Een bewustwordingsproces?

Je bent idd echt slim, gister heb ik voor de 3e of 4e keer paddo's gegeten, ik voelde me echt SLIM..
Ik ben ook nog het café in gegaan (ik weet het, druk, maar kon ik wel aan), potje poolen, ik stootte 6 van mn ballen er achter mekaar in, op de gekste manieren, terwijl ik er normaal niet zo super goed in ben!

Die fases die je daar beschrijft kloppen wel met wat ik meemaakte gister, ongeveer.

Later na 3,5 uur moest ik naar huis, naar mn ouders, super bang dat ze het merkten natuurlijk, maar ze dachten volgens mij dat ik geen biertje had gedronken of stoned was of wat dan ook... ze merkten het echt NIET, ik praatte ook super makkelijk (ITT tot stoned zijn)

je bent dan echt slim ja

slimmer KUN je niet worden

pacman zei:

slimmer KUN je niet worden

Klik om te vergroten...

Alleen voor in je eigen realiteit.

dat is de enige realiteit

ofwel, onbegrensde mogelijkheden

even een paar vraagjes :


hoe lang duurt een trip ? bij een kwart portie en een kwart ( voor de 1e keer )

en jullie hebben het over vitamine C , moet je daar dan 1je van neme ? of heel veel , en hoelang duurt het dan voordat je bent uitgetrippet ?

en dan het liefst met een lekker drankje of sigaretje.

Precies de juiste omschrijving!!!!

Maar dit is ook de reden dat je moet uitkijken met paddo's..

Ik ben altijd al redelijk zwaar filosofisch bezig geweest en toen ik paddo's op had was ik "ontwaakt"...

Ik had dus door dat alles waaruit je denkt te bestaan niks meer is dan je geheugen en het feit dat je in je verleden dingen hebt ontvangen met je zintuigen...

Je moet je maar is verdiepen in boeken over bewust dromen (lucide dromen)
Daarin kan je lezen dat mensen die door middel van bewuste dromen in gaan zien dat, als die droom zo echt lijkt en je alles onder controle hebt in zo'n droom, het "echte leven" dat ook maar geschapen wordt door zintuigen, niks voorstelt.

Je slaat de spijker precies op z'n kop...
In de trip wordt je bang dat je voor altijd (ik wist het zelfs zeker) met die waarheid van het leven belast bent, want je zou je ook niet voor kunnen stellen dat als je nu een moord ziet of een hevige brand ziet je hem ooit vergeet...
Mijn gevoel van "dit is de waarheid" was zelfs zo erg dat ik er toen een einde aan wou maken... Ik was m'n ego (6e draad voor de boedhisten) helemaal kwijt..
Gelukkig ging het na een overdosis vitamine c weer wat beter en leef ik nu weer fijn in m'n droomwereld

Maar serieus.. Als je geïnteresseerd bent in paddo's moet je wel goed bedenken wat voor waarheid je straks over je heen gaat krijgen...
Het kan voorkomen dat je op dat moment zelfmoordneigingen krijgt en zo snel mogelijk dood wilt...
Er zijn ook wel wat zelfmoordgevallen bekend.

Mijn tip voor mensen die willen experimenteren is...

1. Zorg eerst dat je een dag hebt waarin je je goed voelt..
2. Ga NOOIT, maar dan ook NOOIT alleen gebruiken.. Zeker je eerste trip niet.. Doe het met vrienden waarbij je jezelf kan zijn, en ze niet raar opkijken als je met een filosofisch verhaal aankomt zetten.
3. Gebruik de eerste keer een half of een kwart portie om te kijken of je er tegen kan..
4. Er zitten genoeg mooie kanten aan paddo's dus zorg ervoor dat je samen met je maten een goede sfeer neerzet in een bekende omgeving..

Het lijkt een beetje papa spelen en het mistaat me nogal met mijn 19 jaar..
Maar je moet paddo's echt niet onderschatten.
Ik heb het gebruikt alsof het m'n eerste keer poolen was, en dat is echt af te raden..

Ey yo BIGNIK,

2. Ga NOOIT, maar dan ook NOOIT alleen gebruiken.. Zeker je eerste trip niet.. Doe het met vrienden waarbij je jezelf kan zijn, en ze niet raar opkijken als je met een filosofisch verhaal aankomt zetten.

Inderdaad goede advies: Doe dit NIET zomaar. Het is feitelijk gezien niet echt levensbedreigend, maar een bad trip is af te raden door elke gebruiker. Het is erger dan K*****-stoned zijn uit ervaring

Maareh, paddo-en in je eentje...inderdaad doe het niet je eerste keer, maar het is een ontzettend ontspannende ervaring, vooral omdat je niet met anderen rekening hebt de houden. Als je met een groep tript, vooral een grote groep, zijn je emoties te woest om te controleren en dat kan lastig uitpakken als veel zielen anders over dingen denken.

En ik wou nog een adviesje toevoegen: Ga nooit paddo-en als 1 iemand in het gezelschap NIET paddo-t. Wat hier het risico van is dat je een schijntje van een bad-trip proeft en dat is al weer af te raden.

Verder is dit een hele relaxede forum, met jullie kan ik praten

Klik om te vergroten...

als ik paddestoelen ga doen dan doe ik dat meestal alleen.
ik bereid me er wel goed op voor b.v. als ik ga trippen in het bos neem ik altijd onverdunde siroop mee en een potje vit. c pillen. ik vind alleen trippen vaak fijner omdat de mensen in mijn omgeving mijn filosofische instelling niet begrijpen. en in de natuur kom ik veel beter tot me zelf en daar heb ik niemand bij nodig. behalve de natuur natuurlijk. ik voel me dan ook altijd 1 met de natuur. Ik trip ook wel thuis met vrienden maar dan is de trip niet hetzelfde als dat ik dat alleen zou doen.De trip wordt dan meestal wat meer een onzinnig lolletje en als ik alleen in de natuur zit wat meer filosofisch.

De trip gaat bij mij ook vaak in fases zoals hierboven al eens was genoemd door weijkel.

Bij mij is het toch wat anders, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik nog niet veel ervaring heb (keer of vier, vijf), en het elke keer een enorme 'schok' is, vooral in het begin.

Het begint altijd met een verschrikkelijk gevoel van herkenning van de vorige keren, en het besef dat ik 'het' in de tussentijd totaal vergeten was. Dat gaat ook gepaard met deja-vu-momenten, ook versterkt door het tijdsbesef dat verandert. Dat kan zo erg worden, dat ik op een bepaald moment 'uit een gedachte kom', dus uit wat gepeins ontwaak, en opeens het gevoel heb dat mijn hele leven tot dan toe, gewoon onderdeel was van dat korte moment van nadenken, gewone een gedachte was van een paar seconden. Na een uur ofzo (met thee wel eerder) raak ik echt totaal buiten de realiteit, wat eigenlijk helemaal niet leuk is, het heeft zelfs erg veel van een bad trip.

Mijn enige redding is op zo'n moment schrijven. Ik heb hele notitieblokjes volgeschreven, aanvankelijk gaat dat over hoe vaag ik me voel en over mijn verschrikkelijke verbazing over waartoe een menselijke geest in staat is. Ik heb hier bijvoorbeeld een blaadje liggen waarop ik de manier heb getekend waarop ik normaal denk (licht golvend lijntje), en daar overheen de manier waarop mijn gedachten en geest zijn in de trip (wilde kronkels, krullend naar boven en naar beneden en zelfs naar voren en achteren, als dat op een plat blaadje kon zou ik er nog een dimensie aan toegevoegd hebben).

Daarna wordt het filosofisch, bijvoorbeeld schematische aantekeningen van hoe de 'totale wijsheid' is opgebouwd, wat de grondslag is van alle problemen op de wereld, etcetera. Vaak heel logische dingen, waar je je echter in het normale leven niet zo bewust van bent en die opeens van wereldbelang lijken.

Na al dat geschrijf, vaak met het hoofd in de handen 'sjeezus' mompelend, is er een moment waarop ik opeens 'boven water kom'. Opeens weet ik alles, en voel ik mij het Weten zelf. Dat is ontzettend mooi. Rond die tijd neemt de trip al weer duidelijk af, en zo eindigt het dus.

Het begint altijd met een verschrikkelijk gevoel van herkenning van de vorige keren, en het besef dat ik 'het' in de tussentijd totaal vergeten was. Dat gaat ook gepaard met deja-vu-momenten, ook versterkt door het tijdsbesef dat verandert. Dat kan zo erg worden, dat ik op een bepaald moment 'uit een gedachte kom', dus uit wat gepeins ontwaak, en opeens het gevoel heb dat mijn hele leven tot dan toe, gewoon onderdeel was van dat korte moment van nadenken, gewone een gedachte was van een paar seconden. Na een uur ofzo (met thee wel eerder) raak ik echt totaal buiten de realiteit, wat eigenlijk helemaal niet leuk is, het heeft zelfs erg veel van een bad trip.

Klik om te vergroten...

zo is het precies,

echt een SCHOK

zo van *SCHRIK*, NOU weet ik het weer
hoe had ik al die tijd zo STOM kunnen zijn
het is ZO SIMPEL

De eerste paar paddo trips hadden bij mij ook dat "schrik" effect en uiteindelijk de uitwerking dat ik mij het weten zelf voelde, maar nu dat ik zoveel meer ervaring er mee heb is dat schrik effect niets meer als het begin van de trip waar ik dan als het weten zelf verder in ga en steeds meer inzichten verkrijg hoe alles eigenlijk is. Ik ben zelfs zover dat ik het leven meer zie als een illusie waarin ik de fantasie ben die de illusie maakt. Daarbij is alles wat ik verlang mijn fantasie en mijn leven mijn daardoor ontstane creatie die ik telkens weer aanpas aan mijn verlangens. Elke keer als ik uit zo'n trip kom voel ik mij verrijkt met inzichten en kan ik die weer gebruiken om mijn leven (creatie) te verbeteren. Ik heb dan ook al meer dan 40x paddo's gehad en tussendoor ook al veel andere middelen zoals lsd, lsa, mescaline, salvia en dmt gebruikt die mij de andere facetten van het leven laten zien en mij dus helpen met het verwerken van de inzichten, zodat ik niet blind wordt voor de andere kanten van het verhaal(leven). Mijn trips hebben dan ook altijd een heel hoog magisch gevoel. De fases van de trip lijken wel "ge-update" te zijn.

pacman zei:

echt een SCHOK

zo van *SCHRIK*, NOU weet ik het weer
hoe had ik al die tijd zo STOM kunnen zijn
het is ZO SIMPEL

Klik om te vergroten...

Precies! Ghehe, ik begrijp je hoofdletters, ik heb zelf het gevoel dat het pas goed uit te drukken zou zijn als er letters bestonden die nog een miljoen keer sterker zijn dan onze hoofdletters ...

Zal inderdaad een 'beginnersdingetje' zijn, ik ben benieuwd wanneer ik er een beetje aan wen!

Dat filosofische denken heb ik al bij wiet...

Me veel slimmer voelen en dingen zien die je normaal niet ziet(zoals hoe een conflict tussen twee mensen ontstaat en hoe dat gekomen is) zie ik al met wiet... En er zijn nog veel meer dingen waar ik over kan nadenken als ik knetter ben. Helaas heb ik niet veel vrienden waarmee ik over dit soort dingen kan praten, dat filosofische gepraat daar ben ik dus na een tijdje mee gestopt.

Ik lees nu die verhalen over paddo's, en ik herken er kleine dingetjes in die ik met wiet al heb, mijn verlangen om paddo's te gaan gebruiken wordt dus steeds groter (want een worden met de natuur lijkt me helemaal het einde)

Waar ik alleen bang voor ben, is dat ik als ik paddo's heb gebruikt ik verlang naar nog meer! Zoals MystiX, die ook andere trip middelen heeft gebruikt om alles nog weer anders te zien...

Overigens heb ik met blowen zo z'n momenten dat ik 4 a 5 keer in de week blow, en dat lijkt me met paddo's nou niet zo verstandig?

Waar het eigenlijk op neer komt is dat ik niet zoveel nadelen zie aan paddo's, maar dat ik bang ben dat door de stap om dit middel te gaan gebruiken, ik een stap neem die m'n leven misschien wel totaal veranderd en me er ook toebreng misschien wel andere middelen te gaan gebruiken En dat wil ik absoluut niet!

Paddo's kun je absoluut niet 5x in de week gebruiken; als je ze een keer hebt gebruikt kost het 1 a 2 weken voordat het effect weer volledig is. Daartussen hebben paddo's geen of veel minder effect.

Verder is verslaving zo goed als uitgesloten. De meeste mensen die paddo's gebruiken doen het eens in de paar maanden en echt niet vaker. Het gaat toch om best heftige ervaringen die je wel even moet verwerken! In elk geval zal een keer proberen geen kwaad doen; als je benieuwd bent moet je het gewoon een keer doen.

Volledig mee eens, JJJ!
SpacingBen ik begrijp dat je vaak blowt en dit omdat je altijd wel ff tijd kan maken om een jointje te blowen, bv. onderweg naar de bakker, voor de tv, tijdens de lunchpauze op school,... Maar paddo's is zoiets waar je echt tijd voor moet maken en dat je dus niet elke dag kan doen. En als je net een trip hebt gehad heb je wel ff de tijd nodig om na te denken over je trip en rustig te bekomen. De eerste dagen na een trip heb ik zelfs geen zin om het nog eens te doen. Niet dat het niet fun is maar gewoon omdat rust zo goed aanvoelt dan