ik net zo hard hecht aan mijn pijn, als aan wat fijn voelt. Waarschijnlijk nog meer aan pijn zelfs. Iets in me wil het niet loslaten. Het is een rouwproces. Ik zie dat het niet echt is, maar het is moeilijk los te laten. Het is makkelijk om te denken dat ik gelukzaligheid wil: het totale het einde van lijden. En het is hier toegankelijk. Maar het is te perfect. Het lijkt moeilijk om zoiets toe te laten, mijn hoofd zegt dat ik het eerst moet verdienen, al weet ik dat het niet zo werkt. Het is ons namelijk al gegeven.

Maar toch...

Heb je er ooit bij stilgestaan:

Dat je gedachten en gevoelens op dezelfde "plek" verschijnen als de dingen die je ziet, hoort, etc?

Er is niet een grens te vinden en dus ook geen binnen en buitenwereld. Het is allemaal op dezelfde "plek" genaamd hier, op dezelfde tijd genaamd nu.

Dat een deur dichtdoen ècht nieuwe deuren opent.

Vorig jaar heb ik na een opstapeling van mensen die energie uit me zogen (of beter gezegd, ik liet mezelf leeg zuigen) de keuze gemaakt de deur dicht te doen voor dit soort mensen.
Ik ben ook dankbaar dat deze mensen in mijn leven zijn gekomen omdat ik zoveel over mezelf geleerd heb door hen.

Wat was het spannend om dat te doen... Sommigen waren zelfs al 20 jaar in mijn leven. Ook vond ik het lastig mijn levensstijl van de afgelopen jaren, sinds ik op DF kwam en de Corona periode, achter me te laten.

En nu, nu heb ik allemaal fantastische nieuwe mensen leren kennen, die zo enorm supportive zijn en energie geven. Natuur en gezonde lifestyle mensen die mij naar een hoger level tillen.

We zijn ook allemaal overtuigd dat dit komt door de wet van aantrekking en het ons bezighouden met spiritualiteit. Wat er allemaal gebeurt is gewoon magisch.

Ik ben zo ontzettend dankbaar voor alles wat ik heb. Ongelukkig zijn is gewoon geen optie meer. Ik gun dit iedereen. Laat los, wees niet bang, omarm het nieuwe en onbekende en je zal beloond worden.

There's a natural mystic blowin' through the air.... 🙌🏻🦋✨💜

Dat inzichten en wijsheid alleen krachtig is als je het zelf realiseert je kan andere mensen wel zeggen wat je realiseerde maar het is alsof je de antwoorden van een wiskunde toets geeft en als ze niks van de formule snappen hebben ze er uiteindelijk niks aan.

De pen is van je zus zei:

Dat inzichten en wijsheid alleen krachtig is als je het zelf realiseert je kan andere mensen wel zeggen wat je realiseerde maar het is alsof je de antwoorden van een wiskunde toets geeft en als ze niks van de formule snappen hebben ze er uiteindelijk niks aan.

Klik om te vergroten...

Soms kun je een zaadje planten. Dat daar dan jaren groeit en dan ineens: verhip!

De pen is van je zus zei:

Dat inzichten en wijsheid alleen krachtig is als je het zelf realiseert je kan andere mensen wel zeggen wat je realiseerde maar het is alsof je de antwoorden van een wiskunde toets geeft en als ze niks van de formule snappen hebben ze er uiteindelijk niks aan.

Klik om te vergroten...

Helemaal mee eens wel!

Zelfde geld voor psychedelica vind ik. Het is dan alsof je kennis krijgt die je nog niet had moeten krijgen. En die als je nuchter bent, soms weer volledig ongrijpbaar lijkt.

Ik weet niet meer wie, maar iemand op dit forum vergeleek het volgens mij met een trap die je naar boven hielp om aan die kennis te komen. Maar zonder trap kan je er niets meer mee.

Mijn zenleraar maakte eenzelfde soort vergelijking. Het is alsof je een bakstenen muur bouwt. Maar als je die specifieke kennis zomaar 'krijgt', krijg je die bovenste laag bakstenen, zonder de lagen eronder. Dan hangen ze dus in het luchtledige en dat houdt nooit stand.

Mindless zei:

Soms kun je een zaadje planten. Dat daar dan jaren groeit en dan ineens: verhip!

Klik om te vergroten...

Zaadjes planten kan inderdaad altijd wel. Maar het echte inzicht komt pas op dat 'verhip' moment.

Gek he, want dan zouden inzichten dus wezenlijk verschillen van kennis. Bij inzichten is het echt een soort golf die door je lichaam gaat en elke vezel het ineens snapt. Kennis kan ook een simpel feitje zijn wat je onthouden hebt.

Bijzonder eigenlijk. Waar zou dat verschil 'm dan in zitten?
In het collectieve- of onderbewustzijn versus enkel het bewustzijn?

Interessante materie 😂

LucidLucy zei:

Zaadjes planten kan inderdaad altijd wel. Maar het echte inzicht komt pas op dat 'verhip' moment.

Gek he, want dan zouden inzichten dus wezenlijk verschillen van kennis. Bij inzichten is het echt een soort golf die door je lichaam gaat en elke vezel het ineens snapt. Kennis kan ook een simpel feitje zijn wat je onthouden hebt.

Bijzonder eigenlijk. Waar zou dat verschil 'm dan in zitten?
In het collectieve- of onderbewustzijn versus enkel het bewustzijn?

Interessante materie 😂

Klik om te vergroten...

Ik kijk weleens video's en lees weleens boeken over non-dualiteit/spiritualiteit en dan zijn er 1 of meerdere dingen die maar niet binnen willen komen. Vaak voelt het dan bijna alsof mijn hoofd zich uitschakelt: hoe vaak ik de video ook rewind naar dat stuk of hoe vaak ik die zin ook opnieuw lees: het lijkt net een random brij van woorden.

Tot op een andere keer, soms weken, soms maanden, soms zelfs jaren later, dat ik hetzelfde fragment weer hoor of dezelfde zin weer lees, ik hem direct begrijp. Meestal ben ik dan ook stomverbaasd: "Hier had ik moeite mee!? Dit!? Maar dit is obvious... Hoe kon ik dit in godsnaam eerder niet zien!?" Maar eerder was het er gewoon niet de tijd voor, voor mij om het te zien.

Het heeft imo ook met frequentie te maken. Hoezeer ik ook een aversie voel om dat woord te gebruiken, omdat het zo woo woo klinkt, is dat imo toch wat het is. Om deze reden pak ik vaak de Tao Te Ching erbij tijdens LSD trips. Dit boek staat vol met schijnbaar simpele wijsheden, maar hiermee heb ik ook vaak dat het niet echt klikt. Op LSD echter lees ik soms het hele boek van kaft tot kaft uit en begrijp ik het meeste van de tijdloze wijsheden die erin staan. Zeker een grote aanrader om dat ook eens te doen! Er staan echt ongelofelijke wijsheden in die juist vaak heel erg simpel zijn, maar waar ons brein normaliter veel te moeilijk over denkt. Of wellicht andere boeken lezen tijdens LSD.

@LucidLucy

En inzicht is inderdaad iets anders dan kennis. Kennis kun je in je geheugen stoppen en er op een ander moment weer uithalen. Er zit niet veel "leven" in. Inzicht daarentegen is als de clou van een grap: in 1 tijdloos moment schiet het door je hele lichaam heen en zíe je het. Het is intens levend in tegenstelling tot kennis. Kennis zijn slechts concepten, inzicht is veel meer dan dat: een soort kosmische dowload.

Soms kan het lijken alsof een leven van discipline, gezond eten, trainen, goed slaapritme, etc. zwaar is, maar het leven wordt pas écht zwaar zonder discipline, ongezond eten, geen beweging, slecht slaapritme, etc.

Mindless zei:

Soms kan het lijken alsof een leven van discipline, gezond eten, trainen, goed slaapritme, etc. zwaar is, maar het leven wordt pas écht zwaar zonder discipline, ongezond eten, geen beweging, slecht slaapritme, etc.

Klik om te vergroten...

Doet me denken aan het Mexicaans gezegde ''The lazy work twice as much.''

Die kennis heb ik ook als mens. Maar om er ook altijd bewust van te zijn, dat is lastig.

Die stille stem, de gedachten, continu in de ik-vorm, meningen, en waar 'ik' 'me' toch behoorlijk mee associeer.

Die kan me nog regelmatig behoorlijk onrustig maken. Het ego trekt me uit het nu soort van. Dat maakt de drugs ook zo aanlokkelijk. Die rust is er zowel bij stims als downers. Kan er ook helemaal zijn nuchter in een flowstate. Als ik bezig ben met dingen doen.

Maar nuchter in meditatie, niks doen, dat vind ik echt moeilijk. Zo. Veel. Zinloze. Gedachten. Vraag me af of ik dat ooit als rust ga ervaren voor langer dan een minuut. En wie weet wat de toekomst brengt haha. God. Misschien krijg ik een oontspannender geest voor meditatie in de toekomst.

Zie, het ego is alweer in de toekomst tijdens het typen haha. Stay here. Now.

Game&Watch zei:

Die kennis heb ik ook als mens. Maar om er ook altijd bewust van te zijn, dat is lastig.

Die stille stem, de gedachten, continu in de ik-vorm, meningen, en waar 'ik' 'me' toch behoorlijk mee associeer.

Die kan me nog regelmatig behoorlijk onrustig maken. Het ego trekt me uit het nu soort van. Dat maakt de drugs ook zo aanlokkelijk. Die rust is er zowel bij stims als downers. Kan er ook helemaal zijn nuchter in een flowstate. Als ik bezig ben met dingen doen.

Maar nuchter in meditatie, niks doen, dat vind ik echt moeilijk. Zo. Veel. Zinloze. Gedachten. Vraag me af of ik dat ooit als rust ga ervaren voor langer dan een minuut. En wie weet wat de toekomst brengt haha. God. Misschien krijg ik een oontspannender geest voor meditatie in de toekomst.

Zie, het ego is alweer in de toekomst tijdens het typen haha. Stay here. Now.

Klik om te vergroten...

Meditatie is imo niet niks doen, maar het opmerken van dat wat al stil is, al de hele tijd. Tijdens dat mag alles er zijn: gedachten/gevoelens/activiteiten. Maar temidden van dat ken je jezelf als die stilte in die storm van activiteit.

Het lastige is de gewoonte om te grijpen naar alles wat om je heen vliegt in de storm. Dat geeft ook het gevoel dat je de stilte/vrede kwijtraakt, maar het is alleen maar de focus op al die beweging die dat zo laat lijken. In werkelijkheid ben je de hele tijd alleen maar de stilte in het midden van de storm. En kun je elk moment ook "terugkeren" naar dat, ongeacht hoe hard de storm om je heen woedt.

Game&Watch zei:

Die kan me nog regelmatig behoorlijk onrustig maken. Het ego trekt me uit het nu soort van. Dat maakt de drugs ook zo aanlokkelijk. Die rust is er zowel bij stims als downers. Kan er ook helemaal zijn nuchter in een flowstate. Als ik bezig ben met dingen doen.

Maar nuchter in meditatie, niks doen, dat vind ik echt moeilijk. Zo. Veel. Zinloze. Gedachten. Vraag me af of ik dat ooit als rust ga ervaren voor langer dan een minuut. En wie weet wat de toekomst brengt haha. God. Misschien krijg ik een oontspannender geest voor meditatie in de toekomst.

Klik om te vergroten...

Ik wil je toch aanraden te blijven mediteren. Het lijkt een hele zinloze activiteit dat maar gewoon zitten met gesloten ogen en observeren maar dat is het (voor mij in ieder geval) niet. Je zou Mindfulness eens kunnen proberen als je daar niet bekend mee bent.

Deadwing zei:

Helemaal mee eens maar o zo moeilijk om dit in de praktijk uit te voeren en ik mediteer al vele jaren. Ik laat me mezelf bij erg stressvolle momenten en tijden nog steeds helemaal meesleuren in een maalstroom van gevoelens en gedachtes. Op die momenten is het besef van die stilte in de storm ver te zoeken.

Ik ben me tijdens mediteren soms heel bewust van die stilte. Gedachtes zijn vrijwel verdwenen en er is alleen het "ik" dat waarneemt. Een hele enkele keer overkomt me dat enorme rustige gevoel overdag wel eens. Vooral als ik in de natuur wandel.

Klik om te vergroten...

Ja raar hè. Hoe het soms zo onbereikbaar lijkt, terwijl je echt wel weet dat het er is, maar de drang om je gedachten te volgen is soms zo groot. Zal wel vooral (een hele sterke) gewoonte zijn.

Eenmaal wel eraan overgeven is echt heaven on earth, zonder overdrijven.

Naar mijn mening gaat het ook allemaal veel makkelijker als je je wereldse zaakjes goed op orde hebt. Ik weet dat het in princípe niet een voorwaarde hóeft te zijn, maar het maakt het ergens toch makkelijker. Bijvoorbeeld: alles qua sociale contacten en familie goed, alles financieel goed, alles qua je lifegoals goed. Dit maakt het makkelijker om jezelf op die momenten helemaal toe te laten terug te keren naar die stilte die je eigen thuis is en die hemel op aarde te ervaren. Drugs is er echt niets bij.

Mindless zei:

Naar mijn mening gaat het ook allemaal veel makkelijker als je je wereldse zaakjes goed op orde hebt. Ik weet dat het in princípe niet een voorwaarde hóeft te zijn, maar het maakt het ergens toch makkelijker. Bijvoorbeeld: alles qua sociale contacten en familie goed, alles financieel goed, alles qua je lifegoals goed. Dit maakt het makkelijker om jezelf op die momenten helemaal toe te laten terug te keren naar die stilte die je eigen thuis is en die hemel op aarde te ervaren. Drugs is er echt niets bij.

Klik om te vergroten...

Klopt maar vele miljoenen leven in bittere armoede en zijn meer boeddhist dan wij ooit zullen zijn. En boeddhisten die in tempels leven bezitten vrijwel niets. Heel eerlijk gezegd ben ik wel eens jaloers op die levenswijze maar ik zou het toch niet op kunnen brengen. Te westers opgevoed..

Mindless zei:

Ja raar hè. Hoe het soms zo onbereikbaar lijkt, terwijl je echt wel weet dat het er is, maar de drang om je gedachten te volgen is soms zo groot. Zal wel vooral (een hele sterke) gewoonte zijn.

Klik om te vergroten...

Ik wil even een persoonlijk voorbeeld geven waarom ik bijvoorbeeld dit weekend niet heb gemediteerd. Na ruim vijf weken thuis te hebben gezeten met een hamstringspier (mijn werk is vrij fysiek dus was niet mogelijk), was ik vrijdag eindelijk weer begonnen. De werksfeer in mijn bedrijf is vrij gemoedelijk dus ik was blij weer aan de slag te kunnen gaan. Totdat ik het nieuws hoorde dat een van onze supervisors op 8 mei was overleden. Hij was al maanden ziek met darmkanker dus we waren allemaal voorbereid maar ik voelde me nog steeds zo ontdaan.. Hij is ook maar 32 geworden. En hij was enig kind thuis dus je kunt je voorstellen hoe erg dit voor zijn ouders moet zijn. Ik heb zelf een broer aan maagkanker verloren in 2001 en nog twee andere familieleden dus werd weer keihard op de feiten gedrukt over de vergankelijkheid van ons bestaan hier op aarde. En ik ben ook geen volwassen kerel op leeftijd met een pantserhuid. Ik trek me dit soort dingen oprecht buitensporig aan en ik heb er het hele weekend aan lopen denken. Terwijl ik maar al te goed weet dat je juist bij tegenslag of stress eigenlijk moet mediteren. Maar ik kon het echt niet opbrengen.