#1
Zo wat een verhaal. Heftig zeg. Doet me denken aan een oude buurman, die had ook manische episodes, belde mij een keer om vijf uur sochtends wakker. Had al drie nachten geen slaap gehad; ik moest komen want er zouden grote dingen gebeuren. Zijn hele huis had hij ver licht 💡 met tl balken (echt op alle kamers). De hele straat was een lichtbol. Bizar wat er in een hoofd kan gebeuren. Bij hem gebeurde het door de oxycodon en alcohol.Ach jezus, wat heftig en klote voor je!! 🙁
Ik ben zelf ongeveer twee jaar geleden begonnen met broma (op het idee gekomen door, jawel, ditzelfde drugsforum) en werd toen langzaamaan compleet manisch. Ben in die tijd totaaaaaaaal doorgeslagen (in héél veel dingen). Werd aanvankelijk enorm overmoedig en zocht alleen maar meer en meer prikkels op. Stond op een gegeven moment in een grote comedy club stand-up comedy te doen. Dacht dat dat er nog wel even bij kon. Na nog een paar raves met jonge gasten (ik startte óók nog een open relatie in die tijd, want waarom niet...) met flink wat dope achter de kiezen (4fma was de boosdoener) compleet in elkaar geklapt. Durfde niets meer, niet de straat op, geen boodschappen doen, niets. Dacht dat ik (letterlijk) gek zou worden. Lag in bed te vechten tegen de gekte, tegen de paniek. Quetiapine voorgeschreven gekregen en op de wachtlijst geplaatst voor behandeling. Dat was december 2022. Sinds juni '23 onder behandeling. Exposure therapie ook. Het begint te werken, stapje bij beetje. Maar verre van vlekkeloos hoor. Ups en downs. Veel verdriet, somberheid, soms plotselinge paniek maar.gelukkog ook steeds iets vaker een gevoel van stabiliteit, die ergens diep in mij verscholen zit.
Ik gun jou ook een paar mooie stappen voorwaarts. Sterkte hè!! Dm staat altijd open.