Verslaving... even wat van me afschrijven

Ik moet je namelijk teleurstellen, ik heb toch niet zo'n goed uithoudingsvermogen als je denkt
Ondertussen heb ik nog enkele keren 4-FMP, 2-FA, 6-APB, 2-MMC, 3-MMC, O-Desmetyltramadol, Etizolam, Flubromazolam gehad.
Sterker zelfs, op dit moment gaat er wat 2-FA binnen om wat gefocust te blijven.


Als je echt niet meer zonder kan en je hoofdje denkt alleen nog maar aan speed, dan kan je uitgaan toch zeker een mentale verslaving.
Gelukkig heeft speed geen lichamelijke afkickverschijnselen, behalve dan dat jeje doodmoe voelt en waarschijnlijk wat neerslachtig en geen zin om iets te doen.
Je moet blijven volhouden en na een tijdje ga je merken dat het elke dag wat beter gaat.
Elke dag een half uurtje sporten en natuurlijk eet gezond.
Zorg voor een vertrouwenspersoon die je situatie begrijpt en waar jeje hart tegen kan luchten als je nood hebt aan nen babbel of als het dreigt mis te lopen.

Jaa heb toch niet veel van de XTC gevoeld, enkel wat klappertanden en een gigantische kater
Nu weet ik weer waarom ik al zolang gestopt was met XTC, teveel misbruikt.

Ondertussen een maand verder en heb al zoveel feesten gedaan zonder drugs.
En raar maar waar, ik kan me 10 keer beter amuseren nuchter als met drugs.

Oh wauw ! Wat heb ik veel respect voor jou en je uithoudingsvermogen !
Zie inmiddels dat het al een paar maanden geleden is.. Hoop dat het nog steeds goed met je gaat en dat je niet(s) hebt gebruikt

Ik ben ook al langer dan een jaar clean van een intense wietverslaving.
Een grote deel van mijn leven en waaronder ikzelf ook 180 graden zijn veranderd naar het positieve.
Alleen de laatste paar maanden mistte ik toch wel eens wat, en door een super lange tijd bijna niks anders gedaan te hebben dan school/werken had ik weer eens afgesproken om wat te drinken na het werken. Dus na 'n paar sappies besloten om een halve g. Coke te halen met een vriend. Was wel leuk, maar niks vergeleken met mijn eerste (coke)ervaring.
Volgende dag kwam ik brak aan op het werk, heel de nacht niet kunnen slapen. Ik mocht eerder weg dan ik dacht en ja hoor dat werd weer gezellig samen snuiven. Kreeg dit keer ook een slaappil oxazepam als het goed is. En het beviel me beide héél erg. (Want ikzelf had de laatste paar maanden ook slaapproblemen).

Dus 2 weken nog af en toe tussendoor gesnoven etc. tot op een dag ik wat ging eten en drinken bij vrienden thuis. En Coke wou om een beetje te 'ontnuchteren'. Zagen we dat de packie leeg was, afijn dan maar pep dacht ik. Eerste keer, en ja hoor GE-WEL-DIG. Waarom gebruikten mensen ook al weer cocaïne terwijl speed je vele malen beter laat voelen?

Sindsdien was mijn liefde voor pep ook echt niet te ontnemen.
Toen heb ik ook echt binnen een maand min. 15x pep gebruikt en anders sos(als ik niet aan pep kon komen). Daarnaast begon ook ineens mijn liefde voor benzo's slaappillen en alles wat je zo 'n beetje verdoofd.

Ik nam soms 2/3 slaappillen en sliep heerlijk 15 uur door. Volgende dag had ik weer zin en energie in van alles. Maar meestal was ik te moe of had ik geen zin(!), zodra ik pep had veranderde dat wel.

En toen ging het pas echt mis, ik kon mezelf niet inhouden. Ben weer een fout begaan wat eigenlijk nooit had moeten gebeuren.
Ja. Super boos op mezelf, pep gehaald. Iets voelde beter. Toen kwam 'een vriendin' langs, ik onder invloed van pep lekker met der gebabbeld. En zij vertelde mij een aantal zaken waardoor ik weer tot rust kwam.

Toen heb ik de komende 3/4 dagen op werk pep gebruikt. Alles ging goed tot vrijdag heel veel tegenslagen weer proberen te onderdrukken met allerlei soorten drugs. (Ging mentaal fout).

Nou heb ik de afgelopen paar dagen (gister voor het laatst) niet veel maar wel min. 1 lijn genomen.
Ik was vastberaden om te stoppen met alle chemicaliën voor min. 2 maanden. Ik merk dat dit zovéééél moeilijker is dan ik dacht.

Ik zie ook echt dat ik ben afgevallen en mijn huid helemaal naar de tering is. Het liefst vermijd ik spiegels/mensen en pak ik een rietje en snuif weer uit een zakje pep totdat ik tranen krijg. En een euforisch gevoel ervaar.

Maar SHIT JOH ! De drang is zo groot, ik heb zelfs een lijstje gemaakt van alle drugs en redenen die ik de afgelopen tijd hebt gebruikt. Ik denk aan mijn eerdere verslavingen en gevolgen, maar niks lijkt te helpen.



Ik hoop dat het een beetje duidelijk was, en dank hierbij ook voor het lezen van mijn hopeloze reactie !
En ik hoop dat er goede oplossingen komen..

Groetjes.

LoveQuality zei:

Ik moet je namelijk teleurstellen, ik heb toch niet zo'n goed uithoudingsvermogen als je denkt
Ondertussen heb ik nog enkele keren 4-FMP, 2-FA, 6-APB, 2-MMC, 3-MMC, O-Desmetyltramadol, Etizolam, Flubromazolam gehad.
Sterker zelfs, op dit moment gaat er wat 2-FA binnen om wat gefocust te blijven.


Als je echt niet meer zonder kan en je hoofdje denkt alleen nog maar aan speed, dan kan je uitgaan toch zeker een mentale verslaving.
Gelukkig heeft speed geen lichamelijke afkickverschijnselen, behalve dan dat jeje doodmoe voelt en waarschijnlijk wat neerslachtig en geen zin om iets te doen.
Je moet blijven volhouden en na een tijdje ga je merken dat het elke dag wat beter gaat.
Elke dag een half uurtje sporten en natuurlijk eet gezond.
Zorg voor een vertrouwenspersoon die je situatie begrijpt en waar jeje hart tegen kan luchten als je nood hebt aan nen babbel of als het dreigt mis te lopen.

Klik om te vergroten...

Hartstikke bedankt voor het lezen en meedenken, die dingen wist ik al en probeer ik ook maar nu nog het accepteren in mijn hoofd.
En wat zonde om te lezen dat je weer gebruikt zeg, mag is misschien weten wat de reden was voor een terugval.. ?

Toen ik slaapverlamming had voor het eerst was dat het engste wat ik ooit heb meegemaakt. De tweede keer toen heb ik me nadat ik me er van los had geschut meteen op mijn telefoon in bed gaan googlen. Ik wist stomweg niet wat het was. Nu weet ik dat het slaapverlamming was en toen ben ik weer gaan slapen.

Daarna heb ik het nog twee keer gehad maar door de kennis die ik had verkregen kon ik het iets beter handelen. Dit heeft me enorm geholpen. Ik probeer nu niet te lang zonder slaap te zitten.

Ook heb ik het eerder als ik stress heb gehad en weinig heb geslapen. Wel heb ik het pas sinds ik drugs gebruik.

Een vriendin van me heeft het al haar leven en kan er nu goed mee om gaan ze heeft het minimaal 1 keer in de week. Ze voelt het ook van te voren al aankomen nu. Ze slaapt op haar zij en haar vriend is een lichte slaper die ook meteen doorheeft dat het haar overkomt op dat moment. Een simpele aanraking is vaak al genoeg om er uit te komen.

Als je er uit bent ga dan niet meteen weer slapen. Pak een kop thee ga rustig liggen en lees even wat en ga dan gewoon weer slapen meestal gebeurd het dan niet nog een keer.

Succes

Vandaag is de eerste dag dat ik gestopt ben met drugs en medicatie en heb momenteel gigantische cravings naar drugs maar heb het mezelf onmogelijk gemaakt om nog aan drugs te komen.

De voornaamste cravings zijn naar drugs zoals ketamine/diazepam/alprazolam/lormetazepam..
Ik ben nu ook sinds enkele dagen gestopt met mijn anti depressieva zonder af te bouwen omdat ik geen pil/snuifje meer wil doen. Ik ben momenteel zo gedegouteerd van drugs maar die cravings blijven.

Kan iemand me aub vertellen wanneer de cravings/afkickverschijnselen stoppen want dit is gewoon niet meer uit te houden. Afbouwen is geen optie want ik wil niets meer gebruiken.

Nou, op zich goed dat je je verslaving hebt besloten aan te pakken!

Wat betreft die antidepressiva, ik hoop dat je hebt uitgezocht of dat zomaar gaat, in een keer stoppen? Sommige middelen bouwen een spiegel op, en dan is het niet altijd verstandig om daar in 1 klap mee te stoppen. Misschien iets om te overleggen met degeen die ze heeft voorgeschreven?

Hoe dan ook, het stoppen met verslaving heeft vaak een fysieke kant. Dat verschilt een beetje per drug, en hoe lang je iets gebruikt hebt, ik weet niet precies hoe dat met al die -pammetjes zit maar dat zul je per middel vast kunnen vinden.

Het lastigst is meestal de mentale verslaving: het idee dat bepaalde 'normale' dingen echt niet leuk zijn of te doen zijn zonder drugs. Als je gewend bent om te slapen / emoties te verwerken / te feesten via drugs, dan moet je dat nu dus ineens leren te doen zonder drugs. En dat is vaak lastig in eerste instantie.

Vechten tegen craving is vaak een lastige strijd. Beter richt je je daarom op wat je wél wilt. Waarom wil je van de drugs af? Wat verhindert de verslaving je te doen met je leven? Goed werk, leuke relatie, helder in je hoofd, gezondheid? Als je in plaats van te vechten tegen de craving bezig kunt, al zijn het kleine stapjes, aan wat je wel wilt, dan is dat vaak veel bevredigender.

Oja, en leren herkennen wat je 'triggers' zijn. Dus als je weet dat je altijd drugs gebruikt als je in situatie x of y bent, goed om van te voren rekening mee te houden en iets alternatiefs te verzinnen.

Nou ja, zo maar wat dingen die in me opkomen. In ieder geval succes met je stap!

Niet verstandig alles tegelijk te doen. Ik heb zo'n daad eerder meegemaakt bij iemand en de terugval duurde niet lang. Ik zou dingen een voor een aanpakken. Je hebt toch de tijd als je (voorgoed) wilt stoppen, toch?

Anti-depressivum kun je afbouwen afhankelijk van de dosis, maar als de dosis laag is dan is ineens stoppen beter. Alprazolam kun je prima tot nul afbouwen. Hiermee zou ik weken of zelfs maanden nemen afhankelijk van je dosis + duur van je gebruik. Elke 2 weken half pilletje minder nemen.

Stap voor stap is het beste. Laat je lichaam en hersenen wennen aan de nieuwe situatie! Neem evt. supplementen om het herstel te bevorderen en de troep in je lichaam te helpen verwijderen. Naast gezond eten en voldoende beweging natuurlijk. Wandelen is al prima en wie weet zie je nog wat leuks. Succes!

Denk dat de meesten dit wel aan zagen komen... Weet je zeker dat je je benzo's niet wilt afbouwen? Ik heb zelf ook een berucht verleden met dit goedje en kon via een afbouwschema volledig afkicken. Je hebt geen zware cravings en ontrekkingsverschijnselen doen zich bijna niet voor. Veel succes en houd ons op de hoogte!

Ik nam een redelijk lage dosis venlaflaxine dus normaal zou ik kunnen stoppen zonder ontwenningsverschijnselen.

Net gigantisch echte bijna levende nachtmerrie gehad.. onbeschrijflijk eng.. kon me niet meer bewegen, niet meer roepen en iets nam mijn lichaam over en begon vanbinnenuit te schreeuwen.
Dan word je wakker en dan begint het gewoon opnieuw. Dit zullen vast ontwenningverschijndelen zijn zeker?

Ik nam alprazolam recreatief en niet als medicatie. Dus elke dag eens iets anders en altijd heel erg hoge dosissen.

Goh we komen er wel doorheen, ben al een tijdje geleden van de pep moeten afkicken en das ook gelukt

Klinkt naar, leek het hierop?

https://nl.wikipedia.org/wiki/Slaapverlamming

Klinkt heel erg als die slaapverlamming. In durf gewoon niet meer te slapen want ik heb bang dat dit weer gebeurd.

Ik denk niet dat ik zware ontwenningsverschijnselen heb behalve slecht slapen, slaapstoornis, schokjes/wazig zijn in het normale leven.. en ik heb zooo'n zin in benzo's.. Ik wil dit niet afbouwen omdat men ouders niet wisten dat ik het misbruikte.

Enig idee wanneer die slaapverslamming overgaat....?

Op je zij gaan slapen wil vaak helpen tegen een slaapverlamming, ook niet gelijk weer omdraaien als je wakker wordt met slaapverlamming, maar eventjes uit bed gaan en een rondje lopen.

Durf je niet te zeggen hoe lang je hier last van gaat hebben, maar zodra mensen er een betekenis achter hebben schijnt het vaak sneller weer over te gaan. Jezelf realiseren wat er gebeurd is de eerste stap naar het onder controle krijgen. Vaak breek je er ook sneller uit als je je concentreert op het bewegen van één deel van je lichaam, bijvoorbeeld het topje van je pink of het knipperen met je ogen.

Sterkte ermee in ieder geval, een fatsoenlijke nachtrust zou iedereen eigenlijk op moeten kunnen rekenen!

LoveQuality zei:

Ja slapen durf ik gewoon niet meer, lig hier al uren met men ogen open...
Ik wil gewoon iemand die me kan vastpakken en geruststellen.. bedankt voor je tips Fool!!!!!

Klik om te vergroten...

Is er iemand in je omgeving die je kunt bellen als je bang bent?

Kan me heel goed voorstellen, heb ook wel eens een doodeng nachtje slaap gehad en ben de rest van die avond ook niet mijn bed meer ingekropen.

Op een gegeven moment zul je je echt moeten bedenken dat slapen toch de beste optie is, zelfs als je geschrokken wakker wordt. Als het je een paar keer overkomt wordt het echt minder eng. Het klinkt nu eventjes kut, maar probeer het te zien als een uitdaging. Probeer de tips te volgen om slaapverlammingen tegen te gaan en verzet je gedachtes als je slaapt. Met een beetje geluk wordt je wakker zonder slaapverlamming en dan is dat alleen maar bevestiging dat het ook anders kan.

LoveQuality zei:

Niet echt... behalve 1 meisje maar die gaat niet altijd kunnen opnemen in de nacht.

Klik om te vergroten...

Als je de behoefte hebt om te willen praten dan mag je mij gerust bellen, zie je PB voor mijn mobielnummer. Helaas hebben telefoons niet de mogelijkheid om een knuffel fysiek door te geven, maar wat ik je wel kan aanbieden is een luisterend oor als je dat wilt.

Bedankt Erick, dit waardeer ik enorm, ik zal je enkel bellen in uiterste nood want wil anderen niet storen tijdens hun nachtrust.

Heb vannacht geen slaapverlamming gehad enkel heb ik nu van die schokjes ik men hoofd maar dat heb ik nogal gehad bij overmatig XTC gebruik. De wereld gaat voorbij in schokjes en heb niet het gevoel dat ik nu in de realiteit leef. Vreemd!

Bedankt Fool voor de tips, deze hebben me deze nacht goed geholpen!
Ik voel me een stuk geruster als ik niet op men rug lig.

Iemand een idee wat slaapverlamming te maken heeft met stoppen met drugs?

Hoop dat ik rap weer de oude ben. In ieder geval, van drugs blijf ik af!

Ik denk dat ik het antwoord al gevonden heb.

Medicatie ter regulatie van REM-slaap en onderdrukking van kataplexie:
Xyrem ® (Natriumoxybaat) (GHB)
Antidepressiva zoals Anafranil® of Efexor® (Venlafaxine).

Venlafaxine reguleert dus de REM slaap (de periode wanneer slaapverlamming voorkomt)
Ik vermoed dat het hier iets mee te maken heeft.

Mooi dat het geholpen heeft.

Qua oorzaak moet ik je helaas het antwoord schuldig blijven, de wetenschap snapt al niet (niet meer dan goede gokken) waarom we überhaupt slapen, en snapt al helemaal niet wat de oorzaak van slaapverlammingen zijn. Ongetwijfeld zal het iets met medicatie en drugs te maken hebben die je slaappatroon beïnvloeden, maar hoe/wat durf ik niet te zeggen.

Wat je zegt qua schokjes hoor je wel eens vaker bij het minderen/afkicken van o.a. antidepressiva of andere middelen. Als je er langer last van hebt zou je best een gesprekje met de huisarts kunnen houden, dit soort dingen kunnen wel erger worden als de bron niet aangepakt wordt. Moest je de antidepressiva trouwens niet afbouwen, in plaats van direct stoppen?

Wat aardig van Erick dat hij dat aanbiedt, ik heb zijn posts met glimlach gelezen. Het lijkt me wel wat raar om iemand die je niet kent op te bellen, maar ik vind het wel een mooi gebaar.