Depressief door cannabis of door leven?

@*.exe2.0

*.exe2.0 zei:

Ga ik ze netjes beantwoorden en dan word je nog bozer.

Klik om te vergroten...

Ik heb geen idee waar je dat vandaan haalt maar ik ben helemaal niet boos.
Ik vindt dit eerder vermakelijk. Het is wat je nota bene zelf aangeeft:
"Hoewel het internet ertussen zit en niemand van ons dus mimiek, stem, lichaamshouding etc. meekrijgt wat vast e.e.a. vertroebelt."

*.exe2.0 zei:

Zo iemand verbaal mishandelen.

Klik om te vergroten...

Jij hebt er helemaal geen idee van wat er is gezegd.
Ik besef me heel goed wat ik heb gedaan.
Ze is veel sterker dan je denkt en kan goed voor zichzelf opkomen, je hoeft dus niet de "white knight" uit te gaan lopen hangen.

*.exe2.0 zei:

Weet je wat je van me kan krijgen?
0% energie meer 👋🏻

Klik om te vergroten...

Als je wilt gaan ga dan ook en probeer niet je gelijk te blijven halen, dat is irritant.

#doe eens lief #

De Dunne zei:

#doe eens lief #

Klik om te vergroten...

Sorry. Ik ben soms een beetje eigenwijs.

Het wordt me te gortig.
Ik zeg er nog iets over.

Aangezien ik vanaf een begin in casu het stoppen met blowen al lange tijd mijn inbreng heb, vind ik, dat ik mij er wel degelijk mee mag bemoeien.
Het is niet aan exe om daar iets over te bepalen, maar aan oeroe zelf.
Als ik in algemene zin een mening heb, al helemaal.
Zo denk ik erover.
Iemand die eerst met agressieve posts komt, vervolgens zich hiervoor verontschuldigt en daarna gewoon weer dóórgaat, zou ook beter kunnen stoppen met gebruiken....

Dan dit
Waar haal jij het recht vandaan, exe , om ook maar iets te beoordelen over discussie die oeroe had met Syl?
Tsjakkaaaa!
Oeroe weet heel goed, wat hij bereiken kan met zijn gedrag, exe! Daar heb jij niet over te oordelen!

Tsjoek. tsjoek...

Zo is mijn mening.

En....Hap. zegt tie!

Voor 1000% is dit geheel en al wederzijds, dus maak je geen zorgen

Waar haal je de nonsense toch vandaan.
Een experimentele grote duim zeker.
Je zegt dat je niet gebruikt. (eerlijk?)
Wat doe je dan op een forum als dit eigenlijk...behalve agressie vertonen, maar, in het geval van inderdaad clean zijn,

Dan zeg ik: chapeau voor je vermogen tot het schrijven van kolder!
Leuk om te lezen eigenlijk....Ik amuseer me kostelijk!
Verder voor exe:
Basta. Het is nu wel mooi geweest.
O ja. Nog even:

Tsjoek. Tsjoek....

nou legio, zo je wil

ook voor jou nog een laatste post

ten eerste, ik gebruik niet

blijf jij lekker de herhaalvragen voor aandacht van oeroe beantwoorden, "hoe komt het nou dat ik niet slaap, geven slaapppillen nachtmerries, etc etc"
je vindt jezelf er een hele piet door blijkbaar, lekker deugen op je moral high horse

en als jij je emotioneel wil laten chanteren wanneer oeroe weer eens roept dat hij niet meer weet wat hij moet doen, onder een brug kort of zich de tering gaat blowen, be my guest, hang vervolgens lekker de white knight uit voor oeroe

en waar ik het recht m.b.t. syl vandaan haal? iemand met zo'n verleden zo benaderen? dan zou je wel een lul zijn als je daar niks over zegt toch?

jullie houden elkaar lekker in stand, lijkt oeroe zn nieuwe avatar wel
of de jouwe legio, sterven voor de zonden van een ander

match made in heaven joh

ook voor jou vanaf nu: 0% energie

@*.exe2.0

Ik heb jou iets verteld wat ik nooit tegen een ander mens heb vertelt. Nooit. Er staan maar een paar woorden over mijn vader en opa maar het is simpel gezegd mijn leven. Ik had gedacht dat je er anders mee om zou gaan.

Ook over Syl heb ik me niet uitgelaten, je kent het verhaal van èèn kant. Je weet niet wat er precies is gezegd. Je weet niet precies wat er is gebeurd. En als je het hebt over verbaal geweld of iets van dergelijke strekking dan kan ik, vanuit mijn positie, niet anders dan constateren dat heel Nederland met elkaar in de clinch ligt omdat het in mijn ogen niet meer was "huiselijke ruzie" bonje, heibel, zoals in duizenden vriendschappen, relaties en huwelijken voorkomt, elke dag weer. Met de toevoeging dat ik rekening had moeten houden met haar ptss, depressie en andere problemen, dat deed ik niet.

Het is trouwens niet leuk dat als je telkens weer hoort dat iemand je heel hoog zitten heeft maar bij de eerste de beste ruzie hoor je nooit meer wat. Zo zit ik niet in elkaar en daarbij, zo hoog zat ik dus niet. Bij mij werkt dat heel anders vandaar die knoop in mijn maag gisteren.

Ik denk trouwens ook dat je de betekenis van mijn avatar niet hebt begrepen als je het hebt over 'in stand houden'.

Zo, nu ben ik er klaar mee. Iemand hier heeft me gewezen op Rupert Spira, da's meer interessant.

Ik weet het nog niet. Ik heb familie maar al jarenlang niet meer gesproken en we staan nou niet echt op goede voet met elkaar. Te veel voorgevallen, niet alleen woordelijk maar ook fysiek. En dat vond ik niet zo leuk. Morgen neem ik meteen contact op met het wijkteam, die staan me al langer bij, kijken wat die zeggen.

Nog niet geblowd sinds enkele weken, cravings zijn een stuk minder de laatste dagen, goed geslapen. Wel kort geslapen maar niet liggen zweten. Nu op sollicitatie. Tikkeltje nerveus.

Ik ben juist compleet tegenovergesteld opgevoed, alles wat je zegt kan iemand raken tot diep in zijn hart. Na alle reacties nog een door te lezen snap ik beide kanten van het verhaal wel.

Hoi allemaal,

In 2011 verloor ik na dertig jaar gewerkt te hebben mijn baan, vlak voor de crisis. Ik kreeg bijna 2,5 jaar aan WW en ik dacht dat ik makkelijk werk zou kunnen vinden in deze tijd. Wel zat ik thuis en hoefde niet meer vroeg op. Dat gebeurde wel omdat ik dat zo gewend was. Ik werd gewoon om 7 uur wakker, zonder wekker.

Dat werd dus "wake and bake" elke ochtend en al heel snel blowde ik de hele dag. Na twee en half jaar solliciteren had ik geen werk gevonden. Mijn professie als Autocad tekenaar had ik al lang opgegeven. Ik solliciteerde naar het schoonmaken van kantoren (geen ervaring) en naar het schoonmaken van vliegtuigen (geen ervaring) en naar het omleggen van zomer naar winterbanden bij een garage. (geen diploma) enz. enz. Vreselijk frustrerend.

Na 2,5 jaar belandde ik in de bijstand. Iets wat ik nooit had gedacht. Bijstand was voor mensen die niet wilde werken, wist ik veel. In dezelfde maand dat ik van WW naar bijstand ging kreeg ik te horen dat mijn moeder binnen enkele weken tot maanden zou gaan overlijden aan een ernstige ziekte. Dat gebeurde ook. Blowen, blowen en nog eens blowen.

Ongeveer een maand na mijn moeders overlijden vielen er brieven van de bank in de bus. Die eiste de hypotheek op. Ik moest mijn huis verkopen. Verschrikkelijk. Meer blowen.

Nu was ik al een hele tijd mantelzorger van mijn vader en moeder, nu nog van mijn vader en hij had het niet makkelijk en ik kwam bij hem in te wonen. Dat liep helemaal verkeerd. Mijn vader en ik kregen de grootst mogelijk ruzies. Mijn vader zocht vervanging voor mijn moeder en zag dat in mij. Dat ging helemaal niet goed.

Ondertussen zocht ik als een malle naar een woning, heb hemel en aarde bewogen om aan een urgentieverklaring te komen maar dat mocht niet baten, die gaan alleen naar buitenlanders. Geen woning voor Bad karma. Frustratie. Blowen, dag en nacht.

Mijn vader ging zo erg achteruit dat het niet meer ging en werd opgenomen en daarna verplaatst naar een zorgtehuis.
Ik mocht niet in de woning blijven en kreeg een 'sloopwoning' toegewezen. Geen sociale huurwoning! Die gingen en gaan nog steeds naar buitenlanders.

Een sloopwoning kreeg ik met een huurcontract voor een jaar omdat we in Nederland zo omgaan met elkaar. Vreselijke frustratie volgde. Op het moment dat ik in de sloopwoning terecht kwam overleed onverwachts mijn hond. Ik brak totaal en werd depressief. Zelfs nu, een jaar later, staan de tranen in mijn ogen over het verlies van mijn allerliefste hond. Het overlijden van mijn moeder is alweer 5 jaar geleden en kwam onverwacht, het verlies van mijn hond ook.

Enkele maanden geleden, in Mei, overleed mijn vader. Nu was dat niet zo erg omdat de beste man op was. Werkelijk op. Vreselijk om te zien. Ik vond eigenlijk dat zijn dood op tijd kwam omdat hij niet meer kon maar ik was nu helemaal alleen. Gelukkig is hij in zijn slaap overleden.

Vanaf 20 mei ben ik echt alleen, ik praat met niemand meer. Sinds 24 Mei heb ik nog niet met een ander gesproken en maar blowen en blowen. Tot wel 5 gram op een dag!!!

De afgelopen jaren is er zoveel gebeurd dat ik behoorlijk depri ben en soms denk ik dat het beter is om er maar helemaal uit te stappen..... Ik moet van dat blowen af.

Heftig verhaal! Een hele brij aan tegenslagen en problemen zo te lezen en met het blowen druk alles wel wat de kop in maar komt het sws harder terug. Je kan de zaken zo totaal niet verwerken.

Ik denk dat je best jou hulp zoekt bij een psycholoog of iemand die er zijn beroep van maakt mensen in dergelijke toestand te helpen. Ik ben zelf niet van Nederland en weet niet hoe het daar gaat met psychische hulp dus kan jou niet echt de weg wijzen daarin. Ik denk dat andere leden hier wel meer verstand van hebben.

Ik denk ook dat je beter stopt met blowen maar dan wel met de juiste hulp. Als je dagelijks zo veel blowt om de problemen weg te duwen dan zullen die nu zeker dubbel en dik harder in je gezicht terug slaan als je stopt. Zoek hulp voor de problemen en het blowen want ik denk dat jij je op het eentje niet gaat redden. Veel sterkte!!

Hey man,

Wat een ontzettend akelig verhaal! Ik hoop dat je jouw leven uiteindelijk weer op de rails kunt krijgen. Stap 1 is inderdaad stoppen met blowen, maar dit is niet zo vanzelfsprekend, want als je wiet gebruikt om je problemen niet te voelen gaat het alleen maar moeilijker worden om te stoppen. Want dan moet je die gevoelens meer aangaan en dat is moeilijk. Ik zou je dus aanraden om hulp te zoeken. Het is dan belangrijk dat je kunt toegeven aan jezelf dat je dit nodig hebt zodat je jezelf hiervoor open kunt stellen. Ik heb ook een periode gehad waarin ik hulp nodig had. Nog steeds eerlijk gezegd. Heeft me veel gebracht uiteindelijk. Als je bij een psycholoog komt die niet goed met jou klikt, kan je beter niet opgeven, maar gewoon een andere zoeken. Soms duurt het helaas een tijdje voor je op je plek komt. Bij mij duurde het jaren maar meestal gaat dat veel sneller. Ook raad ik je aan te blijven zoeken naar een baan. Ik merk dat ik nu ik na zes jaar ziek te zijn geweest weer studeer ik er enorm van opknap om weer een doel in mijn leven te hebben. Dat gun ik jou ook. Ga desnoods naar de gemeente en vraag of er soms gesubsidieerde bijschooltrajecten zijn voor mensen in de financiële penarie. Ik weet niet wat ik je nog meer aan advies kan geven. Ik weet een boel over de psychiatrie dus als je nog vragen hebt wel ik die best beantwoorden. Blijf sterk!

Fiets

Nare gebeurtenissen, je gemoedstoestand en cannabis kunnen samenwerken om tot een depressie te leiden. Na wat je hebt meegemaakt is het echt niet gek om depressief te worden.

Even voor de duidelijkheid: volgens mij is een depressie een aaneengesloten periode van neerslachtigheid.

Wat ik herken in jouw verhaal is dat je een aantal flinke tegenslagen te verduren hebt gehad. Jouw manier om daarmee om te gaan was cannabis roken. Maar, zo leg ik het altijd uit, cannabis maakt gevoelens onvoelbaar. Daardoor ga je het prima zitten vinden dat je gestrest of neerslachtig bent.

Je hebt dus een aantal tegenslagen gehad die je (denk ik) niet (helemaal) verwerkt hebt. Dat kan leiden tot een depressie.

Ik ben heel erg fan van de Emotional Guidance Scale (zie hieronder) omdat die heel duidelijk laat zien hoe je gedachten en gevoelens elkaar versterken. Zo kan je in een negatieve spiraal terechtkomen die uiteindelijk leidt tot depressie.

Nu wordt het zaak om (heel langzaamaan) proberen omhoog te klimmen in die spiraal. Je kunt de Emotional Guidance Scale gebruiken om te reflecteren op je gemoedstoestand: 'Wat voel ik? Waar zit ik in de spiraal? Wat is het volgende stapje omhoog, en hoe kom ik daar?'

Dat reflecteren kost heel veel tijd, maar uiteindelijk werkt het wel.

PsyTekZ zei:

Ik denk dat je best jou hulp zoekt bij een psycholoog of iemand die er zijn beroep van maakt mensen in dergelijke toestand te helpen. Ik ben zelf niet van Nederland en weet niet hoe het daar gaat met psychische hulp dus kan jou niet echt de weg wijzen daarin. Ik denk dat andere leden hier wel meer verstand van hebben.

Klik om te vergroten...

Ik denk ook dat je professionele hulp kunt gebruiken. Therapeuten helpen je reflecteren op jezelf; zoals ik hierboven heel kort uitleg met behulp van de Emotional Guidance Scale.

Je kunt terecht bij je huisarts voor een gesprek. De huisarts verwijst je dan door naar een therapeut. In jouw geval is (denk ik) een zogenaamde 'eerstelijns' psychotherapeut prima.
Het kan wel een tijd duren voordat je in aanmerking komt voor een traject dat door de zorgverzekeraar wordt vergoed. Daar zijn wachtlijsten voor.

Wat je zelf al kan doen is: ga wandelen of hardlopen!
Beweging kan helpen depressieve klachten met een derde te verminderen. Dan ben je dus niet van je klachten af, maar is het al wel een stuk minder! Lopen en hardlopen is bovendien gratis, dus wat houdt je tegen?
Ga het bos in, het strand op of kies een mooie wandeling uit over de heide.

Ook is het een goed idee om te zoeken naar dingen die je kunt doen die een goed gevoel geven over jezelf. Het liefst kleine kusjes die je kunt doen, waarna je trots kunt zijn op jezelf dat je het hebt gedaan. Bij mij is dat tuinieren. Dan sta ik lekker buiten te werken en als ik klaar ben dan ziet de tuin er weer beter uit.

Wat voor jou een goede hobby is, dat kan alleen jijzelf bepalen. Maar het is wel een goed idee om daar je energie in te steken! Misschien is het vervelend of lastig om eraan te beginnen, maar als je het hebt gedaan voel je je meestal een stuk beter.

Bedankt voor jullie reacties. Doet me goed. De laatste dagen ben ik van 4 a 5 gram cannabis per dag terug gegaan naar twee gram cannabis per dag wat ik voornamelijk 's avonds gebruik. Heb een afspraak gemaakt met de huisarts waar ik morgen terecht kan. Op de spaarzame momenten dat ik nuchter ben komt meteen ook de waarheid naar voren die anders door cannabis verneveld wordt. Dat is hard. Mijn situatie is behoorlijk uitzichtloos mede door de media bepaalde trend dat 'blanke mannen' schuldig zijn aan alles wat wat de media maar kan bedenken. Op zichzelf behoorlijk ziek.

Bij de overheid hoef ik niet te proberen een baantje te krijgen. Daar ben ik als blanke Nederlandse man niet welkom. Zeggen ze zelf... Onze voorkeur gaat uit naar enz. Behoorlijk racistisch als je het mij vraagt en een groot verschil met de jaren waarin ik opgroeide. Blijft dus het bedrijfsleven over. En daar heb ik lang genoeg gewerkt om te kunnen weten dat als je 53 bent, je echt niet meer wordt aangenomen op een vast contract. Of zelfs maar tijdelijk... Had ik mensen moeten aannemen voor een bedrijf had ik ook geen mensen van 53 aangenomen. Veel te riskant.

Dus, duik maar weer achter je pc, steek er maar weer eentje op terwijl je al bezig bent de ander te draaien en YouTube je maar door de dag heen. Proberen te vergeten. Dat lukt aardig met zulke hoeveelheden cannabis. Ik weet soms van voren niet dat ik van achter leef. Nu zit ik nuchter achter mijn pc met verschrikkelijke "klotsoksels" en heb het warm.

Een ander probleem is 'energie'. Ik heb het niet. Veel dagen kom ik me bed uit, kleed me aan, eet een paar happen, meer krijg ik niet weg, doe een boodschap en kan zo mijn bed weer in omdat ik kapot ben. Futloos.

Ik neem jullie advies ter harte en ga beginnen met sporten. Ik heb geprobeerd wat push-ups te doen. Lachwekkend, ik dacht doe jezelf maar eens 10 keer opdrukken. Kijken hoe kracht en conditie erbij staan. Het lukte niet èèn keer, daar schrok ik erg van. Ondertussen gaat het beter en ga ik zo maar eens op de fiets kruipen om een eind, eh, stukje te gaan fietsen. Nogmaals bedankt voor de reacties, het is voor mij de eerste vorm van communicatie sinds Mei.

Bad Karma zei:

Een ander probleem is 'energie'. Ik heb het niet. Veel dagen kom ik me bed uit, kleed me aan, eet een paar happen, meer krijg ik niet weg, doe een boodschap en kan zo mijn bed weer in omdat ik kapot ben. Futloos.

Klik om te vergroten...

Geen energie hebben, overal tegenop zien, je futloos en lusteloos voelen zijn allemaal kenmerken van depressie. Dus dat zijn allemaal niet zulke rare gevoelens.

Dat je geen vaste baan meer krijgt is iets waar we allemaal last van hebben, niet alleen jij als 53-jarige blanke man.
Ik heb jarenlang als freelancer op het randje van de financiële afgrond geleefd en heel veel gewerkt voor ervaring en contacten. Terwijl ik dus mijn huur niet of nauwelijks kon betalen en ik ook geen bijstand kreeg of andere uitkeringen. Zelfs geen huurtoeslag.

Als ik het zo lees dan ben je een behoorlijk slimme man met flinke technische kennis. Misschien kan je die tech-kennis inzetten om ouderen te helpen met computerproblemen?

Veel ouderen zijn ook ontzettend eenzaam en die snappen dan weer niks van computers. Misschien is het dus een leuke manier om je tijd te besteden om anderen te helpen minder digibeet te worden. Zo kun je aan het einde van de dag je weer een beetje beter voelen over jezelf. Dat geeft echt energie!

Misschien is het te veel in één keer hoor. Ik snap best als je overal tegenop ziet en dus op zo'n plan om oudjes te helpen computeren.
Maar ik ben even met je aan het meedenken aan manieren om een beetje uit dat diepe dal te komen en te beginnen aan constructieve dingen die je wel kunt doen.

Naar de huisarts is in ieder geval een heel goede eerste stap!

Neo-Shulginist zei:

Veel ouderen zijn ook ontzettend eenzaam en die snappen dan weer niks van computers.

Klik om te vergroten...

Het klinkt misschien raar maar ik wil voorlopig niet zo veel met "oudjes" te maken hebben. Ongeveer 10 jaar lang ben ik mantelzorger van mijn ouders geweest. Dat is me niet in de koude kleren gaan zitten. Ik was niet alleen mantelzorger maar moest ook palliatief terminale zorg gaan verlenen bij mijn eigen moeder. Van de zorg verlenende instanties hoef je het niet te hebben. Niets ten nadele van de mensen op de werkvloer hoor! Mantelzorg is zwaar en mijn petje af voor iedereen die in "de zorg" werkt. Het is een zwaar beroep, daar ben ik wel achter. Ik was er totaal niet op voorbereid en 10 jaar is een lange tijd.

Toch denk ik dat je gelijk hebt en dat het uitdraait op iets wat jij al beschrijft. Het helpen van ouderen met computers. Ik ben handig met Windows en linux en kan zeker wat kennis overdragen. Maar dit is niet het juiste moment, denk ik. Ik ben nogal snel geïrriteerd en heb geen geduld. Iets wat je zeker nodig hebt.

Op dit ogenblik is inderdaad alles me teveel. Ik moet eerst van dat blowen af en daar heb ik het moeilijk genoeg mee. Morgenochtend heb ik afspraak bij de huisarts. Ben benieuwd.

Hoe is het gegaan bij de huisarts?

Ik zou al zeggen, emmer met een touw maar dat heeft dus weinig succes zo te zien. Een plank met wat treetjes maken dan?