Mogelijk is dit dan juist een van die aspecten waar ik van opkijk betreffende democratie. Ik snap de uitleg en ik snap ook dat dit gebruikelijk is, maar nu op de voorgrond wordt gezet, maar ik vind het een mal idee om te stemmen op 1 lid. Ik zou dan denken: is er, als er maar 1 lid zich kandidaat heeft gesteld, draagvlak voor binnen de partij? Moet je daar dan intern nog een anonieme stemming over houden? Dat zou je toch binnen een fractie gewoon gezamenlijk moeten kunnen bekijken en intern, maar openlijk, moeten kunnen constateren? Is dat draagvlak er, dan wordt diegene het, is het draagvlak er niet, dan zal je een "vacature" moeten uitzetten.
Snap je de kern van hetgeen ik bedoel? Het zit hem voor mij dus vooral in dat ene lid die kandidaat is, in combinatie met een anonieme interne stemming. Waren er 2 of meer kandidaten, had ik de gang van zaken wel begrepen.
Ja ik snap wat je bedoelt. Maar dat is dus die democratische legitimiteit:
Als er geen stemming is geweest, is het maar gissen of iedereen er daadwerkelijk achter staat. Een partij of een fractievoorzitter kan dat wel zeggen, maar dat kan ook een onderonsje geweest zijn. En als je die stemming niet-anoniem zou doen, is het maar de vraag of mensen zich écht vrij hebben gevoeld om tegen te stemmen. Bovendien kun je in een anonieme stemming ook gewoon een andere naam opschrijven en daarmee een ander persoon kandideren.
Ik ken je standpunt in deze. Maar zou het het stemmen, formeren en het hele proces niet ontzettend vergemakkelijken? Het is flauw om nu als rechtse stemmer te zeggen: "yes. Kiesdrempel van 5" want dan blijft er niet veel over op links momenteel, hoewel dat voor rechts ook behoorlijk geldt.
Maar voor de langere termijn, zou het toch niet gek zijn om IETS te veranderen? Kiesdrempel, stemrondes, weet ik veel wat. Ik begrijp dat de vertegenwoordiging, ook al heb je maar 1 stoeltje, ook gewoon veel impact kan hebben. Alleen voor de kiezers en het volgende proces na het kiezen, wordt het zo lastig. Als je naar deze verkiezingen kijkt, is het mandaat van de grootste alsnog erg klein. Ik zou dus bijvoorbeeld best wat zien in stemrondes. Dan heb je evengoed als burger invloed op het proces. Valt jouw eerste keus af in ronde twee, stem je op de tweede voorkeur, met evt een minimum-opkomstpercentage (maar dat is nu ook al zo, toch?) Dat je uiteindelijk 4 partijen over houdt waaruit maximaal een coalitie gevormd wordt, die dan bij voorkeur uit twee partijen zal bestaan (wat ook realistisch is qua uitkomst als je met stemrondes werkt m.b.t. het aantal zetels dat behaald wordt).
Heheh ja ik weet hoe je erover denkt. Maar alle voorstellen die je doet hebben ook wel grotere complicaties… JA het maakt een meerderheidskabinet makkelijker en zorgt voor minder partijen, maar het zorgt ook voor een complexer stemproces en minder democratische legitimatie. En op dit moment is de versnippering ook wel een groot probleem, dat ontken ik niet… maar we MAKEN het ook wel een probleem he, door pipo’s als Yesilgoz en
@Highonlife die een derde van het parlement uitsluiten als samenwerkingspartners😜 De crux is denk ik dat elke stelselwijziging een afruil is: je wint bestuurbaarheid, je verliest representativiteit.
Dus ik blijf erbij dat er betere oplossingen zijn. Staat dit topic al vol mee en het 2023 topic ook:
Hier zitten inderdaad grote nadelen aan, maar ook zeker heel veel voordelen! In twee-partijenstelsels is het eigenlijk voor veel mensen altijd kiezen tussen twee kwaden. En meestal wisselt de macht elke 4 of 8 jaar, waardoor ze elke keer bezig zijn met eerst afbouwen wat de ander heeft opgebouwd voordat ze zelf weer aan de slag kunnen: niet erg efficiënt of consistent. Wij hebben juist heel veel consistentie door onder andere dat compromissen sluiten… Niemand is echt boos of echt blij (misschien, denk ik anders over), maar er wordt een lijn van verandering ingezet waardoor een volk én een samenleving (in praktische zin zegmaar) ook aan dergelijke veranderingen kan wennen en er veel minder weerstand is. Minder ruimte voor rancune.
Ik denk dat de versnippering zelf dan ook niet een probleem an sich is, het is een reactie op de behoefte uit de samenleving. Maar ons stelsel is er niet meer echt op gemaakt dat goed te kunnen ondersteunen. Al driekwart eeuw bestaat de Kamer uit 150 leden. Maar in de tussentijd is de bevolking enorm gegroeid én zijn de vraagstukken zijn complexer geworden (“wicked problems”). Die 150 Kamerleden moeten dus veel meer mensen representeren, en veel lastigere vraagstukken beantwoorden met weinig ondersteuning. Als we daar meer in investeren en het aantal kamerleden zouden uitbreiden, zou het al minder lastig zijn denk ik.
Meerdere stemrondes via een districtenstelsel maakt het stemsysteem nóg complexer… Dus als jij je medemens nu al niet vertrouwt met stemmen, zal dat er niet op voorruit gaan. De democratische legitimiteit gaat ook achteruit, want vaak halen die tweede rondes aanzienlijk lagere opkomsten. Want nee, er is geen minimale opkomst vereist in Nederland. En daarnaast… in systemen waar ze al met districten en stemrondes werken, zoals Frankrijk, of Duitsland met een hoge kiesdrempel, blijkt formeren heulemaal niet makkelijker op dit moment.
Ik zou zelf nog wel iets zien in dat je dus ook gaat stemmen op een premierskandidaat of “favoriete coalitie” o.i.d. Dat zou effectief meer doen voor de bestuurbaarheid imo. Of dus een keer niet aanstellen en minder bang zijn voor minderheidscoalities…
