DrugsForum.nl

Weet iemand of wiet schadelijke effecten op een ongeboren baby heeft? Of cdb druppels, wiet, of snoepjes? Eventueel is dat anders een tijdelijke optie om door de zuurste appel heen te komen om enigsinds iets te ontspannen en de bekkenpijn in controle te houden. Want hoe slecht oxycodon is, de gevolgen van extreme stress zijn ook niet bevordelijk voor de baby.

Lieve @Miems Schaam je niet. Je bent ziek en je moet beter worden. Ik schrik er wel van dat je weer bent terug gevallen vooral voor je baby in je buik. Ik wil je een paar dingen echt op het hart drukken. Vertel je verloskundige / gyneacoloog alsjeblieft over je terug vallen. Het is belangrijk dat deze weten wanneer je voor het laatst gebruikt hebt. Mocht je bevalling zich onverhoopt te vroeg aandienen is het voor je baby van levensbelang dat er een team van kinderartsen en specialisten klaar staan die weten welk stofje in het bloed van de baby zit zodat ze daar op in kunnen spelen namelijk. Als ze denken dat jij sinds eind november clean bent dan zien ze dingen over het hoofd die heel belangrijk kunnen zijn voor de gezondheid van je baby.
En 2. Besef je ook heel goed dat alle dagen afkick pijn en ellende telkens voor niets ziJn geweest elke keer als jij terug valt. DAt is toch dood zonde?? Dan heb je je zo ellendig gevoelt voor niets. Telkens als je zo graag oxy wilt denk dan eens aan die ellende die je nu voelt (en voelde in de kliniek) EN maak een keuze. Wil je dat die ellende over gaat? Ik denk het wel maar door te wel nemen gaat het alleen op dat moment over maar komt het kei hard terug als de oxy is uitgewerkt. Als je kiest om niet te nemen gaat die ellende niet direct weg maar kan ik je beloven dat als je die keuze een paar dagen achter elkaar maakt die ellende wel ook weg gaat, en het grote voordeel, de ellende komt dan ook niet meer terug in die heftigheid.
Je hebt mijn telefoonnummer, alsjeblieft schrijf hier van je af als je het zwaar hebt of bericht me, ik ben geen proffessional maar na 10 jaar oxy gebruik en 6x Stoppen waaronder in de zwangerschap en nu zelf midden in het afkickproces zitten denk ik dat ik me vrij goed kan verplaatsen in hoe jij je voelt en wil je echt helpen hier voor eens en altijd af te blijven. Voel je niet bezwaard, misschien help je mij ook wel op mijn rotmomenten, zie het als ons mini afkickclubje om elkaar er doorheen te trekken. En wat je schrijft over dood willen, geloof me dat herken ik ook, dat stoppen met oxy maakt je een soort van wanhopig en depressief maar ook dat gevoel gaat over. Straks komt ipv de schaamte een gevoel van trots voor wat je bereikt hebt. Trots dat je zo een goede moeder bent dat je deze hel hebt overwonnen uit liefde voor je kinderen. En ik beloof je dat gevoel is zo een goed gevoel, daar kan een dagje oxy roes niet tegenop! Kom op nu niet terug kijken naar je fouten van terug vallen maar vooruit kijken naar je goede keuzen van niet meer nemen, clean worden en jezelf weer worden en zijn!!! Je kan het echt waar! En hulp vragen en accepteren is geen zwakte maar kracht, dus laat zien aan ons, je gezin, je baby en vooral aan jezelf hoe ontzettend sterk jij bent powervrouw!!! 💪💪💪😘

Alweer
De juiste woorden!
VECHT NU voor twee!
Jij kunt dit
Zet hem op! NU!
Schrijf zoveel je wilt
Je staat er niet alleen voor!
Het is nu zeer zwaar maar dat blijft n i e t zo!
En dat weet je.
De appel is zuur in het begin maar als je doorzet wordt hij zoet als honing...

Legio Patria Nostra zei:

Alweer
De juiste woorden!
VECHT NU voor twee!
Jij kunt dit
Zet hem op! NU!
Schrijf zoveel je wilt
Je staat er niet alleen voor!
Het is nu zeer zwaar maar dat blijft n i e t zo!
En dat weet je.
De appel is zuur in het begin maar als je doorzet wordt hij zoet als honing...

Klik om te vergroten...

Bij deze wijze woorden sluit ik me wederom voor 1000% aan.

Lieve @Miems ik kan je niet uit mijn gedachten zetten. En telkens als je hier stil bent en niet reageert ben ik bang dat je toch weer een misstap hebt gemaakt.

Je hebt hier eerder aangegeven dat het zwaarste voor jou komt als de baby geboren is er dan af te blijven. Wat ik bedacht. Kun je je baby geen borstvoeding gaan geven? Dan is oxy uit den boze en voor jou een stok achter de deur dus niet te gebruiken. Dan ben je weer zo een paar maanden clean verder en is het makkelijker er af blijven na die maanden.

Ik hoop snel wat van je te lezen.

Ik maak zelf ook een kleine misstap. Door mijn val van de trap maandag is mijn rug bont en blauw en pijnlijk. Ik slaap normaal op miJn rug en dat kan nu niet. Heb al 3 nachten max. 2 uur geslapen. Eerder deze avond 20mg temazepam en 30mg oxazepam genomen maar dat is niet voldoende voor mij om moe te worden helaas. Ik ga die dosis nu weer nemen in de hoop vanacht nog een beetje te slapen. Alles om maar geen oxy tegen de pijn te nemen en na 1 goede nacht kan ik er zeker weer een paar dagen met pijn tegen aan .

Lieve lieve zielen, wat super lief dat jullie aan mij denken. Ik reageer niet veel omdat ik gewoon helemaal op ben. Lichaamelijk en geestelijke. Er spelen zoveel dingen dat het gewoon haast onmenselijk lijkt om dit aan te kunnen. Naast mijn verslaving spelen er gewoon teveel dingen die aan mij trekken het is teveel. Maar ik moet door. Ik heb een paar prive berichten en ik beloof dat zodra ik minder pijn heb ik hier op zal reageren.

Er word mij veel geadviseerd toch hulp te zoeken weer bij mijn huisarts/gynaecoloog etc. Helaas kan ik dit echt niet doen omdat ik doodsbang ben mijn kinderen kwijt re raken aan veilig thuis. Zij zullen mij echt niet meer vertrouwen terwijl ik echt alles doe voor mijn kindjes. Ik zorg echt dat ze niks tekort komen ondanks mijn helse pijn en gevecht. Ze eten elke dag warm en zo gezond mogelijk, fruit, etc. Ik doe ze elke avond voor het slapen gaan in bad. Ze groeien supergoed, zijn nooit bij de eerste hulp beland (niet dat dat iets betekend over een goede moeder zijn) ik weet dat als ik aangeef weer een terugval te hebben gehad veilig thuis meteen in mijn nek zal hijgen en ik de kinderen kwijt zal raken of dat ze onder toezicht zullen komen. Dit zou mij zonder twijfel fataal worden als ze worden weggehaald bij mij daarom vecht ik zo hard ik kan hier zelf uit te komen. Want een huisarts etc heeft ook meldplicht in zulke gevallen.

Borstvoeding is mij bij de vorige 2 nooit gelukt en kwam ondanks professionele hulp niet op gang omdat ik gewoon niet genoeg kon eten en drinken na de bevalling. Door mijn maagverkleining kan ik zo weinig eten. Er kwam gewoon niks op gang helaas. Maar het is zeker het proberen waard om weer alles te geven om te kijken of het dit keer wel lukt.

De pijn die ik momenteel voel dat gun ik echt mijn ergste aartsvijand nog niet toe. Ik probeer afleiding te zoeken en heb ook echt niks aan oxy in huis en ben ook niet van plan dese te kopen. Maar om het toch op safe te gooien ga ik mijn gynaecoloog zometeen bellen en vragen of ze mij aub voor het weekend wilt laten opnemen om even bij te tanken met slaapmedicatie of wat dan ook. Dat ik niet wakker hoef te liggen. Mocht dit niet lukken voor dit weekend dan is plan B logeren bij mijn zus die ik weer wel de waarheid zal vertellen over mijn terugvallen. Ik ga dan de kinderen thuis laten bij mijn man en in elke geval tot maandag bij haar slapen zodat ik die eerste "dagen" doorkom zonder toch weer iets te gaan zoeken. Ik kan anderen misschien wel voor de gek houden maar de enige die ik voor de gek houd ben ik zelf. Op momenten dat de pijn en verdriet zo heftig is dan vertrouw ik mezelf gewoon niet, dit is helaas de waarheid en als ik bij me zus ben dan weet ik zeker dat ze haar leven zal geven om te zorgen dat ik nergens aan kan komen. Zij is zelf ook werkzaam in de zorg en heeft veel ervaring met soortgelijke gevallen.

Zij is namelijk jarenlang werkzaam geweest op de afdeling waar baby's van verslaafde moeders lagen. Ik word de eerste 4 a 5 dagen opgenomen omdat de baby meteen aan de monitor gaat zeiden ze. Ik zal straks laten weten welke optie het word dus of ik opgenomen word in het ziekenhuis om bij te tanken of dat ik ga logeren bij mijn zus. Nogmaals dank voor al jullie steun. Ik voel me hier echt geliefd en begrepen en vooral gesteund. Dit is iets wat ik nooit nooit te nimmer zal vergeten.

Het is gelukt mijn gynaecoloog te bereiken en ik mag mij vanavond melden op de afdeling om met slaapmedicatie een nachtje bij te tanken. Ik heb niks verteld over mijn terugval. Dit ga ik alleen doen mocht ik vroegtijdig bevallen dan zou ik het ondanks alle gevolgen meteen opbiechten. Maar voor nu hoop ik dat hij nog zeker 4 weken binnen blijft zodat deze gif uit zijn lichaampje is.

Ik hoop stiekem dat ik 2 nachtjes mag blijven ipv 1 omdat ik dan weer door die eerste 3 dagen heen ben. Ik zal vanavond nog even een bericht achterlaten. Ik ga voor nu de kinderen in bad doen en even wat afleiding zoeken.

Miems zei:

Het is gelukt mijn gynaecoloog te bereiken en ik mag mij vanavond melden op de afdeling om met slaapmedicatie een nachtje bij te tanken. Ik heb niks verteld over mijn terugval. Dit ga ik alleen doen mocht ik vroegtijdig bevallen dan zou ik het ondanks alle gevolgen meteen opbiechten. Maar voor nu hoop ik dat hij nog zeker 4 weken binnen blijft zodat deze gif uit zijn lichaampje is.

Ik hoop stiekem dat ik 2 nachtjes mag blijven ipv 1 omdat ik dan weer door die eerste 3 dagen heen ben. Ik zal vanavond nog even een bericht achterlaten. Ik ga voor nu de kinderen in bad doen en even wat afleiding zoeken.

Klik om te vergroten...

Wat super fijn meis.. 🙏😘

Miems zei:

Het is gelukt mijn gynaecoloog te bereiken en ik mag mij vanavond melden op de afdeling om met slaapmedicatie een nachtje bij te tanken. Ik heb niks verteld over mijn terugval. Dit ga ik alleen doen mocht ik vroegtijdig bevallen dan zou ik het ondanks alle gevolgen meteen opbiechten. Maar voor nu hoop ik dat hij nog zeker 4 weken binnen blijft zodat deze gif uit zijn lichaampje is.

Ik hoop stiekem dat ik 2 nachtjes mag blijven ipv 1 omdat ik dan weer door die eerste 3 dagen heen ben. Ik zal vanavond nog even een bericht achterlaten. Ik ga voor nu de kinderen in bad doen en even wat afleiding zoeken.

Klik om te vergroten...

Goed bezig , en ik hoop voor je dat je 2 nachtjes mag blijven

Hou vol , ik ben trots op je dat je zo goed bezig bent!♥️

@Sterretje1984 heb restless legs al meer dan 10 jaar, lichtjaren voor m’n zwangerschap
Vanavond ga ik over naar 2,5 mg (breek mn tablet in 2) en dan eind deze week zit ik normaal aan 0.

moira zei:

@Sterretje1984 heb restless legs al meer dan 10 jaar, lichtjaren voor m’n zwangerschap
Vanavond ga ik over naar 2,5 mg (breek mn tablet in 2) en dan eind deze week zit ik normaal aan 0.

Klik om te vergroten...

Goed bezig qua oxy. Merk je dat de restless legs erger worden nu je afbouwt of dat niet?
En verstandig nog dat kleine tussenstapje. Al is het maar voor je gevoel en gemoedsrust.

@Sterretje1984 Dank je wel. 1 van de redenen dat ik oxy nam voor het slapen was dus die restless legs, ik vond het goed werken ertegen en kreeg zo 8 u slaap per nacht. Maarja, ik stop voor de baby. Ik vind de restless legs niet erger door ontwennen, even erg als als voordien. Na m’n bevalling gaat de anesthesist kijken in de pijnpoli of hij nog iets kan doen. Ik had inderdaad een tussenstapje nodig mentaal om van 5 naar 0 mg te gaan.

Een " tussenstapje?!
Van nog iets, naar helemaal niets is één van de grootste stappen, die je nemen moet!
Maar jij kunt dit halen, dat lees ik tussen de regels door!
Je bent iig al heel ver gekomen, knap!
Nog even, dan ben je clean en snoer je de duivel himself zijn bek dicht...je zult beslist nog wel cravings krijgen, als het zwaar wordt, schrijf het op df maar op want wij staan achter je!!

Update, helaas vrijwel niks positiefs te melden. Ik heb het zwaar, zowel geestelijk als lichaam zit ik er helemaal door heen. Tranen de vrije uitloop gaan is eigelijk alles wat ik nog kan..

Mijn hart is gebroken. Was het enkel het afkicken dan was het me met heel veel bloed zweet en tranen hoe dan ook gelukt. Maar helaas spelen er op prive gebied zoveel andere dingen mee. Het is teveel voor een hart om in 1x te verdragen. Nee ik zoek echt geen medelijden wat dat zal mij niks brengen. Daarnaast gaan ik en hormonen totaal niet door een deur. Ik herken heeeeeeek veel klachten van mijn postnatale depressie uit 2018 (toen was ik niet verslaafd aan oxy. Het doet me zoveel pijn dat er nu al duidelijke aanwijzingen zijn dat er weer geen roze wolk voor mij staat te wachten maar een dikke lelijke depressie die mij nog meer kapot zal maken. Er speelt zoveel, god ik wou dat ik het jullie uit kon leggen maar dit gaat zo diep, verschillende traumas, ik slaap niet meer,loop 24/7 met angst en paniek aanvallen. Ik haat het zo erg dat ik zwanger ben want ik neen nu niet alleen mezelf mee in deze hel maar ook een onschuldige kindje. Nee dit is echt zoveel meer dan ik kan verdragen. Ik heb de huisarts gebeld of ik niet ietw kan krijgen tegen deze onmenselijke angsten en paniek wat ik onderga. Ik ben op en ik wil gewoon niet meer. Het is mijn geloof waardoor ik nooit zelf een einde aan mijn leven zou maken anders had ik dat zelfs overwogen want dit is echt niet meer mensenelijk wat mijn hart moet dragen.

Je moet daadwerkelijk door een wel zeer zure appel heenbijten. Dat is helder.
Misschien kun je dit als het navolgende bezien...
Doordat je het nu echt zeer zwaar hebt, is daar één groot voordeel uit te destilleren .
Dat is het volgende
Als je hierdoorheen bent gekomen, en je krijgt na verloop van tijd cravings naar dit duivelse middel, dan spelen er twee dingen.
1. De ellende van nu ben je erg snel weer vergeten.
2. Bij cravings zul je niet gauw toegeven! De herinnering aan deze heel nare tijd zorgt ervoor dat je het wel uit je hoofd zal laten om ooit weer het middel van de duivel himself, opnieuw in te nemen.....voor mij is dit alcohol, voor jou oxcycodon.
Beide middelen vernietigen ons als we ooit weer deze willen innemen voor wat voor een rottige smoes dan ook.
Probeer dit als positief te bezien!
Dat doe ik ook, en....het helpt me!

Waardoor is juist n u je hart gebroken?

Miems zei:

Update, helaas vrijwel niks positiefs te melden. Ik heb het zwaar, zowel geestelijk als lichaam zit ik er helemaal door heen. Tranen de vrije uitloop gaan is eigelijk alles wat ik nog kan..

Mijn hart is gebroken. Was het enkel het afkicken dan was het me met heel veel bloed zweet en tranen hoe dan ook gelukt. Maar helaas spelen er op prive gebied zoveel andere dingen mee. Het is teveel voor een hart om in 1x te verdragen. Nee ik zoek echt geen medelijden wat dat zal mij niks brengen. Daarnaast gaan ik en hormonen totaal niet door een deur. Ik herken heeeeeeek veel klachten van mijn postnatale depressie uit 2018 (toen was ik niet verslaafd aan oxy. Het doet me zoveel pijn dat er nu al duidelijke aanwijzingen zijn dat er weer geen roze wolk voor mij staat te wachten maar een dikke lelijke depressie die mij nog meer kapot zal maken. Er speelt zoveel, god ik wou dat ik het jullie uit kon leggen maar dit gaat zo diep, verschillende traumas, ik slaap niet meer,loop 24/7 met angst en paniek aanvallen. Ik haat het zo erg dat ik zwanger ben want ik neen nu niet alleen mezelf mee in deze hel maar ook een onschuldige kindje. Nee dit is echt zoveel meer dan ik kan verdragen. Ik heb de huisarts gebeld of ik niet ietw kan krijgen tegen deze onmenselijke angsten en paniek wat ik onderga. Ik ben op en ik wil gewoon niet meer. Het is mijn geloof waardoor ik nooit zelf een einde aan mijn leven zou maken anders had ik dat zelfs overwogen want dit is echt niet meer mensenelijk wat mijn hart moet dragen.

Klik om te vergroten...

Veel moed Miems, goed dat je belde naar de huisarts voor hulp

Houd vol, Miems!
Niet en nooit opgeven!
Voor depressie zijn er straks ook goede medicijnen!

Heel goed, en pregabaline heeft absoluut de voorkeur, let maar op....eerst gesprekken voeren

Miems
Ik denk dat je er niet veel aan hebt,maar ik heb bij de eerste ook een vreselijke zwangerschap gehad.Mijn schildklier ging te snel,was zo mager als een lat.Ze konden de baby zo voelen met hun handen aan mijn buik.Sliep heel weinig,mocht geen medicijnen van de arts.Hij was al boos dat ik valeriaan slikte.Toch probeerde ik het met homeopathische middelen.Ik ben er door gekomen die 9 maanden.Toen kreeg ik valium.Ik denk dat je best een slaappil mag.Houd moed!

joetsie zei:

Miems
Ik denk dat je er niet veel aan hebt,maar ik heb bij de eerste ook een vreselijke zwangerschap gehad.Mijn schildklier ging te snel,was zo mager als een lat.Ze konden de baby zo voelen met hun handen aan mijn buik.Sliep heel weinig,mocht geen medicijnen van de arts.Hij was al boos dat ik valeriaan slikte.Toch probeerde ik het met homeopathische middelen.Ik ben er door gekomen die 9 maanden.Toen kreeg ik valium.Ik denk dat je best een slaappil mag.Houd moed!

Klik om te vergroten...

Slaappil (of inslaappil als temezepam) mag inderdaad in de zwangerschap maar in de termijn waar @Miems zit, bijna 36 weken, is de grote voorkeur wel in het ziekenhuis slapen daarmee zodat ze de baby extra kunnen controleren dmv ecg in de ochtend na het slapen.

De duivel genaamd Oxycodon. Iemand ervaring met ziekenhuis

Een reactie plaatsen