#1
De wil is de oplossing ...
Pep Verslaving - Tips ??
24 antwoorden
20 weergaven
18-5-2026
#2
Doet me pijn speed (meth, crystal meth) is naast heroine de meest verslavende drug die er is.
Als je zo gek bent op dat hyper en pep gevoel, ga Kyte surfen, parachute spingen.
Zet een doel in je leven, blijf van cafeine en red bull af.
Wat the heck blow jezelf suf maar laat de meth staan!!!
Zoek op youtube maar eens naar meth, crystal meth, wil je dat je er zo gaat uitzien?
Ik wens je oprecht alle sterke en liefde toe!
J
Als je zo gek bent op dat hyper en pep gevoel, ga Kyte surfen, parachute spingen.
Zet een doel in je leven, blijf van cafeine en red bull af.
Wat the heck blow jezelf suf maar laat de meth staan!!!
Zoek op youtube maar eens naar meth, crystal meth, wil je dat je er zo gaat uitzien?
Ik wens je oprecht alle sterke en liefde toe!
J
#3
labuser2010 zei:Doet me pijn speed (meth, crystal meth) is naast heroine de meest verslavende drug die er is.
Onzin.
#4
kan hier niet over oordelen , maar speed is wel degelijk redelijk verslavend hoorImmo zei:labuser2010 zei:Doet me pijn speed (meth, crystal meth) is naast heroine de meest verslavende drug die er is.
Onzin.
#5
Speed in niet verslavend hoor, dat ben "jij"!Junk Deluxe zei:kan hier niet over oordelen , maar speed is wel degelijk redelijk verslavend hoorImmo zei:labuser2010 zei:Doet me pijn speed (meth, crystal meth) is naast heroine de meest verslavende drug die er is.
Onzin.
#6
Gebrek aan waardering voor het leven is volgens mij de grootste valkuil. Onverschilligheid.Petrovic zei:Speed in niet verslavend hoor, dat ben "jij"!
#7
dat moet je ook maar kunnen en willen zien op dat moment.Als iemand niet wil,dus zijn/haar gedrag en leven niet wil veranderen,praat dan maar tegen de eiffeltoren.Heb je nog lol ookExceptional Insight zei:Gebrek aan waardering voor het leven is volgens mij de grootste valkuil. Onverschilligheid.Petrovic zei:Speed in niet verslavend hoor, dat ben "jij"!
#8
Als iemand dat niet wil, blijft dat de keuze van die persoon, toch? Wie ben je dan om diegene tegen te houden in een dergelijke tocht van vernieling?ik doe mijn best zei:dat moet je ook maar kunnen en willen zien op dat moment.Als iemand niet wil,dus zijn/haar gedrag en leven niet wil veranderen,praat dan maar tegen de eiffeltoren.Heb je nog lol ook
Zeg eens, hoe kun je plezier ervaren door te praten tegen iets dat niet luistert?
#9
vergeet niet hoor,dat er veel gebruikers zijn die niet goed snappen waarom ze gebruiken,geeft even niet om welke drugs dat is,maar speed is ook goed.Als je met ze gaat praten,zien sommigen best wel wat je bedoeld,maar stonden ze er nooit bij stil.Dat stemt mij hoopvol.Drugs gebruik geeft niet,dat is er gewoon,maar hoe ga je er mee om.
#10
Die ben ik nog niet tegengekomen. Alhoewel, ik heb onlangs op een onwaarschijnlijk tijdstip, vanaf een nóg onwaarschijnlijkere plek, een wildvreemde een lift gegeven die niet meer echt wist waarom hij zo veel dronk. Hij begreep ook niet waarom z'n vrienden steeds de ambulance bellen als hij zichzelf het licht uit de ogen gezopen heeft. Eigen risico kosten vond hij kut. Hij was naar eigen zeggen maar een loser. Ook goed, toch? Als dat zijn ding is.ik doe mijn best zei:vergeet niet hoor,dat er veel gebruikers zijn die niet goed snappen waarom ze gebruiken
Wanneer ze wel tot dat besef komen en er vervolgens daadwerkelijk wat mee doen, dan.. Wacht. Waar had dit ook alweer mee te maken?ik doe mijn best zei:,geeft even niet om welke drugs dat is,maar speed is ook goed.Als je met ze gaat praten,zien sommigen best wel wat je bedoeld,maar stonden ze er nooit bij stil.Dat stemt mij hoopvol.Drugs gebruik geeft niet,dat is er gewoon,maar hoe ga je er mee om.
#11
haha,ik snap je wel,beter laat dan nooit.Ik gun niemand een aapje opzijn rug,zeker 20-jaar lang niet.Ik ben niet stoer,maar weet wel,dat er echt nix heftigers is als dat aapje van -die drugs.Ik geloof in me zelf nu.Ik heb heel veel maatjes/kenissen/ook vrienden echt zien sterven.Compleet o.d.Het kost zoveel energie,het is de moeite niet waard.Ik heb wel een enorme dosis levens ervaring er aan over gehouden.Hoe je het keert,dat neemt niemand mij meer af.
#12
Och, als dat aapje die persoon zijn enige gezelschap is in dit leven, waarom niet?ik doe mijn best zei:haha,ik snap je wel,beter laat dan nooit.Ik gun niemand een aapje opzijn rug,zeker 20-jaar lang niet.
Vet! Ik ook niet! Oh my god, we must be related or something!ik doe mijn best zei:Ik ben niet stoer,
Dat vind ik typisch zo'n term die z'n waarde verloren heeft. Levenservaring. Het feit dat je wat vervelende dingen hebt meegemaakt vind ik nog niet genoeg om het levenservaring te noemen. Natuurlijk, je leeft en hebt dat ervaren, maar voordat ik dat woord gebruik is er wel iets meer nodig.ik doe mijn best zei:maar weet wel,dat er echt nix heftigers is als dat aapje van -die drugs.Ik geloof in me zelf nu.Ik heb heel veel maatjes/kenissen/ook vrienden echt zien sterven.Compleet o.d.Het kost zoveel energie,het is de moeite niet waard.Ik heb wel een enorme dosis levens ervaring er aan over gehouden.Hoe je het keert,dat neemt niemand mij meer af.
Een goed voorbeeld van hoe het niet moet is wel wat je hebt. Dat is altijd positief.
#13
Respect en een goede geestelijke overeenkomst met jezelf zou een gezond mens moeten behoeden voor iedere vorm van zelf mishandeling.
Veel drugs betekent ergens veel pijn in je ziel ..
Los de pijn eerst op en neem recreatief de drugs ?
Drugs lossen geen pijn en ook geen problemen op.
Ze maken alles alleen maar erger en je isoleert jezelf alleen maar meer.
Totdat je omgeving het merkt en je een junk noemt.
Believe me i know ... been there, done that, and i had it al.
Veel drugs betekent ergens veel pijn in je ziel ..
Los de pijn eerst op en neem recreatief de drugs ?
Drugs lossen geen pijn en ook geen problemen op.
Ze maken alles alleen maar erger en je isoleert jezelf alleen maar meer.
Totdat je omgeving het merkt en je een junk noemt.
Believe me i know ... been there, done that, and i had it al.
#14
Je zou missch alvast kunnen proberen, je ouders eerlijk te vertellen.
Want meestal is er een wachtlijst voor een opname, van een aantal weken.
Maar als je je ouders verteld dat je verslaafd ben, en je het missch niet alleen kan.
Kunnen je ouders proberen jou intussen te helpen.
Ik neem aan dat ze eerst enorm gaan schrikken, maar als ze van jou houden
gaan ze zeker proberen jou te helpen.
Je zal wel alles moeten opbichten, zodat ze in de gaten kunnen krijgen, waneer je neigt
te gaan gebruiken.
En als het niet lukt met je ouders, kan je altijd nog naar de clinic!
Ik ben 39 en momenteel verslaafd aan ritalin.
Rond me 20ste begon ik te drinken, en gebruikte ook benzos.
Ik heb me sinds 2001 al 4 x laten opnemen, en ik ervaar het zo;
Dat ik toch nog drink, maar ik laat de drank mij niet overheersen.
Tijdens 1 van me gesprekken in 2006 bij me verslavings arts, vertelde ik haar dat drank
mij druk maakt en ik niet kan slapen, als ik na 16:30 ga drinken.
Ik zeg niet dat ik nu altijd netjes me kan houden aan de tijd.
savonds met me muziek, of de wk is het toch veel gezelliger, maar dan lig ik de hele nacht wakker.
Ook gaf ik aan, dat bv temazepam mij altijd een opruim kick gaf.
De arts vondt het vreemd, dus vroeg ze zich af als ik missch ADHD had.
Ze schreef me ritalin voor, en zei probeer het uit.
Nou vanaf dat ik me eerste pilletje nam, begonnen er dingen te veranderen in mezelf.
Ik had wel last van bijwerking, maar ik merkte dat ik in gezelschap ook mee sprak, en ik gewoon durfde te zeggen wat ik dacht.
Ook merkte ik dat me vrienden plots kortaf tegen me werden. En ik na 2/3 weken met iedereen ruzie had.
gelukkig kocht ik dat jaar me eerste pc, en begon ik te googlen als een gek.
Eesrt zocht ik de ADHD sites op, maar ik herkende mezelf niet daarin, vooral vanwege mijn rustigheid. Tot ik een dag belande op een ADD site, en nadat ik de info las ik instorte, ik werd enorm emotioneel, omdat ik op dat moment eindelijk beseffte waarom ik me me hele leven zo hebt gevoeld, en dat ik mezelf altijd kwalijk nam, omdat ik niet als de normale mensen kon zijn. Ook moest ik plots aan me overleden vader denken en ik eindelijk antwoord kreeg waarom me vader zich dood had gedronken.
Wel baal ik nu dat ik door bent gegaan met ritalin, ipv opzoek te gaan naar een andere manier.
Sinds 3 maanden, ben ik begonnen met ze te snuiven, en ik nu het gevoel hebt dat ritalin mij in zen macht heeft. De 22ste heb ik een afspraak in het ziekenhuis in maastricht bij de psyg, ik werd door me internist doorverwezen 1 maand geleden, omdat ik niet kon stoppen met huilen.
Ok ik moet wel toe geven, dat ik een paar hefftige jaren achter de rug heb, en ik mezelf meer heb leren kennen. Voorig jaar Kreeg ik kanker, maar ik ben nu genezen, dus nu ga ik er werk van maken om van die shit af te komen
Want meestal is er een wachtlijst voor een opname, van een aantal weken.
Maar als je je ouders verteld dat je verslaafd ben, en je het missch niet alleen kan.
Kunnen je ouders proberen jou intussen te helpen.
Ik neem aan dat ze eerst enorm gaan schrikken, maar als ze van jou houden
gaan ze zeker proberen jou te helpen.
Je zal wel alles moeten opbichten, zodat ze in de gaten kunnen krijgen, waneer je neigt
te gaan gebruiken.
En als het niet lukt met je ouders, kan je altijd nog naar de clinic!
Ik ben 39 en momenteel verslaafd aan ritalin.
Rond me 20ste begon ik te drinken, en gebruikte ook benzos.
Ik heb me sinds 2001 al 4 x laten opnemen, en ik ervaar het zo;
Dat ik toch nog drink, maar ik laat de drank mij niet overheersen.
Tijdens 1 van me gesprekken in 2006 bij me verslavings arts, vertelde ik haar dat drank
mij druk maakt en ik niet kan slapen, als ik na 16:30 ga drinken.
Ik zeg niet dat ik nu altijd netjes me kan houden aan de tijd.
savonds met me muziek, of de wk is het toch veel gezelliger, maar dan lig ik de hele nacht wakker.
Ook gaf ik aan, dat bv temazepam mij altijd een opruim kick gaf.
De arts vondt het vreemd, dus vroeg ze zich af als ik missch ADHD had.
Ze schreef me ritalin voor, en zei probeer het uit.
Nou vanaf dat ik me eerste pilletje nam, begonnen er dingen te veranderen in mezelf.
Ik had wel last van bijwerking, maar ik merkte dat ik in gezelschap ook mee sprak, en ik gewoon durfde te zeggen wat ik dacht.
Ook merkte ik dat me vrienden plots kortaf tegen me werden. En ik na 2/3 weken met iedereen ruzie had.
gelukkig kocht ik dat jaar me eerste pc, en begon ik te googlen als een gek.
Eesrt zocht ik de ADHD sites op, maar ik herkende mezelf niet daarin, vooral vanwege mijn rustigheid. Tot ik een dag belande op een ADD site, en nadat ik de info las ik instorte, ik werd enorm emotioneel, omdat ik op dat moment eindelijk beseffte waarom ik me me hele leven zo hebt gevoeld, en dat ik mezelf altijd kwalijk nam, omdat ik niet als de normale mensen kon zijn. Ook moest ik plots aan me overleden vader denken en ik eindelijk antwoord kreeg waarom me vader zich dood had gedronken.
Wel baal ik nu dat ik door bent gegaan met ritalin, ipv opzoek te gaan naar een andere manier.
Sinds 3 maanden, ben ik begonnen met ze te snuiven, en ik nu het gevoel hebt dat ritalin mij in zen macht heeft. De 22ste heb ik een afspraak in het ziekenhuis in maastricht bij de psyg, ik werd door me internist doorverwezen 1 maand geleden, omdat ik niet kon stoppen met huilen.
Ok ik moet wel toe geven, dat ik een paar hefftige jaren achter de rug heb, en ik mezelf meer heb leren kennen. Voorig jaar Kreeg ik kanker, maar ik ben nu genezen, dus nu ga ik er werk van maken om van die shit af te komen
#15
Pauzeer een paar maanden met gebruiken en breng wat structuur in je leven. Een vriendin en een vaste baan zorgen al dat er vrij weinig momenten overblijven waarop je nachten kunt doorhalen.
Ik ben destijds helemaal gestopt met speed omdat ik het ook al op mijn werk nam. Het heeft dan geen zin meer om nog af en toe recreatief te gaan gebruiken. Maar ik blijf erbij dat als ik destijds de structuur had gehad in mijn leven die ik nu heb, dan was ik er misschien veel minder ver in doorgeschoten.
Ik ben destijds helemaal gestopt met speed omdat ik het ook al op mijn werk nam. Het heeft dan geen zin meer om nog af en toe recreatief te gaan gebruiken. Maar ik blijf erbij dat als ik destijds de structuur had gehad in mijn leven die ik nu heb, dan was ik er misschien veel minder ver in doorgeschoten.
#16
Dat is zeker waar!!!
Structuur is eingelijk de beste terapy.
Vandaar ook die strenge regels en verplichtingen in de klinics, wat veel patienten vaak niet willen of kunnen begrijpen.
Ook al zou je de verpleging zeggen dat je geen honger hebt, je toch wordt verplicht aan tafel te gaan zitten.
Structuur geeft een mens eigenwaarde, idd.
Maar ik heb alles al gedaan hierzo qua structuur, meer kan ik niet doen.
Ik woon in Belgie in een dorp, en al me vrienden en families zitten in Nederland, noord holland.
Dus me dagelijkse verplichtingen, begint nu als een sleur te voelen.
Zodra me zoontje naar school is, begin ik met het huishouden, en dat is me patroon sinds 2 jaar.
Soms wordt ik jaloers op me man, omdat hij werkt en geniet van zijn baan.
Uit ga ik ook niet meer, dus is me eenige uitje of ontspanning in het weekend achter de pc zitten, en googlen of facebooken nu op deze site, erg leuke site!!!
En omdat me man altijd in het wekend savonds werkt, ik nadat ik me zoontje naar bed heb gebracht, eindelijk kan genieten van de rust.
Maar beter ga ik nu toch naar me nest, omdat we straks met de caravan richting Amsterdam gaan voor de finale.
Gr
Structuur is eingelijk de beste terapy.
Vandaar ook die strenge regels en verplichtingen in de klinics, wat veel patienten vaak niet willen of kunnen begrijpen.
Ook al zou je de verpleging zeggen dat je geen honger hebt, je toch wordt verplicht aan tafel te gaan zitten.
Structuur geeft een mens eigenwaarde, idd.
Maar ik heb alles al gedaan hierzo qua structuur, meer kan ik niet doen.
Ik woon in Belgie in een dorp, en al me vrienden en families zitten in Nederland, noord holland.
Dus me dagelijkse verplichtingen, begint nu als een sleur te voelen.
Zodra me zoontje naar school is, begin ik met het huishouden, en dat is me patroon sinds 2 jaar.
Soms wordt ik jaloers op me man, omdat hij werkt en geniet van zijn baan.
Uit ga ik ook niet meer, dus is me eenige uitje of ontspanning in het weekend achter de pc zitten, en googlen of facebooken nu op deze site, erg leuke site!!!
En omdat me man altijd in het wekend savonds werkt, ik nadat ik me zoontje naar bed heb gebracht, eindelijk kan genieten van de rust.
Maar beter ga ik nu toch naar me nest, omdat we straks met de caravan richting Amsterdam gaan voor de finale.
Gr
#17
Toen ik begon te experimenteren met drugs was ik net geen 15 jaar, de eerste drug dat ik uitprobeerde was xtc. Dat heb ik dan een een goed jaar om de zoveel weken (3/4) gedaan zonder al teveel problemen met school en ouders etc..
Maar zoals de meeste onder ons wel weten is er een lange tijd een MDMA crisis geweest, hier toch alleszins in België (Antwerpen). In die tijd zocht ik dus een ''vervangmiddel'' voor de pillen('' goede bedoel ik dan'') die ik nergens meer kon vinden en na een aantal nieuwe mensen te leren kennen heb ik speed ontdekt! De eerste keer vond ik het maar niks, ik was gewoon mezelf en deed hetzelfde als anders maar het was allemaal gewoon wat interessanter & leuker om te doen dus ik dacht stom middel, ik blijf er gewoon hetzelfde van dus waarom het blijven nemen?
Maar ik begon het meer en meer te gebruiken na verloop van tijd om dat ik de 'positieve' kanten begon te merken en te zien van speed en na die 1ste keer kwam een 2de keer en een 3de enz.. Toen begon ik het maandelijks/wekelijks te gebruiken (1maand/3weken) af en toe met mijn vriendin die wel eens speed gebruikte op toch wel vrij jonge leeftijd als ik er nu over nadenk! Maar goed, na een paar maanden moest ze onder dwang stoppen van haar ouders & familie omdat ze het door hadden van haar gebruik en ze wilden dat ze er direct me stopte! En dit kon ik niet en ook omdat mijn ouders nog van niets wisten bleef ik maar rustig doorgaan met gebruiken. Dus na een relatie van toch anderhalf jaar zijn we uit elkaar door men gebruik van speed te blijven verderzetten tegen men vriendin haar wil, jammer denk ik dan..
Vanaf toen is het alleen maar verslechterd en wat zich eerst uitte in maandelijks/wekelijks gebruik werd al snel dagelijks gebruik waar ik nu ondertussen toch al 1,5-2 jaar last van heb! Nu ben ik er 18 en ik wil er een einde aan maken maar eerst wil ik zien dat ik het karakter
heb om het zonder begeleiding aan te kunnen, als dit niet geval is dan schakel ik over op professionele hulp.
Nu eindelijk mijn vraag; heeft er nog iemand handige of nuttige tips die bij eigen ervaring echt hebben geholpen? Ik verwacht dus geen tips die al 100'en keren op internet of weet ik veel waar zijn verschenen en die misschien wel kunnen helpen maar daar ben ik nu niets mee!!
Ik wil tips uit eigen persoonlijke ervaringen die echt hebben geholpen, alleen die kunnen me helpen in de strijd tegen deze toch al iets te lang durende verslaving voor mij!
Bedankt.![:wink:]()
![:sunglasses:]()
Maar zoals de meeste onder ons wel weten is er een lange tijd een MDMA crisis geweest, hier toch alleszins in België (Antwerpen). In die tijd zocht ik dus een ''vervangmiddel'' voor de pillen('' goede bedoel ik dan'') die ik nergens meer kon vinden en na een aantal nieuwe mensen te leren kennen heb ik speed ontdekt! De eerste keer vond ik het maar niks, ik was gewoon mezelf en deed hetzelfde als anders maar het was allemaal gewoon wat interessanter & leuker om te doen dus ik dacht stom middel, ik blijf er gewoon hetzelfde van dus waarom het blijven nemen?
Maar ik begon het meer en meer te gebruiken na verloop van tijd om dat ik de 'positieve' kanten begon te merken en te zien van speed en na die 1ste keer kwam een 2de keer en een 3de enz.. Toen begon ik het maandelijks/wekelijks te gebruiken (1maand/3weken) af en toe met mijn vriendin die wel eens speed gebruikte op toch wel vrij jonge leeftijd als ik er nu over nadenk! Maar goed, na een paar maanden moest ze onder dwang stoppen van haar ouders & familie omdat ze het door hadden van haar gebruik en ze wilden dat ze er direct me stopte! En dit kon ik niet en ook omdat mijn ouders nog van niets wisten bleef ik maar rustig doorgaan met gebruiken. Dus na een relatie van toch anderhalf jaar zijn we uit elkaar door men gebruik van speed te blijven verderzetten tegen men vriendin haar wil, jammer denk ik dan..
Vanaf toen is het alleen maar verslechterd en wat zich eerst uitte in maandelijks/wekelijks gebruik werd al snel dagelijks gebruik waar ik nu ondertussen toch al 1,5-2 jaar last van heb! Nu ben ik er 18 en ik wil er een einde aan maken maar eerst wil ik zien dat ik het karakter
heb om het zonder begeleiding aan te kunnen, als dit niet geval is dan schakel ik over op professionele hulp.
Nu eindelijk mijn vraag; heeft er nog iemand handige of nuttige tips die bij eigen ervaring echt hebben geholpen? Ik verwacht dus geen tips die al 100'en keren op internet of weet ik veel waar zijn verschenen en die misschien wel kunnen helpen maar daar ben ik nu niets mee!!
Ik wil tips uit eigen persoonlijke ervaringen die echt hebben geholpen, alleen die kunnen me helpen in de strijd tegen deze toch al iets te lang durende verslaving voor mij!
Bedankt.
#18
Deze tips staan vast al 100 keer op internet maar, goed gezond eten, veel rusten en probeer een beetje te sporten.
#19
Je ziet in dat je niet echt goed bezig bent en je WIL veranderen, ik denk dat je hiemee een grote stap in de goede richting hebt gezet!!
#20
Immo zei:Deze tips staan vast al 100 keer op internet maar, goed gezond eten, veel rusten en probeer een beetje te sporten.
Precies en als je je wat beter voelt ga je gewoon aan je rijbewijs beginnen je bent 18 dus..
Depressief autorijden is wel kut,maar dat papiertje is wel handig als je eenmaal dat hebt.
Ben je niet zwaar depressief na al die pep ?
Staat al veel over geschreven voor de rest inderaad op internet.