Ernstige DMT verslaving - Lees mijn verhaal AUB.

Angramar Temenos zei:

Waarom ben je dan niet slim genoeg om te snappen dat het leven niet draait om slim zijn?
Daar draait het juist wel om. Er is niets in deze rotwereld belangrijker dan wijsheid. Al die bullshit van aardig zijn, sociaal, emoties, liefde BLA BLA BLA. De enige waarheid is wat in je hoofd zit, dat kan niemand je afnemen.

Klik om te vergroten...

Ik ben de laatste tijd te inactief geweest om een waardevol oordeel over jou persoon te vormen, maar dat stukje post zegt redelijk veel Wijsheid en slim zijn hebben in die context niets echt wat met elkaar te maken naar mijn inziens. Iemand die op zijn 9e een webbrowser coded mag dan wel slim zijn, maar het maakt hem/jou echt niet WIJS.

Als je me daarom nu dom vind moet je dat zelf maar weten

Aan andere langer actieve DF'ers; hij doet me stiekem op zijn eigen manier wel aan iemand denken, jullie niet ?

Spor zei:

Angramar Temenos zei:

Waarom ben je dan niet slim genoeg om te snappen dat het leven niet draait om slim zijn?
Daar draait het juist wel om. Er is niets in deze rotwereld belangrijker dan wijsheid. Al die bullshit van aardig zijn, sociaal, emoties, liefde BLA BLA BLA. De enige waarheid is wat in je hoofd zit, dat kan niemand je afnemen.

Klik om te vergroten...

Ik ben de laatste tijd te inactief geweest om een waardevol oordeel over jou persoon te vormen, maar dat stukje post zegt redelijk veel Wijsheid en slim zijn hebben in die context niets echt wat met elkaar te maken naar mijn inziens. Iemand die op zijn 9e een webbrowser coded mag dan wel slim zijn, maar het maakt hem/jou echt niet WIJS.

Als je me daarom nu dom vind moet je dat zelf maar weten

Aan andere langer actieve DF'ers; hij doet me stiekem op zijn eigen manier wel aan iemand denken, jullie niet ?

Klik om te vergroten...

Jcutje neem ik aan? Match onze IPs maar. Ik vind dat intelligentie het belangrijkst is. Dat is een mening. Of mag dat niet?

Ja hem.

Oh neem ik niet de moeite voor, zelfs als ik het zou kunnen. Zolang je de boel niet doodspammed heb ik er allemaal niet zo'n moeite mee.

Natuurlijk mag dat, we leven in nederland, een land met vrije meningsuiting.

Maar in mijn weten is het een feit dat slim zijn en wijs zijn iets heel verschillends is.

Spor zei:

Ja hem.

Oh neem ik niet de moeite voor, zelfs als ik het zou kunnen. Zolang je de boel niet doodspammed heb ik er allemaal niet zo'n moeite mee.

Natuurlijk mag dat, we leven in nederland, een land met vrije meningsuiting.

Maar in mijn weten is het een feit dat slim zijn en wijs zijn iets heel verschillends is.

Klik om te vergroten...

In de mijne ook hoor. Ik vind mezelf absoluut niet wijs.

het ligt eraan hoe je leeft natuurlijk...angramar lijkt me een type die veel thuis zit en veel bezig is met computers, maar zich ook zeker goed inleest en verdiept in andere zaken. als je veel thuis zit is het niet zo belangrijk ook wijs te zijn...om veel "straatervaring" te hebben. en dat geldt andersom natuurlijk ook. ik ben best intelligent, en ik kan me ook heel makkelijk afzonderen, maar ik ben toch eerder wijs. ik weet niet zoveel van computers of andere technische of elektrische zaken...ook geen verstand van wiskunde ofzo. maar ik weet dan weer wel redelijk goed hoe de wet in elkaar steekt en hoe ik goed met mensen om moet gaan. ik kan echt met iedereen wel een bepaald verband vinden, en dus ook met iedereen een gesprek aanknopen. dat vind ik voor mij ook belangrijker, want ik weet dat ik het daarvan moet hebben. iedereen is gewoon goed in wat anders, daar hoeven jullie niet iemand om af te branden. accepteer elkaars verschillen en omarm ze.

Angramar Temenos zei:

In de mijne ook hoor. Ik vind mezelf absoluut niet wijs.

Klik om te vergroten...

Waar slaat deze uitspraak dan op ?

Angramar Temenos zei:

waarom ben je dan niet slim genoeg om te snappen dat het leven niet draait om slim zijn?
Daar draait het juist wel om. Er is niets in deze rotwereld belangrijker dan wijsheid. Al die bullshit van aardig zijn, sociaal, emoties, liefde BLA BLA BLA. De enige waarheid is wat in je hoofd zit, dat kan niemand je afnemen.

Klik om te vergroten...

Iemand vraagt hier letterlijk waarom je dan niet snapt dat het niet gaat om slim zijn, en vervolgens antwoord je dat het dat wél gaat (je snapt het dus niet) en zeg je dat alles wijsheid draaid. Noem me maar dom, maar dat vind ik er op lijken dat jij wijsheid en slim zijn met elkaar vergelijkt

En daar wil ik nog iets aan toevoegen; ik zeg niet dat ik (heel) slim, óf wijs ben. Maar ik kan wel zeggen dat ik zeker weet dat er mensen zijn die "dommer" zijn als mij. En vaak zijn deze mensen stukken gelukkiger, puur door hun onwetendheid / domheid. Er zijn dingen in mijn leven, waar ik iedere dag mee opsta, en mee naar bed ga, dingen die ik het liefst zou vergeten. Maar door mijn denkvermogen kan ik dat niet. Ik heb mensen gezien die in die zin dommer zijn als mij, en die het puur door hun gemis aan dat denkvermogen, die zelfde problemen niet zo zwaar opnemen als mij.

Ik ben zeker blij met de intelligentie die ik heb, maar voor mijn gevoel, geluk zou ik soms WENSEN dat ik dommer was en het niet begreep ! Vooral als ik 's avonds voor de miljardste keer wakker lig, te malen over dingen die jaren geleden zijn gebeurd, wetend dat de oorzaak ervan, gewoon slaapt en nergens last van heeft. En dan ben ik nog de dupe er van, als ik het had veroorzaakt, zou ik mezelf helemaal haten.

Misschien een beetje een vaag verhaal, maar een slimmerik als jij zal het wel begrijpen bovendien weten sommige DF'ers ook preciés waar ik het over heb.

Hoop (eigenlijk vooral voor de rest van DF) dat ik niet té wijsneuzerig overkom in deze post, want dat is niet mijn bedoeling, ik wil gewoon een punt maken.

Ja, mijn waarheid. Trouwens, ik ben onderzocht, en ik heb noch autisme noch schizofrenie.

Klik om te vergroten...

Gewoon uit interesse, in een ander topic geef je aan al vanaf je 14e bij een psychiater in behandeling te zijn, wat heb je dan wel?

Altijd zware chaos in m'n kop, ze dachten eerst een soort psychose maar dat klopte ook niet.. Nu gokken ze op CPS, wat onlangs ontdekt is. Heb der niet zo veel last van zolang ik m'n leven goed op orde hou, anders gaat het direct helemaal mis.

Je kunt wel degelijk hulp zoeken hier voor, dat is geen schande en kan je zeker helpen.

Alleen zal de benadering van dit probleem anders moeten zijn dan die van een standaard drugsverslaving, denk ik. Misschien is je probleem niet zo zeer dit middel, DMT is immers niet lichamelijk verslavend. Je moet misschien van het verslavings-idee af stappen, en zoeken naar een diepere oorzaak. Waarschijnlijk ben je gewoon ten eerste depressief. Dat maakt dat je niet goed meer kunt genieten van de wakkere, echte wereld. Denk je dat daar oorzaken voor kunnen zijn? Denk daar over, werk aan jezelf! Er is namelijk werk aan de winkel, zo veel is duidelijk! En je uitdaging is waarschijnlijk iets breders, diepers dan het afkicken van dit middel.

En hoe, tja! Professionele hulp inschakelen kan je een stuk verder brengen. Een middel als ayahuasca kan je helpen (maarja dan ben je wel weer met 'drugs' bezig). Willen kan je helpen: als je met deze manier wil stoppen, weer wil leren genieten van het gewone leven, dan moet je dat gewoon doen, nu, vandaag. Het is mogelijk om lekker een stukje buiten lopen in een fijne, frisse, heldere ochtend als vandaag net zo mooi te laten zijn als een DMT-hallucinatie. Je kunt ook in het echte leven volstrekt zorgeloos en gelukkig zijn. Daarvoor is wel het omgekeerde gedrag nodig van wat je nu doet: jezelf overal mee confronteren en nergens voor weglopen.

Het belangrijkste lijkt mij: uitzoeken wat nu precies de oorzaak van je probleem is; waar het in diepere zin uit bestaat. En je zult daarbij vast meer onder ogen moeten zien dan alleen deze verslaving.

Ik heb al even niets meer van je vernomen. Hoe gaat het er nu mee?

Hé hallo, ik ben nieuw hier. Ten eerste, ik zit bij iemand die hier al een accountje heeft, dus niet bannen of zo voor hetzelfde IP, ik weet niet hoe de regels hier zijn maar sommige forums mogen gebruikers niet 2 accounts hebben. Dat is hier niet het geval, ik zit net bij een maat die me dit forum heeft laten zien.

Ik heb de laatste tijd een probleem; Ik ben (geestelijk) verslaafd aan DMT geraakt, wat ik vroeger nooit voor mogelijk heb gehouden met een psychadelic. Ik gebruik het vaak zo vaak als de tolerantie het toestaat, en heb last van vervelende gedachten etc als de tolerantie er is - ik zit ongeduldig te wachten tot ik weer in die prachtige DMT wereld kan worden geschoten .

Het begon allemaal ong. een jaar geleden, toen ik paddo's ging doen met diezelfde vriend van mij. Ik heb daarvoor nooit psychadelica gedaan. Ik vond de trip echt geweldig; Maar ik kon het (weer door tolerantie) niet echt vaker doen dan 2-3 keer per maand. Dit veranderde ong. 4 maanden geleden, toen ik door een meevaller een aardige som geld kreeg. Ik kreeg het idee om DMT uit te proberen, sinds een vriend van me zei dat DMT de "Psychadelica-versie van coke" is. Een soort luxedrug zeg maar.

De eerste keer toen ik het deed was ik meteen verkocht. Ik kwam in de DMT dimensie, m'n eigen wereld. Ik vond alles goddelijk mooi, en ik wou dat ik daar altijd kon blijven. Toen het uit was gewerkt werd ik bijna depressief dat ik het met "deze wereld" moest doen, dit was voor zover ik had gelezen geen bijwerking van de drug, maar echt een depressie. Ik probeerde het weer te doen, maar weer die oh zo vervelende tolerantie.

Tegenwoordig heb ik dagen dat ik alleen steeds zit te testen wanneer die weg is, om weer terug naar "mijn" wereldje te kunnen gaan. Dingen in de DMT-dimensie zijn zelfs echter aan gaan voelen dan in de "echte" wereld. Als ik een paar dagen niet aan kan komen kom ik in een diepe sleur, verveling, irritatie en een soort "heimwee". In de DMT world zijn ook entiteiten uit mijn fantasie, en hen mis ik ook. Ik heb geprobeerd om er wat aan te doen, Bijv. sporten, seks, uitgaan, maar alles vind ik zo grijs/saai/levenloos nu ik de DMT dimension ken.

Is er een manier om de tolerantie te verlagen/te verwijderen (andere chemische stoffen/drugs?), of tenminste om hier mee om te gaan, want ik besef dat ik echt verslaafd ben geraakt. Ik heb vroeger 2 jaar een Cocaine/crack verslaving gehad, daar ben ik uit gekomen dankzij mijn geweldige vriendin (nu m'n ex, maar nog steeds m'n beste maatje). Maar ik zie niet hoe ik hier uit kan komen. Dit is geen psychologische craving door chemicalien, of drang naar de substantie zoals ik bij crack had (Ik weet zeker dat jullie dat gevoel kennen, als die laatste puf weg is, die onweerstaanbare drang naar meer), maar echt een rationeel soort heimwee, logisch overdacht, ik vind de DMT wereld gewoon mooier dan de "echte" wereld, ook al gebruik ik een tijd niet etc, ik wil weer terug. Bij crack was dit niet zo; De craving was het ergste toen het op was, maar als ik een week of langer niet had begon het langzaam af te nemen. Enkel die drang na het gebruik en de waanzin om eraan te komen waren er - bij DMT is het altijd hetzelfde, al gebruik ik een maand niet en ben ik met andere dingen bezig. Er is geen lichamelijke craving of zelfs een addiction zoals bij Wiet, maar ik mis de "andere" wereld zo erg omdat ik hem in alle facetten mooier vind.

Wat moet ik doen? Heeft iemand anders hier mee gezeten? Ik weet dat een psychadelicaverslaving nauwlijks voorkomt, maar dit leek me toch een goede plaats om te vragen. Als het wat uitmaakt, mijn drugsgeschiedenis:

Op 16'de begonnen met blowen
Tussen 17-19 sporadisch speed gebruik, heel af en toe cocaine (Snuiven). Denk aan elk weekend pep, en coke misch 4-5 keer per jaar. Op m'n 20'de, toen ik alleen ging wonen, begon ik met basen - dit ging ongeveer een anderhalf jaar goed, totdat ik m'n HBO diploma electrotechnica kreeg. De vergrote vrijheid, geen dwang om te leren en meer geld zorgden ervoor dat ik meer kon gaan gebruiken. Ik heb 2 jaar met een verslaving gezeten, toen ik op m'n bottom zat kwam ik een vriendin uit de middelbare tegen, die sleepte me met eindeloos, eeuwig geduld en opofferingsgezindheid eruit, ik dank mijn leven aan haar . Daarna niet veel gedaan, af en toe nog pep, maar dat bomt niks, ik was absoluut nooit gevoelig voor een pepverslaving, ik ga ook niet langer dan 1, zeldzaam 2 nachten zonder slaap. Ik kan rustig pep gebruiken, zelfs in moeilijke/depri fases zonder dat het me echt wat doet.

Toen ik vaker met psychadelica begon, minderde ik met de pep. De laatste 3-4 maanden gebruik ik absoluut geen pep; Ik mis het ook niet of zo, dus ik zit niet een pep-gat te vullen met DMT of zoiets. Als iemand het me echt gratis aan zou bieden zou ik wel een lijn leggen op een feest of zo, maar heb geen behoefte om het te gaan halen of zo.

Sorry voor de lange post, ik hoop dat jullie er wat mee kunnen

Voor zover ik weet is er geen tolerantie bij DMT, tenminste, niet volgens het boek DMT the spirit molecule wat de tolerantieverschijnselen uitgebreid heeft onderzocht.
Ik heb nog nooit gehoord van een DMT-verslaving en ik denk dat het ook geen verslaving is. Je staat gewoon niet meer midden in de wereld. De DMT-wereld bestaat niet, dat moet je beseffen. Dit is de wereld waar je in leeft. Je hele leven lang DMT roken heeft geen zin, zo te lezen geniet je nuchter nergens meer van. Ik zou als ik jou was stoppen met DMT. Als de ervaring wat weggevaagd is uit je geheugen denk ik dat je na maximaal een maandje of 2 week vol midden in het leven staat
En je beschrijft het goed. Het is inderdaad een ander soort verslaving dan crack. Bij crack ben je verslaafd aan de drug. Maar nu ben je zo te lezen verslaafd aan het gevoel, als je over een verslaving kan spreken tenminste.

Je hebt je HBO-diploma, en hebt verder een super mooie toekomst voor je. Het zou echt zonde zijn als je als je nuchter bent alleen maar loopt te hijgen naar je DMT-pijpje.

Het enige dat je kunt doen is rationeel nadenken. Accepteren dat dit de wereld is waar je het mee moet doen, om het maar plat te zeggen. Ik ben ook verliefd op psychedelica, maar ik merk nu ik al zo vaak gebruikt heb, dat het minder spannend is dan vroeger. Hoe moeilijk het ook is probeer het zo weinig mogelijk te doen, zo blijft het speciaal.

Ik ben niet verslaafd aan de chemische werking zeg maar, of de waus-heid van de drug, meer van wat ik daar zie en voel. Ik weet ook wel dat de "DMT-wereld" niet echt is en alleen in m'n hoofd bestaat, maar ik vind hem gewoon zoveel mooier dan de "echte" wereld. Het is alsof al m'n dromen van altijd dan ook werkelijkheid zijn. Magie, wonderen, al die dingen bestaan daar ook echt, en als kind vond ik het al vreselijk dat dat soort dingen niet echt zijn.

Maar immiddels zit ik wel bijna al m'n geld uit te geven aan het goedje, ik heb een bovengemiddelde income, maar ik woon op kamers omdat ik altijd geld tekort kom door mijn drugsgebruik. Dit vind ik veel moeilijker dan zelfs m'n crackverslaving, omdat ik daar altijd dacht "ik kick wel een keer af, dat komt wel, ik ben nog geen junk, want..." ik verantwoorde het aan mezelf, maar dit kan ik niet verantwoorden. Namelijk, er is geen lichamelijke addiction, craving, geen chemisch spul dat m'n hersens er toe zet, maar simpel, nuchter gedacht, ik vind DMT-werkelijkheid fijner dan de "echte' werkelijkheid, of ik nou helemaal nuchter ben, dronken, onder de pep, seks aan het hebben ben, wat dan ook.

Is hier hulpverlening voor? Ik wil best hulp gaan zoeken als dat nodig is, rehab of zoiets?

Dopesmoke zei:

Ik ben niet verslaafd aan de chemische werking zeg maar, of de waus-heid van de drug, meer van wat ik daar zie en voel. Ik weet ook wel dat de "DMT-wereld" niet echt is en alleen in m'n hoofd bestaat, maar ik vind hem gewoon zoveel mooier dan de "echte" wereld. Het is alsof al m'n dromen van altijd dan ook werkelijkheid zijn. Magie, wonderen, al die dingen bestaan daar ook echt, en als kind vond ik het al vreselijk dat dat soort dingen niet echt zijn.

Maar immiddels zit ik wel bijna al m'n geld uit te geven aan het goedje, ik heb een bovengemiddelde income, maar ik woon op kamers omdat ik altijd geld tekort kom door mijn drugsgebruik. Dit vind ik veel moeilijker dan zelfs m'n crackverslaving, omdat ik daar altijd dacht "ik kick wel een keer af, dat komt wel, ik ben nog geen junk, want..." ik verantwoorde het aan mezelf, maar dit kan ik niet verantwoorden. Namelijk, er is geen lichamelijke addiction, craving, geen chemisch spul dat m'n hersens er toe zet, maar simpel, nuchter gedacht, ik vind DMT-werkelijkheid fijner dan de "echte' werkelijkheid, of ik nou helemaal nuchter ben, dronken, onder de pep, seks aan het hebben ben, wat dan ook.

Is hier hulpverlening voor? Ik wil best hulp gaan zoeken als dat nodig is, rehab of zoiets?

Klik om te vergroten...

Ik denk niet dat mensen van buitenaf je kunnen helpen. Je bent niet verslaafd je noemt het alleen zo. Je hebt alleen steeds zin om een DMT-ervaring mee te maken. Je moet er zelf mee willen stoppen, mensen van buitenaf lukt dat niet als je het niet eens zelf wilt.
Ik denk echt dat je gewoon even een flinke tijd moet stoppen met gebruik. Je moet de ervaring laten bezinken en weer genieten van het leven. Deze wereld is ook perfect op zijn eigen manier.

Als ik het goed gelezen heb denk ik dat je DMT op een verkeerde manier gebruikt. Je gebruikt het meer als een ontsnapping van de werkelijkheid ipv een verijking. Daardoor is het verkeerd gegaan denk ik.

Je zegt zelf dat je liever in de DMT wereld zit dan de werkelijkheid. De makkelijkste manier om er vanaf te komen is dus je leven wat anders in te plannen. Ga bijvoorbeeld sporten bij een club of iets dergelijks zodat je uitkijkt naar zulk soort activiteiten ipv de DMT.

Als de bovenstaande dingen je niks lijkt of gewoon niet lukt, lijkt het me handiger om misschien over te stappen naar ayahuasca (is wel veel sterker!). Dit verlengt de DMT trip van 10 min naar 4 uur, is leerzamer en is vele malen goedkoper. Zo kan je bijvoorbeeld voor 180 euro 1,5 kilo mimosa kopen. Daarvan kan je 150 trips hebben.

Maar als ik jou was zou ik maar eerst het bovenste uitproberen.

Succes!

Dat klopt dat ik er een leegte mee vul, maar die leegte was er altijd al - het feit dat er geen mysticisme, magie, en dat soort dingen bestaan. Vroeger vluchtte ik altijd in boeken, fantasy games, etc. Ik wil m'n eigen draakje

Klinkt als een geestelijke verslaving.
Het is iig positief dat je het zelf onderkent. Dat is een noodzakelijk begin.

Waarschijnlijk is het verstandig om te onderzoeken of je de dmt als een vluchtmiddel gebruikt, dat je het dus neemt om een bepaalde leegte op te vullen. Met alle verslavingen is het zo dat je enerzijds iets neemt/doet omdat het een goed gevoel geeft, en dat je het anderzijds neemt omdat het een leegte opvult (of pijn verzacht.)

En zoals iemand al een beetje noemde, misschien is het een idee om je leven anders in te delen, door o.a. een hobby te zoeken, en/of nieuwe dingen de ondernemen.

succes!

en @Petrovic: Ik weet niet hoe serieus je reactie was over die ayahuasca. Maar het is een beetje te kort door de bocht om ayahuasca als een 'vloeibare dmt-trip' te zien. Want de liaan in het brouwsel is minstens zo belangrijk als de dmt (en werkt dus niet slechts als mao-remmer.)
Misschien kan ayahuasca wel ingezet worden tegen zijn probleem, maar dat is weer een verhaal apart.

Dopesmoke zei:

dus ik zit niet een pep-gat te vullen met DMT of zoiets.

Klik om te vergroten...

Dat klonk echt vet

Heb denk ik wel eens iets vergelijkbaars gehad, alleen niet zo hevig als bij jou. Ik heb namelijk nog nooit een breaktrough gehad. Maar die drang heb ik een tijd wel gehad hoor... Deze wereld vervormde namelijk wel dusdanig dat ik het zo geweldig en mooi vond dat ik daar steeds naar terug wou. Dit heeft een tijd geduurd totdat het gewoon helemaal niet meer werkte. Toen wel langer als een maand afstand van gedaan, en nu werkt het weer, en is de drang minder.

Toevallig net nog 50mg gerookt, en was de heftigste trip tot nu toe (heb wel vaker meer gerookt, maar vaak werkt het ook bijna niet / niet) dus op DIT moment is mijn drang héél groot. Maar ik doe het gewoon niet, en probeer het morgen nog eens