Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Goede avond allen, Ik heb lang getwijfeld om dit bericht te schrijven. Misschien dat het wel oplucht of een helderheid kan scheppen. Met name dat ik hier een opinie kan vinden waar geen emotie achter zit. Ik ben al enige tijd in de weer met drugs. Ik ben begonnen toen ik 18 was. Inmiddels ben ik 23 en heb er vele ups en downs mer gehaf.. Na anderhalf jaar zat ik wekelijks ketamine thuis te gebruiken.(vrijdag + zaterdag). Over het algemeen deed ik uppers meestal op een feestje of bij het uitgaan. Mijn vriendin bracht verandering in het thuis gebruik. Ondanks dat ze ook naar de hardcore feestjes ging was en is ze nog steeds vrijwel de enige die nooit gebruikt. Zij heeft me er mee geholpen en uiteraard ook een keuze gegeven dat dit niet zo langer kon. Half jaar lang geen ketamine meer gebruikt en heb het toen weer rustig opgepakt. 75% op een feestje, 25% thuis. Ik ben gelukkig niet meer in de ban van ketamine geraakt, waarschijnlijk mede doordat ik er het afgelopen anderhalf jaar erg snel van moet spugen. Hoe dat ineens is ontstaan dat is voor mij nog steeds een raadsel 😅 Maargoed, t afgelopen jaar ben ik hooguit eens in de 2-3 maand nog naar een feestje gegaan. Echter heb ik de slechte gewoonte gecreëerd dat ik nu 2/3 weekenden van de maand uppers neem. Dit speelt ook eigenlijk al enige tijd. Het zijn geen hoge doseringen over het algemeen. Vaak 2-3 punten als ik weet dat ik m'n vriendin later op de dag nog zal zien. Als ik weet dat ik met m'n vrienden ben zonder haar dan verdwijnt de rem. Mijn vriendin weet dit vaak niet, er is in het verleden erg veel ruzie geweest tussen ons om drugs. Zij is het niet eens met het thuis gebruiken en ik sta daar compleet anders in. Dit is ook meteen de reden dat ik het niet zeg, omdat ik weet dat er ruzie van gaat komen waar ik een pest hekel aan heb. Het knaagt wel erg dat ik er niet eerlijk over durf/wil zijn. Ik vind persoonlijk dat iedereen vrij is in zijn/haar keuzes. Ik bepaal niets voor niemand. Als iemand mij iets oplegt dan triggert dat iets bij mij waardoor ik het des te sneller zal doen. Ik zie bij erg veel mensen om me heen dat ze er aan onder door gaan. 20-30 mensen waarvan ik weet dat ze ieder weekend op vrijdag, zaterdag en soms zondag doorgaan. Zo heb ik ook een paar goede vrienden die al maanden zeggen dat ze graag willen minderen maar het lukt ze gewoon niet. Drugs is bijna overal. Ik heb me zo goed als afgesloten van deze groepen omdat ik gewoon simpelweg niet sterk genoeg ben om daar met een nuchtere kop te zitten. En dat is iets wat ik verschrikkelijk vind. Ook de mensen die hier komen weten dat ze geen drugs mee mogen nemen. Maar als er een paar drankjes bij me inzitten dan stem ik binnen de kortste keren toe. Als ik nuchter ergens ben en er word me iets aangeboden krijg ik t ook bijna nooit voor elkaar om nee te zeggen. Ik zoek verdere grenzen op. 2 jaar geleden zorgde ik er altijd nog voor dat ik kon slapen. Ik blijf nu gewoon dom doorgaan(als ik zonder m'n vriendin ben). Vanaf vrijdag tot en met zondag. Gelukkig zijn de doseringen nog enigszins acceptabel. En ik weet, voor hier klinkt anderhalf gram veel. Maar voor velen om mee heen draaien ze dan net warm. Hier bedoel ik 3-mmc/miauw mee. Dat is de grootste boosdoener hier. Een duidelijke link kan ik niet vinden, waarom het gebruik is toegenomen. Ik heb juist m'n leven verbeterd. Heb eindelijk een studie die bij me past, ik weet wat ik later wil gaan doen. Verdien geld met een handeltje wat ik naast m'n bijbaan doe. (legaal😊). Ik heb 3 jaar lang gezocht naar wat ik wou doen, nu weet ik het en heb ik stappen gemaakt en zie ik mezelf achteruit gaan. Vaak moe, gebrek aan motivatie om dingen uit te voeren. Terwijl ik zulke mooie en haalbare doelen voor mezelf heb opgesteld. Ik merk dat ik heel erg snel een drang ontwikkel naar drugs. Of het nou themazepam, miauw, coke of speed is. Ik heb nooit een specifieke drang naar een bepaald middel, maar gewoon het hele scala aan middelen(op alcohol na). Gewoon om een effect te voelen. Als ik 2-3 weekenden achter elkaar heb gebruikt dan heb ik ook 2 weekenden last van een drang om het te doen. Gek genoeg begint die drang pas op vrijdag en niet doordeweeks. Doordeweeks heb ik de afgelopen 2-3 jaar amper gedaan. Nooit een gewoonte geweest en dat zal het ook nooit worden. Ik ben al in behandeling bij Dimence, heb de diagnose ADD gekregen. Ik weet dat dat ook een factor speelt in een verslaving. Naast dit is mijn vader een alcoholist, 3 neven en 2 ooms ook. Een verslaving is niet iets wat onbekend is in onze families. Ik zou heel erg graag jullie opinie op de situatie willen. Alle adviezen zijn welkom. En ik weet, er zijn natuurlijk mensen die er nog veel dieper in zitten. Maar het stoort me al gewoon een langere tijd dat ik zo ben. Met name omdat ik dingen van m'n vader terug zie. PS. Dit heb ik niet nuchter geschreven, sorry voor de taal. Ik ben sinds afgelopen weekend ook de rem compleet kwijt geraakt. Ik zit sinds zaterdag - maandag en vandaag aan de 'miauw'. Dat is ook de reden waarom ik het nu van me af schrijf."
"Martinus zei: Wat doe je met je tijd als je aan de uppers zit? Vanalles en nog wat, t ene moment bezig met de handel, vervolgens weer klooien met de auto. Praatjes maken met mensen. Komt de vermoeidheid en gebrek aan motivatie niet door je drugs gebruik? Als ik cocaïne gebruik dan ben ik de dagen erna totaal futloos en down. Klik om te vergroten... Ik zou het daar niet perse aan linken, ik heb wel hevigere periodes gehad en dat ik toch m'n energie en motivatie op peil kon houden. Heb voor vandaag ook echt een grens voor mezelf bereikt en ga me de komende 3 weken even afstandelijk houden van iedereen."
"TripJess zei: Als je vriendin er achterkomt is het klaar gok ik? Ik zou er maar mee stoppen over te liegen in ieder geval, als ik je vriendin zou zijn en er achter zou komen was het sowieso al klaar. Je kan beter samen erover hebben en misschien moet je beseffen dat die ruzie er is omdat zij je wilt helpen. Zij gebruikt niet zeg je , dan is het voor haar al makkelijker om te zeggen stop met die troep. Aan de andere kant snapt ze het niet en zou je misschien eens moeten voorstellen hoe t is met zijn twee. Minderen kan iniedergeval geen kwaad. Moeite zal ongetwijfeld door de drugs komen want bedenk eens hoe jij je voelde voordat je (veel) gebruikte? Was je toen al zo vermoeid? Denk je echt dat het door je drukkere levensstijl komt? en om terug te komen op je vraag. Ben je verslaafd. Zou ik zeggen ja. Alleen die vraag is niet zo belangrijk t gaat meer erom wil jij verslaafd zijn? Je zegt dat je makkelijk mee instemt om weer te gaan gebruiken , je grenzen voorbij en geen nee kan zeggen, maaaaar als je vriendin er niet bij is. Blijkbaar doet ze genoeg om je niet te laten gebruiken toch? Dan zou ik echt overwegen wat ik als eerste zij. Iniedergeval met haar erover praten. Klik om te vergroten... Ik heb er wel eens over gepraat hoor heel vaak zelfs. Alleen de afgelopen tijd niet meer. Ze is er ook vaak genoeg achter gekomen dat ik het wel had gedaan. En ja, ik snap dat je denkt waarom is ze nog niet bij hem weg. Vraag ik mezelf soms ook wel eens af. Ondanks dat we jong zijn houden we wel echt ontzettend veel van elkaar. De liefde die we voor elkaar hebben heeft ons ook door andere situaties gesleurd. Het is een tijd goed gegaan, ze was trots op me. Ik wou haar dat niet ontnemen. Ik schaam me er eigenlijk gewoon voor. Begrijp me goed, een avond waar ik gebruik met vrienden komt niet vaak meer voor. Alleen die 1-2 sleutel puntjes heb ik steeds meer zien komen. In het begin maakte ik er geen probleem van, ach een klein beetje wat maakt het uit. Maar sinds ik wat meer ben gaan reflecteren stoort het me nu wel. De grootste ergernis wat ik heb is dat ik er zoveel moeite mee heb om een kleine handeling als dit links te laten liggen. Inderdaad, mijn vriendin is eigenlijk gewoon mijn steunpaal in het niet drugs gebruiken. Ik denk dat dat ook een reden kan zijn dat ik weer tegen de lamp loop. Ik heb het zelf nog steeds niet geleerd of überhaupt echt in de situatie verdiept gezien zij hierin de makkelijkere weg voor mij is."
"CuriousExplorer zei: Kop op, er is een leven na MMC ! Zelf andehalf jaar verslaafd geweest, met name in de weekends. Kon mij geen weekend voorstellen zonder ...Nu is het sinds 18Juli geleden dat ik het nog nam. Niks cravings meer, alleen soms eens de gedachte van " laat ik wat bestellen" . Maar die is minder vaak aanwezig dan vroeger.. Klik om te vergroten... Hoe heb je dit aangepakt?"
"KlaasVaak zei: Anderhalve gram 3-MMC per week zou ik niet acceptabel noemen. Door het te vergelijken met mensen die nog meer gebruiken, houd je jezelf voor de gek. Dit is heel ongezond en het is dan ook logisch dat je je slecht voelt. Ik hoop dat je er vanaf komt, succes! Ik vind het wel opvallend dat je nog steeds een beetje schamper doet over het idee van je vriendin om niet thuis te gebruiken. Zou dat niet al heel veel schelen? Klik om te vergroten... Ik denk dat ik het verkeerd heb verwoord of dat je het verkeerd hebt opgevat. Anderhalf gram komt zelden voor. Het gebruik van 1-2 puntjes dat komt vrijwel wekelijks voor. Ik gebruik amper nog met vrienden, daar komt de anderhalf gram gauw bij kijken."
"Wat begon als een onschuldig lijntje, heeft zich ontwikkeld tot een verslaving. Ik ben ondertussen 19 jaar en heb op 29 december 2015 voor het eerst ketamine gebruikt. Ik vond het vanaf het eerste moment super. Het is leuk, het geeft geen kater, niemand ziet (bij mij) dat je het op hebt en het werkt maar voor kort. Bovendien hoorde ik uit mijn omgeving dat je er niet snel verslaafd aan word en het gebruik brengt weinig risico's met zich mee. Mijn verslaving heeft zich met name ontwikkeld in de zomervakantie (2016). Daarvoor gebruikte ik zo'n 1x per maand en soms een keer 2. Ik had een zwaar school jaar achter de rug wat ik met 0.1 heb gehaald. Ik had voor de zomervakantie al besloten om even alle stress eruit te gooien en wat meer te gaan gebruiken dan normaal. 2x xtc, 4f, truffels en vooral heel erg veel keta. Ik heb eigenlijk niet echt een vakantie gehad omdat ik liever ging werken. Eenmaal vrij vond ik wel dat ik een lijntje of 3 had verdiend. Mama zag het tenslotte toch niet. Dit ging van kwaad naar erger. Het resultaat was van de 60 dagen vakantie zo'n 40 dagen lang keta gebruikt. Meerdere vrienden hebben mij gewaarschuwd in die periode maar ik bleef zeggen dat ik ieder moment kon stoppen. ''Keta is onschuldig, het is gewoon leuk om te doen'' School begon weer en ik gebruikte niet meer doordeweeks maar wel ieder weekend, van vrijdag vaak tot zondag. Soms een keer doordeweeks maar niet vaak. Ik ben in augustus 1 maand gestopt en wou het vanaf dan ook minderen. Helaas viel ik al weer snel in mijn oude patroon en gebruikte weer ieder weekend. In oktober besloot ik om voor het eerst mezelf in een k-hole te snuiven samen met een maat van me. We hadden al redelijk wat op en besloten allebei om zo'n 500-600mg te nemen. Ik vond het echt een prachtige ervaring, het voelde als trippen op een geheel nieuwe manier. Het voelde alsof ik niet meer in de kamer was. Na de eerste keer k-hole kreeg ik iedere keer de drang om in een k-hole te raken als ik keta deed. Vooral in deze periode vlogen de grammen er erg snel doorheen. Mijn tolerantie was al redelijk hoog wat het niet echt goedkoper maakte voor mezelf. Ieder weekend snoof ik dusdanig veel dat ik plat kwam te liggen. November, eindelijk weer een hardcore feestje. Ik ging naar Unity en ik nam mee: 1 gram MDMA en anderhalf gram keta. Ik weet vrijwel niks meer van het feestje af. Volgens mij vrienden was ik de helft van de avond zoek en ik heb zelf ook geen flauw idee wat ik allemaal heb gedaan. Ik hoorde verschillende verhalen waar ik eigenlijk best wel van ben geschrokken. '' je zat op de tribune, neemt 3 likken mdma. Je doet het zakje weg en je begint met keta. 1 punt, 2,3,4 en toen pakte ik het zakje van je weg, vervolgens werd je boos op me dat ik het wegpakte''. De helft van de tijd dat de vrienden mij zagen moesten ze me helpen met lopen omdat ik dat zelf amper nog kon. Ik was zelfs vergeten hoe ik een flesje water moest halen. Wat ik nog wel weet is dat ik alles behalve lekker ging, alles leek op een grote droom. Ik vond het allemaal zo raar en ik snapte niet meer hoe de zaal in elkaar zat. Ik dacht dat alles wat er gebeurde mijn eigen schuld was, het was mijn droom. Ik kwam maar niet uit die droom en dat vond ik best eng. In december leerde ik een meisje kennen, wat ondertussen mijn vriendin is geworden. Ik ben in jaren eigenlijk niet zo gelukkig geweest als nu. Ze wist dat ik vaak aan de keta zat maar dat weerhield haar niet van een relatie. Ze wou wel dat ik ging minderen en ik ging hier mee akkoord. Ik ging van ieder weekend weer naar 1-2x per maand. 2 weken geleden zei ze of ik bereid was om te stoppen met het gebruiken in huis, ze wou dat ik het alleen op feestjes deed. Die vrijdag zou mijn laatste keer zijn en ik besloot dit in combinatie te doen met XTC. Opnieuw ging ik ver over mijn grenzen heen en ik heb 2.5 of 3.5 pil gehad (Ik weet het niet zeker). Van de keta was bijna een gram op. Sinds het eigenlijk is verboden merk ik pas dat ik een verslaving heb ontwikkeld. Voorheen kon ik altijd m'n gangetje gaan en ik zei altijd dat ik gewoon kon stoppen. Nu het er echt op aan komt merk ik dat keta dagelijks door m'n hoofd gaat. Ik heb er alle dagen zin in, niet meer alleen in het weekend. Ik ben blij dat m'n vriendin me deze keuze geeft maar tegelijkertijd vind ik het ook vreselijk. Ik raak een gewoonte kwijt en iets wat ik heel leuk vind om te doen. Ik voel me zwak om het feit dat ik verslaafd ben aan iets. Mijn vader is tenslotte alcoholist en zijn verslaving is het gene wat ik het meest haat. Het voelt alsof ik in zijn voetsporen treed. Iets waar ik mezelf altijd van wou weerhouden. Ik zit er misschien niet zo diep in maar het voelt heel erg slecht. Ik heb vandaag de keuze gemaakt om keta ook niet meer op feestjes te gebruiken, ik moet zorgen dat ik weer een rem krijg met drugs. Ik neem elk advies graag in ontvangst!"
"Fool zei: Heftig verhaal, ik kan me goed voorstellen dat je zo in de ban bent van ketamine, het lijkt inderdaad zo 'makkelijk' en onschuldig. Wat doe je nu in de momenten dat je normaal aan de keta zou zitten. Houd je jezelf wel bezig, of loop je je te vervelen en daardoor te balen dat je niet aan de keta zit? Klik om te vergroten... Ik breng veel tijd door met m'n vriendin, ik slaap zo goed als ieder weekend wel bij haar of zij bij mij. Als ik met haar ben is de drang ook een stuk kleiner. Ben ik met vrienden die het gebruiken zonder haar dan is de drang het grootst. Soms rook ik wiet en sinds kort heb ik kratom thuis. Het geeft me afleiding wat op dit moment heel fijn is. Ik heb een lange tijd iedere dag wiet gerookt maar ik beschouwde het niet als verslaving of gewoonte. Ik ben er een half jaar mee gestopt zonder enige moeite vanaf het begin. Normaal zitten er hier ieder weekend vrienden omdat ik alleen thuis ben, precies de vrijdag dat ik ben gestopt zei mam dat ze 6 weken geen vrienden in huis wou. Dit maakt de verleiding voor mij ook een minder omdat ik geen keta krijg te zien."
"Fool zei: En als je gewoon alleen thuis zit, valt dan de drang ook mee? Klik om te vergroten... Het ene moment heb ik er een stuk meer zin in dan het andere moment, ik merk met name als ik een drukke of stressvolle dag heb gehad dat ik er een stuk meer zin in heb."
"Het is tot de dag van vandaag nog goed gegaan. Ik merk dat de drang erg sterk is als ik chagrijnig, gestrest of gefrustreerd ben. Afgelopen zaterdag was ik bijna de fout ingegaan. Ik zou naar een feestje gaan wat op het laatste moment werd geannuleerd door de bestuurder. Ik was hier flink chagrijnig om. M'n vriendin wou graag naar de stad en dat was het laatste waar ik nog zin in had. Ik zei dat ze moest gaan als ze dr zin in had. Maar ondertussen had ik in m'n hoofd om keta te gebruiken zodra ze weg was. Gelukkig besloot ze bij me te blijven, wat ik op dat moment eigenlijk best vervelend vond. Nu een paar dagen later ben ik er blij mee en probeer me af te vragen waarom ik zulke gedachtes krijg, waarom ik mezelf zoiets aanpraat. Het blijft lastig om er mee om te gaan. Wat ik was vergeten te melden bij het eerste verhaal is dat het lijkt alsof ik geheugenverlies heb. Belangrijke dingen onthoud ik, maar de kleine dingen vergeet ik allemaal. M'n vriendin kan me soms wel 3 keer hetzelfde verhaal uitleggen omdat ik gewoon echt geen enkel ding van het verhaal herinner. Ik heb veel moeite gekregen om de juiste zinnen te formuleren, spelling is een drama en het vak Engels waar ik voorheen hoge cijfers voor haalde zoals n 8-9 gaat onderuit met gemiddelde cijfers van een 6-7 en afgelopen week zelfs een 1. Het voelt alsof al deze dingen de laatste 2 maand extreem zijn toegenomen. Hier schrik ik eigenlijk nog het meest van, naast de gehele verslaving. Heeft keta dit aangericht? Hersteld dit op den duur of blijft dit voor de rest van m'n leven?"
"acht.zes zei: brainzapps Klik om te vergroten... wat houden die brainzapps precies in? Heb er zelf namelijk regelmatig last van. M'n middelen gebruik is niet extreem, eens per maand of 2 maanden xtc. Hangt maar net van t aantal feestjes af."