Tijdens mijn vrij korte leven heb ik al verschillende verslavingen gekend. In totaal zo'n 5 keer verslaafd geweest aan verschillende middelen. En dat alles voor mijn 23e levensjaar. Ik raakte verslaafd aan de roes en het verdovende effect van de drugs. Vervolgens spendeerde ik alle dagen totaal verdoofd en van de wereld.
Uiteindelijk heb ik alle verslavingen overwonnen. Alleen heb ik toen nooit de redenen aangepakt die de aanleiding vormden voor mijn verslaving(en). Ik ben altijd gewoon verder gegaan met mijn leven. Altijd maar doen alsof het goed ging en er niets mis was.
De jaren die volgde gebruikte ik zo af en toe wel eens drugs. Xtc, amfetamine of cocaïne. Het gebruik heb ik altijd in de hand weten te houden tot het weekend.
Afgelopen jaar ben ik in behandeling gegaan voor mijn verleden. Dit is emotioneel nogal zwaar, zeer vermoeiend en erg confronterend. Daardoor ben ik weer vaker drugs gaan gebruiken. Ook door de weeks.
Dit jaar zijn er ook nog wat heftige dingen gebeurd. En daarbij ben ik werkloos geworden. Toen ben ik stom genoeg nog vaker drugs gaan gebruiken. Na verloop van tijd begon ik ook weer mijn gevoel en emoties te verdoven. De doseringen werden ook steeds groter. Blijkbaar had ik weinig tot niets geleerd van mijn verleden.
In het begin snoof ik vrij regelmatig amfetamine. Op een gegeven moment snoof ik weer 7 dagen per week. Omdat ik overdag geen enkele verplichting had ging dit zonder problemen. Op een gegeven moment, op aandringen van mijn familie, toch maar in behandeling gegaan. Dit was een ambulante behandeling die ervoor heeft gezorgd dat ik stopte met het snuiven van amfetamine.
Een tijdje later toch maar weer eens een keer cocaïne geprobeerd. Ach waarom niet? Een enkele keer gebruiken kan toch weinig kwaad? Het was ook een soort van beloning omdat ik gestopt was met het snuiven van amfetamine. Lekker naïeve. hahaha
Ik had dit al enkele jaren niet meer gebruikt. En het voelde alsof ik herenigd werd met de liefde van mijn leven. Het weerzien voelde gewoon erg goed. Te goed eigenlijk.....
Het begon met een een enkele keer tijdens het weekend. Al snel snoof ik van vrijdag tot zondag. En dit werd vrij snel dagelijks. Het duiveltje in mijn hoofd was weer ontwaakt.
Tegenover mijzelf ontkende ik dat ik een probleem had. Ik bleef maar tegen mezelf zeggen dat ik volledig de controle had. Ik was niet weer verslaafd. En er was toch niets mis met een snuifje...toch?
Cocaïne maakt mij tot een grote leugenaar. Ik lieg en bedrieg alles en iedereen om maar te kunnen gebruiken. Langzaam aan begon mijn leven weer om de cocaïne te draaien. En ik bleef het probleem maar ontkennen en zodoende kon het flink uit de hand lopen.
Mijn cocaïne gebruik ging al snel omhoog. Het begon met een 0.5 gram in de avond. Maar momenteel snuif ik minimaal 2 gram per dag. Vaak loopt het verder uit de hand dan 2 gram. Het is gewoon klote. Ik heb al enkele pogingen ondernomen om te stoppen. Iedere poging mislukt doordat ik gek wordt van de ontwenningsverschijnselen. Ik begin dan toch maar weer met snuiven. En zo hobbel ik alweer een tijdje voort. Ik heb echt enkele maanden mijn hoofd in het zand gestoken. Ik wilde gewoon niet inzien dat mijn gebruik eigenlijk weer een verslaving was geworden. Maar ik besef nu wel echt dat ik best een probleem heb. Ik wil er hoe dan ook vanaf komen. Ik moet er gewoon vanaf komen. Anders eindig ik nog in de goot. En dat gaat echt never nooit gebeuren.
Vanmiddag bij de verslavingszorg geweest. Ik liep daar al een tijdje om van mijn amfetamine gebruik af te komen. Nadat ik met amfetamine gestopt was heeft cocaïne gewoon de plaats ingenomen. Natuurlijk wist ik ergens wel dat ik fout bezig was. Maar het duiveltje in mijn hoofd bleef het maar goedpraten. Lange tijd geloofde ik de stemmetjes.
Ze hebben me voorgesteld om naar een afkickkliniek te gaan. Daar zou ik af kunnen kicken. Maar ook de redenen kunnen behandelen die iedere keer de aanleiding geven voor een verslaving.
Ik heb echt geen idee of dit een goede oplossing is. Er spoken momenteel zoveel dingen door mijn hoofd. Wat als ik nu gewoon 6 weken weg ga richting Azië? Dan kick ik zelf wel af. Of gewoon mijn gebruik stoppen en een tijdje bij familie door te brengen. Al mijn verslavingen uit mijn verleden heb ik op deze manieren overwonnen. Ik weet gewoon dat ik het ook best zelf kan. Mijn ego is eigenlijk te groot om hulp te accepteren. En het liefst boek ik gewoon vandaag een enkeltje tropen. Lekker ver weg van mijn problemen hier. Wat lost het eigenlijk op? De duiveltjes in mijn hoofd hebben het liefst dat ik door blijf snuiven. Klote zooi.....
Ook heb ik gewoon iets tegen zo'n kliniek. Ik voel me ergens gewoon te goed om me daar te laten behandelen. Mijn geweldige coke ego zal hier wel een rol in spelen. Ik ben echt ten einde raad. Er spookt gewoon zoveel door mijn hoofd. Ben er gewoon down en depri van.
Voel me vandaag echt heel slecht. Alsof ik alles al verloren heb. Daardoor heb ik toch maar weer mijn vlucht gezocht in drank en drugs. Heb toch maar weer flink gesnoven. Echt slecht....ik weet het. Voel me er ook totaal niet beter door. Eigenlijk alleen maar slechter...
![:angry:]()
Misschien dat iemand hier me enig advies zou kunnen geven? Verder weinig mensen in mijn omgeving die ik om advies zou kunnen vragen......
