Daar heb je compleet gelijk in. Laatste tijd ben ik nogal depressief, maar echt goed flink depressief, en blowen en roken waren mijn enige verlichting. Ik was een paar dagen gestopt met roken, volgde allen carr op, voelde me perfect. Ik genoot van het hele afkick-proces!
![:grin:]()
Toch is er daarna weer iets gaan knagen. Iets miste er. Want alleen blowen gaf geen voldoening. Ik nam een teugje, en hup. Roken als een ketter.
Ik weet precies wat Allen Carr bedoelt. Ik weet hoe je moet stoppen, ik weet dat het beter is, maar je geest is liever lui. Net als een olifant, die wil alleen maar dingen. Die heeft alleen impulsen. Stel bijvoorbeeld dat je een keer op de volgende dag tentamen hebt. Dan moet je leren. Maar stel, je gaat toch ff zuipe, de kroeg in, lekker plezier maken alles erop en eraan. Volgende dag gaat het tentamen slecht. Je toekomst hangt ervanaf, en die heb je zojuist in het water laten vallen. Maar als je nou vooruit had gedacht, had je je tentamen goed gemaakt, een goeie baan gehad, en kon je later zuipen en uitgaan wat je wilde, zonder consequenties (los van de verslaving risico's). Wij hebben toch ook vaak dat we denken waarom heb ik dat gedaan? Ja k weet niet eigenlijk waarom ik dat gedaan heb enz.
Dan zouden we ook bij stoppen met roken al onze lichaamscellen moeten voelen, die feest vieren en roepen: 'Stoppen met roken! Wat een geweldig idee! Gaan we meteen doen!'
Nee, het zijn impulsen die je hebt. We zijn tenslotte dieren. Ontwikkelde dieren weliswaar, maar we zijn dieren.
