Een bewustwordingsproces?

Ik ben onlans geintroduceerd tot paddo's.
Heb het nu 3x in 1 maand gedaan. Maar mijn ervaring lees ik bij geen van jullie terug. Mijn trip gaat altijd in fases.

Fase1:
Gevoel van high zijn.
Licht in je hoofd en een beetje zweverig.

Fase2:
Koud gevoel en beginnende visualisaties.

Fase3:
Zwaarde visualisaties.
Van het behang, tot de kast en de tafel,.... alles lijkt meer diepte gekregen te hebben. Je ogen dicht geven geen pauze. Vooral met je ogen dicht trippen op ambient muziek is echt geweldig. Download maar eens het nummer van 'Sphongle', 'Devine moments of truth' . Dit soort muziek moet je draaien.

Fase4:
Zin om naar buiten te gaan.
Buiten voel ik me heerlijk. Om een of andere reden is mijn huis mijn huis niet meer. Buiten aangekomen is het net alsof ik in een andere dimensie ben terecht gekomen. Dezelfde dingen zijn aanwezig maar dan gezien vanuit een ander perspectief.

Fase5:
Bewustwordings proces.
Langzaam aan worden je hersenen getriggered. Bij mij begint dan de realisatie dat alles in het leven draait om je hersenen. Het leven lijkt simplistisch. Mensen zie je in hun huisjes zitten. Het is net een dierentuin. Mensen lijken domme kudde dieren, gevangen in hun illusie. De wereld die eens zo interessant leek is nu simplistisch en saai. Het idee ontstaat bij mij dat je hersenen dit als leuk beschouwen om zo te kunnen overleven. Even uitleggen: Je werkt om eten te kunnen kopen etc... Eten heb je nodig om je lichaam gezond te houden. Je hersenen hebben je lichaam nodig om te worden voorzien van bloed en zuustof. Je hersenen creeeren een wereld die zogenaamd interessant en leuk wordt gevonden. Op het moment van realisatie begrijp ik niet meer wat er aan het normale leven interessant is. Materiele dingen interesseren me niet meer en mijn gedachtes houden met bezig met veel leukere dingen. Spullen lijken nep. En je realiseert je dat alles maar net is hoe je hersenen bepaalde impulsen interpeteerd. Het matrix idee begint erg op te spelen. Tijd wordt onverklaarbaar en je krijgt het idee het antwoord te hebben gevonden op al je vragen. Het is net of je bewust wordt met waar je mee bezig bent in het leven. Alsof je een levensles krijgt.

Fase6:
Realisatie van de informatie.
Na dit alles ervaren te hebben beginnen mijn hersenen te bevatten wat ik net heb mee gemaakt. Er komen overlappende gedachtes. Gedachte 1 denkt iets waar gedachte 2 weer over na gaat denken. Gedachte 3 begint op dat moment al weer na te denken over gedachte 2. De eerste keer werd ik helemaal gek van mezelf. Het is net of je hersenen opeens veel slimmer en sneller zijn geworden. Bij mij ontstaat het idee dat in het 'normale' leven je hersenen maar op 10% werken en na het eten van paddo's 100%. Ik wist niet hoe mezelf tot rust te brengen. Overtuigd van de 'nieuwe' wereld groeit de angst dat je nooit meer normaal tegen het leven zal aankijken. Het definieren van een 'trip' wordt namelijk lastig. Hoe kan je namelijk nog normaal denken nu je weet wat je weet. Je kan net als in de matrix niet meer de blauwe pil nemen.

Fase7:
Hersenen komen tot rust.
Ik wordt weer rustig en de visualisaties nemen af.
Nu is het moment aangebroken om nog even nuchter te analyseren wat ik net heb gezien en wat de betekenis daar van is. Nog even discussieren op een relaxe manier met een vriend van me.

Dit is een beetje hoe een trip voor mij eruit ziet. Heeft neimand anders zo'n bewustwordings proces? Mensen waar ik mee trip hebben het allemaal maar ik lees op dit forum er niks over terug. Heeft iemand een idee wat nu eigenlijk de conclusie achter dit alles is? Ik heb het internet afgestruind maar ik vind daar geen duidelijk antwoord.

Wouter van Eijkel

WoW, vette uitleg, is leuk voor mensen om te vergelijken, dankjewel!

goedzo !!!

jij bedoelt dit

ik denk
maar waarom denk ik dat?
omdat ik denk, dat ik dat denk
maar waarom denk ik, dat ik dat denk dan?
omdat ik denk, dat ik denk, dat ik dat denk.
maar waarom denk ik, dat ik denk, dat ik dat denk?
omdat ik denk, dat ik denk, dat ik denk, dat ik dat denk

ad infinitum

op een gegeven moment, als je zo super lang doorgaat
kom je bij de kern van jou ik uit
als je daar bent, voel je je 2 seconde zo


in die 2 seconde, wordt je "alles" duidelijk

hoe jij je trip beschrijft, heb ik hem elke keer weer, en ook de 1ste keer werd ik helemaal gek van mezelf

eindelijk iemand die "precies" hetzelfde meemaakt

Ik wist niet hoe mezelf tot rust te brengen. Overtuigd van de 'nieuwe' wereld groeit de angst dat je nooit meer normaal tegen het leven zal aankijken. Het definieren van een 'trip' wordt namelijk lastig. Hoe kan je namelijk nog normaal denken nu je weet wat je weet.

Klik om te vergroten...

dat had ik de eerste keer ook, ik was zelfs bang dat ik zou zijn blijven hangen. want dacht ik toen, hoe kan ik dit OOIT vergeten.

maggoed, wel 's keer leuk om te lezen dat iemand PRECIES dezelfde denkwijze als ik heb (ik eigenlijk dus)

als je een "conclusie wil" moet je dat gedachtenpatroon wat hier bovenstaat 's volgen tijdens je volgende trip

of je moet je 's proberen voor te stellen wat er zou bestaan als "ik" er niet is...

mijn conclusie?

ik ben alles en iedereen.

Ten 1e: *ucking goede beschrijving, hierdoor wil ik paddos alleen nog maar meer uitproberen , maar even over

fase 6

Klik om te vergroten...

Er zijn meerdere dingen die je idee geven dat de wereld er nooit meer hetzelfde uit ziet. En ik vind het echt maf dat de filosofen er door de eeuwen heen zijn achter gekomen (of iig het huidige beeld van de waqarheid) dat het leven draait om de hersenen en dat je ze constant moet voeden met kennis. Als het gevoel jouw ook bekruipt dat er toch meer moet zijn in ons loze leventje op deze kleine aardkluit, dan raad ik je het volgende aan:
Lees het boekje "inleiding op de filosofie" ben de auteur ff vergeten, maar waarschijnlijk kan je het gewoon lenen bij de bieb. t zijn maar 200 paginas, maar de meest nuttige bladzijden die ik ooit in m'n leven heb gelezen. De gedachte van de filosofen sluit vrijwel naadloos aan bij je paddotrip en als je dus met deze kennis in t achterhoofd gaat trippen (met paddos of andere entoghene stoffen) kan het zijn dat je nog meer verbanden en vragen te "zien" krijgt. (hypothese!!, maar t is er een die de moeite waard is) Kan je echt aanraden ff naar de winkel/bieb te sprinten voor dit boekje en treed toe tot de wereld van mensen die alles, maar dan ook echt alles in twijfel stellen. Pas wel op want "ïgnorence is blissed" als je t gelezen hebt blijft t je achtervolgen.

[/quote]

net zoals het boek van De Bono

denken over denken,

gaat over lateraal denken etc,
als je dat boek eenmaal gelezen hebt, kom je er niet meer onderuit
ook niet als je sterft, je BLIJFT dat boek lezen

en daar kun je tijdens een trip ook achter komen, dat je trip altijd maar voortduurt. en dit alleen maar omdat het kan...

Je bent idd echt slim, gister heb ik voor de 3e of 4e keer paddo's gegeten, ik voelde me echt SLIM..
Ik ben ook nog het café in gegaan (ik weet het, druk, maar kon ik wel aan), potje poolen, ik stootte 6 van mn ballen er achter mekaar in, op de gekste manieren, terwijl ik er normaal niet zo super goed in ben!

Die fases die je daar beschrijft kloppen wel met wat ik meemaakte gister, ongeveer.

Later na 3,5 uur moest ik naar huis, naar mn ouders, super bang dat ze het merkten natuurlijk, maar ze dachten volgens mij dat ik geen biertje had gedronken of stoned was of wat dan ook... ze merkten het echt NIET, ik praatte ook super makkelijk (ITT tot stoned zijn)

je bent dan echt slim ja

slimmer KUN je niet worden

pacman zei:

slimmer KUN je niet worden

Klik om te vergroten...

Alleen voor in je eigen realiteit.

dat is de enige realiteit

ofwel, onbegrensde mogelijkheden

even een paar vraagjes :


hoe lang duurt een trip ? bij een kwart portie en een kwart ( voor de 1e keer )

en jullie hebben het over vitamine C , moet je daar dan 1je van neme ? of heel veel , en hoelang duurt het dan voordat je bent uitgetrippet ?

en dan het liefst met een lekker drankje of sigaretje.

Precies de juiste omschrijving!!!!

Maar dit is ook de reden dat je moet uitkijken met paddo's..

Ik ben altijd al redelijk zwaar filosofisch bezig geweest en toen ik paddo's op had was ik "ontwaakt"...

Ik had dus door dat alles waaruit je denkt te bestaan niks meer is dan je geheugen en het feit dat je in je verleden dingen hebt ontvangen met je zintuigen...

Je moet je maar is verdiepen in boeken over bewust dromen (lucide dromen)
Daarin kan je lezen dat mensen die door middel van bewuste dromen in gaan zien dat, als die droom zo echt lijkt en je alles onder controle hebt in zo'n droom, het "echte leven" dat ook maar geschapen wordt door zintuigen, niks voorstelt.

Je slaat de spijker precies op z'n kop...
In de trip wordt je bang dat je voor altijd (ik wist het zelfs zeker) met die waarheid van het leven belast bent, want je zou je ook niet voor kunnen stellen dat als je nu een moord ziet of een hevige brand ziet je hem ooit vergeet...
Mijn gevoel van "dit is de waarheid" was zelfs zo erg dat ik er toen een einde aan wou maken... Ik was m'n ego (6e draad voor de boedhisten) helemaal kwijt..
Gelukkig ging het na een overdosis vitamine c weer wat beter en leef ik nu weer fijn in m'n droomwereld

Maar serieus.. Als je geïnteresseerd bent in paddo's moet je wel goed bedenken wat voor waarheid je straks over je heen gaat krijgen...
Het kan voorkomen dat je op dat moment zelfmoordneigingen krijgt en zo snel mogelijk dood wilt...
Er zijn ook wel wat zelfmoordgevallen bekend.

Mijn tip voor mensen die willen experimenteren is...

1. Zorg eerst dat je een dag hebt waarin je je goed voelt..
2. Ga NOOIT, maar dan ook NOOIT alleen gebruiken.. Zeker je eerste trip niet.. Doe het met vrienden waarbij je jezelf kan zijn, en ze niet raar opkijken als je met een filosofisch verhaal aankomt zetten.
3. Gebruik de eerste keer een half of een kwart portie om te kijken of je er tegen kan..
4. Er zitten genoeg mooie kanten aan paddo's dus zorg ervoor dat je samen met je maten een goede sfeer neerzet in een bekende omgeving..

Het lijkt een beetje papa spelen en het mistaat me nogal met mijn 19 jaar..
Maar je moet paddo's echt niet onderschatten.
Ik heb het gebruikt alsof het m'n eerste keer poolen was, en dat is echt af te raden..

Ey yo BIGNIK,

2. Ga NOOIT, maar dan ook NOOIT alleen gebruiken.. Zeker je eerste trip niet.. Doe het met vrienden waarbij je jezelf kan zijn, en ze niet raar opkijken als je met een filosofisch verhaal aankomt zetten.

Inderdaad goede advies: Doe dit NIET zomaar. Het is feitelijk gezien niet echt levensbedreigend, maar een bad trip is af te raden door elke gebruiker. Het is erger dan K*****-stoned zijn uit ervaring

Maareh, paddo-en in je eentje...inderdaad doe het niet je eerste keer, maar het is een ontzettend ontspannende ervaring, vooral omdat je niet met anderen rekening hebt de houden. Als je met een groep tript, vooral een grote groep, zijn je emoties te woest om te controleren en dat kan lastig uitpakken als veel zielen anders over dingen denken.

En ik wou nog een adviesje toevoegen: Ga nooit paddo-en als 1 iemand in het gezelschap NIET paddo-t. Wat hier het risico van is dat je een schijntje van een bad-trip proeft en dat is al weer af te raden.

Verder is dit een hele relaxede forum, met jullie kan ik praten

Klik om te vergroten...

als ik paddestoelen ga doen dan doe ik dat meestal alleen.
ik bereid me er wel goed op voor b.v. als ik ga trippen in het bos neem ik altijd onverdunde siroop mee en een potje vit. c pillen. ik vind alleen trippen vaak fijner omdat de mensen in mijn omgeving mijn filosofische instelling niet begrijpen. en in de natuur kom ik veel beter tot me zelf en daar heb ik niemand bij nodig. behalve de natuur natuurlijk. ik voel me dan ook altijd 1 met de natuur. Ik trip ook wel thuis met vrienden maar dan is de trip niet hetzelfde als dat ik dat alleen zou doen.De trip wordt dan meestal wat meer een onzinnig lolletje en als ik alleen in de natuur zit wat meer filosofisch.

De trip gaat bij mij ook vaak in fases zoals hierboven al eens was genoemd door weijkel.

Bij mij is het toch wat anders, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik nog niet veel ervaring heb (keer of vier, vijf), en het elke keer een enorme 'schok' is, vooral in het begin.

Het begint altijd met een verschrikkelijk gevoel van herkenning van de vorige keren, en het besef dat ik 'het' in de tussentijd totaal vergeten was. Dat gaat ook gepaard met deja-vu-momenten, ook versterkt door het tijdsbesef dat verandert. Dat kan zo erg worden, dat ik op een bepaald moment 'uit een gedachte kom', dus uit wat gepeins ontwaak, en opeens het gevoel heb dat mijn hele leven tot dan toe, gewoon onderdeel was van dat korte moment van nadenken, gewone een gedachte was van een paar seconden. Na een uur ofzo (met thee wel eerder) raak ik echt totaal buiten de realiteit, wat eigenlijk helemaal niet leuk is, het heeft zelfs erg veel van een bad trip.

Mijn enige redding is op zo'n moment schrijven. Ik heb hele notitieblokjes volgeschreven, aanvankelijk gaat dat over hoe vaag ik me voel en over mijn verschrikkelijke verbazing over waartoe een menselijke geest in staat is. Ik heb hier bijvoorbeeld een blaadje liggen waarop ik de manier heb getekend waarop ik normaal denk (licht golvend lijntje), en daar overheen de manier waarop mijn gedachten en geest zijn in de trip (wilde kronkels, krullend naar boven en naar beneden en zelfs naar voren en achteren, als dat op een plat blaadje kon zou ik er nog een dimensie aan toegevoegd hebben).

Daarna wordt het filosofisch, bijvoorbeeld schematische aantekeningen van hoe de 'totale wijsheid' is opgebouwd, wat de grondslag is van alle problemen op de wereld, etcetera. Vaak heel logische dingen, waar je je echter in het normale leven niet zo bewust van bent en die opeens van wereldbelang lijken.

Na al dat geschrijf, vaak met het hoofd in de handen 'sjeezus' mompelend, is er een moment waarop ik opeens 'boven water kom'. Opeens weet ik alles, en voel ik mij het Weten zelf. Dat is ontzettend mooi. Rond die tijd neemt de trip al weer duidelijk af, en zo eindigt het dus.

Het begint altijd met een verschrikkelijk gevoel van herkenning van de vorige keren, en het besef dat ik 'het' in de tussentijd totaal vergeten was. Dat gaat ook gepaard met deja-vu-momenten, ook versterkt door het tijdsbesef dat verandert. Dat kan zo erg worden, dat ik op een bepaald moment 'uit een gedachte kom', dus uit wat gepeins ontwaak, en opeens het gevoel heb dat mijn hele leven tot dan toe, gewoon onderdeel was van dat korte moment van nadenken, gewone een gedachte was van een paar seconden. Na een uur ofzo (met thee wel eerder) raak ik echt totaal buiten de realiteit, wat eigenlijk helemaal niet leuk is, het heeft zelfs erg veel van een bad trip.

Klik om te vergroten...

zo is het precies,

echt een SCHOK

zo van *SCHRIK*, NOU weet ik het weer
hoe had ik al die tijd zo STOM kunnen zijn
het is ZO SIMPEL

De eerste paar paddo trips hadden bij mij ook dat "schrik" effect en uiteindelijk de uitwerking dat ik mij het weten zelf voelde, maar nu dat ik zoveel meer ervaring er mee heb is dat schrik effect niets meer als het begin van de trip waar ik dan als het weten zelf verder in ga en steeds meer inzichten verkrijg hoe alles eigenlijk is. Ik ben zelfs zover dat ik het leven meer zie als een illusie waarin ik de fantasie ben die de illusie maakt. Daarbij is alles wat ik verlang mijn fantasie en mijn leven mijn daardoor ontstane creatie die ik telkens weer aanpas aan mijn verlangens. Elke keer als ik uit zo'n trip kom voel ik mij verrijkt met inzichten en kan ik die weer gebruiken om mijn leven (creatie) te verbeteren. Ik heb dan ook al meer dan 40x paddo's gehad en tussendoor ook al veel andere middelen zoals lsd, lsa, mescaline, salvia en dmt gebruikt die mij de andere facetten van het leven laten zien en mij dus helpen met het verwerken van de inzichten, zodat ik niet blind wordt voor de andere kanten van het verhaal(leven). Mijn trips hebben dan ook altijd een heel hoog magisch gevoel. De fases van de trip lijken wel "ge-update" te zijn.

pacman zei:

echt een SCHOK

zo van *SCHRIK*, NOU weet ik het weer
hoe had ik al die tijd zo STOM kunnen zijn
het is ZO SIMPEL

Klik om te vergroten...

Precies! Ghehe, ik begrijp je hoofdletters, ik heb zelf het gevoel dat het pas goed uit te drukken zou zijn als er letters bestonden die nog een miljoen keer sterker zijn dan onze hoofdletters ...

Zal inderdaad een 'beginnersdingetje' zijn, ik ben benieuwd wanneer ik er een beetje aan wen!

Dat filosofische denken heb ik al bij wiet...

Me veel slimmer voelen en dingen zien die je normaal niet ziet(zoals hoe een conflict tussen twee mensen ontstaat en hoe dat gekomen is) zie ik al met wiet... En er zijn nog veel meer dingen waar ik over kan nadenken als ik knetter ben. Helaas heb ik niet veel vrienden waarmee ik over dit soort dingen kan praten, dat filosofische gepraat daar ben ik dus na een tijdje mee gestopt.

Ik lees nu die verhalen over paddo's, en ik herken er kleine dingetjes in die ik met wiet al heb, mijn verlangen om paddo's te gaan gebruiken wordt dus steeds groter (want een worden met de natuur lijkt me helemaal het einde)

Waar ik alleen bang voor ben, is dat ik als ik paddo's heb gebruikt ik verlang naar nog meer! Zoals MystiX, die ook andere trip middelen heeft gebruikt om alles nog weer anders te zien...

Overigens heb ik met blowen zo z'n momenten dat ik 4 a 5 keer in de week blow, en dat lijkt me met paddo's nou niet zo verstandig?

Waar het eigenlijk op neer komt is dat ik niet zoveel nadelen zie aan paddo's, maar dat ik bang ben dat door de stap om dit middel te gaan gebruiken, ik een stap neem die m'n leven misschien wel totaal veranderd en me er ook toebreng misschien wel andere middelen te gaan gebruiken En dat wil ik absoluut niet!