Denk je trouwens dat al jouw trip ervaringen je ook hebben geholpen die week? Of kun je hier iets in terug van zien?
Ik denk in brede zin dat ik dankzij mijn tripervaring wel bekend ben met introspectie. Voor sommigen kan het heel confronterend zijn om jezelf tegen te komen. Ik vind dat confronterende juist leuk en dat zie ik als een gunstige gelegenheid om meer over mezelf te weten te komen.
Zo'n welwillende, nieuwsgierige, houding helpt zeker wel bij de meditatie, en voornamelijk op de momenten dat het lastig wordt. Maar ik zal niet zeggen dat je zo'n houding specifiek door psychedelica automatisch krijgt. Ik denk eerder dat het andersom is. Mensen die het leuk vinden om de confrontatie met hun eigen denken aan te gaan, die zijn meer geneigd om psychedelica te gebruiken.
Daarnaast heb ik tijdens mijn psychedelische trips enkele keren een ego-dood meegemaakt. Dat is ook nuchter mogelijk met vipassana, maar dan gebeurt het meestal alleen bij zeer gevorderde beoefenaars. Zo'n moment dat je je zelfbesef compleet verliest is zeer bepalend voor je kijk op de realiteit. In de vipassana-meditatie is het uiteindelijke doel om je te gaan realiseren dat alles in de realiteit bestaat uit veranderlijke processen, die dus ook weer ophouden. Het wereldschokkende voor veel mensen is dat hun identiteit als 'jezelf' ook volledig bestaat uit losse, tijdelijke, processen, die weliswaar een zekere samenhang vertonen, maar desalniettemin los van elkaar staan als bewegende delen. In die zin bestaat er geen vaste 'ik', maar slechts een verzameling van eindige processen (anatta). Een ego-dood is een van de stadia die nodig is om je dit ten volle te gaan beseffen.
Als gevorderd tripper heb ik dit al enkele keren meegemaakt, waardoor ik die theorie intuïtiever begrijp.
Wel is het zo dat psychedelica verwarring veroorzaken bij die ervaring. De voornaamste valkuil daarvan is dat je achteraf verkeerde conclusies kunt gaan trekken op basis van je verwarde ervaring. Dan kan het bijvoorbeeld voorkomen dat je het diepe inzicht wat je hebt opgedaan gaat zien als De Waarheid met Hoofdletters. Zo'n opvatting kan juist weer een belemmering zijn voor de vipassana omdat het een cognitieve conditionering is die je juist zult moeten leren loslaten.
