Hé hallo, ik ben nieuw hier. Ten eerste, ik zit bij iemand die hier al een accountje heeft, dus niet bannen of zo voor hetzelfde IP, ik weet niet hoe de regels hier zijn maar sommige forums mogen gebruikers niet 2 accounts hebben. Dat is hier niet het geval, ik zit net bij een maat die me dit forum heeft laten zien.
Ik heb de laatste tijd een probleem; Ik ben (geestelijk) verslaafd aan DMT geraakt, wat ik vroeger nooit voor mogelijk heb gehouden met een psychadelic. Ik gebruik het vaak zo vaak als de tolerantie het toestaat, en heb last van vervelende gedachten etc als de tolerantie er is - ik zit ongeduldig te wachten tot ik weer in die prachtige DMT wereld kan worden geschoten
![:hearteyes:]()
.
Het begon allemaal ong. een jaar geleden, toen ik paddo's ging doen met diezelfde vriend van mij. Ik heb daarvoor nooit psychadelica gedaan. Ik vond de trip echt geweldig; Maar ik kon het (weer door tolerantie) niet echt vaker doen dan 2-3 keer per maand. Dit veranderde ong. 4 maanden geleden, toen ik door een meevaller een aardige som geld kreeg. Ik kreeg het idee om DMT uit te proberen, sinds een vriend van me zei dat DMT de "Psychadelica-versie van coke" is. Een soort luxedrug zeg maar.
De eerste keer toen ik het deed was ik meteen verkocht. Ik kwam in de DMT dimensie, m'n eigen wereld. Ik vond alles goddelijk mooi, en ik wou dat ik daar altijd kon blijven. Toen het uit was gewerkt werd ik bijna depressief dat ik het met "deze wereld" moest doen, dit was voor zover ik had gelezen geen bijwerking van de drug, maar echt een depressie. Ik probeerde het weer te doen, maar weer die oh zo vervelende tolerantie.
Tegenwoordig heb ik dagen dat ik alleen steeds zit te testen wanneer die weg is, om weer terug naar "mijn" wereldje te kunnen gaan. Dingen in de DMT-dimensie zijn zelfs echter aan gaan voelen dan in de "echte" wereld. Als ik een paar dagen niet aan kan komen kom ik in een diepe sleur, verveling, irritatie en een soort "heimwee". In de DMT world zijn ook entiteiten uit mijn fantasie, en hen mis ik ook. Ik heb geprobeerd om er wat aan te doen, Bijv. sporten, seks, uitgaan, maar alles vind ik zo grijs/saai/levenloos nu ik de DMT dimension ken.
Is er een manier om de tolerantie te verlagen/te verwijderen (andere chemische stoffen/drugs?), of tenminste om hier mee om te gaan, want ik besef dat ik echt verslaafd ben geraakt. Ik heb vroeger 2 jaar een Cocaine/crack verslaving gehad, daar ben ik uit gekomen dankzij mijn geweldige vriendin (nu m'n ex, maar nog steeds m'n beste maatje). Maar ik zie niet hoe ik hier uit kan komen. Dit is geen psychologische craving door chemicalien, of drang naar de substantie zoals ik bij crack had (Ik weet zeker dat jullie dat gevoel kennen, als die laatste puf weg is, die onweerstaanbare drang naar meer), maar echt een rationeel soort heimwee, logisch overdacht, ik vind de DMT wereld gewoon mooier dan de "echte" wereld, ook al gebruik ik een tijd niet etc, ik wil weer terug. Bij crack was dit niet zo; De craving was het ergste toen het op was, maar als ik een week of langer niet had begon het langzaam af te nemen. Enkel die drang na het gebruik en de waanzin om eraan te komen waren er - bij DMT is het altijd hetzelfde, al gebruik ik een maand niet en ben ik met andere dingen bezig. Er is geen lichamelijke craving of zelfs een addiction zoals bij Wiet, maar ik mis de "andere" wereld zo erg omdat ik hem in alle facetten mooier vind.
Wat moet ik doen? Heeft iemand anders hier mee gezeten? Ik weet dat een psychadelicaverslaving nauwlijks voorkomt, maar dit leek me toch een goede plaats om te vragen. Als het wat uitmaakt, mijn drugsgeschiedenis:
Op 16'de begonnen met blowen
Tussen 17-19 sporadisch speed gebruik, heel af en toe cocaine (Snuiven). Denk aan elk weekend pep, en coke misch 4-5 keer per jaar. Op m'n 20'de, toen ik alleen ging wonen, begon ik met basen - dit ging ongeveer een anderhalf jaar goed, totdat ik m'n HBO diploma electrotechnica kreeg. De vergrote vrijheid, geen dwang om te leren en meer geld zorgden ervoor dat ik meer kon gaan gebruiken. Ik heb 2 jaar met een verslaving gezeten, toen ik op m'n bottom zat kwam ik een vriendin uit de middelbare tegen, die sleepte me met eindeloos, eeuwig geduld en opofferingsgezindheid eruit, ik dank mijn leven aan haar
![:)]()
. Daarna niet veel gedaan, af en toe nog pep, maar dat bomt niks, ik was absoluut nooit gevoelig voor een pepverslaving, ik ga ook niet langer dan 1, zeldzaam 2 nachten zonder slaap. Ik kan rustig pep gebruiken, zelfs in moeilijke/depri fases zonder dat het me echt wat doet.
Toen ik vaker met psychadelica begon, minderde ik met de pep. De laatste 3-4 maanden gebruik ik absoluut geen pep; Ik mis het ook niet of zo, dus ik zit niet een pep-gat te vullen met DMT of zoiets. Als iemand het me echt gratis aan zou bieden zou ik wel een lijn leggen op een feest of zo, maar heb geen behoefte om het te gaan halen of zo.
Sorry voor de lange post, ik hoop dat jullie er wat mee kunnen
