#1
24 uur lijkt een eeuwigheid. Nooit gedacht zo te eindigen. Ik mis de vrouw die ik ooit was voor ik aan de oxycodon ben gegaan. Er is niks meer over voor mij. Ben totaal de weg kwijt en niks kan maakt mij nog blij. Ik zie alles zo somber in, zo grijs en niks heeft kleur. Ik haat het dat ik zwanger ben want dat maakt alles zoveel zwaarder. Ik vecht voor 2. Ik heb op advies van @Sterretje1984 videos bekeken over kinderen die geboren worden na gebruik van oxycodon. Het is hartverscheurend wat je ziet. Ik maak niet alleen mezelf kapot maar ook van een onschuldig kindje. Zodra ik 3 weken clean ben vraag ik om inleiding om de baby te halen. Ik kan en wil gewoon niet meer. Ik ben mezelf verloren. Mijn ouders heb ik al weken niet gezien. Omdat ik niet wil dat ze me zo zien. Je ziet enkel botten en mijn gezicht spreekt boekdelen. Terwijl ik vroeger een stevige vrouw was is daar helaas niks van overLeef per 24 uur.
Vandaag pak je niet.
En morgen zeg je dit weer.
Dat gaat makkelijker!
Ooit was ik een gewone vrouw en nu is die vrouw verdwenen. Ik mis haar enorm. Mijn vader is ziek en die word niet meer beter. Dat zijn dingen die ik niet kan verwerken. Dingen die voor terugvallen zorgen. Ik weet het echt niet meer.