#1
Tegenover je kinderen is het ook niet helemaal fair als je motivatie anders is dan de uitvoering, dan speel je alsnog geen open kaart.
Ook maak je het voor jezelf nog lastiger denk ik.
Ook maak je het voor jezelf nog lastiger denk ik.
Wanneer vertel ik mijn kinderen over mijn verslaving?
80 antwoorden
31 weergaven
18-5-2026
#2
Het is helemaal niet mijn bedoeling dat ik ga gebruiken als de kinderen niet bij mij zijn. Ik dacht de vraag te stellen, zodat ik niet bij een terugval meteen de kinderen minder zou gaan zien. Terwijl het gebruik bijvoorbeeld dagen voordat ze bij mij komen is voorgevallen.
Echter nu ik het zelf ook nog een keer lees, moet ik toegeven dat ik zie dat ik verkeerd bezig, want ik probeer mogelijkheden in te bouwen. Dus als het niet lukt dan proberen het zo te regelen dat het wel kan in de week dat ik alleen thuis ben. En daar baal ik van. Had het zelf niet in de gaten dat ik bezig was met deze oude gewoonte.
Ik wil het vertellen zodat ze weten wat er speelt, mocht ik een terugval hebben. Dat ik dan juist niet hoef te liegen erover.
Nu denk ik helemaal dat het beter is om te wachten. Eerst langer aankijken hoe het gaat met stoppen.
De opmerking dat ik bezig ben de kinderen met een zware last op te zadelen, lijkt me juist. Dus ga het zeker anders aanpakken.
Echter nu ik het zelf ook nog een keer lees, moet ik toegeven dat ik zie dat ik verkeerd bezig, want ik probeer mogelijkheden in te bouwen. Dus als het niet lukt dan proberen het zo te regelen dat het wel kan in de week dat ik alleen thuis ben. En daar baal ik van. Had het zelf niet in de gaten dat ik bezig was met deze oude gewoonte.
Ik wil het vertellen zodat ze weten wat er speelt, mocht ik een terugval hebben. Dat ik dan juist niet hoef te liegen erover.
Nu denk ik helemaal dat het beter is om te wachten. Eerst langer aankijken hoe het gaat met stoppen.
De opmerking dat ik bezig ben de kinderen met een zware last op te zadelen, lijkt me juist. Dus ga het zeker anders aanpakken.
#3
Geef jezelf nog even de kans om dit onder controle te krijgen. Kinderen zijn zoveel mooier dan verslaving, maar verslaving is iets dat je de rest van je leven bij je zal dragen. Enkel als je de intrinsieke motivatie hebt gevonden, zal het lukken om te stoppen.Het is helemaal niet mijn bedoeling dat ik ga gebruiken als de kinderen niet bij mij zijn. Ik dacht de vraag te stellen, zodat ik niet bij een terugval meteen de kinderen minder zou gaan zien. Terwijl het gebruik bijvoorbeeld dagen voordat ze bij mij komen is voorgevallen.
Echter nu ik het zelf ook nog een keer lees, moet ik toegeven dat ik zie dat ik verkeerd bezig, want ik probeer mogelijkheden in te bouwen. Dus als het niet lukt dan proberen het zo te regelen dat het wel kan in de week dat ik alleen thuis ben. En daar baal ik van. Had het zelf niet in de gaten dat ik bezig was met deze oude gewoonte.
Ik wil het vertellen zodat ze weten wat er speelt, mocht ik een terugval hebben. Dat ik dan juist niet hoef te liegen erover.
Nu denk ik helemaal dat het beter is om te wachten. Eerst langer aankijken hoe het gaat met stoppen.
De opmerking dat ik bezig ben de kinderen met een zware last op te zadelen, lijkt me juist. Dus ga het zeker anders aanpakken.
En wees tot die tijd niet te steng voor jezelf!
#4
Dit is in ieder geval wel een eerlijke kijk naar jezelf maar of je nu achterdeurtjes creeert of niet, de rode draad van dit topic zijn je kinderen en met welke last je ze opzadelt. Daarin vind ik vooral erg belangrijk de leeftijd die ze nu hebben, 12-14 zijn hele kwetsbare leeftijden en inschatten hoe ze er bewust of onbewust mee omgaan is gewoon erg lastig. 1 van mijn ouders is zelf verslaafd, old school verslaafd, en daar zijn wij pas achter gekomen toen wij rond de leeftijd van 20 waren. Dat er andere zaken speelden wisten wij al op jonge leeftijd maar de drugs kwamen later pas. Althans, ik wist al op mijn 17 dat er gebruikt werd en ik kon gewoon meedoen. En was daar eerst op tegen maar dit trigerde mij wel op met vrienden drugs te gaan gebruiken terwijl ik echt anti hard drugs was. Dus het kan ook een vreemde soort van nieuwschierigheid opwekken, Tegenwoordig wordt er met 12 jaar al hard drugs gebruikt, dus ook dat zijn risico's naast het stigma wat het ook kan meebrengen. Goed of slecht, cool of beschamend.Het is helemaal niet mijn bedoeling dat ik ga gebruiken als de kinderen niet bij mij zijn. Ik dacht de vraag te stellen, zodat ik niet bij een terugval meteen de kinderen minder zou gaan zien. Terwijl het gebruik bijvoorbeeld dagen voordat ze bij mij komen is voorgevallen.
Echter nu ik het zelf ook nog een keer lees, moet ik toegeven dat ik zie dat ik verkeerd bezig, want ik probeer mogelijkheden in te bouwen. Dus als het niet lukt dan proberen het zo te regelen dat het wel kan in de week dat ik alleen thuis ben. En daar baal ik van. Had het zelf niet in de gaten dat ik bezig was met deze oude gewoonte.
Ik wil het vertellen zodat ze weten wat er speelt, mocht ik een terugval hebben. Dat ik dan juist niet hoef te liegen erover.
Nu denk ik helemaal dat het beter is om te wachten. Eerst langer aankijken hoe het gaat met stoppen.
De opmerking dat ik bezig ben de kinderen met een zware last op te zadelen, lijkt me juist. Dus ga het zeker anders aanpakken.
#5
Vraag is nog wel hoe we met gebruik omgaan als de kinderen niet bij mij zijn. Dan zou het mijn eigen verantwoordelijkheid zijn. Alleen hoeveel tijd neem je tussen laatste gebruik en het moment dat ze naar mij komen? Kan je zeggen dat zodra de drugs uitgewerkt is dat het mogelijk is?
Wat ik niet snap is waarom je nu vraagt hoe lang er tussen moet zitten na je laatste gebruik voor dat je de kinderen weer kan zien.
Want je deed vrijwillig een drugstest om aan te tonen dat je nuchter bent wanneer je ze ontvangt?
En dat is een behoorlijke opgave om elke keer iets te gebruiken en daarna uit te rekenen hoe lang het duurt voor dat je niet meer een positieve uitslag krijgt bij het testen.
Maar door die vraag te stellen kan ik je alleen maar zeggen dat je daar niet goed over na hebt gedacht. En merk dat je zelf niet goed op de hoogte bent hoe dat werkt.
Waarbij ik je ook kan vertellen dat je nu vrijwillig meewerkt aan drugs testen maar als die positief uitpakken, en er dus bewezen word dat je drugs gebruikt, dan kan dat in de toekomst alleen maar tegen je worden gebruikt.
Ik zou daar mee oppassen.
Die drugstesten kunnen in een zaak als deze bij de rechter het beslissende antwoord zijn zeker als het gaat om bv voogdij. Snap je.
Want ik lees dat je schrijft dat je het wel fijn vind als
'stok achter de deur'
die testen.
Maar zijn dat je eigen woorden?
Dat zinnentje word altijd veel gebruikt in justitiële kringen voornamelijk bij rechters en advocaten.
Of kwam je vrouw daar mee?
Dat is het eerste wat bij mij op komt dat zij met een advocaat heeft gesproken.
Waar kwam dat test idee vandaan?
Als dat van haar kwam dan wees alert.
Ik zeg dit omdat ik merk dat je het beste voor hebt met je kinderen en oprecht en vriendelijk over komt.
En net als vele andere ook wel eens wat wil gebruiken.
Dat testen niet aan beginnen, dat kan je alleen maar meer elende opleveren..
#6
Ik zag ovrigens ook je andere topic aangaande 3mmc. Je geeft aan dat je daar getest wordt en dat de uitslagen niet kloppen. Anderzijds dat het een middel is waar je lastig mee kan stoppen. Daarnaast stel je dat je verslaafd bent. Mijn oprechte mening is dat als je het een eerlijke kan wilt geven je een tijd abstinent blijft, lukt dat je niet, ga een kliniek in. Wees er vooral voorzichtig in wat je met je aankomend ex bespreekt, alles wat je zegt kan tegen je gebruikt worden. Deze manier, op basis van wat je zelf zegt, gaat niet werken.
#7
Het feit dat je hier al raad en of ´hulp´ zoekt vind ik persoonlijk toch al een teken dat je goed bezig bent.
Ik ben zelf verslaafd geweest aan coke en heroïne, dat is ondertussen een 20 jaar geleden.
Wanneer je het aan je kinderen kan vertellen? Je kent zelf je kinderen het beste, en kunt zelf wel inschatten hoe ze hier op zullen reageren.
Naar mijn mening duurt eerlijk zijn nog altijd het langst, wil je wachten tot ze er zelf achter komen waarna je misschien veel verwijten gaat krijgen dat je een soort van dubbelleven geleid hebt en veel dingen voor hen hebt verzwegen?
Wat houd je vooral tegen om het te vertellen? Schaamte? Het risico dat ze gaan oordelen?
Het kan ook een hele opluchting zijn als je het verteld, en wie weet heb je wel een enorme steun aan ze als ze weten hoe het zit.
Ik ben zelf verslaafd geweest aan coke en heroïne, dat is ondertussen een 20 jaar geleden.
Wanneer je het aan je kinderen kan vertellen? Je kent zelf je kinderen het beste, en kunt zelf wel inschatten hoe ze hier op zullen reageren.
Naar mijn mening duurt eerlijk zijn nog altijd het langst, wil je wachten tot ze er zelf achter komen waarna je misschien veel verwijten gaat krijgen dat je een soort van dubbelleven geleid hebt en veel dingen voor hen hebt verzwegen?
Wat houd je vooral tegen om het te vertellen? Schaamte? Het risico dat ze gaan oordelen?
Het kan ook een hele opluchting zijn als je het verteld, en wie weet heb je wel een enorme steun aan ze als ze weten hoe het zit.
#8
Noot:Wat is jullie mening over wanneer je aan je kinderen verteld dat je verslaafd bent?
In het kort mijn situatie, na een huwelijk van 20 jaar gaan mijn vrouw en ik scheiden. We hebben twee kinderen, 14 jaar en 12 jaar oud. In het oudersschapsplan laten we opnemen dat ik me elke week laat testen om aan te tonen dat ik niet heb gebruikt. Zeker als de kinderen bij mij zijn is het van belang dit aan te tonen.
Nu is er een kans dat ik een keer terugval. Daarom wil ik eigenlijk open zijn over de problemen die ik heb, zodat ze weten wat er aan de hand is. Ik wil hier niet over moeten gaan liegen.
Maar ik voel toch enige twijfel. Doe ik er goed aan om ze het al te vertellen? Gaan zij niet te makkelijk over drugs denken?
Vraag jezelf af, waarom de kinderen nu al deze heikele materie moeten weten....ik zou sowieso wachten tot hun 18 e levensjaar.
Wat schiet je ermee op om dit n u te doen?
Op je 12 e en 14 e levensjaar kun je deze materie echt nog niet begrijpen....
Los van het feit dat de kinderen deze zeer persoonlijke gegevens zeer waarschijnlijk aan heel veel mensen gaan doorgeven.
Ik zou ermee wachten.
Het ijzer is nog te koud om dit te kunnen smeden.
#9
Yoo. goeiemorgen.
Hoe gaat 'ie ?
Hoe gaat 'ie ?
#10
Ik moet helaas zeggen dat ik mijn trek van vanochtend toen ik besefte dat ik alleen thuis was en ipv van alle huishoudelijke taken ook wel eerst even wat kon nemen nu ik het rijk voor mij alleen had. En dat gaat zo snel van bezig zijn in gedachten over de dingen die je die dag allemaal moet doen. En in een split second bedacht ik me wat een mooie gelegenheid het nu eigen was, en daar kon ik niet meer van afkomen. Dus ik heb toch gebruikt, en dat na een weekend wat ik heel saai en lastig vond. Geen energie om wat te doen, willen slapen maar lukte niet. Uiteindelijk doorstaan en dan ineens dit.
Maar ik ga niet verder als voorheen door morgen weer te gaan gebruiken. Ik blijf bij het willen stoppen en nu is het bijna 1 week gelukt, begin opnieuw en kijken of dat langer gaat lukken.
Maar ik ga niet verder als voorheen door morgen weer te gaan gebruiken. Ik blijf bij het willen stoppen en nu is het bijna 1 week gelukt, begin opnieuw en kijken of dat langer gaat lukken.
#11
Ook de dingen die ik wilde gaan doen zijn op dit moment nog niet erg hulpzaam. Voor drummen en wandelen kon ik mezelf er niet toe zetten. Beetje vervelen en hangen op de bank en bed. Hopelijk gaat het deze week doordat ik maar 1 x heb gebruikt sneller beter en lukt het wel om die motivatie te krijgen.
#12
Soms gaan dingen met 1 stap achteruit, en dan weer stappen vooruit.
Het is kei-sterk dat je het aan gaat!
En vandaag is een nieuwe dag.
Het is kei-sterk dat je het aan gaat!
En vandaag is een nieuwe dag.
#13
Heel soms een kleine terugval is niet ongewoon.
Dus wees niet te hard voor jezelf.
Maar nu dus stoppen!
Probeer om eraf te blijven en je bent goed bezig!
Dus wees niet te hard voor jezelf.
Maar nu dus stoppen!
Probeer om eraf te blijven en je bent goed bezig!
#14
Ik sluit me aan bij de reactie van @De Zandman.
Het stoppen is een proces en zo’n terugval gebeurt vaker en is een leermoment voor je.
Motivatie om dingen op te pakken moet uit jezelf komen en niet wachten tot er iets gebeurt. Je moet zelf zin maken om wat te gaan doen en eenmaal bezig zul je zien en merken hoe lekker dat voelt
Goed dat je hier je terugval ook meldt, je bent eerlijk en dat is de basis.
Opstaan en weer doorgaan, mooie dag!
Het stoppen is een proces en zo’n terugval gebeurt vaker en is een leermoment voor je.
Motivatie om dingen op te pakken moet uit jezelf komen en niet wachten tot er iets gebeurt. Je moet zelf zin maken om wat te gaan doen en eenmaal bezig zul je zien en merken hoe lekker dat voelt
Goed dat je hier je terugval ook meldt, je bent eerlijk en dat is de basis.
Opstaan en weer doorgaan, mooie dag!
#15
Hoe is het je dit weekend afgegaan? Knap dat je motivatie houdt na een kleine terugval!
#16
Dit kan wellicht vrij vervelend overkomen als het minder goed ls gelukt afgelopen week.Hoe is het je dit weekend afgegaan? Knap dat je motivatie houdt na een kleine terugval!
#17
Als dat zo is ..zonder zelfreflectie kom je er niet het is duidelijk dat die posting met goede intenties is getypt.Dit kan wellicht vrij vervelend overkomen als het minder goed ls gelukt afgelopen week.
#18
Ah niet zo bedoeld, ik refereerde naar deze woordenDit kan wellicht vrij vervelend overkomen als het minder goed ls gelukt afgelopen week.
Vond ik veel karakter uit blijken en erg knap. Excuses als t verkeerd overkwam!Ik blijf bij het willen stoppen en nu is het bijna 1 week gelukt, begin opnieuw en kijken of dat langer gaat lukken.
#19
no problem. goeie bedoelingen zijn duidelijk.Ah niet zo bedoeld, ik refereerde naar deze woorden
Vond ik veel karakter uit blijken en erg knap. Excuses als t verkeerd overkwam!
bedoelde het voor @Maximusso's benefit.
vallen mag, opstaan ook.
#20
Je bent niet zwak. Jouw kinderen kunnen daar meer begrip voor tonen zodra jij er meer over loslaat. De een is nou eenmaal zeer verslavingsgevoelig en jouw herstel delen kan juist laten zien hoeveel kracht je daadwerkelijk in jouw mars hebt. Hoe pijnlijk en zwaar het af en toe ook was, ik ben blij dat ik er voor mijn verslaafde vader heb kunnen zijn in die tijd.Ik bedoelde inderdaad of je hem minder vond door zijn verslaving. Of zwak dat hij niet stopte. Dat lijkt me het lastige, want mijn kinderen zouden ook teleurgesteld in me kunnen zijn. Dat ze het zien als kiezen voor drugs ipv er voor hen te zijn..