Volgens mij is het niet de bedoeling om gedachten aan te wakkeren of weg te drukken, maar er gewoon te laten zijn. En idd creëer je door meditatie juist ruimte om gedachtes en gevoelens naar boven te laten komen, waardoor je ze onder ogen kunt zien en verwerken.
Maar als je op een gegeven moment uit-verwerkt bent, dan kom je wel degelijk terecht in gedachteloze toestand (hoewel je die niet kunt forceren en hoewel dat niet het expliciete doel is van stil zitten).
Ja daar zit zeker wat in. Alleen maak je natuurlijk ook veelal dagdagelijkse dingen mee, die ook verwerkt moeten worden. Dus wat dat betreft blijf je wel altijd bezig denk ik, hetzij minder intensief. En worden die 'gedachteloze' periodes dus wel langer en frequenter.
Die gedachteloze toestand is dan weer een voorbode van het uiteindelijk doel van Zazen, satori. Uiteindelijk is meditatie geen eindeloos proces van verwerken zoals therapie, toch? Er zit ook een mystieke dimensie aan vast.
Ja goed, een beetje van beiden denk ik. En het zal er ook echt aan liggen aan wie je het vraagt.
De westerse Zen stroming is wat dat betreft wel erg pragmatisch. Maar mijn vorige zenleraar bijvoorbeeld, die was ook echt toegewijd boeddhist.
Het grappige is wel dat satori nooit het doel kan zijn. Want dan bereik je satori niet 😂
Ook dat is een stukje zenfilosofie die erg strijd met onze westerse normen. Wij stellen normaal een doel en gaan daar dan gericht mee aan de slag.
In Zen stel je een doel en moet je die daarna eigenlijk 'vergeten' terwijl je erop vertrouwt dat deze in je onderbewuste wel degelijk doorwerkt en dat doel onbewust ook ruimte krijgt door je meditaties.
Maar inderdaad het is wel een soort ultiem eindstation. De hemel op aarde eigenlijk gezien je geen lijden meer kent.
Interessante expositie over het derde oog wel, maar het had volgens mij niet zoveel te maken met mijn verhaal 😅
Nee je hebt helemaal gelijk, het was erg onrelevant 😂