Toevallig eergister in één ruk alle 4 de afleveringen gekeken. Ik vind het simpele van de docu erg prettig kijken. Gewoon ruw materiaal, gefilmd met een simpele camera en gewoon de echte realiteit zien. Zeer interessant en respect voor de deelnemende mensen, is niet niks om jezelf zo naar anderen bloot te stellen. Moeilijk ook om te zien hoe mensen echt op het laagste punt in hun leven kunnen aankomen. Voor mij gelijk ook nog eens duidelijk wat verslavingen met je kunnen doen.
Merk ook gelijk voor mezelf dat ik dankbaar ben voor mijn eigen leven. Ik ben eigenlijk "blij" dat ik veel te verliezen heb. Toch kunnen er dingen in het leven gebeuren die een onverwachte wending en uitwerking op bepaalde mensen kunnen hebben. Zal een verslaafd iemand ook nooit snel veroordelen, want wat iemand in zijn leven heeft meegemaakt zie je nooit aan de buitenkant. Er zijn vast een hoop verslaafden die gewoon onverstandig met drugs zijn omgegaan, maar er zijn er ook genoeg die in een jaar al meer hebben moeten doorstaan dan ik in mijn hele leven wellicht. Ook zie ik dat eenzaamheid vaak echt een ding is bij deze mensen.
Voor de mensen die zelf in dit soort situaties zitten, veel sterkte en ik hoop dat jullie uit deze serie wellicht kracht kunnen halen om ook aan de strijd van het afkicken te beginnen!
Edit: Om de situatie op het 't landje moest ik toch wel even lachen. Wat een zooitje daar. Ik zou daar niet rond willen lopen. En dan de hele dag dat geknetter uit die speakers
![:tilttearlaugh:]()
RONNIE! Ik dacht al... waar herken ik hem ook alweer van haha! Toen bij powned zag hij er wel nog beter uit. Zijn neus heeft niet stilgezeten gok ik
![:tilttearlaugh:]()
.
Wel bizar, want als je de aflevering van powned kijkt over deze "nomaden" is dat stukje grond nog aardig leeg. Als je nu kijkt is het dichter bevolkt dan de randstad daar..