Je zou missch alvast kunnen proberen, je ouders eerlijk te vertellen.
Want meestal is er een wachtlijst voor een opname, van een aantal weken.
Maar als je je ouders verteld dat je verslaafd ben, en je het missch niet alleen kan.
Kunnen je ouders proberen jou intussen te helpen.
Ik neem aan dat ze eerst enorm gaan schrikken, maar als ze van jou houden
gaan ze zeker proberen jou te helpen.
Je zal wel alles moeten opbichten, zodat ze in de gaten kunnen krijgen, waneer je neigt
te gaan gebruiken.
En als het niet lukt met je ouders, kan je altijd nog naar de clinic!
Ik ben 39 en momenteel verslaafd aan ritalin.
Rond me 20ste begon ik te drinken, en gebruikte ook benzos.
Ik heb me sinds 2001 al 4 x laten opnemen, en ik ervaar het zo;
Dat ik toch nog drink, maar ik laat de drank mij niet overheersen.
Tijdens 1 van me gesprekken in 2006 bij me verslavings arts, vertelde ik haar dat drank
mij druk maakt en ik niet kan slapen, als ik na 16:30 ga drinken.
Ik zeg niet dat ik nu altijd netjes me kan houden aan de tijd.
savonds met me muziek, of de wk is het toch veel gezelliger, maar dan lig ik de hele nacht wakker.
Ook gaf ik aan, dat bv temazepam mij altijd een opruim kick gaf.
De arts vondt het vreemd, dus vroeg ze zich af als ik missch ADHD had.
Ze schreef me ritalin voor, en zei probeer het uit.
Nou vanaf dat ik me eerste pilletje nam, begonnen er dingen te veranderen in mezelf.
Ik had wel last van bijwerking, maar ik merkte dat ik in gezelschap ook mee sprak, en ik gewoon durfde te zeggen wat ik dacht.
Ook merkte ik dat me vrienden plots kortaf tegen me werden. En ik na 2/3 weken met iedereen ruzie had.
gelukkig kocht ik dat jaar me eerste pc, en begon ik te googlen als een gek.
Eesrt zocht ik de ADHD sites op, maar ik herkende mezelf niet daarin, vooral vanwege mijn rustigheid. Tot ik een dag belande op een ADD site, en nadat ik de info las ik instorte, ik werd enorm emotioneel, omdat ik op dat moment eindelijk beseffte waarom ik me me hele leven zo hebt gevoeld, en dat ik mezelf altijd kwalijk nam, omdat ik niet als de normale mensen kon zijn. Ook moest ik plots aan me overleden vader denken en ik eindelijk antwoord kreeg waarom me vader zich dood had gedronken.
Wel baal ik nu dat ik door bent gegaan met ritalin, ipv opzoek te gaan naar een andere manier.
Sinds 3 maanden, ben ik begonnen met ze te snuiven, en ik nu het gevoel hebt dat ritalin mij in zen macht heeft. De 22ste heb ik een afspraak in het ziekenhuis in maastricht bij de psyg, ik werd door me internist doorverwezen 1 maand geleden, omdat ik niet kon stoppen met huilen.
Ok ik moet wel toe geven, dat ik een paar hefftige jaren achter de rug heb, en ik mezelf meer heb leren kennen. Voorig jaar Kreeg ik kanker, maar ik ben nu genezen, dus nu ga ik er werk van maken om van die shit af te komen