Volg het een beetje op YouTube omdat er al decennia een meth-seks homoscene is.
Leipzig heeft bijvoorbeeld al tenminste sinds 1995 al een methamfetamine scene.
Er wordt in Duitsland véél meer meth gebruikt dan in Nederland en dat al vele jaren.
Toch deden officiële nieuwsberichten het nogal eens voorkomen alsof de recente ombouw van die XTC-labs in methamfetamine-labs in Nederland de schuld was van alle problemen daar.
Duitsland is groot
Meth wordt geconsumeerd in Oost-Duitsland omdat het niet ver is van Tsjechië met zijn methlabs.
In Noord-Duitsland is meth zeldzaam, maar crack wel.
Ik weet eerlijk gezegd niet wat erger is, crack of meth. Ik denk crack omdat de mensen er zo vies en haveloos uitzien.
Terug naar het onderwerp H.
Ik denk dat het ergste van H-gebruik is dat je het vermogen verliest om met pijn in je ziel om te gaan. En pijn hoort bij het leven, je komt constant in situaties terecht die gewoon pijn doen.
Vroeger kon ik moeilijke situaties aan zonder heroïne, oké, ik deed soms aan zelfbeschadiging om mezelf af te leiden van de pijn in mijn ziel, maar over het algemeen kon ik het aan. Totdat ik me beter voelde of de antidepressiva begonnen te werken.
Na mijn ontmoeting met H weet ik dat ik problemen kan uitschakelen door gewoon op een knop te drukken, en die knop heet “heroïne”.
En dat blijft in mijn hoofd zitten, dat innerlijke stemmetje dat me zegt: “Als het erg wordt, kun je H nemen”.