#1
Wat prachtig! We hadden het er vooraf al eens over: hĂ©t onderwerp dat mij naar dit forum trok. Heel bijzonder om nu ook jouw ervaring te mogen hebben gelezen⊠Bedankt voor het delen, een heel mooi verhaalâ€ïž
Ken jij die ook??24 uur non stop Klaus WĂŒnderlich
Goede vragen!Weet je bijvoorbeeld hoe ze de ayahuasca hebben gemaakt? Met syrische wijnruit? Of met banisteriopsis caapi?
En namen ze zelf tijdens de begeleiding ook ayahuasca? Of waren er nuchtere begeleiders bij?
Was er muziek? En zo ja, wwat voor?
Ik ben natuurlijk streng en kritisch, maar dit vind ik dus onverantwoordelijke lulkoek.Goede vragen!
Geen idee hoe ze de Ayahuasca gemaakt hebben. Ze heeft het wel verteld denk ik, maar niet onthoudenâŠ
Ze nam zelf een klein beetje en benoemde dat ook bewust, vooral om een beetje met ons mee op reis te zijn. Maar wel er voor ons te kunnen zijn.
De muziek klinkt wel fijn!De begeleiding vond ik echt heel goed en zij was heel ervaren. Via een pb kan ik je laten weten waar ik ben geweest.
Ja er was muziek, waarom heb ik dat niet in mân report genoemdâŠ
Heel belangrijk die muziek!
Wat voor muziek? PoehâŠMooie rustige muziek, soms met mooie zang en soms instrumentaal. Muziek die je meenam in je reis en je reis ging ook op en neer met die muziek.
De muziek was heel mooi en maakte de ervaring compleet.
Had ik in het report moeten zetten!
Persoonlijk heb ik ook een beetje moeite met dit soort uitspraken. Kijk, ik snap heel goed dat je deelnemers gerust wil stellen en dat je ze wil voorbereiden op wat er komt. Een accepterende en ontvangende houding is inderdaad essentieel.We kregen te horen dat Ayahuasca ons zou geven wat we nodig hadden en dat het je nooit meer zou geven dan wat je aan zou kunnen.
Ik snap wel wat je bedoelt, maar ben jij dan niet naar een âklinischereâ ervaring opzoek? Aya wordt natuurlijk wel veel gebruikt in die spiri-wiri hoek waar die âmoeder aya knows bestâ benadering gewoon heel erg de nadruk heeft. Dat betekent volgens mij niet dat het per definitie onveilig-ish is (daarvoor nog meer info van zeehond nodig)âŠPersoonlijk heb ik ook een beetje moeite met dit soort uitspraken. Kijk, ik snap heel goed dat je deelnemers gerust wil stellen en dat je ze wil voorbereiden op wat er komt. Een accepterende en ontvangende houding is inderdaad essentieel.
Maar moet dat nou met uitspraken die aantoonbaar onjuist zijn?
Want er zijn oprecht mensen die PTSS krijgen van zeer uit de hand gelopen trips die later traumatisch werden. Veel daarvan heeft natuurlijk te maken met hoe de ervaring aankomt en hoe die verwerkt wordt. Maar als er iets tijdens de trip misgaat, dan ligt het dus aan die individuen zelf? De ayahuasca heeft hen gewoon gegeven war ze nodig hebben, maarja, zij wilden de ervaring gewoon niet accepteren, en dat is de reden dat ze nu een trauma hebben?
Het zijn dus precies dat soort dingen die ik onprofessioneel vind. Het komt erop neer dat in de ogen van dit soort mensen ayahuasca goed is en je er niks fouts over mag zeggen. Terwijl ik juist van een begeleider verwacht dat die zeer ervaren is in het kennen van de risico's Ă©n weet hoe je die het best kan managen. Ontkennen van risico's is daarom voor mij een red flag.
Nou zie ik ook wel dat ik met dit soort dingen van een mug een olifant kan maken. Want het gaat immers om kleine opmerkinkjes, en vrijwel altijd gaat het goed, dus @Neo-Shulginist , waar maak je je druk om?
Ja, ik focus dan wel op die uitzondering dat het misschien een keer niet goed gaat en dat je dan te maken hebt met zo'n stonede zweefteef die lievert gaat victim-blamen dan een goed preventieplan schrijven omdat ze anders moet erkennen dat ayahuasca misschien toch niet altijd goed is, en dat het ook niet altijd exact geeft wat je nodig hebt.
24 uur non stop Klaus WĂŒnderlichWas er muziek? En zo ja, wat voor?
Je mag er van alles over vinden en allemaal meningen en oordelen geven. Dat boeit mij niet.Persoonlijk heb ik ook een beetje moeite met dit soort uitspraken. Kijk, ik snap heel goed dat je deelnemers gerust wil stellen en dat je ze wil voorbereiden op wat er komt. Een accepterende en ontvangende houding is inderdaad essentieel.
Maar moet dat nou met uitspraken die aantoonbaar onjuist zijn?
Want er zijn oprecht mensen die PTSS krijgen van zeer uit de hand gelopen trips die later traumatisch werden. Veel daarvan heeft natuurlijk te maken met hoe de ervaring aankomt en hoe die verwerkt wordt. Maar als er iets tijdens de trip misgaat, dan ligt het dus aan die individuen zelf? De ayahuasca heeft hen gewoon gegeven war ze nodig hebben, maarja, zij wilden de ervaring gewoon niet accepteren, en dat is de reden dat ze nu een trauma hebben?
Het zijn dus precies dat soort dingen die ik onprofessioneel vind. Het komt erop neer dat in de ogen van dit soort mensen ayahuasca goed is en je er niks fouts over mag zeggen. Terwijl ik juist van een begeleider verwacht dat die zeer ervaren is in het kennen van de risico's Ă©n weet hoe je die het best kan managen. Ontkennen van risico's is daarom voor mij een red flag.
Nou zie ik ook wel dat ik met dit soort dingen van een mug een olifant kan maken. Want het gaat immers om kleine opmerkinkjes, en vrijwel altijd gaat het goed, dus @Neo-Shulginist , waar maak je je druk om?
Ja, ik focus dan wel op die uitzondering dat het misschien een keer niet goed gaat en dat je dan te maken hebt met zo'n stonede zweefteef die lievert gaat victim-blamen dan een goed preventieplan schrijven omdat ze anders moet erkennen dat ayahuasca misschien toch niet altijd goed is, en dat het ook niet altijd exact geeft wat je nodig hebt.
Persoonlijk zie ik niet zo'n strak onderscheid tussen klinisch/recreationeel/religieus. Wel is het juridisch zo in Nederland dat de aanbieders verantwoordelijk zijn. En sociaal gezien lijkt me dat ook een heel normale opvatting omdat deze mensen zichzelf letterlijk opwerpen als begeleider die de trip in goede banen kan leiden met al hun kennis en ervaring. Echter zijn deze mensen onvoldoende voorbereid op mogelijke tegenslagen. Dat kan gevaarlijke en schadelijke situaties opleveren. Je kan je daar als professional makkelijk op voorbereiden. Maar dan moet je wel beginnen met realistisch kijken naar wat er mogelijk fout zou kunnen gaan.Ik snap wel wat je bedoelt, maar ben jij dan niet naar een âklinischereâ ervaring opzoek? Aya wordt natuurlijk wel veel gebruikt in die spiri-wiri hoek waar die âmoeder aya knows bestâ benadering gewoon heel erg de nadruk heeft. Dat betekent volgens mij niet dat het per definitie onveilig-ish is (daarvoor nog meer info van zeehond nodig)âŠ
Kalm aan, @Zeehond. Fijn dat je een goede ervaring hebt! Ik zal er verder mijn mond over houden.Weken van tevoren hebben we allemaal een lijst moeten invullen waarbij onder andere gevraagd werd naar medicijngebruik, psychische aandoeningen, ervaringen met psychedelische middelen en andere geestverruimende middelen.
Om nou te roepen dat âdeze mensen hier onvoldoende voorbereid zijn op tegenslagenâ is gewoon een generaliserende opmerking vol met aannames en oordelen.
Dat zegt mij meer over degene die de opmerking maakt.
Dit is een zeer professionele en ervaren Ayahuasca begeleidster. De reviews over meerdere jaren zijn allemaal lovend.
Bovendien had ik een recommandatie van een gerespecteerd DF lid.
Ik had er alle vertrouwen in dat we in goede handen waren.
100% aanbevelenswaardig kan ik zeggen.
En vind je toch alles kut, dan doe je het toch lekker niet.
Daar heb ik in mân report ook niks over gezegd.
Ik lees veel negativiteit in de discussie, beetje tripreport vervuiling en leidt af van het delen van een waardevolle ervari
Ik hou de volgende keer mân ervaring wel voor me in plaats van deze hier te delen.
Terwijl ik zelf juist geniet van reports van anderen en die graag lees.
Want er zijn oprecht mensen die PTSS krijgen van zeer uit de hand gelopen trips die later traumatisch werden
Tof tripreport!De afgelopen jaren heb ik enkele ervaringen gehad met psychedelische middelen zoals truffels en 1p-lsd. Vooral de lsd ervaringen vond ik bijzonder en gaven me een goede en sterke connectie met het universum, met mezelf en anderen. Ik heb heldere inzichten verkregen.
Op df informatie gelezen over Ayahuasca en dat maakte me nieuwsgierig en kwam op mân wensenlijstje te staan. In eerste instantie om dit samen met mân vrouw te doen.
Via een df-lid een recommandatie gekregen en op zoek gegaan naar het vinden van een ceremoniedatum wat vorig jaar niet is gelukt. Begin dit jaar lukte het me en heb ik een groep ceremonie geboekt die in de middag begon met een overnachting. Alleen, omdat mân vrouw er toch op dat moment geen behoefte aan had.
Ik werd fijn ontvangen en bleek dat we in totaal met zân 6-en de ceremonie zouden doen, waarbij je allemaal in Ă©Ă©n ruimte je eigen matras en plekje hebt. Van tevoren rekening gehouden met dieet en wat regels waar je je aan moet houden. EĂ©n zeer ervaren begeleidster van de ceremonie.
We begonnen met een uitgebreide voorbespreking waar ons verteld werd wat we ongeveer konden verwachten en hoe het programma er uit zag. Daarna werd ons als deelnemers gevraagd naar onze achtergronden en waarom we ons voor deze ceremonie hadden aangemeld. Wat volgde waren persoonlijke en soms pittige verhalen, waarbij het me opviel dat iedereen zo open naar elkaar durfde te zijn en iedereen heel aandachtig naar elkaar luisterde. Terwijl we elkaar niet kenden. Voor drie van ons was het de 1e Ayahuasca en de anderen hadden al meerdere ceremonies gedaan. We kregen te horen dat Ayahuasca ons zou geven wat we nodig hadden en dat het je nooit meer zou geven dan wat je aan zou kunnen.
Zelf heb ik aangegeven er volledig open in te staan zonder verwachtingen. Ik wilde het graag op me af laten komen en wel zien of en zo ja wat het me zou brengen. Dat ik vooral open stond en hoopte dat Ayahuasca mij iets liet zien waarmee ik mezelf verder zou kunnen ontwikkelen. Wel heb ik een uitgebreid persoonlijk verhaal verteld om wat meer achtergrond te geven aan de anderen, maar dit wil ik hier graag voor mezelf houden.
Daarna hebben we allemaal nog twee kaarten getrokken en hebben we die als groep aan elkaar voorgelezen. Op dat moment kon ik niet alles wat er op de kaarten stond op de juiste manier duiden.
We waren allemaal in het wit gekleed en gingen met zân allen in de ruimte zitten in een kring, waarbij we elkaars handen vasthielden om de ceremonie te openen met onze ogen dicht; dat was al heel mooi om te doen en te voelen. Daarna werd het tijd om de MAO-remmer op te drinken. Een glaasje dat rook naar oude koffie heb ik in Ă©Ă©n teug achterover geslagen en dat was goed te doen, snel een pepermuntje er na.
Na een kwartiertje kwam dan het glaasje plantenextract Ayahuasca en ook dat heb ik gewoon in Ă©Ă©n teug achterover geslagen. Ja, het was smerig maar wel te doen.
Denk dat we allemaal na zoân 10 minuten terug gingen om te liggen op onze matrassen en dat de eersten van ons al met hun emmertje zaten, omdat ze moesten spugen⊠Maar ook daar waren we allemaal op voorbereid. Godzijdank werd ik (nog) niet misselijk.
Na zoân half uurtje begon ik iets te voelen van de Ayahuasca. Het kwam geleidelijk op, zonder verdere bodyload waar ik met lsd toch altijd last van heb. Iedereen heeft zân eigen reisen bij mij kwamen er bijvoorbeeld geen indrukwekkende visuals. Wat bij mij gebeurde is dat ik in allerlei lagen terecht kwam van gebeurtenissen uit het verleden tot het recente heden. Soms waren dat hele mooie herinneringen waar ik heel bewust bij stil kon staan en iets over kon zeggen of dankbaarheid voor kon tonen, maar ook waren er minder mooie herinneringen aan gebeurtenissen waar ik ontzettend veel schaamte en spijt voelde en dat ook kon uitspreken. Wat bij mij bleef hangen in al die situaties was de ruimte waarin dat gebeurde. Alsof er veel tijd en ruimte was om in die situatie te zijn, daarbij stil te staan, mân eigen gedrag en mijn rol te zien, de schaamte en spijt te voelen en het uitspreken van spijt en excuses daarvoor. Want het verleden kun je niet veranderen, maar wel hoe je er mee om gaat. En voor de mooie herinneringen kon ik zoveel dankbaarheid voelen en uitspreken. Heb ook meerdere keren bewust Ayahuasca bedankt voor wat ze mij liet zien.
Belangrijkste was in het begin dat mijn gedachten gingen naar woorden op Ă©Ă©n van de twee kaarten die ik had getrokken. Op de kaart stond âBeschermingâ (voor mij) en daaronder de woorden: âKom terug in je kracht. Verbreek banden. Hervind je zielâ.
Het is te persoonlijk om hier verder op in te gaan, maar âverbreek bandenâ maakte mij direct iets duidelijk wat ik totaal niet had verwacht. Dat is iets wat me nu nog bezig houdt en me enorm aan het denken heeft gezet. Toen ik de kaart trok wist ik het misschien al heel diep van binnenâŠ
Veel andere dingen zijn ook persoonlijk, maar ik kan er wel iets over zeggen. Ik ging terug naar een situatie waarbij ik nog heel klein was (ik denk 4 jaar of zo) en met mân moeder bij een zandbak aan het spelen was (ik weet precies waar dat was). Ik was toen een lief en aardig jongetje zag ik en ik bedacht me dat ik dat eigenlijk nog steeds ben. Een soort golfje van zelfliefde.
Er was een situatie waarbij ik met mân jeugdliefde op vakantie was 30 jaar geleden. Dat ging niet goed, zij was ziek. En ik was net een half jaar begonnen met een nieuwe baan. We zijn na twee dagen terug naar huis gereden vanuit Zuid-Frankrijk en ik was boos. Ik was boos omdat ik het kut vond, maar ik had totaal geen begrip voor het feit dat ze ziek was. Ik was toen niet ontwikkeld genoeg om dat te zien. Ik was veel te veel met mezelf bezig. Mijn gedrag heeft haar zeker niet geholpen om beter te worden. Ik kon zo uitgebreid stilstaan bij deze situatie en naar mezelf kijken wie ik toen was en wie ik nu ben.
Ook ben ik zoân 10-15 jaar geleden op vakantie midden in Parijs stil komen te staan in een file door een brandende auto, waardoor we urenlang stil stonden in de hitte met onze kinderen in de auto. Ben toen totaal geflipt van frustratie en heb geschreeuwd, wat voor mân vrouw en kinderen op dat moment denk ik wel traumatisch was. Zoân besef wat verkeerd mijn uitbarsting was en wat voor effect dat had en zo dankbaar dat ik dit ook tegen mân vrouw en kinderen kon zeggen. Zo blij dat ik nu een liever, beter, aardiger, geduldiger en vriendelijker mens ben geworden. En dankbaar dat ik zoân ongelofelijk lieve vrouw heb, die bij me is gebleven.
Hopelijk een beetje duidelijk dat ik door verschillende herinneringen en gebeurtenissen in de tijd ging om bij stil te staan. Verschillende lagen, die bij iedereen zo zijn opgestapeld.
Na een uurtje of drie kwamen we weer terug uit onze reis (eerste ronde) en werden we nuchter. We hebben met elkaar in de kring besproken met elkaar wat we wilden delen en ik heb het bovenstaande gedeeld inclusief de persoonlijke dingen. Iedereen was zo open naar elkaar, ik vond het heel mooi om te luisteren naar de verhalen van de andere deelnemers.
Daarna gingen we ons klaarmaken voor de tweede ronde. Dat betekende dus nog een keer een reis maken. Nog een keer een MAO remmer drinken en nog een keer Ayahuasca drinken. Op dezelfde manier opgedronken: naar mijn idee was het te doen.
Binnen enkele minuten lagen sommigen alweer in hun emmertje te spugen, maar ik had geleerd âhĂ© dit is niet mijn misselijkheid, maar de jouwe, dus hou het lekker bij jeâ en zo verdween mijn eigen misselijkheid.
Ik had verwacht dat de tweede ronde een verdieping zou geven op de eerste ronde, maar dat was niet het geval bij mij, voor sommige anderen wel. Het begon een beetje onrustig, omdat ik ook afgeleid werd door een andere deelnemer die veel geluiden maakte. Ik kreeg veel korte beelden waar ik weinig mee kon. Heb toen bewust mân ogen een paar keer geopend en daarna weer dichtgedaan om andere beelden te zien. Wat ik me vooral herinner is dat er heel veel liefde in deze ronde zat. Ik stond zo bewust stil bij mijn vrouw: hoeveel ik van haar hou, wat een geweldige vrouw en moeder ze is, dat ze zo zichzelf is en dat ik zo trots op haar ben wie ze is, de leuke dingen die we met elkaar doen en dat ze goed bij me past, de gesprekken die we met elkaar hebben, de feesten en festivals die we samen bezoeken, onze mooie avonden samen, onze leuke vrienden. Zoân bewust liefdevol gevoel.
Diezelfde liefde ging ook naar anderen, zoals mân ouders. Waarbij ik ze dankbaar ben voor de liefde en aandacht die ze me altijd hebben gegeven en nog steeds geven. Dat ze er altijd voor me waren, interesse in mij toonden en tonen en me bijvoorbeeld van jongs af aan bij sporten elke week kwamen aanmoedigen. Iets wat we bij onze eigen kinderen ook vanzelfsprekend toepassen en waar we zelf zo van genieten.
Maar ook mân beste vriend waar ik zo goed mee ben, ging ik terug in gedachten naar zân huwelijk en zag hoe blij hij toen was en nog steeds is met zân vrouw.
Ja, het was heel veel liefde, hopelijk klinkt het niet zoetsappigâŠ
Nog wel stilgestaan bij een verbroken vriendschap enkele jaren geleden. Iets wat op een minder leuke manier tijdens vakantie gebeurde. Ik kon vooral bewust stilstaan bij alle mooie dingen die we met elkaar en met onze kinderen hebben gedaan en ik kon daar zo mijn dankbaarheid voor uitspreken naar ze. Dat was kennelijk nodig om het op die manier af te sluiten, voor mân gevoel had ik dat al gedaan, maar Ayahuasca liet het toch voorbij komen.
Ook in de reis een beetje zorg, een beetje angst. Iets wat ik wel eens heb en koppel aan gebruik van drugs (stimulanten). Nu maakte ik me druk over de huissleutel die ik in de auto had laten liggen en ik zag in mijn gedachten iemand mân auto openbreken, de sleutel pikken, zien waar ik woonde (ergens adresgegevens in dashboardkastje of zo) en die naar ons huis ging waar mân vrouw die nacht dus alleen verbleef met onze kinderen en zag daar de ergste dingen gebeuren...
Gelukkig kon ik mezelf rustig maken en zeggen dat er helemaal niks zou gebeuren en dat mân auto daar gewoon nog steeds geparkeerd zou staan en dat Ayahuasca over ons allemaal zou waken. Dat hielp echt en de angst verdween.
Sowieso had ik veel van dit soort âbesprekingen/gesprekkenâ met mezelf in mezelf. Ik heb toen afgesproken om vaker dit soort gesprekken met mezelf te hebben en dat het heel goed voor me werkt. Daar waren mezelf en ik het mee eens haha.
Maar goed, op een gegeven moment dacht ik: nee, dit is mijn misselijkheid, kut. Ik was mezelf enorm aan het verzetten, want ik wilde niet spugen, maar had als enige nog niet gespuugd. Ik keek in mân ooghoek en onze begeleidster zat al vrijwel naast me, zij zag en voelde al precies hoe ik me aan het verzetten was. Verzetten tegen de overgave, verzet tegen het overgeven.
Ik ben rechtop gaan zitten uiteindelijk, emmertje gepakt en binnen een paar seconden begon ik te spugen, dat luchtte natuurlijk juist heel erg op (waarom heb ik mezelf hier zo tegen verzet vroeg ik me af). Tijdens het spugen voelde ik de handen van de begeleidster zachtjes over mân rug gaan. Ze was zo lief voor mij en voelde precies wanneer iemand iets nodig had. Toen nog een persoonlijk gesprekje met haar gehad en ze me vroeg of ik nog een âblinde vlekâ had, iets wat ik zelf mogelijk over het hoofd zie bij mezelf: ik heb geen flauw idee, maar het zet me uiteraard wel aan het denken. Ze wilde me iets zeggen zei ze en ik zei nou okĂ© zeg het maar. Toen zei ze dat ze voelde dat ik een hele lieve, warme, zorgzame man en vader ben. Dat was zo mooi om te horen, het deed me goed. Het was puur.
De tweede ronde duurde langer, denk wel 3-5 uur. We hadden geen besef van tijd. Uiteindelijk kwamen we allemaal langzaam terug uit onze reis en hebben daarna in een kring met elkaar de ceremonie afgesloten. Onze begeleidster had een tafel gedekt met allemaal lekker eten, fruit, sapjes.
We hadden sinds 11.30 uur niet meer gegeten en het was inmiddels na 1.00 uur in de nacht, dus we hadden wel flinke trek. Ook na deze reis hebben we uitgebreid nagepraat en kon iedereen delen wat hij of zij wilde delen. Wat een mooie gesprekken, daar heb ik zo van genoten. Iedereen zo open, zo kwetsbaar en zoveel mooie woorden naar elkaar toe. Het was de nacht waarin de klok een uur vooruitging en pas tussen 5.00 -5.30 uur gingen we slapen in dezelfde ruimte als waar de ceremonie was. Het lukte iedereen wel om een paar uurtjes te slapen.
Daarna gezamenlijk ontbijt, nabespreking hoe we er allemaal bij zaten en ook tip om geen overhaaste dingen te doen. Vooral de dagen daarna veel wandelen in de natuur, dingen opschrijven en aarden.
Ik wilde graag naar huis, ik wilde zo graag mijn vrouw zien en heel lang vasthouden. Dus dat gevoel zit zeker goed, maar dat wist ik al. Daarna fijn afscheid genomen van alle deelnemers en de begeleidster. Ik bewaar hele warme herinneringen aan deze ceremonie.
Ik zit nu nog in de fase van dankbaar dat ik mezelf deze ervaring heb gegund, nagenieten van de gesprekken met de anderen, de dingen die ik heb gezien en gevoeld, waar ik over aan het nadenken ben. Dat ik gekregen heb wat ik nodig heb.
En ongelofelijk veel respect voor wat Ayahuasca doet; het is een medicijn.
De kracht ook van de ceremonie, dat je voelt dat Ayahuasca met ons allemaal bezig was in die ruimte.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."