Ketamine verslaving

Je lijkt me een bewust en verstandig type. Het inzicht te ver te gaan op jonge leeftijd en hier ook vervolgens de regie in kunnen nemen laat dat wel zien. De gevaarlijkste momenten zijn voor sommige wanneer het heel slechts met ze gaat, voor andere juist wanneer het heel goed gaat. Dan liggen excessen veelal op de loer. Ik heb in mijn vriendenkring spijtig genoeg inmiddels drie bloedpissers dankzij keta. Ghehe. Opbeurende shit. Naja, iets wat die vrienden niet hadden op een leeftijd als die van jou, was het zelfinzicht en daadkracht om naast te signaleren ook daadwerkelijk te reguleren.

Maar pas op voor hoogmoed. Logboek is een goed idee, maak dit ook inzichtelijk voor iemand die om je geeft / dicht bij je staat. Zodra je merkt dat je niet meer 100% eerlijk bent in je gebruiksregistratie in het logboek, weet je dat je in de dangerzone zit ghehe.

BasvanHoven zei:

Een ketamine verslaving? Dat is een nieuwe voor mij. Ik kan er niet over meepraten, maar is ketamine niet nogal intens en uniek? Het lijkt me zo slopend om dit zo vaak te doen.

Wens je veel sterkte

Klik om te vergroten...

Het is een zeer uniek en intens stofje inderdaad, zeker als je voor de k-hole gaat maak je de meest (voor mij) prachtige dingen mee. Ik dacht dat het geen negatieve bijwerkingen had voor mij, maar naar enige tijd niks te gebruiken merkte ik dat ik weer wat helderder in mijn hoofd werd en dat ik weer beter werd in het onthouden van dingen (Met name mijn geheugen was echt bagger in die tijd). Ik hoor het inderdaad ook niet vaak dat mensen er verslaafd aan zijn. Ik beschouwde mezelf ook niet als verslaafd, ik denk dat dit een groot punt is bij veel mensen. Het word vaak en makkelijk gebruikt, maar op het moment dat ik wou/moest stoppen vormde dit een groter probleem dan ik had verwacht. Het gebruik van keta kan heel makkelijk van maandelijks naar wekelijks gaan, met name als je in een vriendengroep zit die hier in mee gaan.

Thanks, inderdaad verstandig om alles bij te houden. Ik merk aan mezelf dat m'n kijk op ketamine is veranderd, ik ben het gaan beschouwen als andere soorten drugs. Ondanks dat keta niet echt een come down of dip heeft als de rest, probeer ik te denken aan de gevolgen die het op langer termijn heeft

Een ketamine verslaving? Dat is een nieuwe voor mij. Ik kan er niet over meepraten, maar is ketamine niet nogal intens en uniek? Het lijkt me zo slopend om dit zo vaak te doen.

Wens je veel sterkte

spongecola zei:

Het is een zeer uniek en intens stofje inderdaad, zeker als je voor de k-hole gaat maak je de meest (voor mij) prachtige dingen mee. Ik dacht dat het geen negatieve bijwerkingen had voor mij, maar naar enige tijd niks te gebruiken merkte ik dat ik weer wat helderder in mijn hoofd werd en dat ik weer beter werd in het onthouden van dingen (Met name mijn geheugen was echt bagger in die tijd). Ik hoor het inderdaad ook niet vaak dat mensen er verslaafd aan zijn. Ik beschouwde mezelf ook niet als verslaafd, ik denk dat dit een groot punt is bij veel mensen. Het word vaak en makkelijk gebruikt, maar op het moment dat ik wou/moest stoppen vormde dit een groter probleem dan ik had verwacht. Het gebruik van keta kan heel makkelijk van maandelijks naar wekelijks gaan, met name als je in een vriendengroep zit die hier in mee gaan.

Klik om te vergroten...

Het is zeker intens maar doordat het zo kortdurend is kan ik me wel voorstellen dat het aantrekkelijk is om het steeds vaker even tussen de bedrijven door te gebruiken. Eigenlijk bijzonder dat het relatief onbekend bij veel mensen is dat het geestelijk zo'n verslavende drug is.

Hoe gaat het nu met je, nog steeds alles onder controle?

Roze olifant zei:

Het is zeker intens maar doordat het zo kortdurend is kan ik me wel voorstellen dat het aantrekkelijk is om het steeds vaker even tussen de bedrijven door te gebruiken. Eigenlijk bijzonder dat het relatief onbekend bij veel mensen is dat het geestelijk zo'n verslavende drug is.

Hoe gaat het nu met je, nog steeds alles onder controle?

Klik om te vergroten...

Yup, alles is nog steeds onder controle. Het voelt goed dat ik iets onder controle kan houden waar ik een groot zwak voor had. Dit laat mij vooral inzien dat ik sterker ben dan mij vader die al jaren alcoholist is. Ik gebruik nu weer zo'n 5 maand ketamine, vrijwel alleen op feestjes en afterparty's. Ik zorg ervoor dat ik na een feest niks meer in huis heb om de verleiding zo klein mogelijk te maken. Ik merk wel aan mezelf dat het nog steeds moeilijk is om te zien dat vrienden aan de ket gaan en ik hier nuchter bij blijf maar ik weet dat het beter voor mezelf is om het niet te doen. Nog iets wat opvalt is dat mijn tolerantie amper is gezakt ondanks dat ik 7 maand lang geen ketamine heb gebruikt. Op een feestje gaat er makkelijk 1-2 gram doorheen (ik deel ook vaak). Vrienden die altijd samen met mij hebben gebruikt en geen stop hebben gehad (wel geminderd) hebben een veel lagere tolerantie dan ik.
De gedachtes die ik in het begin had zijn zo goed als verdwenen (Bepaalde situaties blijven lastig) en daar ben ik uiteraard erg blij mee.

Roze olifant zei:

Eigenlijk bijzonder dat het relatief onbekend bij veel mensen is dat het geestelijk zo'n verslavende drug is.

Klik om te vergroten...

Ja best gek inderdaad dat velen niet weten dat het zo'n verslavende drug is. Het wordt zelfs ook wel psychedelic heroin genoemd.

spongecola zei:

Ik beschouwde mezelf ook niet als verslaafd, ik denk dat dit een groot punt is bij veel mensen. Het word vaak en makkelijk gebruikt, maar op het moment dat ik wou/moest stoppen vormde dit een groter probleem dan ik had verwacht.

Klik om te vergroten...

Dat is vaak een probleem met verslavingen, je kunt jezelf heel lang voor de gek houden. Zo heb ik zelf ruim een jaar dagelijks geblowd en mezelf voorgehouden dat ik zomaar elk moment kon stoppen als dit wilde. Toen ik eenmaal wilde stoppen of minderen moest ik onder ogen zien dat ik wel degelijk verslaafd was.

spongecola zei:

Dit laat mij vooral inzien dat ik sterker ben dan mij vader die al jaren alcoholist is.

Klik om te vergroten...

Dit is niet helemaal eerlijk naar je vader toe aangezien alcohol naast geestelijk ook lichamelijk verslavend is en bovendien overal verkrijgbaar is.

Maar uiteraard wel super goed van je dat het je lukt om je gebruik onder controle te houden.

Het betreft bij hem een geestelijke verslaving. Drank nodig hebben om een mening te geven, het gezellig te hebben, om met mensen te kunnen praten etc. Hij zuipt zich niet compleet lam, meestal 3-6 halve liters per dag. Hoewel ik het nooit heb gebruikt om deze redenen, voelde ik mij wel zwak. Ik had net als hij een verslaving, alleen ik heb het overwonnen en hij helaas nog steeds niet. Voor mij is ketamine vrijwel iedere dag verkrijgbaar (doordeweekse nachten alleen niet).

Thanks, ik ben er ook wel een beetje trots op!

spongecola zei:

Het betreft bij hem een geestelijke verslaving. Drank nodig hebben om een mening te geven, het gezellig te hebben, om met mensen te kunnen praten etc. Hij zuipt zich niet compleet lam, meestal 3-6 halve liters per dag.

Klik om te vergroten...

Als je elke dag alcohol drinkt zoals je vader dan heb je ook gewoon een lichamelijke verslaving hoor, dat moet je echt niet onderschatten. En met alcohol kun je ook niet zomaar stoppen, dat is gevaarlijk. Dat de oorzaak geestelijk ligt is logisch, want zo begint het altijd. Alleen bij alcohol krijg je er dan naast de geestelijke verslaving dus ook nog die lichamelijke afhankelijkheid bij.

Dus nogmaals heel goed dat jij sterk bent en gestopt bent met ketamine, maar de verslaving van je vader daarmee vergelijken en bagetaliseren is niet eerlijk. En dat is toch ook niet nodig? Het is toch niet een wedstrijd wie er beter is? En het maakt jou prestatie er toch ook niet minder goed op als je deze niet vergelijkt met die van je vader?

Wat begon als een onschuldig lijntje, heeft zich ontwikkeld tot een verslaving.

Ik ben ondertussen 19 jaar en heb op 29 december 2015 voor het eerst ketamine gebruikt. Ik vond het vanaf het eerste moment super. Het is leuk, het geeft geen kater, niemand ziet (bij mij) dat je het op hebt en het werkt maar voor kort. Bovendien hoorde ik uit mijn omgeving dat je er niet snel verslaafd aan word en het gebruik brengt weinig risico's met zich mee.

Mijn verslaving heeft zich met name ontwikkeld in de zomervakantie (2016). Daarvoor gebruikte ik zo'n 1x per maand en soms een keer 2. Ik had een zwaar school jaar achter de rug wat ik met 0.1 heb gehaald. Ik had voor de zomervakantie al besloten om even alle stress eruit te gooien en wat meer te gaan gebruiken dan normaal. 2x xtc, 4f, truffels en vooral heel erg veel keta. Ik heb eigenlijk niet echt een vakantie gehad omdat ik liever ging werken. Eenmaal vrij vond ik wel dat ik een lijntje of 3 had verdiend. Mama zag het tenslotte toch niet. Dit ging van kwaad naar erger. Het resultaat was van de 60 dagen vakantie zo'n 40 dagen lang keta gebruikt. Meerdere vrienden hebben mij gewaarschuwd in die periode maar ik bleef zeggen dat ik ieder moment kon stoppen. ''Keta is onschuldig, het is gewoon leuk om te doen''

School begon weer en ik gebruikte niet meer doordeweeks maar wel ieder weekend, van vrijdag vaak tot zondag. Soms een keer doordeweeks maar niet vaak. Ik ben in augustus 1 maand gestopt en wou het vanaf dan ook minderen. Helaas viel ik al weer snel in mijn oude patroon en gebruikte weer ieder weekend.

In oktober besloot ik om voor het eerst mezelf in een k-hole te snuiven samen met een maat van me. We hadden al redelijk wat op en besloten allebei om zo'n 500-600mg te nemen. Ik vond het echt een prachtige ervaring, het voelde als trippen op een geheel nieuwe manier. Het voelde alsof ik niet meer in de kamer was.

Na de eerste keer k-hole kreeg ik iedere keer de drang om in een k-hole te raken als ik keta deed. Vooral in deze periode vlogen de grammen er erg snel doorheen. Mijn tolerantie was al redelijk hoog wat het niet echt goedkoper maakte voor mezelf. Ieder weekend snoof ik dusdanig veel dat ik plat kwam te liggen.

November, eindelijk weer een hardcore feestje. Ik ging naar Unity en ik nam mee: 1 gram MDMA en anderhalf gram keta. Ik weet vrijwel niks meer van het feestje af. Volgens mij vrienden was ik de helft van de avond zoek en ik heb zelf ook geen flauw idee wat ik allemaal heb gedaan. Ik hoorde verschillende verhalen waar ik eigenlijk best wel van ben geschrokken. '' je zat op de tribune, neemt 3 likken mdma. Je doet het zakje weg en je begint met keta. 1 punt, 2,3,4 en toen pakte ik het zakje van je weg, vervolgens werd je boos op me dat ik het wegpakte''. De helft van de tijd dat de vrienden mij zagen moesten ze me helpen met lopen omdat ik dat zelf amper nog kon. Ik was zelfs vergeten hoe ik een flesje water moest halen.
Wat ik nog wel weet is dat ik alles behalve lekker ging, alles leek op een grote droom. Ik vond het allemaal zo raar en ik snapte niet meer hoe de zaal in elkaar zat. Ik dacht dat alles wat er gebeurde mijn eigen schuld was, het was mijn droom. Ik kwam maar niet uit die droom en dat vond ik best eng.

In december leerde ik een meisje kennen, wat ondertussen mijn vriendin is geworden. Ik ben in jaren eigenlijk niet zo gelukkig geweest als nu. Ze wist dat ik vaak aan de keta zat maar dat weerhield haar niet van een relatie. Ze wou wel dat ik ging minderen en ik ging hier mee akkoord. Ik ging van ieder weekend weer naar 1-2x per maand. 2 weken geleden zei ze of ik bereid was om te stoppen met het gebruiken in huis, ze wou dat ik het alleen op feestjes deed. Die vrijdag zou mijn laatste keer zijn en ik besloot dit in combinatie te doen met XTC. Opnieuw ging ik ver over mijn grenzen heen en ik heb 2.5 of 3.5 pil gehad (Ik weet het niet zeker). Van de keta was bijna een gram op.

Sinds het eigenlijk is verboden merk ik pas dat ik een verslaving heb ontwikkeld. Voorheen kon ik altijd m'n gangetje gaan en ik zei altijd dat ik gewoon kon stoppen. Nu het er echt op aan komt merk ik dat keta dagelijks door m'n hoofd gaat. Ik heb er alle dagen zin in, niet meer alleen in het weekend. Ik ben blij dat m'n vriendin me deze keuze geeft maar tegelijkertijd vind ik het ook vreselijk. Ik raak een gewoonte kwijt en iets wat ik heel leuk vind om te doen.

Ik voel me zwak om het feit dat ik verslaafd ben aan iets. Mijn vader is tenslotte alcoholist en zijn verslaving is het gene wat ik het meest haat. Het voelt alsof ik in zijn voetsporen treed. Iets waar ik mezelf altijd van wou weerhouden. Ik zit er misschien niet zo diep in maar het voelt heel erg slecht. Ik heb vandaag de keuze gemaakt om keta ook niet meer op feestjes te gebruiken, ik moet zorgen dat ik weer een rem krijg met drugs.

Ik neem elk advies graag in ontvangst!

Heftig verhaal, ik kan me goed voorstellen dat je zo in de ban bent van ketamine, het lijkt inderdaad zo 'makkelijk' en onschuldig.

Wat doe je nu in de momenten dat je normaal aan de keta zou zitten. Houd je jezelf wel bezig, of loop je je te vervelen en daardoor te balen dat je niet aan de keta zit?

Fool zei:

Heftig verhaal, ik kan me goed voorstellen dat je zo in de ban bent van ketamine, het lijkt inderdaad zo 'makkelijk' en onschuldig.

Wat doe je nu in de momenten dat je normaal aan de keta zou zitten. Houd je jezelf wel bezig, of loop je je te vervelen en daardoor te balen dat je niet aan de keta zit?

Klik om te vergroten...

Ik breng veel tijd door met m'n vriendin, ik slaap zo goed als ieder weekend wel bij haar of zij bij mij. Als ik met haar ben is de drang ook een stuk kleiner. Ben ik met vrienden die het gebruiken zonder haar dan is de drang het grootst. Soms rook ik wiet en sinds kort heb ik kratom thuis. Het geeft me afleiding wat op dit moment heel fijn is. Ik heb een lange tijd iedere dag wiet gerookt maar ik beschouwde het niet als verslaving of gewoonte. Ik ben er een half jaar mee gestopt zonder enige moeite vanaf het begin.
Normaal zitten er hier ieder weekend vrienden omdat ik alleen thuis ben, precies de vrijdag dat ik ben gestopt zei mam dat ze 6 weken geen vrienden in huis wou. Dit maakt de verleiding voor mij ook een minder omdat ik geen keta krijg te zien.

En als je gewoon alleen thuis zit, valt dan de drang ook mee?

Fool zei:

En als je gewoon alleen thuis zit, valt dan de drang ook mee?

Klik om te vergroten...

Het ene moment heb ik er een stuk meer zin in dan het andere moment, ik merk met name als ik een drukke of stressvolle dag heb gehad dat ik er een stuk meer zin in heb.

Jeetje, wat heftig zeg! En wat goed dat je nu soortvan gestopt bent, of in ieder geval tot de wijsheid gekomen bent dat zo doorgaan niet heel chill is. Je eigen grenzen leren kennen is belangrijk. Dat betekent ook dat het waarschijnlijk niet in één keer goed gaat en je nog wel een paar keer terug zult vallen of te ver zult gaan, dat hoort er misschien ook bij, maar blijf je doel dan wel in ogen houden en leg jezelf bepaalde regels op m.b.t. je gebruik.

Afleiding is inderdaad het beste wat je kunt doen. Het kan soms helpen om een lijstje te maken met dingen die je prettig vindt om te doen, met allerlei uiteenlopende dingen, van thee drinken en een cake bakken tot sporten en naar vrienden toe gaan. Als je dit ergens ophangt in je kamer kun je ernaar kijken op momenten dat de drang hoog is en daar dan actief iets mee doen. Als je afleiding zoekt gaat de drang meestal na een tijdje voorbij.

Heftig verhaal inderdaad en fijn dat je vriendin toch een soort rem voor je is. Het kan vervelend zijn als je niet je vrije gang kunt gaan maar in jouw geval is het zeker een voordeel. Bizar hé, hoe je verslaafd kunt zijn zonder het zelf eigenlijk door te hebben...

Succes de komende tijd! Overtuiging is het belangrijkst. Zodra je gaat denken, oké één avondje kan wel begeef je je weer op een risicogebied. Leer dat herkennen, dan voorkom je terugval!

Goed om te horen, gefeliciteerd!

Heftig man! Juist wanneer je denkt dat een drug niet verslavend is loop je een groot risico om verslaafd te raken aangezien je dan ook niet meer op je hoede bent.

Zoek afleiding inderdaad en pas aub ook op met andere middelen gebruiken ter aanleiding, je noemt wiet of kratom als middelen maar ook daaraan kun je verslaafd raken als je het teveel als substituut gaat gebruiken.

Het is tot de dag van vandaag nog goed gegaan. Ik merk dat de drang erg sterk is als ik chagrijnig, gestrest of gefrustreerd ben. Afgelopen zaterdag was ik bijna de fout ingegaan. Ik zou naar een feestje gaan wat op het laatste moment werd geannuleerd door de bestuurder. Ik was hier flink chagrijnig om. M'n vriendin wou graag naar de stad en dat was het laatste waar ik nog zin in had. Ik zei dat ze moest gaan als ze dr zin in had. Maar ondertussen had ik in m'n hoofd om keta te gebruiken zodra ze weg was. Gelukkig besloot ze bij me te blijven, wat ik op dat moment eigenlijk best vervelend vond. Nu een paar dagen later ben ik er blij mee en probeer me af te vragen waarom ik zulke gedachtes krijg, waarom ik mezelf zoiets aanpraat. Het blijft lastig om er mee om te gaan.

Wat ik was vergeten te melden bij het eerste verhaal is dat het lijkt alsof ik geheugenverlies heb. Belangrijke dingen onthoud ik, maar de kleine dingen vergeet ik allemaal. M'n vriendin kan me soms wel 3 keer hetzelfde verhaal uitleggen omdat ik gewoon echt geen enkel ding van het verhaal herinner. Ik heb veel moeite gekregen om de juiste zinnen te formuleren, spelling is een drama en het vak Engels waar ik voorheen hoge cijfers voor haalde zoals n 8-9 gaat onderuit met gemiddelde cijfers van een 6-7 en afgelopen week zelfs een 1. Het voelt alsof al deze dingen de laatste 2 maand extreem zijn toegenomen.
Hier schrik ik eigenlijk nog het meest van, naast de gehele verslaving. Heeft keta dit aangericht? Hersteld dit op den duur of blijft dit voor de rest van m'n leven?

Ik ben nu 5 weken clean en ben eigenlijk best trots op mezelf. De neiging om keta te gebruiken is heel sterk afgenomen en dat doet me goed. Het voelt alsof m'n hoofd eigenlijk is opgehelderd. Ik voel me niet meer zo duf en moe zoals ik voorheen altijd deed, ik ben over het algemeen een stuk positiever geworden over het leven. Ik heb van meerdere mensen gehoord dat ik er beter uit ben gaan zien en dat doet me ook veel goed.
Ik ben benieuwd hoe ik ga reageren als ik wat heb genomen op een feestje, dat heb ik namelijk nog niet ondervonden. Ik verwacht dat het goed gaat!